HM_6.pdf

26.02.2010

Przez braterstwo skautów do braterstwa narodów

– oto dewiza poczynań skautowych (Antoni Olbromski)

Nr 6 (19)

W kręgu braci

Zdarzać się zwykło, że gdy narybek harcerski po raz pierwszy w kręgu

związanym splecionymi rękami staje – onieśmielony jest niemożliwą

do opisania i zrozumienia atmosferą. To duch braterstwa go w kręgu przenika.

phm. Andrzej Jaworski

lony jeszcze, w gromadzie się znalazł i odtąd

prawa wszystkie jako jej członek posiada. Mło-

dy jeszcze jest jak jelonek lub warchlak pło-

chliwy i nie wie w jak zacnym towarzystwie

stanął. Być to może, że droga na którą ledwie

co wkroczył – przez życie całe go poprowadzi,

wódz stanie mu się jak brat starszy i doświad-

czony – przewodnikiem, a przyjaźnie oparciem

i załogą zaufaną w niejednym sztormie życio-

wych przypadków.

grona zostanie, starszyzna go próbom

rozmaitym podda – aby jego wolę spraw-

dzić, a i smaku na przygody narobić. Nagrodą

za wytrwałość jest uroczyste wodza, przy wie-

czornym ogniu lub świtem na leśnej polanie

ogłoszenie, że młokos choć nieopierzony i zie-

Z anim młokos przyjęty do harcerskiego

HARCERSKIE MAZOWSZE | HARCERZE

A jednak pamiętaj druhu, że nie mo-

ment przyrzeczenia i nie nawet barw dru-

żyny nadanie są drogi tej początkiem lecz

pierwsze w kręgu rąk splecenie i słowa

pieśni wtedy usłyszane.

Dziatwa, która choć puszczy i przygody le-

śnej nie wąchała, jest do awantur rozmaitych

skora i zwykłe są one dla niej jak dla warchla-

ków gonitwy leśne lub wydrze w wodzie igrasz-

ki. A zgraną bandę łobuzów z podwórka trud-

niej rozgonić i rozdzielić niż szpaków chmarę.

Jeden za drugiego głowę nadstawia i w potrze-

bie towarzysza nie zostawi. Nauka ważna dla

ciebie wodzu z tego płynie – potrzeba wspól-

nego przeżycia jest u chłopców silna bardzo,

a dzielone razem trudy i doświadczenia nie-

zwykłe w braci zmieniają młokosów kompa-

nię. Braterska więź zupełnie jak stalowa ob-

ręcz beczki – tym mocniej klepki trzyma im

nacisk większy. Hartuj więc młodzież har-

cerską przygodą i próbami gdzie wzajem-

ne oparcie więcej się liczy i daje niż spryt

i cwaniactwo jednego andrusa, a o brat-

nie relacje martwić się nie będziesz mu-

siał. Kuźnią braterstwa są przeżyte ra-

zem przygody!

Wódz harcerski jedną jeszcze drogę zna

do serca chłopięcego. Wszak nie jest tajem-

nicą dla nikogo kogo rodzeństwo chowało, jak

wielką radość pędrakom sprawia, gdy star-

szeństwo na wyprawę nad rzekę lub w odległe

miasta rewiry zabiera pouczywszy pierwej, że

robi to ufając w mądrość, spryt i hart (czyt.

brak mazgajstwa) młodego. Podobnie serce ro-

śnie każdemu harcerzowi co zielony jak liść na

wiosnę – gdy zastępowy poklepie po ramieniu

przed biegiem, próbą lub zadaniem jakowymś

i wyzna, że w młodego wierzy i za rączkę pro-

wadzić nie musi. A już najważniejszym darem

zaufania jest wiara w słowo i honor młokosa

gdy przed poważną próbą życiową stanął lub

wykroczenie jakieś popełnił. I nie bój się po-

mylić a nawet zawieść czasem – bowiem dro-

gą do otwarcia młodego serca jest zaufa-

nie. Gdy ty wodzu obdarzysz nim młodzi-

ka, on ci się prawdziwym oddaniem zre-

wanżuje i wnet mu się życia przewodni-

kiem staniesz.

