cw 3 eko.doc

(2751 KB) Pobierz
ĆW 3 Oddziaływanie czynników abiotycznych na populacje organizmów

ĆW 3  Oddziaływanie czynników abiotycznych na populacje organizmów

 

Organizmy mogą sprawnie funkcjonować w stosunkowo wąskim zakresie warunków środowiskowych występujących  na ziemi

-          woda

-          temperaturaà wpływa na możliwość dostępu do wody

-          nie ma siedlisk o nieustannych sprzyjających warunkach życiowych

-          każde środowisko podlega okresowym zmianom

 

-          czynniki abiotyczne (niezależne od zagęszczenia) częściej niż biotyczne (zależne od zagęszczenia) prowadzą do gwałtownych zmian (spadku) liczebności populacji

-          ze spadkiem liczebności populacji rośnie ryzyko ekstynkcji populacji z powodu oddziaływania zdarzeń losowych i z powodu spadku różnorodności genetycznej (chów wsobny)

 

3 typy przystosowań do zmian warunków środowiska;

1 – adaptacje fizjologiczneà pozwalają tolerować pewien zakres

2 – dyspersja w przestrzeni – jeśli środowisko zróżnicowane; przemieszczają się

3 – dyspersja w czasie

à jeśli zakres zmian przekracza... to unikanie

 

Funkcje dyspersji:

-          poszukiwanie miejsc dogodnych do rozwoju; unikanie miejsc gdzie pogorszenie warunków

-          ograniczenie konkurencji ze spokrewnionymi osobnikami

-          unikanie negatywnych efektów chowu wsobnego

 

Charakter kierunkowy regularnych, okresowych, kierunków wędrówek większości osobników np. ptaki, antylopy i dobowe migracje zwierząt

 

Charakter nieregularnej czynnej lub biernej dyslokacji osobników pomiędzy izolowanymi środowiskami

Metapopulacje – izolowane populacje pomiędzy którymi zachodzi ograniczony przepływ genów

 

-          dyspersja umożliwia rekolonizację środowisk i wymianę genów

-          w środowiskach izolowanych organizmy narażone są na ekstynkcję

-          dyspersja zabezpiecza przed ekstynkcją

 

Diapauza – dyspersja w czasieà wytwarzanie form spoczynkowych; organizmy te aktywne w sprzyjających warunkach a gdy pogarszanie to tworzą formy przetrwalne o większej tolerancji ale mniejszej aktywności np. bezkręgowce w czasie zimy żyją w stanie nieaktywnym; mogą występować w naszej strefie klimatycznej

-          w stanie nieaktywnym większa tolerancja na zmiany: przemarzanie, wysoką temp., wysychanie, brak pokarmu, brak tlenu

-          zmniejszają swój metabolizm; mniejsze potrzeby energetyczne

-          stan spoczynku zapewnia przetrwanie do najbliższego powrotu sprzyjających warunków środowiskowych

-          organizmy mogą bardzo długo oczekiwać w stanie spoczynku

-          niektóre organizmy nie przetrwają spoczynku; niektóre trwają w nim wiele lat

 

Organizmy niemobilne lub izolowane (dafnia) nie może się przemieszczać; wykorzystuje formy przetrwalne do biernej dyspersji- wektor przeniesie

-         

korzyści wynikające z dyspersji w czasie lub przestrzeni w zmiennych warunkach

 

Sukces reprodukcyjny może ulegać znacznym wahaniom w latach

 



Efekty zmian liczebności w poszczególnych latach mają charakter multiplikatywny – liczebność zależy od liczebności poprzedniej

 



Która populacja mniej narażona na ekstynkcję

 

Miarą tempa wzrostu netto populacji w dłuższym okresie czasu jest średnia geometryczna wartości tego parametru w poszczególnych latach.

 

 



Jeśli nie ma fluktuacji to średnia arytmetyczna równa średniej geometrycznej.

a – to wartości stojące przed N np. 3* 0,2 * 2 * 0,1

 

gdy są fluktuacje śr. Geometryczna >= śr. Arytmetycznej

 

 



 

 



Wartość średniej geometrycznej zależy od wartości średniej elementów i od ich wariancji wokół średniej

Dobór naturalny może faworyzować maksymalizację średniej geometrycznej..

-          może faworyzować , że w korzystnych latach osobniki  będą ograniczać rozmnaąznie i będą lokować część materii w reprodukajce która chroni przed niekorzystnymi zmianami

-          maksymalizują mechanizmy które zmniejszają zakres wahań liczebności populacji w poszczególnych latach

-          rola dyspersji w czasie i przestrzeni w zmiennych okresowo środowiskach

 

F9 – losoanie w Exceluà zmiany liczebności populacji

-          średnia geometryczna liczebności jest bliska  1 à populacja utrzymuje się na podobnym poziomie gdy średnie geometryczna > 1 – populacja rośnie liczebnie

-          żeby populacje zachowywały względnie stała liczebność to średnia geometryczna musi być = około 1

 

-          sprawdzanie wpływu różnych czynników naekstynkcjęà jeśłi populacja spadnie < 1 to uznajemy za umarłą

 

zad 1 

obliczenie prawdopodobieństwa ekstynkcji w różnych warunkacj środowiskowych; na podstawie losów 20 populacji; patrz ile z tych populacji ma liczebność poniżej 1 osobnikaàzalosować 4 razyà ile razy na 20 przypadków populacje uległy ekstynkcji

 

 

 

 



Zad 2

-          zmieniamy liczebność początkową; zmiany co 0,5

-          czy początkowa liczebność ma wpływ na prawdopodobieństwo ekstynkcji

 

zad3

-          rola dyspersji w przestrzeni

-          l.p stała, zakres wahań liczebności 0,5

-          udział migrujących osobników (zmienna)

-          przeżywalność migrantów 80% (koszty migracji

-          oblicz prawdopodobieństwo ekstynkcji populacjià osobniki migrują przed rozrodem; rezygnują z korzystnych warunków i migrują nie zależnieà losy 20 populacji

 

zad 4

-          Diapauza

-          Losy populacji izolowanych; 1 – wysyłają potomstwo o 1 pokolenie

-          2 – I – krótka diapauza II- dłuższa diapauza

-          czy okres diapauzy wpływa na prawdopodobieństwo ekstynkcji

-          % osobników wchodzących w stan spoczynkuà udział osobników  wstanie spoczynku 10 %

-          zmieniamy zakres wahań (wykres 3-ci)

-          czerwona – 10 okresów spoczynku ; niebieska – 1 rok spoczynku

-          20 razy – ile razy czerwona uległa ekstynkcji; 20 razy – ile niebieska uległa ekstynkcji

 

 

1 – manipulacje zakresem zmienności à rośnie prawdopodobieństwo ekstynkcjià idealne środowiska o stabilnych warunkach; organizmy nie lubią wahań.

 

 

 

 

 



Zad 2

Wpływ początkowej liczebności àgdy zmniejszamy liczebność początkową to prawdopodobieństwo ekstynkcji rosłoà z powodu czynników losowych; im mniejsza wielkość populacji to większe prawdopodobieństwo ekstynkcji; nie możemy dopuszczać do spadku liczebności; im większa różnorodność genetyczna tym lepiej; liczba alleli; różnorodność sprawia że będą w populacji osobniki, które będą radzić sobie ze zmianami warunkówà gdy jest mała zmienność to mutacje recesywne mogą się kumulowaćà silne wahania liczebności mogą powodować ekstynkcję

 

 

 



Zad 3

-zmiana frekwencji osobników które migrują à 2 populacje; spadek p-ństwa ekstynckcji do 70% do 30%

-warto migrować ; rezygnować z produkcji i wysyłać w świat potomstwoà ze wzrostem tej frakcji malało p-ństwo ekstynkcjià do jej pewnego optimumà spadło do *5 i gdy dalej zwiększaliśmy udział migrantów to p-ństwo ekstynkcji rosło (migracja była kosztowna- przeżywaloność niewielka)- migracja kosztowna – nie opłaca się zbyt dużo osobników wysyłać

 



zad 4

Diapauzaà 1 –cykl spoczynku- nie zmienił sytuacji; 10 cykli spoczynku- im większe fluktuacje tym mniejsza szansa ekstynkcji

-          diapauza zmniejsza p-ństwo ekstynkcji w środowiskach , które ulegają wahaniom; diapauza przynosi większa korzyści ; na początku korzyści są małe bo to proces kosztowny’ krótka diapauza to złe rozwiązanie.

 



...
Zgłoś jeśli naruszono regulamin