Kierunki i rodzaje gimnastyki.doc

(50 KB) Pobierz
Kierunki i rodzaje gimnastyki

 

 

 

Kierunki i rodzaje gimnastyki

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

             


              Zadania gimnastyki różnią się głównie celami oraz metodami prowadzenia. Ogólnopolska Konferencja Gimnastyczne, wyróżniła następujące zasadnicze kierunki gimnastyki:

1)     gimnastykę podstawową,

2)     sport gimnastyczny,

3)     gimnastykę pomocniczo-specjalną,

4)     gimnastykę leczniczą.

W ramach wymienionych kierunków wydzielono szereg rodzajów gimnastyki.

Gimnastyka podstawowa dla dzieci i młodzieży:

- dla dzieci w wieku przedszkolnym (3-6 lat),

- dla dzieci w młodszym wieku szkolnym (7-10 lat),

- dla młodzieży w średnim wieku szkolnym (11-13 lat),

- dla młodzieży w starszym wieku szkolnym (14-18 lat).

Gimnastyka podstawowa dla dorosłych:

- dla kobiet i mężczyzn.

Gimnastyka dla osób w wieku starszym.

 

 

I.                Gimnastyka podstawowa

 

              Zadaniem gimnastyki podstawowej jest:

- dostarczenie ćwiczącym w zależności od wieku, płci i przygotowania fizycznego szeregu bodźców wszechstronnego rozwoju fizycznego,

- kształtowanie u ćwiczących szeregu nawyków ruchowych o podstawowym znaczeniu dla życia, pracy i zdrowia,

- harmonijne rozwijanie organizmu, tj. układu ruchowego oraz czynności wegetatywnych nerwowych,

- wdrażanie praktycznego stosowania nabytych nawyków ruchowych w różnych warunkach sytuacjach życiowych.

 

 

Gimnastyka podstawowa dla dzieci w wieku przedszkolnym

 

              Gimnastyka stosowana w wieku przedszkolnym ma na celu ogólny rozwój wzmocnienie organizmu oraz kształtowanie prawidłowej postawy. Stosując ją należy mieć na uwadze fizyczne możliwości dzieci w danym wieku, a proces wychowania fizycznego podporządkować właściwościom rozwijającego się organizmu.

              Uwzględniając właściwości rozwojowe kośćca, mięśni, narządów wewnętrznych, systemu nerwowego i psychiki dziecka – należy stosować najprostsze rodzaje chodu, biegu, rzutu, pełzania i ćwiczeń równowagi. Natomiast starszym wieku przedszkolnym można stosować ruchy elementarne i proste ich kombinacje.

 

 

Gimnastyka podstawowa dla dzieci w młodszym wieku szkolnym

 

              Stosowana w tym okresie gimnastyka ma na celu systematyczne rozwijanie organizmu, kształtowanie prawidłowej postawy, doskonalenie funkcji układu krążeniowo-oddechowego. Winna też pomagać w opanowaniu ogólnych zasad ruchu i określonych nawyków ruchowych oraz ogólnie doskonalić cechy psychiczne i fizyczne. W realizacji jej zadań należy zwracać uwagę na czynnościowy rozwój organów zmysłów, tj. poprawienie ogólnej koordynacji ruchowej, dobrą orientację w przestrzeni w prostych sytuacjach oraz kształtowanie szybkiej i dokładnej reakcji. Przy tym należy brać pod uwagę fakt, że możliwości dzieci w młodszym wieku szkolnym są jeszcze ograniczone.

 

Gimnastyka podstawowa dla młodzieży w średnim wieku szkolnym

 

              Celem stosowania gimnastyki w tym okresie jest przyczynienie się do harmonijnego rozwoju układu mięśniowego kostno-stawowego, kształtowanie prawidłowej postawy oraz polepszenie funkcji układu krążenia i oddychania. Równocześnie tym okresie następuje opanowanie i utrwalenie techniki podstawowych ruchów i ważniejszych nawyków ruchowych

              Gimnastyka podstawowa w tym okresie winna pomagać w opanowaniu elementarnych nawyków sportowych

              Gimnastyka podstawowa dla średniego wieku szkolnego powinna być zróżnicowana i odpowiednio dostosowana do specyfiki rozwojowej dziewcząt chłopców.

 

 

Gimnastyka podstawowa dla młodzieży w starszym wieku szkolnym

 

              Stosowana gimnastyka w tym okresie ma na celu wpływanie na dalszy rozwój i wzmocnienie całego organizmu oraz kształtowanie i utrwalanie nawyków umiejętności sportowych, a także czynności praktycznych, stosowanych w życiu codziennym.

              W tym okresie rozwojowym młodzież nabiera cech charakterystycznych dla dorosłego człowieka toteż gimnastyka powinna pomagać w normalnym przebiegu odpowiednich procesów biologicznych. Jednocześnie w tym przedziale wiekowym należy wyodrębnić metodykę prowadzenia zajęć z młodzieżą męską i żeńską.

 

 

Gimnastyka podstawowa dla osób dorosłych

 

              Gimnastyka podstawowa dla osób dorosłych obejmuje gimnastykę dla kobiet i mężczyzn z uwzględnieniem wieku, wykonywanego zawodu, przygotowania fizycznego stanu zdrowie. W ogólnych zarysach ma ona na celu:

- regulowanie przemiany materii

- odprężenie i zrównoważenie systemu nerwowego,

- wytworzenie dobrego samopoczucia i wiary we własne siły,

- zachowanie sprawności układu ruchu,

- polepszenie wydolności układu krążenia i oddychania,

- podtrzymywanie ogólnej sprawności fizycznej,

- wyhamowywanie procesów inwolucyjnych

 

 

Gimnastyka dla osób w starszym wieku

 

              Zadaniem gimnastyki w wieku starszym jest podnoszenie stanu zdrowia, zachowanie sprawności fizycznej i ogólnej aktywności życiowej oraz wyhamowywanie procesów inwolucyjnych.

              Racjonalne stosowanie ćwiczeń fizycznych w wieku starszym skutecznie przeciwdziała procesom starzenia się oraz umożliwia podtrzymywanie sprawności ruchowej, tak niezbędnej w wieku podeszłym w życiu codziennym, co także wywiera korzystny wpływ na sferę psychiczną.

              W gimnastyce dla osób starszych nie należy stosować ćwiczeń w pozycjach głową w dół, zeskoków głąb z większych wysokości oraz statycznych ćwiczeń siłowych.

 

 

 

 

 

II.           Sport gimnastyczny

 

Zadaniem sportu gimnastycznego jest rozwijanie i doskonalenie określonych umiejętności ruchowych do poziomu mistrzostwa sportowego i osiągnięcie możliwie najwyższej oceny na zawodach sportowych. Celem wysokiej specjalizacji w sporcie gimnastycznym jest:

- opanowanie techniki sportowej i systematyczne jej doskonalenie,

- maksymalny rozwój funkcji organizmu i osiągnięcie możliwie najwyższego rozwoju cech psychomotorycznych,

- przygotowanie psychiczne i taktyczne do startu w zawodach w określonym rodzaju sportu gimnastycznego.

              Sport gimnastyczny obejmuje 3 rodzaje gimnastyki:

1)     gimnastykę sportową,

2)     akrobatykę sportową,

3)     gimnastykę artystyczną.

 

 

Gimnastyka sportowa

 

              Ten rodzaj sportu gimnastycznego uprawiany jest zarówno przez kobiety jak i mężczyzn startujących w określonych wielobojach. Kobiety startują w czwórboju, tj. w ćwiczeniach: 1) wolnych, 2) na równoważni, 3) na poręczach asymetrycznych (nierównych), 4) nierównych skoku przez konia: mężczyźni – w sześcioboju, tj. w ćwiczeniach: 1) wolnych, 2) na drążku, 3) na poręczach symetrycznych, 4) na kółkach, 5) na koniu z łękami, 6) w skoku przez konia.

 

 

Akrobatyka sportowa

 

              Akrobatykę sportową uprawiają zarówno kobiety, jak i mężczyźni, a charakteryzuje się ona brakiem przyrządów, przyrządów wyjątkiem trampoliny (siatki odrzutowej, potocznie zwanej „batutem”)

              W skład akrobatyki sportowej wchodzą następujące konkurencje:

1) skoki akrobatyczne,

2) ćwiczenia dwójkowe,

3) ćwiczenia zespołowe,

4) skoki na trampolinie

 

 

Gimnastyka artystyczna

 

              Jej charakterystyczną cechą są ćwiczenia z przyborami, wykonywane przy akompaniamencie muzycznym, z przekazywaniem charakteru muzyki za pomocą wyrazu ruchowego. W skład jej wchodzą następujące konkurencje z przyborami:

1.      ćwiczenia ze skakanką,

2.      ćwiczenia z obręczą,

3.      ćwiczenia z piłką,

4.      ćwiczenia z wstążką,

5.      ćwiczenia z maczugami,

6.      układy zbiorowe, w konkurencji tej startuje 6 zawodniczek, a ocena dotyczy obok kompozycji i elementów technicznych, zgodności ćwiczeń występujących zawodniczek.

 

 

III.       Gimnastyka pomocniczo – specjalna

 

              W ramach tego kierunku gimnastyki istnieje podział na dwa rodzaje:

1) na gimnastykę pomocniczą w sporcie

2) na gimnastykę specjalną w zakładach pracy.

 

 

Gimnastyka pomocnicza w sporcie

 

              Gimnastyka pomocnicza w sporcie ma na celu wszechstronny rozwój fizyczny sportowców przez systematyczne doskonalenie cech motorycznych. Celem jej jest osiągnięcie jak najlepszych wyników w wybranej dyscyplinie sportowej.

              Gimnastyka pomocnicza w sporcie ma również charakter korektywny. Przeciwdziała ona zbytniej jednostronności, spowodowanej wąską specjalizacją sportową.

 

 

Gimnastyka specjalna

 

              Zasadniczą formą gimnastyki specjalnej jest rekreacja ruchowa w zakładach pracy. Jej celem jest odnowa fizyczna i psychiczna oraz regeneracja sił organizmu człowieka znużonego pracą zawodową. Rekreacja ruchowa polega na stosowaniu podczas przerw w pracy odpowiednio dobranych i prowadzonych zestawów ćwiczeń gimnastycznych.

 

 

IV.        Gimnastyka lecznicza

 

              Zadaniem tego kierunku gimnastyki jest leczenie ruchem przez zastosowanie odpowiedniego systemu ćwiczeń ogólnych i specjalnych. W gimnastyce leczniczej, w zależności od celu, stosuje się ćwiczenia:

-  profilaktyczne, czyli zapobiegające różnych schorzeniom i deformacjom postawy,

- korekcyjne, które mają za zadanie usuwanie ewidentnych wad postawy i płaskostopia,

- rehabilitacyjne, które mają na celu przyspieszenie powrotu do zdrowia rekonwalescentów przywrócenia optymalnej sprawności fizycznej w życiu codziennym i pracy zawodowej.

              Ćwiczenia lecznicze w zależności od ich wpływu na organizm ludzki dzielą się na:

- ćwiczenia działające miejscowo, odcinkowo na pewne grupy mięśniowe

- ćwiczenia ogólnie usprawniające,

              Biorąc pod uwagę sposób wykonania, ćwiczenia lecznicze dzielą się na

- ćw. bierne

- ćw. czynne,

- ćw. specjalne

- ćw. koordynacji ruch ów, ćwiczenia rozluźniające, itp.

 

 

4

 

...
Zgłoś jeśli naruszono regulamin