Ludwig Wittgenstein(1889-1951) - Traktat Logiczno-Filozoficzny.pdf
(
442 KB
)
Pobierz
PRZEDMOWA
PRZEDMOWA
...a wszystko, co się wie,
nie tylko w szumie i zgiełku słyszało,
da się powiedzieć
w trzech słowach.
Kumberge
Książkę tę zrozumie może tylko ten, kto sam już przemyślał
myśli w niej wyrażone — albo przynajmniej myśli podobne.
Nie jest to zatem podręcznik. Cel jej byłby osiągnięty, gdyby
komuś czytającemu ją ze zrozumieniem sprawiła przyjemność.
Książka dotyczy problemów filozoficznych i pokazuje —
jak sądzę — że płyną one z niezrozumienia logiki naszego
języka. Cały jej sens można ująć tak: co się w ogóle da
powiedzieć, da się jasno powiedzieć; o czym zaś nie można
mówić, o tym trzeba milczeć.
Książka zmierza więc do wytyczenia granic myśleniu, albo
raczej — nie myśleniu, lecz wyrazowi myśli. Chcąc bowiem
wytyczać granice myśleniu, trzeba by móc pomyśleć obie
strony granicy (więc i to, co się pomyśleć nie da).
Tak więc granicę wytycza się tylko w języku, a co poza nią,
będzie po prostu niedorzecznością.
Nie chcę oceniać, jak dalece moje usiłowania pokrywają się z
usiłowaniami innych filozofów. Co więcej, to, co napisałem, w
szczegółach nie pretenduje wcale do nowości. Dlatego nie
podaję żadnych źródeł, gdyż jest mi obojętne, czy to, co
pomyślałem, pomyślał już przede mną ktoś inny.
Pragnę jedynie wspomnieć, że wiele zawdzięczam wspania-
łym dziełom Fregego oraz pracom mego przyjaciela Bertranda
Russella.
Jeżeli praca ta ma jakąś wartość, to dwojakiego rodzaju. Po
TRAKTAT LOGICZNO-FILOZOFICZNY
Ludwig Wittgenstein
Tractatus logico-philosophicus
pierwsze — tę, że wyrażono w niej myśli. Wartość ta będzie
tym większa, im lepiej sieje wyraziło. Im dokładniej utrafiono w
sedno. — Zdaję sobie sprawę, że bynajmniej nie wszystko, co
możliwe, zostało tu osiągnięte. Po prostu dlatego, że sił mi nie
starcza, by sprostać zadaniu. — Niech inni zrobią to lepiej.
Natomiast
prawdziwość
komunikowanych tu myśli zdaje mi
się niepodważalna i definitywna. Sądzę więc, że w istotnych
punktach problemy zostały rozwiązane ostatecznie. A jeżeli
się tu nie mylę, to wartością niniejszej pracy jest — po wtóre
— to, że widać z niej, jak mało się przez ich rozwiązanie
osiągnęło.
l * Świat jest wszystkim, co jest faktem.
1.1 Świat jest ogółem faktów, nie rzeczy.
1.11 Świat jest wyznaczony przez fakty oraz przez to, że
są to
wszystkie
fakty.
1.12 Ogół faktów wyznacza bowiem, co jest faktem, a
także wszystko, co faktem nie jest.
1.13 Światem są fakty w przestrzeni logiczne;,
1.2 Świat rozpada się na fakty.
1.21 Jedno może być faktem lub nie być, a wszystko inne
pozostać takie samo.
2 To, co jest faktem — fakt — jest istnieniem stanów
rzeczy. 2.01 Stan
rzeczy
jest połączeniem
przedmiotów (obiektów,
rzeczy).
2.011 Dla rzeczy jest istotne, że może być składnikiem
stanu rzeczy.
2.012 W logice nic nie jest przypadkowe. Jeżeli rzecz
może
wystąpić w stanie
rzeczy,
to jego możliwość musi już
w niej być przesądzona. 2.0121 Wyglądałoby na
jakiś przypadek, gdyby do
rzeczy,
co może istnieć z osobna, pasowała potem jakaś
sytuacja.
Jeżeli
rzeczy
mogą występować w stanach
rzeczy,
to musi to już w nich tkwić.
L. W.
Wiedeń 1918
* Liczby dziesiętne jako numery tez wskazują ich wagę logiczną, nacisk,
jaki spoczywa na nich w mej ekspozycji. Tezy
n. l, n. 2, n.
3
etc.
są uwagami
do tezy
n;
tezy
n. ml, n. ml etc. —
uwagami do tezy
n. m;
i tak dalej.
Tractatus logico-philosophicus
Tractatus logico-philosophicus
(Nic, co logiczne, nie może być tylko-możliwe.
Logika mówi o każdej możliwości i wszystkie moż-
liwości są jej faktami.)
Jak przedmiotów przestrzennych nie można sobie
w ogóle pomyśleć poza przestrzenią, a czasowych
— poza czasem, tak
żadnego
przedmiotu nie można
pomyśleć poza możliwością jego powiązania z innymi
przedmiotami.
Jeżeli mogę pomyśleć sobie przedmiot w kontekście
stanu rzeczy, to nie mogę go pomyśleć poza
możliwością
tego kontekstu.
2.0122 Rzecz jest samodzielna o tyle, że może występować
we wszelkich
możliwych
sytuacjach; ale ta postać
samodzielności jest postacią związku ze stanem
rzeczy, postacią niesamodzielności. (Jest niemożliwe,
by słowa występowały dwojako: osobno i w zda-
niu.)
2.0123 Znając przedmiot, znam też wszystkie możliwości
jego występowania w stanach rzeczy.
(Każda z tych możliwości musi leżeć w naturze
przedmiotu.)
Nie można odkrywać potem jakiejś nowej.
2.01231 Aby znać przedmiot nie muszę wprawdzie znać jego
własności zewnętrznych, ale muszę znać wszystkie
jego własności wewnętrzne.
2.0124 Jeżeli dane są wszystkie przedmioty, to tym samym
dane są też wszystkie
możliwe
stany rzeczy.
2.013 Każda rzecz jest niejako w przestrzeni możliwych
stanów rzeczy. Przestrzeń tę mogę pomyśleć sobie
jako pustą, ale rzeczy bez przestrzeni nie.
2.0131 Przedmiot przestrzenny musi leżeć w nieskończonej
przestrzeni. (Punkt przestrzeni to miejsce na ar-
gument.)
Plama w polu widzenia nie musi być wprawdzie
czerwona, ale jakąś barwę mieć musi: otacza ją
niejako przestrzeń barw. Dźwięk musi mieć
jakąś
wysokość, przedmiot dotyku —
jakąś
twardość itd.
2.014 Przedmioty zawierają możliwość wszystkich sytuacji.
2.0141 Możliwość występowania w stanach rzeczy jest formą
przedmiotu.
2.02 Przedmiot jest prosty.
2.0201 Każdą wypowiedź o kompleksach można rozłożyć na
wypowiedź o ich składnikach oraz na zdania, które
opisują te kompleksy całkowicie.
2.021 Przedmioty stanowią substancję świata. Dlatego nie
mogą być złożone.
2.0211 Gdyby świat nie miał substancji, wtedy to, czy dane
zdanie ma sens, zależałoby od tego, czy pewne inne
zdanie jest prawdziwe.
2.0212 Nakreślenie obrazu świata (prawdziwego lub fał-
szywego) byłoby wówczas niemożliwe.
2.022 Jest oczywiste, że świat pomyślany nawet jak najbar-
dziej różnie od rzeczywistego musi mieć z nim coś
wspólnego — mianowicie pewną formę.
2.023 Tę stałą formę stanowią właśnie przedmioty.
2.0231 Substancja świata
może
wyznaczać jedynie formę,
nie własności materialne. Te przedstawiane są bowiem
dopiero przez zdania — tworzą je dopiero konfiguracje
przedmiotów.
2.0232 Mówiąc niezbyt ściśle: przedmioty są bezbarwne.
2.0233 Dwa przedmioty o tej samej formie logicznej różnią
się od siebie — pomijając ich własności zewnętrzne
— tylko tym, że są różne. 2.02331 Albo rzecz ma
własności, jakich nie ma żadna inna
— wtedy można ją wyodrębnić zwyczajnie przez
opis i na to wskazać; albo też są rzeczy, którym
Tractatus logico-philosophicus
Tractatus logico-philosophicus
wszystkie własności są wspólne — wtedy niepodobna
w ogóle wskazać na jedną z nich.
Jeżeli bowiem rzecz niczym się nie wyróżnia, to i
ja jej wyróżnić nie mogę; inaczej byłaby właśnie
wyróżniona.
2.024 Substancja jest tym, co istnieje niezależnie od tego, co
jest faktem.
2.025 Jest ona formą i treścią.
2.0251 Przestrzeń, czas i barwa (barwność) są formami
przedmiotów.
2.026 Tylko gdy istnieją przedmioty, może istnieć stała
forma świata.
2.027 Przedmiot i to, co stałe i trwałe — to jedno.
2.0271 Przedmiot jest tym, co stałe i trwałe; konfiguracja
— tym, co zmienne i nietrwałe.
2.0272 Konfiguracja przedmiotów tworzy stan rzeczy. 2.03
W stanie rzeczy przedmioty splatają się z sobą jak ogniwa w
łańcuchu.
2.031 W stanie rzeczy przedmioty mają się do siebie w
określony sposób.
2.032 Sposób, w jaki przedmioty wiążą się w stanie rzeczy,
jest strukturą stanu rzeczy.
2.033 Forma to możliwość struktury.
2.034 Struktura faktu składa się ze struktur stanów rzeczy.
2.04 Ogół istniejących stanów rzeczy jest światem.
2.05 Ogół istniejących stanów rzeczy wyznacza też, jakie
stany rzeczy nie istnieją.
2.06 Istnienie i nieistnienie stanów rzeczy jest rzeczywis-
tością.
(Istnienie stanu rzeczy nazywam faktem pozytyw-
nym, nieistnienie — negatywnym.)
2.061 Stany rzeczy są od siebie niezależne.
2.062 Z istnienia lub nieistnienia jednego stanu rzeczy nie
można nic wnosić o istnieniu lub nieistnieniu drugiego.
2.063 Cała rzeczywistość jest światem.
2.1 Tworzymy sobie obrazy faktów.
2.11 Obraz przedstawia pewną sytuację w przestrzeni
logicznej — istnienie i nieistnienie stanów rzeczy.
2.12 Obraz jest modelem rzeczywistości.
2.13 Przedmiotom odpowiadają w obrazie elementy obrazu.
2.131 W obrazie przedmioty są reprezentowane przez jego
elementy.
2.14 Obraz polega na tym, że jego elementy mają się do
siebie w określony sposób.
2.141 Obraz jest faktem.
2.15 To, że elementy obrazu mają się do siebie w określony
sposób, wyobraża, iż rzeczy tak się do siebie mają.
Nazwijmy ten związek elementów obrazu jego
strukturą, a jej możliwość —jego formą odwzorowania.
2.151 Forma odwzorowania jest to możliwość, że rzeczy
tak się do siebie mają, jak elementy obrazu.
2.1511
Tak
właśnie obraz jest powiązany z rzeczywistością;
dosięga jej.
2.1512 Jest jak miara przyłożona do rzeczywistości. 2.15121
Tylko skrajne punkty podziałki
dotykają
.mierzonego
przedmiotu.
2.1513 W tym ujęciu do obrazu należy także stosunek
odwzorowania, który czyni go obrazem.
2.1514 Stosunek odwzorowania składa się z przyporząd-
kowań między elementami obrazu i rzeczami.
2.1515 Przyporządkowania te to niejako czułki elementów
obrazu, którymi dotyka on rzeczywistości.
10
Tractatus logico-philosophicus
Tractatus logico-philosophicus
11
2.16 Aby być obrazem, fakt musi mieć coś wspólnego z
tym, co odwzorowuje.
2.161 W obrazie i w tym, co odwzorowane, coś musi być
identyczne, aby w ogóle jedno mogło być obrazem
drugiego.
2.17 Tym, co obraz musi mieć wspólnego z rzeczywistością,
by mógł ją na swój sposób — trafnie lub błędnie —
odwzorowywać, jest jego forma odwzorowania.
2.171 Obraz może odwzorowywać każdą rzeczywistość,
której formę ma.
Obraz przestrzenny — wszystko przestrzenne, obraz
barwny — wszystko barwne itd.
2.172 Obraz nie może jednak odwzorowywać swej formy
odwzorowania; on ją tylko przejawia.
2.173 Obraz przedstawia swój obiekt z zewnątrz. (Punktem
widzenia jest dla niego jego forma przedstawiania.)
Dlatego przedstawia go trafnie lub błędnie.
2.174 Obraz nie może się jednak ustawić na zewnątrz swej
formy przedstawiania.
2.18 Tym, co wszelkiemu obrazowi —jakiejkolwiek formy
— i rzeczywistości musi być wspólne, by mógł ją w
ogóle — trafnie lub błędnie — odwzorowywać, jest
forma logiczna, czyli forma rzeczywistości.
2.181 Gdy formą odwzorowania jest forma logiczna, obraz
nazywamy logicznym.
2.182 Każdy obraz jest
także
obrazem logicznym. (Nato-
miast nie każdy jest np. obrazem przestrzennym.)
2.19 Obraz logiczny może odwzorowywać świat.
2.2 Obrazowi i temu, co on odwzorowuje, wspólna jest
logiczna forma odwzorowania.
2.201 Obraz odwzorowuje rzeczywistość przedstawiając
pewną możliwość istnienia i nieistnienia stanów
rzeczy.
2.202 Obraz przedstawia pewną możliwą sytuację w prze-
strzeni logicznej.
2.203 Obraz zawiera możliwość przedstawionej sytuacji.
2.21 Obraz jest zgodny lub niezgodny z rzeczywistością;
jest trafny lub błędny, prawdziwy lub fałszywy.
2.22 Obraz przedstawia to, co przedstawia — niezależnie
od swej prawdziwości lub fałszywości — przez formę
odwzorowania.
2.221 To, co obraz przedstawia, stanowi jego sens.
2.222 Prawdziwość lub fałszywość obrazu polega na zgod-
ności lub niezgodności jego sensu z rzeczywistością.
2.223 Aby rozpoznać, czy obraz jest prawdziwy, czy
fałszywy, trzeba go porównać z rzeczywistością.
2.224 Z samego obrazu nie można rozpoznać, czy jest
prawdziwy, czy fałszywy.
2.225 Nie ma obrazu prawdziwego
a priori.
3 Logicznym obrazem faktów jest myśl.
3.001 „Pewien stan rzeczy jest do pomyślenia" znaczy:
możemy utworzyć sobie jego obraz.
3.01 Ogół myśli prawdziwych jest obrazem świata.
3.02 Myśl zawiera możliwość pomyślanej sytuacji. Cokol-
wiek da się pomyśleć, jest też możliwe.
3.03 Nie można pomyśleć nic nielogicznego, gdyż inaczej
trzeba by myśleć nielogicznie.
3.03.1 Mawiano, że Bóg może stworzyć wszystko, ale nic
sprzecznego z prawami logiki. — Nie potrafilibyśmy
bowiem
powiedzieć,
jak taki „nielogiczny" świat ma
wyglądać.
3.032 W języku nie da się przedstawić nic „sprzecznego z
logiką" — jak w geometrii nie da się podać
współrzędnych figury sprzecznej z prawami prze-
strzeni, albo punktu, który nie istnieje.
3.0321 Można wprawdzie przedstawić przestrzennie stan
Plik z chomika:
Millenia
Inne pliki z tego folderu:
Znaczenie języka w poznawaniu rzeczywistości w późnej filozofii Wittgensteina - Ryszard Gnacy.pdf
(74 KB)
Dwie filozofie języka - Ryszard Gnacy.pdf
(149 KB)
Ludwig Wittgenstein(1889-1951) - Traktat Logiczno-Filozoficzny.pdf
(442 KB)
Inne foldery tego chomika:
Deleuze
Jaspers
Mann
Nietzsche
Schopenhauer
Zgłoś jeśli
naruszono regulamin