SCHIPPERKE.pdf
(
51 KB
)
Pobierz
untitled
Wzorzec FCI nr 83
SCHIPPERKE
Kraj pochodzenia:
Belgia
Data publikacji obowiązującego wzorca:
25.03.2003
Użytkowanie:
mały pies stróżujący i do towarzystwa.
Klasyfikacja FCI:
Grupa 1 - Psy pasterskie i zaganiające.
Sekcja 1 - Psy pasterskie.
Próby pracy nie wymagane.
RYS HISTORYCZNY:
W dialekcie flamandzkim schipperke znaczy tyle, co „mały owczarek”.
Wspólnym przodkiem schipperke i owczarków belgijskich był zapewne
pies pasterski o nazwie leuvenaar, nieduży, o czarnej maści.
Pochodzenie schipperke sięga XVII wieku; był on faworytem robotników
i woźniców z dzielnicy StGery w Brukseli. Urządzali oni dla nich wys-
tawy, na których pokazywano przede wszystkim zrobione dla psów
obroże. Ogony cięto tym psom kompletnie, a zwyczaj ten utrzymywał
się już od XV wieku. Psy znane były jako znakomici łowcy szczurów,
myszy i kretów. Na oficjalnej wystawie schipperke po raz pierwszy
pokazany został w 1882 w Spa, a popularności przysporzyła mu belgij-
ska królowa Maria Henrietta. W 1887 pierwsze schipperke sprowadzone
zostały do USA i Wielkiej Brytanii. Pierwszy wzorzec rasy opracował
belgijski klub rasy, będący najstarszym klubem w tym kraju, w roku
1888. Prze lata typ rasowy został w znacznym stopniu ujednolicony,
chociaż kiedyś rozważano uznanie trzech odmian, pochodzących
odpowiednio z Anvers, Louvain i Brukseli.
WYGLĄD OGÓLNY:
Lisi. Schipperke to pies niewielki, ale bardzo solidnie zbudowany.
Głowę ma klinowatą, o dobrze rozwiniętej mózgoczaszce i stosunkowo
krótkiej kufie, tułów proporcjonalny, szeroki i krępy, a kościec delikatny.
Charakterystyczna jest szata: bogata, o prostym, sztywnym włosie,
tworzącym grzywę, żabot i portki, co daje sylwetkę zupełnie wyjątkową.
Dymorfizm płciowy silnie wyrażony. Zgrabna budowa, charakter i tem-
perament owczarka, w połączeniu z małym wzrostem, są przyczynami
dużej popularności rasy, sięgającej daleko poza granice Belgii.
WAŻNE PROPORCJE:
Wysokość w kłębie równa jest długości, a zatem pies wpisuje się w kwa-
drat.
Klatka piersiowa sięga łokci.
Kufa jest wyraźnie krótsza od połowy długości głowy.
1
ZACHOWANIE - TEMPERAMENT:
Doskonały, mały pies stróżujący, zawsze gotów zaalarmować, tryskający
życiem, nieufny wobec obcych. Bez ustanku aktywny i zaabsorbowany,
niezmordowany, bez przerwy zainteresowany wszystkim, co dzieje się
dokoła, i gotów jest odpędzić każdego, kto zbliży się do miejsca lub
przedmiotu, powierzonego jego opiece. Łagodny wobec dzieci, ciekaw-
ski, zawsze chce wiedzieć, co znajduje się za zamkniętymi drzwiami lub
za przesuwanym przedmiotem, reagujący przenikliwym szczekaniem
i nastroszeniem grzywy. Dobrze łowi myszy, szczury i krety.
GŁOWA:
Lisia, klinowata, niezbyt długa i na tyle szeroka, by harmonizowała
z tułowiem. Łuki brwiowe i policzki umiarkowanie wysklepione.
Przejście od mózgoczaszki do części twarzowej widoczne, ale nie nad-
miernie zaznaczone.
Mózgoczaszka:
dość szeroka, zwężająca się ku oczom, oglądana z boku
- lekko zaokrąglona. Linie profilu równoległe.
Przełom czołowo-nosowy (stop)
: wyraźny, ale nie przesadny.
Trzewioczaszka:
Nos:
mały, zawsze czarny.
Kufa:
zwężająca się ku nosowi, sucha, nie za długa ani spiczasta,
o czystych liniach. Jej długość wynosi około 40 % długości całej
głowy.
Wargi:
czarne, ściśle przylegające.
Uzębienie:
zdrowe, równo rozstawione, zgryz nożycowy, dopuszczalny
cęgowy. Dopuszczalny brak jednego lub dwóch P1 albo jednego
P2, a do obecności M3 nie przywiązuje się wagi.
Policzki:
suche, niedostrzegalnie przechodzą w boki kufy.
Oczy:
ciemnobrązowe, małe, kształtu migdała, ani wypukłe, ani głęboko
osadzone, o ostrym, żywym i psotnym wyrazie. Powieki czarne.
Uszy:
bardzo małe, stojące, trójkątne (możliwie w kształcie trójkąta
równoramiennego), osadzone wysoko, ale nie za blisko siebie,
sztywne i niesłychanie ruchliwe.
SZYJA:
Mocna, dobrze umięśniona, sprawiająca wrażenie bardzo potężnej z po-
wodu grzywy, średniej długości, dobrze osadzona na łopatkach, wysoko
noszona, gdy pies jest zainteresowany, i lekko łukowata.
TUŁÓW:
Krótki, szeroki i krępy, ale nie za ciężki, wpasowany idealnie w kwadrat:
długość od stawu barkowego do guza siedzeniowego w przybliżeniu
równa wysokości w kłębie.
2
Linia górna:
grzbiet i lędźwie mocne i proste, często opadające od kłębu
do zadu.
Kłąb:
bardzo wyraźny, co podkreśla jeszcze grzywa.
Grzbiet:
krótki, mocny i prosty.
Lędźwie:
krótkie, szerokie i mocne.
Zad:
krótki, szeroki i poziomy, na końcu ładnie zaokrąglony, jak zad
świnki morskiej.
Klatka piersiowa:
sięgająca łokci, szeroka od przodu i za łokciami, lekko
wznosząca się ku brzuchowi, który jest lekko podciągnięty, ani
obwisły, ani charcio podkasany.
OGON:
Niewidoczny, ale jeśli nie jest obcięty, będzie długi, szeroki u nasady
i zwężający się ku końcowi, sięgający przynajmniej stawu skokowego.
W spoczynku najlepiej, by był opuszczony nisko, na końcu lekko zagię-
ty. W ruchu może być podniesiony na wysokość grzbietu, ale możliwie
nie wyżej. Obecność ogona nie powinna zmieniać charakterystycznej
linii zadu, kończącego się ładnym zaokrągleniem. Ogon zakręcony
tolerowany, ale niepożądany.
KOŃCZYNY:
O lekkim kośćcu, ustawione pod tułowiem.
Kończyny przednie:
oglądane z każdej strony - proste, i idealnie równo-
ległe, gdy patrzeć na nie od przodu. Ich długość do łokci wynosi
około połowy wysokości w kłębie.
Łopatki:
długie i skośne, normalnie kątowane.
Ramiona:
długie i wystarczająco nachylone.
Łokcie:
mocne, nie wykręcone ani do wewnątrz, ani na zewnątrz.
Przedramiona:
proste, w znacznej odległości jedno od drugiego.
Nadgarstki:
mocne, nie wyróżniający się z całej kończyny.
Śródręcza:
dość krótkie, pionowo ustawione, gdy patrzeć z przodu, i co
najwyżej lekko nachylone, gdy oglądać je z boku.
Łapy:
małe, zwarte i okrągłe (kocie), palce wysklepione, pazury krótkie,
mocne, zawsze czarne.
Kończyny tylne:
podstawione pod tułowiem, oglądane z tyłu muszą być
idealnie równoległe.
Uda:
długie, dobrze umięśnione, wydają się bardzo potężne wskutek
obfitych portek.
Kolana:
mniej więcej na jednej linii z biodrem, normalnie kątowane.
Podudzia:
mniej więcej tej samej długości, co udo.
Stawy skokowe:
normalnie kątowane.
Śródstopia:
raczej krótkie, wilcze pazury niepożądane.
3
Łapy: takie, jak przednie, lub nieznacznie dłuższe.
CHODY:
Akcja w kłusie zdecydowana, z dostatecznym wykrokiem i dobrym
napędem z kończyn tylnych; grzbiet utrzymuje równą linię, a kończyny
poruszają się równolegle. Akcja frontu w harmonii z akcją tyłu, łokcie
nie mogą być skierowane na zewnątrz. W szybszym tempie kończyny
stawiane są zbieżnie.
OKRYWA WŁOSOWA:
Skóra:
dobrze przylegająca na całym ciele.
Sierść:
włos okrywowy obfity, prosty, zwarty i dostatecznie twardy,
w dotyku sprężysty, suchy, dający, wraz z miękkim, gęstym pod-
szerstkiem, doskonałą ochronę przed niepogodą. Bardzo krótki na
uszach, krótki na głowie i przedniej stronie przednich nóg i śród-
stopiach. Na tułowiu włos średniej długości, przylegający. Na szyi
włos wyraźnie dłuższy i bardziej nastroszony, począwszy od
zewnętrznych krawędzi uszu, tworzy bardzo typową grzywę na
bokach i wierzchu szyi, szczególnie wyraźną u psów, ale
widoczną także u suk, i sięgającą kłębu, a nawet łopatek. Na spod-
niej stronie szyi i piersi długi włos układa się w kształt żabotu,
zanikający ku tyłowi klatki piersiowej. Na tylnej stronie ud obfity,
długi włos tworzy charakterystyczne portki, zawinięte do
wewnątrz i zasłaniające okolice odbytu. Włos na ogonie takiej
samej długości, jak na tułowiu.
Umaszczenie:
jednolicie czarna. Podszerstek może być nie tylko czarny,
ale i ciemnoszary, o ile nie widać go przez włos okrywowy.
WAGA:
Od 3 do 9 kg, przy czym najbardziej pożądana średnia, od 4 do 7 kg. Psy
mniejsze lub większe nie mogą być ocenione jako doskonałe.
WADY:
Wszystkie odstępstwa od tego, co podano powyżej, powinny być trak-
towane jako wady, powodujące odpowiednie obniżenie oceny.
Wrażenie ogólne:
Zwiewny, nie dość masywny, za długie lub za krótkie
nogi, prostokątna sylwetka.
Głowa:
Zbyt długa lub zbyt krótka. Linie profilu nierównoległe, brak
lisiego wyrazu, zbyt wyraźne łuki brwiowe i policzki.
Mózgoczaszka:
Zbyt wąska, okrągła lub jabłkowata.
Kufa:
Zbyt długa, spiczasta, ciężka, garbonosa.
Uzębienie:
Nierówno rozmieszczone lub krzywe siekacze; brak siekacza,
trzech P1 lub dwóch P2 są dużymi wadami.
4
Oczy:
Duże, okrągłe lub wyłupiaste, jasne (oczy orzechowe są jeszcze
dopuszczalne)
Klatka piersiowa:
Wąska, płaska, cylindryczna, nie dość głęboka.
Zad:
Długi, spadzisty, wzniesiony, przejście od zadu do tylnej strony ud
bez odpowiedniego zaokrąglenia.
Kończyny:
Przesadnie lub nie dość kątowane.
Ruch:
Wąska akcja kończyn, zbyt krótki krok, słaby napęd i jego
przełożenie z kończyn tylnych na przednie, zbyt wysoka akcja kończyn
przednich i podskakująca tylnych.
Sierść:
Zbyt krótka i przylegająca, zbyt długa, rzadka, miękka lub jed-
wabista, falista, luźno zwisająca, brak lub niedostateczne grzywa, żabot
i portki (co jest wadą przede wszystkim u samców, zwłaszcza brak
żabotu). Słaby podszerstek.
Umaszczenie:
Szare, brunatne lub rdzawe naloty na włosie okrywowym.
Pojedyncze białe włosy, na przykład na palcach. Nieznaczne siwienie
dopuszczalne u starszych psów.
Temperament:
Apatyczny lub niepewny.
WADY DYSKWALIFIKUJĄCE:
Temperament:
Histeryczny, agresywny lub tchórzliwy.
Wrażenie ogólne:
Brak typu rasowego.
Uzębienie:
Przodozgryz lub tyłozgryz, nawet i bez utraty kontaktu
siekaczy, krzywa żuchwa, brak jednego kła, jednego M4 w szczęce lub
M1 w żuchwie, jednego P4 lub P3, albo innego zęba, lub razem czterech
i więcej jakichkolwiek zębów, nie licząc P1.
Nos, wargi, powieki:
Niedostatki pigmentacji.
Uszy:
Wiszące lub w połowie tylko stojące.
Sierść:
Długa, miękka i jedwabista, szata wyraźnie długa, z frędzlami
i piórami, zupełny brak podszerstka.
Umaszczenie:
Jakiekolwiek inne, niż czarne, ewentualnie z nalotem
szarym, brunatnym lub rdzawym, z najmniejszymi nawet białymi
znaczeniami na palcach czy gdziekolwiek indziej.
Waga:
Wyraźnie wykraczająca poza podany limit.
Każdy pies, wykazujący wyraźne deformacje budowy lub zaburzenia
zachowania, powinien być zdyskwalifikowany.
UWAGA:
Samce muszą mieć dwa, prawidłowo wykształcone jądra, całkowicie
umieszczone w worku mosznowym.
5
Plik z chomika:
drackok
Inne pliki z tego folderu:
WELSH CORGI PEMBROKE.pdf
(36 KB)
WELSH CORGI CARDIGAN.pdf
(32 KB)
SŁOWACKI CZUWACZ.pdf
(58 KB)
SCHIPPERKE.pdf
(51 KB)
SCHAPENDOES.pdf
(49 KB)
Inne foldery tego chomika:
Grupa 10 - Charty
Grupa 2 - Pinczery i sznaucery, molosy, szwajcarskie psy górskie i do bydła, pozostałe rasy
Grupa 3 - Teriery
Grupa 4 - Jamniki
Grupa 5 - Szpice i psy w typie pierwotnym
Zgłoś jeśli
naruszono regulamin