Aktywne urządzenia sieciowe.pdf

Aktywne urządzenia sieciowe

1. Karty sieciowe

1.1. Podział kart sieciowych ze względu na rodzaj interfejsu

1.2. Podział kart sieciowych ze względu na technologię

1.3. Bezprzewodowe karty sieciowe

1.4. Bezpieczeństwo w sieciach bezprzewodowych

2. Dobór serwerów

3. Dobór systemu operacyjnego oraz aplikacji

4. Dostęp do Internetu

5. Zasilanie awaryjne

6. Zarządzanie urządzeniami

Podsumowanie

Słownik

Bibliograﬁa

1. Karty sieciowe

Bardzo ważnym elementem każdego urządzenia pracującego w sieci jest karta sie-

ciowa (NIC — Network Interface Card ). Bogata oferta tych urządzeń, przy bar-

dzo zróżnicowanych cenach, skłania do zastanowienia się, czym te karty się róż-

nią? W module tym omówione zostaną cechy przykładowych, dostępnych na ryn-

ku kart sieciowych.

1.1. Podział kart sieciowych ze względu na rodzaj interfejsu

Wyróżniamy następujące metody przyłączenia kart sieciowych do komputera:

1. PCI — dla komputerów stacjonarnych (stacji roboczych) najprostszym i najczę-

ściej najtańszym rozwiązaniem jest użycie złącza PCI. Kartę należy umieścić

w wolnym slocie wewnątrz komputera.

Rysunek 1

Karta sieciowa jednoportowa

ze złączem PCI ﬁrmy3COM

(widok od góry i z przodu)

2. PCI-X — stosowane w serwerach karty sieciowe, pracujące z prędkościami 1000 Mbps

i większymi, wymagają bardzo szybkiego przesyłania danych. Najczęściej w ta-

kich przypadkach stosuje się właśnie złącze PCI-X, które umożliwia transmisję

danych z prędkością do 4,3 Gbps (w najnowszej wersji 2.0). PCI-X jest więc roz-

wiązaniem kierowanym tam, gdzie zwykłe PCI okazuje się zbyt wolne.

Rysunek 2

Karta sieciowa dwuportowa

ze złączem PCI-X ﬁrmyINTEL

(widok od góry i z przodu)

3. ISA — w starszych komputerach można znaleźć złącze ISA. Jest to złącze 8- (krót-

sze) lub 16-bitowe (dłuższe). W oparciu o tę szynę produkowano karty graﬁczne,

sieciowe, modemy, kontrolery dysków i inne rozszerzenia. Obecnie urządzenia

te są już dość rzadko spotykane.

4. EISA — przed wprowadzeniem łącza PCI niektóre urządzenia, na przykład kar-

ty sieciowe serwerów, wymagały szybszego interfejsu niż była w stanie zaofero-

wać szyna ISA. Dlatego właśnie powstało 32-bitowe rozszerzenie standardu ISA,

zwane EISA. Obecnie zarówno komputery, jak i karty rozszerzeń wyposażone

w ten interfejs praktycznie nie są już używane.

5. VESA Local Bus (VLB) — prędkość łączy ISA, dominujących na płytach głównych,

przestała być z czasem wystarczająca, a urządzenia EISA były zbyt drogie. Za-

proponowano wtedy standard VESA Local Bus. Złącze to, zapewniając kompa-

tybilność wsteczną z ISA i oferując 32-bitowy interfejs, stało się dość popular-

nym rozwiązaniem w stacjach roboczych. VLB były najczęściej stosowane w kar-

tach graﬁcznych, jednak można było spotkać je również wkartach sieciowych

czy kontrolerach dysków.

6. PCCard (PCMCIA) — jest to interfejs stosowany w komputerach przenośnych.

W zależności od wersji, umożliwia 16- bądź 32-bitową komunikację. Urządze-

nie PCMCIA jest najwygodniejszym sposobem rozszerzenia funkcjonalności no-

tebooka.

7. USB — jeśli nie można skorzystać z wcześniej omówionych interfejsów, do dys-

pozycji pozostaje łącze USB. W tym przypadku interfejs sieciowy ma charakter

zewnętrzny i znajduje się poza komputerem.

8. Mini PCI — jest to standard kart rozszerzeń stosowany wszędzie tam, gdzie po-

trzebna jest funkcjonalność PCI, a nie ma miejsca na tradycyjną kartę. Urzą-

dzenia tego typu stosuje się w notebookach, drukarkach, punktach dostępo-

wych i innych. Należy zwrócić uwagę na to, że użytkownik bardzo często nie

ma możliwości zainstalowania bądź wymiany karty Mini PCI w swoim urządze-

niu. Czynność ta może wymagać rozmontowania urządzenia i powinna być wy-

konywana przez osoby z doświadczeniem. Oferta urządzeń typu Mini PCI jest

znacznie uboższa niż zwykłych kart PCI.

9. Compact Flash — wzrastająca popularność bardzo małych komputerów mobil-

nych, palmtopów i podobnych urządzeń spowodowała konieczność wprowadze-

nia mniejszych kart rozszerzeń. Wielu producentów zdecydowało się wykorzy-

stać istniejące interfejsy, używane do tej pory do innych zastosowań. W ten spo-

sób pojawiły się na rynku bezprzewodowe interfejsy sieciowe, oparte na kar-

cie Compact Flash. Dzięki niewielkim wymiarom mogą one zmieścić się np.

w palmtopie.

Stosowane są również inne, mniej typowe, specjalizowane interfejsy, które jednak

— ze względu na różnorodność i ograniczone zastosowanie — nie zostaną tu omó-

wione.

1.2. Podział kart sieciowych ze względu na technologię

Zagadnieniem, nad którym należy zastanowić się przy wyborze karty sieciowej jest

protokół czy technologia, w jakiej pracuje sieć. Zatem, jeśli konieczne jest połącze-

nie z siecią Token Ring, należy zaopatrzyć się w kartę przeznaczoną do tego roz-

wiązania, natomiast jeżeli ma to być połączenie z FDDI, konieczne będzie zastoso-

wanie specyﬁcznejkarty.

Obecnie w przewodowych sieciach LAN króluje niepodzielnie Ethernet (IEEE

802.3), a w bezprzewodowych rozwiązania oparte na IEEE 802.11. Ponieważ wła-

śnie te standardy są obecnie najpopularniejsze, zostaną one omówione szerzej.

Karty Ethernet 10/100 Mbps

Najpopularniejszym medium w sieciach lokalnych jest miedziany Ethernet, dlatego

też najczęściej spotykanymi są karty sieciowe pracujące z wykorzystaniem ośmio-

żyłowej skrętki. Oferta tych urządzeń jest bardzo bogata, a duża rozpiętość cen po-

szczególnych modeli wskazuje na występujące różnice.

Najpopularniejsi, jak to często bywa, są najtańsi. Na rynku dostępnych jest mnó-

stwo kart sieciowych, przeznaczonych do użytku domowego lub do małego biura

— cena niektórych z nich nie przekracza kilku dolarów. Czy jednak cena powinna

być decydującym argumentem?

Cena, choć istotna, nie jest jedyną cechą produktu, którą należy wziąć pod uwa-

gę. W zaskakująco wielu przypadkach producent dostarcza sterowniki wyłącznie

do systemów Microsoft Windows (i też nie do wszystkich wersji). Tak więc, decy-

dując się na zakup, należy dowiedzieć się, czy system operacyjny, w którym karta

ma pracować jest przez nią obsługiwany. Warto też odwiedzić internetową stronę

producenta, sprawdzając, czy dostarcza on sterowniki i uaktualnienia do nowych

systemów operacyjnych.

Jaką zatem kartę wybrać?

W sytuacji, kiedy sieć ma składać się z dwóch komputerów połączonych przewo-

dem skrosowanym, można wybrać najtańsze produkty (najlepiej dwa takie same).

Co jednak zrobić, kiedy sieć ma być większa?

Dość często okazuje się, że produkty najtańsze nie chcą współpracować z innymi

urządzeniami. Producenci, chcąc maksymalnie obniżyć koszt wytworzenia karty,

rezygnują z markowych podzespołów, zastępując je innymi — o znacznie gorszej

jakości. Produkty takie nie zachowują określonych norm i zdarza się, że nie dzia-

łają bądź pracują niepoprawnie. Z tego powodu stosowanie najtańszych rozwiązań

nie jest zalecane. Paradoksalnie, nie jest to rozwiązanie najtańsze, ponieważ czas

potrzebny na zdiagnozowanie usterki systemu, wymianę karty, przestój sieci jest

kosztowny. Zastąpienie karty wątpliwej jakości prostą kartą markową jest nieod-

czuwalne w stosunku do ceny całego komputera.

Dla tych wszystkich, którzy nawet w małych sieciach cenią sobie niezawodność, cie-

kawą propozycją są prostsze karty najbardziej uznanych producentów. Przy zaku-

pie karty 3Com czy Intel otrzymujemy gwarancję producenta, że jego produkt jest

zgodny z wszelkimi normami i będzie pracował stabilnie. Modele te, w porównaniu

z modelami droższymi, pozbawione są zaawansowanych funkcjonalności, których

zwykły użytkownik komputera i tak nie wykorzystuje. Przykładem takiego rozwią-

zania jest produkt 3Com serii Ofﬁce-Connectosymbolu3CSOHO100B-TX, któ-

rego cena detaliczna nie przekracza 20 USD.

Karta sieciowa bardzo często zawdzięcza swoją funkcjonalność nie tylko rozwią-

zaniom sprzętowym, ale także sterownikom. Zdarza się, że te same karty wyposa-

żone w różne sterowniki oferowane są jako urządzenia przeznaczone do różnych

zastosowań i oczywiście w różnej cenie.

W wielu przypadkach zastosowanie nieoryginalnych sterowników może znacznie

poszerzyć funkcjonalność karty, na przykład dodając obsługę pewnych, nieobsłu-

giwanych przez producenta, protokołów.

Zaawansowane możliwości kart sieciowych zostaną przedstawione w oparciu

o rozwiązanie ﬁrmy3Com,zastosowanewmodelu3C905CX-TX.

Karta ta swoim wyglądem bardzo przypomina prostszy, omawiany wcześniej mo-

del, lecz jej funkcjonalność jest znacznie rozszerzona. Oczywiście, aby jej dodat-

kowe funkcje mogły być w pełni wykorzystane infrastruktura sieci musi na to po-

zwalać.

Cechą wyróżniającą karty serii 3C905CX-TX jest zgodność z:

— IEEE 802.3p — priorytetowanie w warstwie drugiej (wsparcie dla multicastu,

Quality of service , class-of-service ),

— IEEE 802.1q — praca we VLAN,

— IEEE 802.3x — kontrola przepływu,

— WfM ( Wired for Management ) — okablowanie dla zarządzania,

— WOL ( Wake On LAN ) — możliwość zdalnego uruchamiania komputera przez

sieć (niektóre zaawansowane parametry kart sieciowych zostały opisane na stro-

nie http://www.nss.pl/article/articleview/121/1/25 ) .

Dodatkowo karty 3C905CX-TX-M posiadają możliwość zdalnego administro-

wania przez protokół SNMP lub przez oprogramowanie dostarczone przez pro-

ducenta (karta 3C905CX-TX-NM jest pozbawiona tej możliwości). Oczywiście

karta TX-M jest znacznie droższa od modelu 3CSOHO100B-TX i kosztuje oko-

ło 50 USD. Dzięki zastosowanym rozwiązaniom karty te wspaniale nadają się dla

ﬁrm,wktórychistniejedobrzezorganizowanainfrastrukturasieciowa.Standardy

802.3p, 802.3q, 802.3x usprawniają pracę sieci oraz podnoszą bezpieczeństwo.

Jeżeli bezpieczeństwo przesyłu danych przez sieć jest dla ﬁrmybardzoistotnymza-

gadnieniem, powinno się rozważyć zakup karty sieciowej, która może przejąć pro-

ces szyfrowania IPSec. 3Com 10/100 Secure NIC o kodzie 3CR990B-97 ma zaim-

plementowane szyfrowanie DES i 3DES oraz funkcję skrótu MD5 i SHA-1. Wbu-

dowany na karcie procesor RISC przejmuje proces IPSec, odciążając procesor kom-

putera. Za jakość i funkcjonalność należy jednak zapłacić. Cena omawianej karty

kształtuje się na poziomie ok. 120 USD.

Oczywiście nie tylko 3Com produkuje dobre karty sieciowe. Bardzo ciekawa jest

oferta ﬁrmy Intel. Seria kart Intel PRO/100 przedstawia podobne rozwiązania.

Trzy poniższe modele odpowiadają przedstawionym propozycjom 3Com:

— Intel® PRO/100+,

— Intel® PRO/100 M Desktop,

— Intel® PRO/100 S Desktop.

Do niedawna rozwiązania oferowane dla serwerów znacznie różniły się od tych,

które przeznaczone były dla stacji roboczych. Znacznie większa pamięć, szybszy

procesor, obsługa wielu protokołów były cechami zarezerwowanymi dla produk-

tów serwerowych.

Wymagania stawiane współczesnym kartom stosowanym w stacjach roboczych są

bardzo duże, jednocześnie szybkie serwery wymagają większych prędkości niż jest

w stanie zaoferować 100 Mbps Ethernet. Z tego powodu kilka znaczących ﬁrm

przestało oferować produkty 100 Mbps dedykowane do pracy w serwerach, zauwa-

żając, że szybkie serwery przystosowywane są do architektury opartej na 1 Gbps

i 10 Gbps.

Na początku 2005 roku 3Com wycofał z produkcji ostatnią dedykowaną dla ser-

werów kartę sieciową 100 Mbps, natomiast w ofercie Intela znaleźć można jesz-

cze dwa produkty przeznaczone dla tego typu serwerów. Pierwsza z kart — Intel

PRO/100 S Server — zbudowana jest na tych samych układach co PRO/100 S Desk-

top. Różnica tkwi w oprogramowaniu, które w przypadku wykorzystania dwóch

identycznych kart umożliwia stworzenie konﬁguracji Fault Tolerance, zastosowa-

nie Load Balancing czy wykorzystanie Fast EtherChannel. Drugą kartą Intela jest

Plik z chomika:

Inne pliki z tego folderu:

Inne foldery tego chomika: