KOMONDOR.pdf
(
45 KB
)
Pobierz
untitled
Wzorzec FCI nr 53
KOMONDOR
Kraj pochodzenia:
Węgry
Data publikacji obowiązującego wzorca:
08.04.2000
Użytkowanie:
Pies pasterski.
Klasyfikacja FCI:
Grupa 1 - Psy pasterskie i zaganiające.
Sekcja 1 - Psy pasterskie.
Próby pracy nie wymagane.
RYS HISTORYCZNY:
Komondor to dawna rasa węgierskich psów pasterskich, pochodzenia
azjatyckiego. Jego przodkowie w rejon Karpat przywędrowali niemal na
pewno z dawnymi Madziarami, koczowniczym ludem hodowców bydła
i owiec.
WYGLĄD OGÓLNY:
Komondor jest psem dużym i potężnie zbudowanym. Jego imponujący
wygląd i pełne godności zachowanie wzbudzają respekt, a nawet obawę.
Pies ten z natury swej nie jest przymilny. Jego potężne ciało pokryte jest
masą długich sznurów, utworzonych ze spilśnionego włosa. Tułów,
oglądany z boku, ma format krótkiego prostokąta, niewiele odbiega-
jącego od kwadratu. Obficie owłosiona głowa wznosi się powyżej
tułowia. Ogon wiszący, z końcem wzniesionym niemal poziomo do góry.
Maść w kolorze kości słoniowej.
WAŻNE PROPORCJE:
Długość tułowia nieznacznie większa od wysokości w kłębie.
Najniższy punkt klatki piersiowej znajduje się na wysokości mniej
więcej połowy wysokości w kłębie.
Długość kufy stanowi nieco mniej niż połowę długości głowy.
ZACHOWANIE - TEMPERAMENT:
Komondor jest niewiarygodnie odważny i nigdy nie zawodzi w obronie
swego pana czy powierzonego jego opiece dobytku. Atakuje cicho i zde-
cydowanie. Swój teren uważa za swą wyłączną własność, i nie toleruje
na nim żadnego intruza. Z natury jest podejrzliwy. Za dnia obserwuje
teren leżąc, w nocy jest natomiast w bezustannym ruchu.
GŁOWA:
Szeroka, proporcjonalna do tułowia, nawet obfity włos nie zmienia tego
wrażenia.
Mózgoczaszka:
Czaszka:
wysklepiona, łuki brwiowe silnie rozwinięte.
1
Stop:
Wyraźny, ale nie za mocny.
Trzewioczaszka:
Nos:
Prosty, tępo zakończony, czarny.
Wargi:
Czarne, przylegające do szczęk, w kącikach postrzępione.
Uzębienie:
Szczęki silnie umięśnione, mocne. Zgryz nożycowy, uzębie-
nie zgodne z wzorem zębowym.
Policzki:
Szerokie.
Oczy:
Poziomo osadzone, ciemnobrązowe. Czarne powieki ściśle przyle-
gają do gałki ocznej.
Uszy:
Osadzone średnio wysoko na wysklepionej czaszce. Obwisłe już
od podstawy, kształtu litery V lub U. Nigdy nie wznoszone.
SZYJA:
Bardzo dobrze umięśniona. Powinna tworzyć kąt 35 stopni do poziomu,
w spokoju stanowi niemal przedłużenie linii grzbietu, długości mniej
niż średniej. Bez podgardla czy grzywy.
TUŁÓW:
Linia górna:
Wszystkie odcinki linii górnej szerokie i bardzo dobrze
umięśnione.
Kłąb:
Dostatecznie długi, wyraźnie widoczny od przodu.
Grzbiet:
Krótki.
Lędźwie:
Średniej długości.
Zad:
Średniej długości, szeroki, lekko opadający.
Klatka piersiowa:
Szeroka, dobrze umięśniona, średniej głębokości,
mostek szeroki i długi.
Linia dolna:
Trochę podkasana.
OGON:
Nisko osadzony i wiszący, na końcu lekko wzniesiony, niemal do
poziomu. Pożądane, by sięgał stawu skokowego. Przy pobudzeniu ogon
wzniesiony nie wyżej, niż w linii grzbietu.
KOŃCZYNY:
Kończyny przednie:
Ocena ich jest mocno utrudniona wskutek obfitości spilśnionego włosa.
Powinny być mocne i proste, równolegle ustawione, tak przy oglądaniu
z przodu, jak i z boku. Rozstawione szeroko wskutek znacznej szerokoś-
ci klatki piersiowej, swobodnie poruszające się i mocno związane
z tułowiem. Kościec masywny i mocny, stawy potężne.
Łopatki:
Umiarkowanie skośne, staw barkowy umiejscowiony nad
najgłębszym punktem klatki piersiowej.
2
Łapy:
Duże, mocne, z dobrze wysklepionymi palcami. Opuszki
łupkowoszare, mocne i twarde. Pazury szare.
Kończyny tylne:
Umiarkowanie kątowane, dobrze podpierają tułów. Muszą być masywne
i dobrze umięśnione.
Uda:
Dobrze umięśnione.
Łapy:
Nieco dłuższe od przednich, poza tym takie same. Wilcze pazury
należy usunąć.
CHODY:
Ruch lekki, swobodny i rytmiczny, przestrzenny i szeroki.
SKÓRA:
Zawiera dużo pigmentu, ma barwę łupkowoszarą. Pożądana ciemna pig-
mentacja warg i podniebienia, słabszy pigment i różowa skóra
niepożądane.
OKRYWA WŁOSOWA:
Sierść:
Całe ciało porośnięte długą sierścią, na którą składają się bardziej
szorstki włos okrywowy i delikatniejszy podszerstek. Ostateczny
jej kształt zależy od proporcji tych dwóch rodzajów włosa. Sierść
musi być koniecznie kosmata i spilśniona w płaty, albo w natural-
ny sposób tworzyć jednakowej długości zbite sznury. Niewielkie
kępki krótszego włosa pilśnią się słabiej lub wcale. Sierść jest
najdłuższa na zadzie, udach i lędźwiach, gdzie jej długość wynosi
co najmniej 20-27 cm. Na grzbiecie, bokach klatki piersiowej
i łopatkach średniej długości (15-22 cm), krótsza na policzkach,
czole, wierzchołku głowy, uszach, szyi i kończynach (10-18 cm),
najkrótsza na pysku i łapach (9-11 cm). Sierść nie może być
wyczesana ani kompletnie zaniedbana.
Maść:
Kość słoniowa.
WZROST:
Wysokość w kłębie: pies co najmniej 70 cm,
suka co najmniej 65 cm.
Waga:
pies 50-60 kg,
suka 40-50 kg.
Rasa, na skutek długotrwałej celowej hodowli, jest bardzo wyrównana
i wykazuje niewiele wad typu.
WADY:
Wszystkie odstępstwa od tego, co podano powyżej, powinny być trak-
towane jako wady, powodujące odpowiednie obniżenie oceny.
3
W szczególności wadą są:
Brak pigmentu na nosie, wargach i powiekach.
Obwisłe powieki.
Zakręcony koliście ogon.
Wady dyskwalifikujące:
Wiotka budowa, słabe umięśnienie.
Entropium lub ektropium.
Przodozgryz lub tyłozgryz, krzywe szczęki.
Stojące lub lekkie uszy.
Krótki ogon, nie sięgający przynajmniej 3 cm nad staw skokowy.
Bardzo ciężkie kończyny i wadliwy ruch.
Wzrost poniżej dolnego limitu, określonego wzorcem.
UWAGA:
Samce muszą mieć dwa, prawidłowo wykształcone jądra, całkowicie
umieszczone w worku mosznowym.
4
Plik z chomika:
drackok
Inne pliki z tego folderu:
WELSH CORGI PEMBROKE.pdf
(36 KB)
WELSH CORGI CARDIGAN.pdf
(32 KB)
SŁOWACKI CZUWACZ.pdf
(58 KB)
SCHIPPERKE.pdf
(51 KB)
SCHAPENDOES.pdf
(49 KB)
Inne foldery tego chomika:
Grupa 10 - Charty
Grupa 2 - Pinczery i sznaucery, molosy, szwajcarskie psy górskie i do bydła, pozostałe rasy
Grupa 3 - Teriery
Grupa 4 - Jamniki
Grupa 5 - Szpice i psy w typie pierwotnym
Zgłoś jeśli
naruszono regulamin