Eco Umberto - Baudolino.pdf - Umberto Eco - Velevit

UMBERTO ECO

Baudolino

Przełożył Adam Szymanowski

Rok wydania oryginalnego 2000

Rok wydania polskiego 2001

Dla Emanuele

1. Baudolino chwyta za pióro

Ratispona Anno Dommini Domini mense decembri mclv kronica Baudolini cognomen-

tum de Aulario

ia Baudolino syn Galiauda z Aulario o głowie gdyby lew alleluia składam Panu dank

y oby mi przepuścił

ia to dokonałem habeo facto złodzieistwo nawięcsze w mym żywocie to iest z puzdra

biskupa Otona przywziąłem sobie siła kart wedle podoby de kancel cancellaria imperiale

y wyskrobałem malem wszytkie krom tych z których zleźć nie chciało y ninie mam tyle

Pergamenae k pisaniu tego co mi się żąda a to iest moią chronikę lubo pisać łatiną nie wy-

dolę

acz obaczą iże nie masz kart owych kto wie iakie piekło się zrobi y pomyszlą że to iako-

wyś Śpieg rzymskich biskupów które źle życzą cesarzowi fryderykowi

leć może być y tako iże nikto nie będzie na to baczył in cancellaria piszą wszytko nawet

bezpotrzebnie y kto obaczy [te karty] rzecz będzie miał w cale kamoś ruszy jeno ramio-

nami

ncipit prologus de duabus civitatibus historiae AD mcxliii conscript

saepe multumque volvendo mecum de rerum temporalium motu anci-

pitq

iste linea były drzewie y na nic się zdało ich skrobanie musiałem ie tedy przeskiknącz

a ieszli k temu najdą one Karty kiedy je zapiszę kanclerz nic z nich nie wyrozumie iżci

tym językiem gadają ludzie z Fraskety atoli żadny nim nie pisał

lecz ieszli nikto nie wyrozumie zgadną zrazu iże to ia bo wszyscy gadają że we fraskecie

używają niekrześcijańskiego języka trzeba mi tedy dobrze one przytaić

do kaduka co za utrapienie z tym pisaniem bolą mnie wszytkie palce

ociec moi Galiaudo wżdy mi powtarzał iże to ani chybi dar od Świętej maryy z Roboreto

że iuże ako pacholik ledwom usłyszał pięńć piąć V słów zaraz odrzekalem tąż mową czy to

z Terdony czy z Gavi czy nawet z Mediolanum gdzie do gadania używają Ydioma gorszego

niźli psi y kiedym pierwszy raz w życiu uźrzałem alamanów gdyżci oblegali Terdonę wszy-

scy Giusche y gburniy y mówili rausz y min got nim minęło pół dnia też gadałem

raus y Maingot takoż oni zasię rzekli Kint wyszperuj nam piękną Froume byśmy uczynili

z nią co trza mniejsza czy się godzi dość rzec nam kamo iest sami iuż się zajmiemy resztą

ale co to Froume spytałem y odparli białogłowa dama niewiasta du verstan y po-

kazywali rękami wielgie piersi bo w tym obleganiu feminae to rzadkość te z Terdony są

w środku y kiedy tam wejdziemy będziemy wiedzieli co robić lecz teraz te spoza murów

zgoła się nie pokazują y bluźnili że nawet ia dostawałem kapłonowej skórki

cni zasrani szwabi chyba nie myślicie że powiem gdzie są Froume nie iestem śpiegiem

a walcie se kunia

o matuchno moia wżdy czasem biją

biją czy zabiją czy necabant nie piszę po łatinie choć rozumiem łatinę bo naumiałem się

czyść z jednej łatińskiej librum y kiedy mówią do mnie po łatinie poimuię ale nie wiem iak

pisać verba

o Boże nigdy nie wiem czy ma być equus czy equum y mylę się raz po raz bo u nas kuń

to zawsze będzie śkapa y nie mylę się nigdy bo nikto nie pisze cuń a nawet nie pisze nic bo

nie umie

ale tym razem poszło dobrze y niemce ani mnie tknęli bo wtedy właśnie przyszli mili-

tes y jęli krzyczeć dalej idziem do szturmu y była straszna konfuzyja y nie rozumiałem iuż

tych accidens z tarczowniki które szli tędy y infanteryja która szła owędy y zewsząd trąby

y wszędy drewne baśty śmigłe iak drzewa w Burmii y na nich niby na wozach balistarze

y procarze y insze z drabinami y pierszyło na nich bełtów iako grad y ci co ciskali kamie-

nie jakby srogą Warzechą y chełściły mi nad głową wszytkie osęki które tortończycy mio-

tali z murów, co za battualia!

a ia cale dwie godziny siedziałem utaiony pod kierzką szepleniąc panienko przenaj-

świętsza przypomagai potem wszytko ucichło y biegali obok ci co władają mową z Papii

y krzyczeli że zgładzili tylu tortończyków iże wyglądało jak tanaro Krwi byli kontenci jak

na kalenda maia bo Tortona wie iuż iże ma przydzierżywać się mediolanenses

później wrócili takoż alamani od Froume owa trochę mniej niźli przódy bo tortoń-

czycy też nie dawali sobie w kaszę dmuchać rzekłżem se lepiej uderzać w nogi

wróciłem zatem do domu prawie iuż rano y opowiedziałem wszytko Galiaudo oćcu mo-

iemu a on rzekł wybornie właź w sam śrzodek Oblegania aże dostaniesz glicą w rzyć wiedz

atoli że to pańskie zbytki niech panięta patrzą swego nosa a nam trzeba baczyć na nasze

krowy y iesteśmy ludzie stateczne nie jak Frederikus bo ten przybywa uchodzi wraca y nie

knujemy forteli

ale Terdona nie padła bo przez rok wzięli jeno podzamcze lecz kastelu nie wzięli y ob-

legali jeszcze kiedy moia chronika się kończyła y odjęli im wodę y miast pić swą urynę po-

wiedzieli Fryderykowi że są mu wierni Fryderyk pozwolił im wyjść ale naprzód spalił mia-

sto y potem ich posiekał to iest zrobili to ci z Papii bo maią na pieńku z tortończykami

u nas nie iest iako u alamanów którzy życzą jedno drugim dobrze y są zawsze iak palce

jednej ręki u nas zasię kiedy ktoś z Gamondio zobaczy kogoś z Bergolio zaraz kce mu ukrę-

cić mądy

lecz teraz wracam do chroniki bo kiedy idę przez lasy Fraschety a iuż osobliwie kiedy

iest skrutna Mgła że człek nie widzi czubka swego nosa y rzeczy pojawiają się nagle cho-

cia przedtem ich nie widziałem to mam zwidy iak kiedy obaczyłem jednorożca y innym

razem kiedy obaczyłem Świętego Baudolina któren zagadał do mnie y rzekł kurwisynu

pódziesz do piekieł bo rzecz o jednorożcu była taka iże dobrze wiadomo że kto chce uło-

wić jednorożca musi przyprowadzić nietkniętą dziewkę pod drzewo y bestia poczuje woń

dziewicy a wtedy położy jej łeb na łonie wziąłem więc Nenę z bBergolio która przyszła ze

swoim oćcem kupić krowę od moiego oćca y rzekłem jej chodź moia nadobna do lasu uło-

wimy jednorożca y usadziłem ją pod Drzewem bo byłem pewny że iest dziewicą y rzekłem

siedź piękna tak y rozczepierz jeno nogi żeby zrobić miejsce gdzie bestia złoży łeb y ona rze-

kła rozczepierz gdzie y ia rzekłem tu rozczepierz dobrze y dotknąłem tam y ona jęła się ru-

szać jako koza kiedy się omładza y prawie gadam nic już nie widziałem zstąpiła na mnie

jakby apokalypsin y potem nie była już czysta jako lilia y rzekła boże święty y matko bosko

iako zwabimy teraz jednorożca y wtedy usłyszałem głos z Nieba który rzekł że lioncornus

qui tollit peccata mundis to ia y jąłem skakać przez krze y krzyczeć hip hiii frr frr bo byłem

barziej kon tent niźli prawy jednorożec któren dziewicy wsunął róg do brzucha y przez to

Sancto Baudolino rzekł synu y et coetera ale potem mi przebaczył y widziałem go jesz-

cze nieraz zmierzchem ale ieno kiedy iest dużo mgły albo przynajmniej sporzo a nie kiedy

słońce gorejentat od matutina do wieczerzyna.

ale kiedy opowiedziałem Gałiaudo oćcu moiemu że obaczyłem Świętego Baudolina

wymierzył mi trzydzieści kijów na rzyć powiadając Boże czemu to ia musiałem spłodzić

syna któren ma wizje y nie umie nawet doić krowy lubo mu rozłupię łeb tym kijem lubo

oddam takiemu co chodzi po frymarkach y jarmarkach przygrywając do tańca małpie za-

fryki a moia święta matuchna krzyczała darmochlebie co teżżem uczyniła panu naszemu

żeby wydać na ten świat syna któren widzi świętych a Galiaudo ociec rzekł łżesz nie oba-

czyłeś świętych to gorszy kłamca niż judasz y gadasz byle co żeby tylko siedzieć se z zało-

żonymi rękami

piszę tę Chronikę bo kto inako poimie iak było owego wieczora że mgłę kroić by nożem

y pomyśleć że był już kwiecień lecz tu mgła iest nawet w sierpniu y kiedy ktoś nie iest stąd

może zabłądzić między Burmią y Fraschetą y osobliwie kiedy nie ma świętego by go dzier-

żył za monsztuk y ia zdążałem do domu y uźrzałem przed sobą barona na kuniu całkiem

z zielaza

Eco Umberto - Baudolino.pdf

Plik z chomika:

Inne pliki z tego folderu:

Inne foldery tego chomika: