Social Responability.doc

MOTYWACJA

Motywacja

- zespół czynników uruchamiających celowe działanie (słownik psychologiczny)

- proces psychiczny regulacji, od któregó zależy kierunek ludzkich czynności oraz ilość energii, jaką na realizację danego kierunku człowiek gotów jest poswięcić.

/J.Reykowski/ Motywacja, a sprawność działania:

- Pierwsze prawo Yerkesa-Dodsona - w miarę wzrostu natężenia motywacji sprawność działania wzrasta, a następnie zaczyna spadać. Przy bardzo dużej motywacji sprawność działania jest niska.

- Drugie prawo Yerkesa-Dodsona - istnieje zależność miedzy trudnościami zadań a podatnośaa na wpływ motywacji; im zadanie trudniejsze, tym mniejsze natężenie motywacji wystarcza do osiągnięcia warunków optymalnych.

(przy zadaniach skomplikowanych już niewielkie podniecenie związane ze wzrostem motywacji doprowadza nieraz do pogorszenia sprawności działania)

/J.Reykowski/

+ Motywacja, a potrzeby:

- Struktura potrzeb: teoria A. Maslova - potrzeby mają strukturę hierarchiczna:

1. potrzeby biologiczne (fizjologiczne)

2. potrzeby bezpieczeństwa

3. potrzeby przynależności i miłości

4. potrzeby uznania (pozytywna opinia)

5. potrzeby samoakceptacji, (samorealizacji)

6. potrzeby wiedzy i rozumienia

7. potrzeby estetyczne Nie zaspokojone potrzeby niższego rzędu blokują potrzeby wyższe

- potrzeby człowieka zaspokajane w procesie pracy; /"Model Y", „ModelX'V

- Dwa warunki procesu matywacyjnego pracownika:

1.  Cel pracy musi być spostrzegany jako pożyteczny (pozytywny)

2. Pracownik musi być przekanany, że cel jest w danych warunkach osiągalny.

/za: S t. Kozak, Psychologiczne podstawy kierowania zespołem, Gdynia 199 6rl

+ Sposoby motywowania pracowników

Wskazówki:

1.   Wymagania pracy powinny być dostosowane do możliwości pracownika.

2.   Wymagania pracy winny być jasno określone i egzekwowane.

3.  Osiągnięcia pracownika powinny być dostrzegane i właściwie wynagradzane (system nagród)

4. Pracownik powinien być świadomy, w jaki sposób jego czynności zawodowe

łączą się z jego celami osobistymi i celem nadrzędnym firmy, miejsca pracy. J. Praca powinna być tale ustawiona, by podwładni odpowiadali za zadania, na które mają bezpośredni wpływ.

6. Każdy pracownik winien być kontrolowany indywidualnie, ale należy nagradzać też współprace.

7. Potrzeby współzawodnictwa należy wykorzystywać w sposób umiarkowany.

8. Pożądane jest dostarczanie podwładnym informacji na temat jakości ich pracy.

9. Klimat zaufania wzajemnego, wsparcia, otwartej komunikacji, wiary w ludzi sprzyja pracy.

KOMUNIKACJA

(Tekst przygotowany na podstawie: Zb.Nęcki, Negocjacje w biznesie, Kraków 1995r)

+ Komunikacja jako perswazja

ip

Źródło — Przekaz — Kanał — Odbiorca — Skutek

(kto?)              (co?)              (jak?)             (komu?)            (efekt?)

Źródło: cechy nadawcy istotne w procesie komunikacji:

1. wiarygodność (im wyższa, tym -większa gotowość do aprobaty wszystkiego,  co mówi)

2.  kompetencje (autorytet i prawo podejmowania decyzji)

3.  obiektywność (unikanie tendencyjności w przedstawieniu danego stanu rzeczy)

4.  atrakcyjność (mierzona wielkością sympatii, jaką odczuwa odbiorca w stosunku do
nadawcy)              }

Przekaz:

1. relacja wypowiadanych treści do motywacji (im bardziej przedstawiane argumenty trafiają do sedna motywacji odbiorcy,  tym większa szansa na uzyskanie skutku)

2. rodzaj argumentów - właściwe dobranie proporcji miedzy apelem do uczuć, a apelem do rozumu (groźba niszczy dobrą atmosferę i wprowadza poczucie ograniczenia swobody; wskazane treści odwołujące się do emocji pozytywnych: podziw,  uznanie,  radość, humor)

3. powtarzalność treści

(wszelkie treści,  które są kluczowe dla sprawy należy powtarzać tak długo, aż uzyska się pewność, że zostały usłyszane i odebrane)

Kanał:

- komunikacja werbalna i niewerbalna

Odbiorca:

- płeć: kobiety cechują się większą podatnością na perswazję niż mężczyźni (reguła statystyczna)

- wiek: łatwiej oddziaływać na ludzi młodszych,  o mniejszym doświadczeniu życiowym; w miarę upływu lat system postaw jednostki staje się coraz bardziej ugruntowany i mniej podatny na modyfikacje

- wykształcenie: osoby o wykształceniu bardzo wysokim cechują się z jednej strony większą niezależnością intelektualną, a z drugiej łatwiej przyswajają nowe informacje i sposoby postępowania.

efekt audytorium

ZASADY POPRAWNEGO KOMUNIKOWANIA SIĘ

L Poznaj samego siebie

(człowiek mający kłopoty ze zrozumieniem samego 'siebie nie powinien oczekiwać, że będą go rozumieli inni)

2. Zwróć uwagę na drobiazgi

(m.in. dotrzymywanie słowa w najdrobniejszych nawet sprawach)

3.   Uwzględniaj chwiejność uwagi każdego rozmówcy

(stosowanie częstych powtórzeń, zgłaszanie wątpliwości co do rozumienia tekstu partnera)

4. Nie formułuj przedwczesnych ocen

5. Bądź gotów przyznać się do pomyłki

6. Zwracaj uwagę na sens, a nie na formę wypowiedzi

7.   Uwzględniaj i licz się z uczuciami drugiej osoby (zwracaj uwagę na komunikacje niewerbalna)

8. Nie lekceważ żadnego pytania

(zadawanie pytań likwiduje chwiejność uwagi i tendencyjne nastawienie do prowadzenia rozmów)

9. Różnica poglądów i zdań może być sprzyjająca (otwarta postawa)

10.  Spróbuj przyjąć punkt widzenia swoich oponentów (zamiana ról)

11.   Umiejętnie wyrażaj niezgodę, sprzeciw (z uwzględnieniem uczuć partnera)

12.  Unikaj dawania rad              „

13.   Wnikliwie obserwuj

(w trudnych momentach utrzymywanie otwartości może być błędem, szczególnie, gdy partner gra „ twardo ")

14.   Wypowiadaj się w sposób jasny, rzeczowy

15.  Okazuj szacunek partnerowi

(traktowanie rozmówcy jako osoby ważnej,  budzącej podziw i szacunek, jest czynnikiem skłaniającym do wzajemności)

f Komunikacja z:

- partnerem trudnym

a) niezadowolonym

b) agresywnym

c) nieprzyjaznym

- wykształcenie: osoby o wykształceniu bardzo wysokim cechują się z jednej strony większą niezależnością intelektualną a z drugiej łatwiej przyswajają nowe informacje i sposoby postępowania.

- efekt audytorium

ZASADY POPRAWNEGO KOMUNIKOWANIA SIĘ

L Poznaj samego siebie

(człowiek mający kłopoty ze zrozumieniem samego 'siebie nie powinien oczekiwać, że będą go rozumieli inni)

2. Zwróć uwagę na drobiazgi

(m.in. dotrzymywanie słowa w najdrobniejszych nawet sprawach)

3.   Uwzględniaj chwiejność uwagi każdego rozmówcy

(stosowanie częstych powtórzeń, zgłaszanie wątpliwości co do rozumienia tekstu partnera)

4. Nie formułuj przedwczesnych ocen

5.  5adz gotów przyznać się do pomyłki

6. Zwracaj uwagę na sens, a nie na formę wypowiedzi

7.   Uwzględniaj i licz się z uczuciami drugiej osoby (zwracaj uwagę na komunikacje niewerbalna)

8. Nie lekceważ żadnego pytania

(zadawanie pytań likwiduje chwiejność uwagi i tendencyjne nastawienie  partnera rozmów)

9. Różnica poglądów i zdań może być sprzyjająca (otwarta postawa)

10.  Spróbuj przyjąć punkt widzenia swo/ch oponentów (zamiana ról)

11.   Umiejętnie wyrażaj niezgodę, sprzeciw (z uwzględnieniem uczuć partnera)

12.   Unikaj dawania rad

13.   Wnikliwie obserwuj

(w trudnych momentach utrzymywanie otwartości może być błędem,  szczególnie, gdy partner gra „twardo")

14.   Wypowiadaj się w sposób jasny, rzeczowy

15.  Okazuj szacunek partnerowi

(traktowanie rozmówcy jako osoby ważnej,  budzącej podziw i szacunek, jest czynnikiem skłaniającym do wzajemności)

+ Komunikacja z:

- partnerem trudnym

a) niezadowolonym

b) agresywnym

c) nieprzyjaznym

ZACHOWANIA NIEWERBALNE W ZALEŻNOŚCI OD NASTAWIENIA 00 ROZMÓWCY

(Zrddłoi Zb.Nęcki, Negocjacje w biznesie,  Kraków 1995) ,