Młodzież harcerska czasem mylnie sądzi, że

przyjaźń jest braterskiej więzi równoważna. Ta

pomyłka połączona z młodzieńczą niedojrzałością

HARCERZE | HARCERSKIE MAZOWSZE

sprawia, że tych którzy w kręgu przyjaciół

się nie znaleźli gromada lub zastęp nie znosi

i wzorem zwaśnionych watah zwalcza zawzię-

cie. Niezdrowa i nieuczciwa rywalizacja, kpi-

ny i szyderstwa upatrywanie we wszystkim pod-

stępu – to mogą być tego zbłądzenia smutne

efekty. Drużynowy, Zastępowy i cała gromady

starszyzna winni mieć na to baczenie, bowiem

nie przyjaźń wiąże ze sobą wszystkich leśnych

braci, a szacunek, gotowość do pomocy i wia-

ra w oparcie w bliźnich - właściwe dla człon-

ków wielkiego rodu lub tysięcznego stada. Cała

starszyzna gromady czynem, a wódz dodatko-

wo w gawędzie przykłady dawać powinni – aby

właściwie bratnie więzi były przez młodzików

naśladowane i rozumiane.

Przyjaźń jest bowiem spoiwem takim,

co krzepnie długo i niejednej próby po-

trzebuje. Braterstwo zaś jest jej zaczynem

i w atmosferze - której strażnikiem jest

gromady starszyzna – się rodzi.

fot. SXC

niepisany panuje i jeśli chcesz aby bardziej do

harcerskiej gromady niż podwórkowej czere-

dy była ona podobna – sam lub w starszyzny

kręgu ustal jego brzmienie i wytrwale swym

postępowaniem prawa owe przypominaj. Gdy

kto odstąpi i przeciw niemu jakieś wykrocze-

nie popełni – napomnij go na osobności, a do

wszystkich harcerzy w gawędzie przemawiaj.

Gdy zaś ktoś w najdrobniejszej kwestii nawet

wzorowo postąpi – zauważ go i wobec wszyst-

kich pochwal. Młodzież wtedy ufnie zapatrzo-

na w przewodnika pozna, zrozumie i przyjmie

jako własne kodeksu tego zasady i w brater-

stwie drogę przez życie wytyczy:

„Pierwszym prawem Rysiów, Żbików,

Lisów i innych gromad zamieszkujących

brzeg wigierski jest: Wszyscy za jednego,

jeden za wszystkich.

A drugim - Wszyscy myślą, jeden mówi,

wszyscy robią.

A trzecim - Co powiedział Stary Wilk –

powiedział”...



Harcerska gromada w jednym jeszcze ban-

dzie łobuzów z Grochowskiej lub Wiatracznej

jest podobna. Każda przecież paczka, gromada

czy drużyna sportowa jakiś wewnętrzny kodeks

ustala i staje się on prawem często dla chłop-

ców niż rodzicielskie nakazy ważniejszym. Po-

dobnie w drużynie (a i zastępie) – kodeks taki

phm. Andrzej Jaworski

Czlonek Rady Wydziału

Harcerskiego.

Rodem z 22WDH.

HARCERSKIE MAZOWSZE | wędRowniCy

Zimowy spływ dla ZZ-tu

Chciałbym rzucić dzisiaj jeden pomysł, może kogoś zainspiruje

do działania? Chce pokazać, że pewne szalone pomysły

i wyzwania są możliwe do zrealizowania.

pwd. Paweł Huras

nie jest zbyt silny, łatwo wyminąć przeszko-

dy. Znajdziemy tam też sporo wypożyczalni

sprzętu wodnego. W sezonie zimowym prawie

na pewno nam się uda załatwić spore zniżki.

C o mam na myśli? Zimowy spływ kaja-

kowy. Zabieramy za sobą ZZ-t. Co nam

to daje? Po pierwsze dostarcza przygo-

dy, która jest tak potrzebna w naszym życiu,

w końcu jest to spore wyzwanie. Po drugie po-

zwala uwierzyć w siebie, żeby popłynąć trzeba

się przełamać psychicznie, przestać się bać. Po

trzecie zgrywamy chłopaków.

Ale jak to zrobić?

Sprawa jest dosyć prosta... Postanowiliśmy, że

spłyniemy Pilicą. Na początek ta rzeka wydaje

się odpowiednia. Jest łatwa technicznie, nurt

wędRowniCy | HARCERSKIE MAZOWSZE

My zdecydowaliśmy się wziąć kanu. Trochę wy-

żej się siedzi i są mniej wywrotne. No to star-

tujemy wsiadamy do kajaków w Nowym Mie-

ście nad Pilicą. Umawiamy się, że kajaki zda-

my na moście w Tomczycach. Trasa to ok 15km

czas płynięcia ok 3h.

Płynie się świetnie. Dokoła piękna zimowa

sceneria. Wszystko zasypane we śniegu. Cały

czas musimy uważać na kry, żeby się w coś

nie wpakować. Trzeba też wypatrywać mie-

lizn by przypadkiem na jakiejś nie utknąć (ni-

komu z nas raczej by się nie chciało wchodzić

do wody by wypchnąć kajak) Płynie się dobrze.

Jedynie w ręce jest straszliwie zimno. Po 3 go-

dzinach bez większych przygód dopływamy do

celu. Próbujemy wyładować się na oblodzo-

ny brzeg co nie jest łatwym zadaniem. Trochę

przemarznięci zdajemy kajaki. Radość. Uda-

ło się. Rozpiera nas duma, że zdecydowaliśmy

się na coś takiego.

Była to jedna z lepszych wypraw na jakich

byłem, długi będę ją wspominał. Ale jak wła-

ściwie się do niej przygotować? Spróbuje się

Załoga, która się zmoczyła od razu musi za-

cząć mocno wiosłować, by się rozgrzać. Strój?

Zwykłe ciepłe rzeczy na to coś wodoodporne-

go. Nie potrzebujemy jakiś specjalnych pianek.

Buty? My płynęliśmy w zwykłych butach tre-

kingowych i myślę, że zdały egzamin, trzeba

po prostu opanować wsiadanie do kajaka bez

zdejmowania obuwia. I zbytnio nie chlapać do

środka podczas wiosłowania. W ręce było nam

zimno ale już się dowiedziałem jak temu za-

pobiec. Wystarczy kupić dwie pary rękawiczek.

Jedne jak najgrubsze bawełniane, drugie zwy-

kłe gumowe rękawiczki najlepiej rozmiar więk-

sze by ręce mogły swobodnie oddychać. Kosz

to ok . 10zł. Na kajakach oczywiście nie moż-

na szaleć. Wszystko robić z głową. W końcu ża-

den kajak sam z siebie się nie wywróci, jedy-

nie jego nie umiejętne obsłużenie przyczynia

się do wywrotek.

W tym krótki tekście chciałem natchnąć

do działania. Pokazać, że można zrobić coś co

na pierwszy rzut oka się wydaje niemożliwe.

I niekoniecznie musi to być drużyny wędrow-

ników a a wystarczy ZZ-t chłopaków w wie-

ku 14-16 lat.

podzielić radami jakie mi zostały udzielone

przez pewnego instruktora kajakarstwa. Lu-

dzie, którzy jadą muszą mieć jakieś doświad-

czenie z pływaniem w kajaku, inaczej wypra-

wa jest zbyt ryzkowna. Potrzebujemy też spe-

cjalnych nieprzemakalnych worków, w których

schowamy po dwa komplety suchych i ciepłych

ubrań. Trzymamy się jak najbliżej siebie, naj-

lepiej po 3 załogi. W razie zmoczenia czy wy-

wrotki jedna załoga wyławia kajak, druga za-

łoga pomaga nieszczęśnikom przebrać się .

Cała akcja nie można trwać dłużej niż 3 min.



pwd. Paweł Huras

Drużynowy 16 WDH

„Grunwald” im. Zawiszy

Czarnego. W 16 WDH od

2001 r., drużynie przewodzi

od 2007 r,

Plik z chomika:

Inne pliki z tego folderu:

Inne foldery tego chomika: