lutowanie.pdf

(210 KB) Pobierz
43928070 UNPDF
Lutowanie instalacji miedzianych
Co trzeba wiedzieę o lutowaniu kapilarnym
1. poþĢczenia i rodzaje lut–w
2. efekt kapilarny
3. lutowanie twarde i miħkkie
4. wþaĻciwy topnik i stop lutowniczy
5. lutowanie miħkkie
6. postħpowanie podczas lutowania miħkkiego
1. PoþĢczenia i rodzaje lut–w
PoþĢczenia rozþĢczne w instalacjach miedzianych uzyskuje siħ
poprzez lutowanie miħkkie, twarde lub spawanie.NajczħĻciej
stosowanymi poþĢczeniami sĢ poþĢczenia lutowane. OszczħdzajĢ
duŇo czasu, sĢ proste w montaŇu, wymagajĢ niewielu narzħdzi.
Jeszcze do niedawna odradzano stosowanie lutowania miħkkiego,
poniewaŇ w niŇszych temperaturach niŇ 450OC tþuszcz z
powierzchni wewnħtrznych nie ulegaþ spaleniu.
PozostaþoĻci tþuszczu byþy czħsto przyczynĢ zjawisk korozyjnych.
DziĻ znane sĢ specjalne procesy produkcyjne, w kt–rych
pozostaþoĻci tþuszcz–w (zwiĢzk–w wħgla) sĢ praktycznie
eliminowane z wewnħtrznych powierzchni rur i ksztaþtek (wg
DVGW nie moŇe przekraczaę 0.2 mg/dm2). W wysokich
temperaturach podczas lutowania twardego istnieje
niebezpieczeıstwo, Ňe zawarty wħgiel na powierzchni poþĢczenia
ulegnie spaleniu i powstanĢ ogniska korozji wŇerowej. Tak wiħc
waŇnym jest stosowanie rur i ksztaþtek speþniajĢcych wymogi
norm im stawiane.
DziĻ gdzie tylko jest to moŇliwe zaleca siħ stosowanie lutowania
miħkkiego.
Rodzaje i zakresy stosowania lut–w miħkkich i twardych
2. Efekt kapilarny
W instalacjach miedzianych zastosowanie znajduje tzw. efekt
kapilarny. Rura miedziana i nasadzona ksztaþtka tworzĢ
szczelinħ kapilarnĢ. Szczelina ta zostanie w wyniku
dziaþajĢcego ciĻnienia kapilarnego wypeþniona stopem
lutowniczym. Pþynny stop wpþynie przy tym nie dalej jak do
koıca szczeliny kapilarnej. W ten spos–b powstaþe poþĢczenie
bħdzie trwaþe. Aby zapewnię rozprowadzenie stopu w wyniku
dziaþania efektu kapilarnego oraz aby uzyskaę rozĻrodkowanie
koıca lutowania zewnħtrznego na ksztaþtce i koıcu rury naleŇy
przestrzegaę dopuszczalnej wĢskiej tolerancji wymiar–w, aby
w ten sops–b speþnię surowe wymagania konieczne do
uzyskania skutecznego poþĢczenia lutowanego. Generalnie
szerokoĻę szczeliny do lutowania musi byę r–wnomierna na
caþej dþugoĻci i musi wynosię co najmniej 0,02 mm; dla rur o
Ļrednicy zewnħtrznej do 54 mm nie moŇe przekraczaę 0,3 mm,
natomiast dla rur o Ļrednicy zewnħtrznej ponad 54 mm - 0,4
mm. Te warunki speþniane sĢ przy stosowaniu rur
instalacyjnych wg DIN 1768 lub przy rurach wg DIN 59 753 w
poþĢczeniach ze zþĢczkami do lutowania wg DIN 2856 z uwagi
na dopasowanie do siebie tolerancji wymiar–w zþĢczek i rur.
3. Lutowanie twarde i miħkkie
ü Podczas lutowania metalowe materiaþy þĢczone sĢ przy pomocy
stopionego materiaþu dodatkowego (stopu lutowniczego).
ü W technice lutowniczej rozr–Ňnia siħ lutowanie twarde i miħkkie
w zaleŇnoĻci od temperatury roboczej. O lutowaniu miħkkim
m–wimy, jeĻli stosowany stop lutowniczy staje siħ pþynny w temp.
poniŇej 450C.
ü PoþĢczenia lutowane miħkko mogĢ byę stosowane w instalacjach
wody ciepþej i zimnej oraz w instalacjach grzewczych, w kt–rych
temp. robocza nie przekracza 110OC (DIN 1788).
PoþĢczenia stosowane w instalacjach gazowych, gazu ciekþego i
olejowych muszĢ byę lutowane twardo.
Zgodnie z zaleceniami DVGW zaleca siħ za lutowanie miħkkie i
stosowanie do lutowania kapilarnego ksztaþtek o sprawdzonej
jakoĻci, szczeg–lnie w instalacjach wody pitnej, aby znacznie
wzmocnię ochronħ przed korozjĢ.
4. WþaĻciwy topnik i stop lutowniczy
Do lutowania miħkkiego potrzebny jest topnik jako substancja
niemetaliczna. Zadaniem jego jest utrzymaę beztlenowo
powierzchniħ rury miedzianej i ksztaþtki podczas ogrzewania
do temp. roboczej, aby zapewnię w ten spos–b zwilŇenie
materiaþu podstawowego stopem lutowniczym. Topniki do
lutowania miħkkiego (art. nr 4941 i 4943) nie sĢ ŇrĢce, sĢ
nietrujĢce i dopuszczone sĢ do stosowania w instalacjach do
wody pitnej. Stosujcie wiħc tylko tego rodzaju nieszkodliwe dla
Ļrodowiska topniki nie zawierajĢce ostrych kwas–w, soli ani
innych niebezpiecznych substancji, kt–re mogþyby przeniknĢę
do wody pitnej. Topniki te sĢ rozpuszczalne w wodzie. Uþatwia
to usuwanie resztek topnika po lutowaniu. W ten spos–b moŇna
od samego poczĢtku uniknĢę powstawania miejsc, od kt–rych
mogþaby postħpowaę korozja. WczeĻniejsze problemy z
topnikami, kt–re nie dawaþy siħ wypþukaę z instalacji i przy
nieodpowiedniej jakoĻci wody powodowaþy korozjħ wŇerowĢ ,
juŇ sĢ nieaktualne, gdyŇ tego typu Ļrodk–w uþatwiajĢcych
lutowanie w instalacjach wodociĢgowych stosowaę juŇ nie
wolno. W normie DIN 50930 widnieje zapis: "W przypadku
stosowania produkt–w (topnik–w) zgodnych z instrukcjĢ
DVGW GW7 oraz fachowego uruchomienia instalacji
prawdopodobieıstwo korozji wŇerowej jest znikome"
5. Lutowanie miħkkie
Lutowanie miħkkie dopuszczone jest w instalacjach zimnej i
podgrzanej wody pitnej wg DIN 1988, instalacjach centralnego
ogrzewania z temperaturami roboczymi do 110 C. Lutowanie
miħkkie nie jest dopuszczalne w przewodach na gaz miejski,
ziemny i z magistrali, przewodach na gaz pþynny i olej opaþowy.
Do lutowania miħkkiego na placu budowy naleŇy stosowaę
zþĢczki wg DIN 2856. WyjĢtek stanowiĢ poþĢczenia mufowe rur
tej samej Ļrednicy bez zmiany kierunku i bez odgaþħzienia oraz
jednostopniowe redukcje. Te poþĢczenia mufowe moŇna
lutowaę lutem miħkkim, gdy koniec rury zostaþ rozszerzony
odpowiednim narzħdziem. Rħcznie wykonane mufy muszĢ byę
koþowe, r–wnolegþe do osi (cylindryczne) muszĢ mieę
minimalne tolerancje wymiar–w.
6. Postħpowanie w przypadku lutowania miħkkiego
JAK LUTOWAĘ
Lutowanie jest niezwykle þatwe, jeĻli tylko postħpuje siħ zgodnie
z poniŇszymi instrukcjami:
a) CIĦCIE
Do ciħcia rur naleŇy uŇywaę specjalnych obcinak–w k–þkowych,
umoŇliwiajĢcych dokþadne i prostopadþe przyciħcie rury bez
robienia zadzior–w.
Kalibracja jest wymagana w szczeg–lnoĻci po ciħciu rur
miedzianych miħkkich, kt–re sĢ wraŇliwe na odksztaþcenia
koþowego przekroju
b) CZYSZCZENIE
Czyszczenie polega na usuniħciu zadzior–w powstaþych po
ciħciu rury zar–wno wewnĢtrz jak i na zewnĢtrz oraz usuniħciu
utlenionej warstwy miedzi z powierzchni lutowania. UŇywa siħ
do tego tzw. gratownika oraz czyĻcika z weþny metalizowanej.
WewnħtrznĢ powierzchniħ lutowanych zþĢczek czyĻci siħ
szczoteczkami metalowymi dobranymi odpowiednio do ich
Ļrednic.
c) ODTýUSZCZENIE
LutowanĢ powierzchniħ rury odþuszcza siħ stosujĢc specjalne
topniki lub pastħ lutowniczĢ z zawartoĻciĢ cyny, kt–rĢ naleŇy
r–wno-miernie naþoŇyę pħdzelkiem tylko na powierzchniħ
lutowania rury.
d) ýġCZENIE
Zgłoś jeśli naruszono regulamin