WIERSZYKI MATEMATYCZNE
"Umiem liczyć do dziesięciu"Na jeden - klaśnij, na dwa-skocz,trochę w lewą stronę zbocz.Na trzy-machnij noga prawąale zrób to bardzo żwawo.A na cztery -mrugnij okiem,pięć-maszeruj równym krokiem.Sześć - oznacza podskok w gore,jakbyś chciał przeskoczyć gorę.Siedem to jest kroczek w prawo,osiem - możesz bić juz brawo.A na dziewięć - "liczba" krzyknij!I na koniec stojąc w miejscuwolno policz do dziesięciu!
„Tańczące słoniki”
Można zacząć zabawę od jednego dziecka - słonika i ono stopniowo dobiera do kola nastepne dzieci - słoniki:Słonik poszedł tańczyć pod kwiatami pomarańczy.Jeden słoń to bardzo mało, drugiego mu się zachciało, by we dwóch zatańczyć!Dwa słoniki poszły tańczyć pod kwiatami pomarańczy.Dwa słoniki to za mało, trzeciego im się zachciało, by we trzech zatanczyc itd itp.
„Pączki”
Można zaczynać od dowolnej cyfry lub liczby znanej dzieciom.Pięć pączków z rodzynkamina wystawie sklepu z ciastkamibłyszczało lukrem cudnie.Lecz pewien chłopiec w samo południekupił jednego i zjadł go z lukrem.Cztery pączki z rodzynkami......itd
„Nogi”
W sieci nad dużymi drzwiami,wisi pająk z ośmioma nóżkami.Nad nim pszczoła gra,sześć włochatych nóżek ma.Kot na cztery łapy spada,ja dwie nogi mam to nie żadna wada.A dżdżownica długa, blada żadnej nogi nie posiada.
„DZIESIĘĆ PALCÓW”
- Mam dziesięć palców małychi wszystkie są moje.Jak chce to nimi zrobięwiele rzeczy wspaniałych.Mogę zamknąć je mocnoi otworzyć szeroko.Mogę złożyć je razemalbo schować za siebie. Mogę podnieść je w góręlub opuścić je w dół.
„Dziesięć bałwanków”
Dziesięć bałwankówbyło w jednym lesie,ni mniej, ni więcej,tylko właśnie 10.Jeden się drapałdo dziupli na drzewiei tak się zdrapał,że zostało 9.Dziewięć bałwankówstało na polanie,dokładnie dziewięć,bałwan przy bałwanie.Lecz jeden poczuł,że go kręci w nosie.Jak zaczął kichać,to zostało 8.Osiem bałwankówstało w dalszym ciągu,lecz jeden bał sięmrozu i przeciągów.Więc włożył kożuchi okrył się pledem.Jak go odkryli,to już było 7.Z siedmiu bałwankówjeden zaraz orzekł,że się poślizgaćwarto na jeziorze.Lecz ledwie zdążyłna jezioro wleźć,wpadł w taki poślizg,że zostało 6.Tych sześć bałwankówstałoby do teraz,lecz jeden bałwanzaczął się rozbierać.Chciał się ochłodzić,miał na kąpiel chęć - jak się rozebrał,to zostało 5.Z pięciu bałwankówjeden zaraz ubył,bo go ciekawość przywiodła do zguby.Nie wiedział po cosą kaloryfery -jak się dowiedział,to zostały 4.Cztery bałwanystały w dwuszeregu,lecz jeden zacząłtupać na kolegów.Tupał i tupał,bo był strasznie zły,i tak się stupał,że zostały 3.Te trzy bałwankidługo nie postały,bo jeden bałwanznał świetne kawały.Z własnych dowcipówśmiał się: - Cha! Cha! Cha!i pękł ze śmiechu,i zostały 2.A jak zostałatych bałwanków dwójka,to się zaczęłamiędzy nimi bójka...Dziesięć bałwankówbyło na polanie.Ile zostało?Oto jest pytanie!
Jeden mały miś zupkę sobie jadł,Przyszedł drugi miś i były misie dwa.Dwa małe misie pukały mocno w drzwi,Przyszedł jeszcze jeden i były misie trzy.Trzy małe misie znalazły uli wiele,przyszedł jeszcze jeden i były misie cztery.Cztery małe misie zrobił nagle bęc,Przyszedł jeszcze jeden i było misiów pięć.Nagle wszystkie pszczoły z uli wyleciały i małe misie szybko uciekały.Raz i dwa, raz i dwa - pewna pani miała psa.Trzy i cztery, trzy i cztery - pies ten dziwne miał maniery.Pięć i sześć, pięć i sześć - wcale kości nie chciał jeść.Siedem, osiem, siedem, osiem - wciąż o lody tylko prosił. Dziewięć, dziesięć, dziewięć, dziesięć - kto z nas lody mu przyniesie?Może ja , może ty...Licz od nowa. Raz, dwa, trzy!10 palców mam każdy stoi sam czasem sobie porachuję czy któregoś nie brakuje czy je wszystkie mam czy je wszystkie mam Pierwszy palec wielki wskazujący na figielki trzeci palec to największy a ten czwarty trochę mniejszy piąty to paluszek mały oto szereg cały!!Raz, dwa, to jest gra trzeba wszystko zliczyć.Dom ma okna dwa, i jedno w piwnicy.Trzy, cztery są pory dnia i roku, a pięć chcemy mieć z każdego przedmiotu. Sześć, siedem, to razem jest trzynaście,Siedem mamy lat prawie wszyscy w klasie.śpiewamy z pokazywaniem liczby lat na palcachJeden, dwa, trzy,Tu wróbelek patrzy,Cztery, pięć, sześć,Dajcie mu coś zjeść,Siedem, osiem,Ziarnko mu przynoszę,Dziewięć, dziesięć,Jedz wróbelku, jedz,Dziesięć, dziewięć,Osiem, siedem,Sześć, pięć, cztery,Trzy, dwa, jeden.
Kropki biedronki” – wierszykBiedronka siedem kropek miała:pierwszą od chmurki dostała,drugą od słonka złotego,trzecią od wiatru dużego,czwartą od deszczu kropelki,piątą od ziemi karmicielki,szóstą od dziadka co przechodził drogą,siódmą...już nie wiem od kogo.Wszystkie siedem nosiła w komplecieŻeby szczęście dawały dzieciom !
Dwa razy dwa
Niech mi powie, kto ma chęći kto chce być ze mną szczery,czy dwa razy dwa jest pięć,czy dwa razy dwa jest cztery?Kot zamruczał: "Chyba kpisz,czy to dla mnie jest robota?Mnie obchodzi jedna mysz,a rachunki - nie dla kota".Pies wykonał dziwny ruch:"Ja nie jestem na usługi!Umiem liczyć, lecz do dwóch".Po czym warknął raz i drugi.Koń powiedział jednym tchem:"Łeb mam duży, lecz ubogi.I to tylko dobrze wiem:każdy koń ma cztery nogi".Wół najpewniej z nich się czuł,rzekł: "Sprawdziwszy cztery kąty,stwierdzam fakt, że jako wółw mej oborze jestem piąty."Kogut zapiał: "Ja mam raj -macham tylko pióropuszem,lecz nie znoszę przecież jaj,a więc liczyć też nie muszę".Rzekła kaczka: "Kwa-kwa-kwa,z dziećmi chadzam na spacery,mam ich tu dwa razy dwa,czyli mam kaczątka cztery".
Dziesięć piłek
Kup mi tato piłkęprosi Krzyś.Dobrze synku, chodź do sklepu- kupimy ją dziś.W sklepie bardzo trudny wybór,- tyle piłek jest...A co jedna to ładniejsza...Na pierwszej jest pies,na drugiej kaczki,na trzeciej szlaczki,czwarta jest w kratki.A piąta w kwiatki.Szósta ma kółka,na siódmej mknie jaskółka,ósma ma wiatraki,a dziewiąta ptaki.Na największej dziesiątej jest miś,właśnie tę wybrał Krzyś.
"Kto powie?" - Maria Czerkawska
Przez sad idzie mały Maciuśśmieje się do słonka,a tu pac - czerwone jabłkorzuca mu jabłonka.Podniósł jabłko idzie daleja wtem obok dróżkipac, pac - co to - stara gruszazrzuciła dwie gruszki.Podniósł Maciuś żółte gruszkibardzo jest szczęśliwyznów pac, pac, pac - trzy śliweczkispadły z gęstej śliwy.Niesie Maciuś jabłko, śliwki,gruszki co się złocą.- Kto z was Maciusiowi policzyile ma owoców?
Kwiaciarka
Proszę państwa! Bardzo proszę!Mam tu kwiatów pełne kosze.Jeden narcyz, dwie konwalie,trzy stokrotki ... a każdy jak malowany.- I co dalej?Cztery żółte tulipany ...Pięć irysów fioletowychi goździków pięć różowych.Mam trzy bratki kolorowe,oraz siedem pięknych róż.Dziesięć fiołków - także mam.Chodź, proszę policz sam.
"Liski" -W.Chotomska
Cztery małe, rude liskipiły mleko z jednej miski.Jeden lisek z drugim liskiempowsadzały łapki w miskę.Trzeci lisek z czwartym liskiemweszły w miskę z wielkim piskiem.I wylały mleko z miskicztery małe rude liski.
"W ptasiej stołówce"-D.Gellner
Przyleciało wróbli sześć,zaczynają obiad jeść.Jeden ziarno dziobie,chwali przysmak sobie.Drugi na talerzuskubie bułkę świeżą,trzeci okruszynkiwybiera ze skrzynki.Czwarty, piąty ptaszekdziobią zgodnie kaszę.Szósty głową kręci,na nic nie ma chęcii widać po minie,że był gdzieś w gościnie.
Zwierzaki
Oto jeden nosorożec.Z czego żyje - trudno orzec.Dwie żabkidla rozrywki grają w łapki.Trzy gąskiprzeszły gęsiego po mostku wąskim.Cztery króliczki mają co ranobiałe policzki marchewką wypchane.Pięć żółwi poszło na spacerw żółwim tempie pokonują trasę.Sześć owieczek trawą się pasło.Wolałyby chyba bułeczki z masłem.Siedem motyli fruwa nad łąką,wiatr szumi w trawach i świeci słonko.Osiem myszek z dziurki zerkaczy się nie uda skubnąć serka.Dziewięć biedroneczek drzemie w cieniu róży.To upał lipcowy tak bardzo je znużył.Dziesięć świnekmatka i jej córki,bawią się w chowanegoz małym kangurkiem.Wiersz pt. „Sum” J. Brzechwy :
Mieszkał w Wiśle sum wąsatyZnakomity matematyk.
Krzyczał więc na całe skrzele:„Do mnie młodzi przyjaciele!W dni powszednie i niedzieleNa życzenie mnożę, dzielę,Odejmuję i dodajęI pomyłek nie uznaję!”Każdy mógł więc przyjść do sumaI zapytać: jaka suma?A sum jeden w całej WiśleOdpowiadał na to ściśle. Znała suma cała rzeka,Więc raz przybył lin z daleka i powiada:„Drogi panie, ja dla pana mam zadanie,jeśli pan tak liczyć umie, niech pan powie panie sumie,czy pan zdoła w swym pojęciu odjąć zero od dziesięciu?”Sum uśmiechnął się z przekąsem,liczy, liczy coś pod wąsem,wąs sumiasty jak u suma,a sum duma, duma, duma.„To dopiero mam z tym biedę – może dziesięć, może jeden?”Upłynęły dwie godziny, sum z wysiłku jest już siny.Myśli, myśli:„To dopiero! Od dziesięciu odjąć zero?Żebym miał przynajmniej kredę!Zaraz, zaraz... wiem już.... jeden!Nie, nie jeden. Dziesięć chyba...Ach ten lin! Ta wstrętna ryba!A lin szydzi: „Panie sumie, w sumie pan niewiele umie”Sum ze wstydu schnie i chudnie,już mu liczyć coraz trudniej,a tu minął wieczór cały,wszystkie ryby się pospały.I nastało znów południe,a sum chudnie, chudnie, chudnie...I nim dni minęło kilka,stał się chudy niczym kilka.Więc opuścił wody słodkie I za żonę pojął szprotkę.
karolcia370