Child Maureen - Klan Fortune'ów 06 - Podwójna niespodzianka.pdf - ebooki - dariusz.marcinkowski

M AUREEN C HILD

Podwójna niespodzianka

Tytuł oryginału

Did You Say Twins?!

ROZDZIAŁ PIERWSZY

- No, dobrze - mruknął do siebie sierżant Sam Pearce,

przeczesując wzrokiem teren, który składał się z ciągnących

się po horyzont półek. - Do boju.

Starsza pani, która weszła do sklepu zaraz za nim, wje-

chała mu wózkiem w plecy. Gdy się odwrócił, posłała mu

piorunujące spojrzenie.

- Bardzo panią przepraszam - powiedział odruchowo.

- Na litość boską - pokiwała głową tak energicznie, że

różowy kapelusik zjechał jej aż na czoło. - Nie uczą was

w wojsku, że nie należy tarasować przejścia?

- Służę w piechocie morskiej, proszę pani - poprawił ją,

próbując jednocześnie powściągnąć grymas wywołany tą

niezamierzoną zniewagą.

Przecież dla cywila, powtórzył sobie w myślach po raz nie

wiadomo który, żołnierz piechoty morskiej to praktycznie to

samo, co marynarz czy kadet szkoły morskiej.

Starsza pani poprawiła kapelusz, a potem wpiła w niego

zmrużone, bladobłękitne oczy.

- Synu - warknęła. - Możesz być sobie samym kapita-

nem Nemo. Mnie obchodzi tylko to, że przez ciebie mogę się

spóźnić na bingo.

Rany, lepiej zejść z drogi kobiecie, której przyświeca ja-

kieś posłannictwo.

- Oczywiście, proszę pani - powiedział i odsunął się na

bok.

Westchnęła teatralnie i wyminęła go. Usłyszał jeszcze:

- Idiota. Mężczyźni powinni mieć zakaz wstępu do skle-

pów. Tylko zawadzają.

W tej kwestii zupełnie się z nią zgadzał. Nie miał jednak

wyjścia. Odsunął się jeszcze bardziej na bok, żeby nie tara-

sować drogi następnemu wózkowi. Młoda matka z wrzesz-

czącym dwulatkiem posłała mu pełen udręczenia uśmiech

i poszła dalej.

Rzeczywiście przeszkadzał. Chyba nie było rzeczy, której

nie znosił bardziej niż robienia zakupów. Dlatego zwykle

kupował najpotrzebniejsze rzeczy w sklepiku na rogu. Da się

żyć na hot dogach i mrożonych burrito. Lecz jego życie miało

właśnie ulec zmianie. Złapał wolny wózek. I nic nie można

na to poradzić, prawda?

Dłonie na zimnej, metalowej poprzeczce zacisnął tak moc-

no, jakby chciał ją zmiażdżyć. Powiedział sobie pod nosem,

że potraktuje te zakupy jak militarną akcję. Zbada teren,

odszuka to, co mu potrzebne, i wyniesie się stąd jak najszyb-

ciej. Miejmy nadzieję, że żywy.

- Patrzcie, patrzcie, kogo ja widzę - usłyszał zza pleców

gardłowy kobiecy głos. Westchnął.

Znał ten głos. Właściwie nie miał wyboru, musiał się poddać

temu, co nieuniknione. Obrócił się i zmusił do uśmiechu.

- Witam szanowną panią - powiedział i skinął lekko głową.

- Szanowną panią? - powtórzyła Leeza Carter i nieta-

ktownie parsknęła śmiechem. - Stary, przecież jesteśmy pra-

ktycznie rodziną.

Och, trochę się zapędziła, pomyślał Sam. Leeza wdarła się

w życie rodziny Fortune'ow w chwili, gdy przyjechała do

San Antonio z Lloydem Wayne'em Carterem. Wkrótce po-

tem Lloyd, były mąż Mirandy Fortune, przyszedł na rodeo

i zaczął się popisywać. Próbował ujeździć dzikiego mustan-

ga. Zginaj na miejscu. Po tym wypadku wszyscy myśleli, że

Leeza wyjedzie.

Ale jej było się równie trudno pozbyć, jak gumy do żucia

przylepionej do podeszwy buta. I była tak samo ponętna.

Miała tlenione włosy i wyblakłe, fiołkowe oczy. Kiedyś po-

siadała być może figurę Mae West, ale teraz niewiele z tego

zostało. W swoich najlepszych latach była kociakiem, który

uganiał się za kowbojami jeżdżącymi od rodeo do rodeo.

Teraz była już tylko wyliniałą bezpańską kocicą.

- Robisz zakupy, co? - zapytała, zerkając to na niego, to

na jego pusty wózek.

- Owszem, proszę pani. I lepiej będzie, jeśli się już do

tego zabiorę. Pani wybaczy.

Nie chciał być niegrzeczny, ale nie miał zamiaru tracić

czasu na rozmowy z kobietą, której nie darzył nawet odrobi-

ną sympatii. Ani na zastanawianie się, co też jej chodzi po

głowie. Skupił się na tym, co go tu przywiodło.

Rozglądał się dookoła, unikając jednocześnie kolizji z in-

nymi wózkami. Spojrzał na wiszące pod sufitem tablice.

„Przybory toaletowe", „artykuły papiernicze", „higiena ko-

bieca". Dobry Boże. Cóż, przynajmniej tę ostatnią alejkę

mógł sobie podarować.

Z głośników sączyła się neutralna muzyka, co jakiś czas

przerywana ogłoszeniami o promocjach. Dzieciaki płakały

i domagały się prezentów, matki ucinały sobie pogawędki

między półkami. Lecz do Sama prawie nic z tego nie docie-

rało. Ze stoickim spokojem szukał pewnej konkretnej alejki.

A jednocześnie zachodził w głowę, jak to się mogło stać, że

się tutaj znalazł.

Michelle Guillaire zatrzymała wózek i zapatrzyła się

w półkę z wypiekami. Postawiła sobie w duchu pytanie, czy

jej dieta trwa już wystarczająco długo.

- Gdy Michelle je tylko warzywa i ma szlaban na słody-

cze - mruknęła - robi się wyjątkowo zrzędliwa.

Po czym uśmiechnęła się do siebie i sięgnęła po pudełko

pączków oblanych czekoladą.

Trzeba mieć nie po kolei w głowie, żeby w nagrodę za

zrzucenie trzech kilogramów kupować sobie coś niezdrowe-

go do jedzenia, ale w tym momencie była zbyt głodna, żeby

się nad tym zastanawiać. Szybko rozerwała opakowanie, wy-

ciągnęła pączka i zatopiła w nim zęby. Po czym, z nowym

zapałem, ruszyła na poszukiwanie pozostałych rzeczy, które

powinna kupić.

Dobrze jest znowu znaleźć się wśród ludzi. Ostatnio zde-

cydowanie za dużo czasu spędzała w biurze, przy kompute-

rze. Uśmiechnęła się do dziewczynki, która była zajęta bez-

skutecznymi próbami ściągnięcia na siebie uwagi matki. Mi-

Child Maureen - Klan Fortune'ów 06 - Podwójna niespodzianka.pdf

Plik z chomika:

Inne pliki z tego folderu:

Inne foldery tego chomika: