Toczenie.pdf
(
489 KB
)
Pobierz
Microsoft Word - TOCZENIE_technologie_WSKiZ.doc
WSKiZ
Technologia materiałów
TOCZENIE
Technologia materiałów
TOCZENIE
Opracowanie:
mgr in
Ň
. Michał OCZKOWSKI
- 1 -
WSKiZ
Technologia materiałów
TOCZENIE
PRZEDMIOT: Technologia materiałów
TEMAT:
TOCZENIE
OBOWI
ġ
ZUJ
ġ
CE ZAGADNIENIA:
1.
Budowa tokarki uniwersalnej
2.
Klasyfikacja i przeznaczenie tokarek
3.
Typowe prace wykonywane na tokarkach
4.
Zasady toczenia
LITERATURA:
[1] Okoniewski S., Technologia metali - cz. IV, WSiP, Warszawa, 1982.
[2] Dmochowski J., Uzarowicz A., Obróbka skrawaniem i obrabiarki, PWN, Warszawa 1980.
[3] Dudik K. Poradnik tokarza, WNT 1966
[4] Jemielniak K.., Obróbka skrawaniem, PWN, Warszawa, 1998.
[5] Grzesik W., Podstawy skrawania materiałów metalowych, WNT, 1998.
[6] Poradnik In
Ň
yniera, Obróbka skrawaniem, Tom I, WNT, Warszawa 1991.
- 2 -
WSKiZ
Technologia materiałów
TOCZENIE
1. CEL
Ę
WICZENIA
Celem
ę
wiczenia jest ogólne zapoznanie si
ħ
z:
-
zasadami toczenia, procesem toczenia
-
budow
Ģ
i obsług
Ģ
tokarki uniwersalnej,
-
klasyfikacj
Ģ
i przeznaczenie tokarek,
-
typowymi pracami wykonywanymi na tokarkach,
2. ZASADY TOCZENIA, PROCES TOCZENIA
Proces toczenia jest jednym z procesów obróbki skrawaniem. Obróbk
ħ
skrawanie
przeprowadza si
ħ
na maszynach roboczych zwanych obrabiarkami. Zadaniem tych
maszyn jest nadanie półwyrobom z metali, tworzyw sztucznych i innych materiałów
skrawalnych wymaganych kształtów, wymiarów i gładko
Ļ
ci powierzchni.
Charakterystyczne jest powstawanie podczas obróbki skrawaniem materiału odpadowego
tzw. Wióra. W celu zdj
ħ
cia z przedmiotu obrabianego pewnej okre
Ļ
lonej warstwy
materiału w postaci wióra nale
Ň
y wprawi
ę
przedmiot obrabiany lub narz
ħ
dzie w ruch.
Układ tych ruchów jest cech
Ģ
charakterystyczn
Ģ
ka
Ň
dej metody obróbki.
W Przypadku toczenia przedmiot obrabiany wykonuje ruch obrotowy, ostrze
narz
ħ
dzia wykonuje ruch prosto lub krzywoliniowy w płaszczy
Ņ
nie przechodz
Ģ
cej
najcz
ħĻ
ciej przez o
Ļ
obrotu przedmiotu obrabianego. Mo
Ň
emy wyró
Ň
ni
ę
dwa typy ruchów:
-
ruch główny
(roboczy) – ruch obrotowy przedmiotu obrabianego, decyduje o szybko
Ļ
ci
i mocy skrawania,
- ruch posuwowy (pomocniczy – ruch narz
ħ
dzia, od którego zale
Ň
y wielko
Ļę
warstwy
skrawanej.
Ruch główny
Warstwa
skrawana
Powierzchnia
obrobiona
Przedmiot
obrabiany
Ruch
posuwowy
Powstaj
Ģ
cy wiór
Narz
ħ
dzie
- nó
Ň
tokarski
Rys 1. Skojarzenie ruchów przedmiotu obrabianego i narz
ħ
dzia
- 3 -
WSKiZ
Technologia materiałów
TOCZENIE
W procesie obróbki skrawaniem działanie ostrza narz
ħ
dzia na obrabiany materiał ma
na celu wywołanie w warstwie skrawanej napr
ħŇ
e
ı
przekraczaj
Ģ
cych granic
ħ
wytrzymało
Ļ
ci materiału, co w nast
ħ
pstwie prowadzi do oddzielenia si
ħ
warstwy
skrawanej od obrabianego przedmiotu. Proces ten powoduje powstanie wióra. Działanie
ostrza narz
ħ
dzia na obrabiany materiał wywołuje równie
Ň
zjawisko zgniotu w obszarze
warstwy skrawanej „g” przed ostrzem oraz w warstwie podpowierzchniowej „h”.
Uwidocznione jest to na rysunku 2. Zmiany te maj
Ģ
wpływ na wła
Ļ
ciwo
Ļ
ci mechaniczne
oraz gładko
Ļę
powierzchni obrobionej.
Rys. 2. Obszar utwardzonego materiału podczas skrawania
Warunki skrawania:
Przebieg procesu skrawania charakteryzuj
Ģ
znacznej mierze warunki skrawania.
Warunki te okre
Ļ
lamy nazw
Ģ
parametrów skrawania. Najwa
Ň
niejszymi parametrami
skrawania s
Ģ
szybko
Ļę
skrawania, gł
ħ
boko
Ļę
skrawania i posuw.
Od tych parametrów
zale
ŇĢ
: warto
Ļę
oporów skrawania, dokładno
Ļę
wymiarów, gładko
Ļę
obrobionej
powierzchni oraz trwało
Ļę
ostrza i wydajno
Ļę
obróbki.
–
Szybko
Ļ
ci
Ģ
skrawania
– nazywamy drog
ħ
, któr
Ģ
w jednostce czasu przebywa kraw
ħ
d
Ņ
skrawaj
Ģ
ca narz
ħ
dzia wzgl
ħ
dem powierzchni obrabianego przedmiotu w kierunku
głównego ruchu roboczego. Obracaj
Ģ
cy si
ħ
na tokarce przedmiot o
Ļ
rednicy „d” wykonuje
w ci
Ģ
gu jednej minuty „ n” obrotów. Wobec tego punkt „A” znajduj
Ģ
cy si
ħ
na
powierzchni wałka przeb
ħ
dzie w ci
Ģ
gu jednego obrotu drog
ħ
wzgl
ħ
dem wierzchołka no
Ň
a
wynosz
Ģ
c
Ģ
p*d, czyli tyle ile wynosi obwód wałka – rysunek 3. Je
Ň
eli wałek wykona w
ci
Ģ
gu jednej minuty „n” obrotów to droga, któr
Ģ
przeb
ħ
dzie w tym czasie punkt „A”,
wyniesie p*d*n. Wiec szybko
Ļę
skrawania podczas toczenia wyniesie:
u
=
p
×
d
×
n
1000
Rys. 3. Droga punktu podczas jednego obrotu tocznego wałka
- 4 -
WSKiZ
Technologia materiałów
TOCZENIE
–
Gł
ħ
boko
Ļ
ci
Ģ
skrawania
– nazywamy odległo
Ļę
powierzchni obrabianej od obrobionej
mierzon
Ģ
w kierunku prostopadłym do powierzchni obrobionej. Gł
ħ
boko
Ļę
skrawania
podczas toczenia (rysunek 4) wyra
Ň
amy zale
Ň
no
Ļ
ci
Ģ
:
g
=
D
−
d
2
–
Posuwem
– w przypadku toczenia nazywamy warto
Ļę
przesuni
ħ
cia no
Ň
a podczas
jednego obrotu obrabianego przedmiotu – rysunek 4. Posuw oznaczamy liter
Ģ
„p”.
Podczas toczenia nó
Ň
mo
Ň
e wykonywa
ę
ruch posuwowy w kierunku równoległym do
prowadnic ło
Ň
a tokarki o wówczas nazywamy go –
posuwem wzdłu
Ň
nym
. Je
Ň
eli podczas
toczenia nó
Ň
wykonuje ruch prostopadły do kierunku ło
Ň
a, to taki posuw nazywamy –
posuwem poprzecznym
.
Rys. 4. Zmiana poło
Ň
enia no
Ň
a tokarskiego po jednym obrocie wałka
Narz
ħ
dzia do toczenia:
Podstawowym narz
ħ
dziem w procesach toczenia jest nó
Ň
tokarski. Składa si
ħ
on z
dwóch zasadniczych cz
ħĻ
ci: chwytu i ostrza no
Ň
a – rysunek 5.Chwyt no
Ň
a tokarskiego
słu
Ň
y do zamocowania narz
ħ
dzia w imaku tokarki. Ostrze jest cz
ħĻ
ci
Ģ
robocz
Ģ
narz
ħ
dzia
ukształtowan
Ģ
z kilku powierzchni:
Powierzchnia natarcia
Główna kraw
ħ
d
Ņ
skrawaj
Ģ
ca
chwyt
Pomocnicza
powierzchnia
przyło
Ň
enia
Powierzchnia przyło
Ň
enia
Przej
Ļ
ciowa powierzchnia
przyło
Ň
enia
Rys. 5. Powierzchnie ostrza no
Ň
a tokarskiego
- 5 -
Plik z chomika:
quillis
Inne pliki z tego folderu:
1.JPG
(44 KB)
2 Metody samodzielnej rekrutacji zewnetrznej.ppt
(148 KB)
2 zpiu legutko.pdf
(251 KB)
20080713.jpg
(269 KB)
3 Nabor personelu wyk.1.ppt
(337 KB)
Inne foldery tego chomika:
Charaktery (gladki15)
EGZAMINY (FCE, CAE, CPE) (gladki15)
Kaizen (gladki15)
Kaizen (Molnas)
Negocjacje ok (gladki15)
Zgłoś jeśli
naruszono regulamin