Obecność wałeczków erytrocytarnych u chorego z hematurią jest charakterystyczna dla::
A - kłębuszkowego zapalenia nerek.
B - krwawienia do kielichów nerkowych.
C - krwawienia z cewki moczowej.
D - zapalenia pęcherza moczowego.
E - wszystkie odpowiedzi są prawdziwe.
Odpowiedź: A
Zespół nerczycowy cechuje::
A - proteinuria < 3,5g/dl.
B - dyslipidemia.
C - niskie stężenie albuminy w moczu.
D - wysokie stężenie albuminy we krwi.
E - prawdziwe są odpowiedzi A, B.
Odpowiedź: B
Za powikłane uważa się zakażenia układu moczowego u::
A - kobiet w ciąży.
B - mężczyzn.
C - chorych na cukrzycę.
D - wszystkie powyższe odpowiedzi są prawdziwe.
E - prawdziwe są odpowiedzi A,C.
Odpowiedź: D
Najczęściej kamienie moczowe zbudowane są::
A - ze szczawianu wapnia oraz fosforanu wapnia.
B - tylko z fosforanu wapnia.
C - z kwasu moczowego.
D - ze struwitu (magnezowo-amonowo-fosforanowe).
E - z cystyny.
Ultrasonografia nie jest odpowiednim badaniem do::
A - oceny wielkości nerek.
B - różnicowania guza litego od torbieli.
C - wizualizacji normalnego moczowodu u dorosłych.
D - rozpoznania wielotorbielowatego zwyrodnienia nerek.
E - rozpoznania poszerzenia układu kielichowo-miedniczkowego.
Odpowiedź: C
Hamowanie postępu przewlekłej choroby nerek polega na::
A - normalizacji ciśnienia tętniczego krwi.
B - obniżaniu białkomoczu do < 0,3 g/24 h.
C - stosowaniu inhibitora konwertazy, gdy białkomocz przekracza 1g/24h.
D - wszystkie powyższe odpowiedzi są prawidłowe.
E - prawdziwe są odpowiedzi A i C.
Najlepszą metodą oceny funkcji wydalniczej nerek jest ocena::
A - wydalania sodu z moczem.
B - filtracji kłębuszkowej.
C - ciężaru właściwego moczu.
D - osmolalności moczu.
E - osadu moczu.
U pacjenta odwodnionego z przednerkową ostrą niewydolnością nerek zastosujesz::
A - diuretyk (np. furosemid).
B - niesteroidowy lek przeciwzapalny (np. ibuprofen).
C - inhibitor konwertazy (np. enalapril).
D - intensywne nawodnienie (np. 3-4 litry 0,9% NaCl).
E - prawdziwe są odpowiedzi A,D.
U pacjenta z ostrym uszkodzeniem nerek (ostrą niewydolnością nerek zanerkowym, podstawą leczenia jest::
A - usunięcie przeszkody utrudniającej odpływ moczu.
B - podanie leku moczopędnego.
C - podanie leku przeciwbólowego.
D - dializoterapia.
E - przeszczep nerki.
Pacjent z przewlekłą chorobą nerek w ostatnio wykonanych badaniach miał stężenie kreatyniny 4,5 mg/dl, a przesączanie kłębuszkowe (klirens kreatyniny) wynosiło 20 ml/min. Z powodu masywnych obrzęków pacjent wymaga zastosowania leczenia odwadniającego. Należy mu podać::
A - diuretyk tiazydowy.
B - mannitol.
C - inhibitory anhydrazy węglanowej.
D - diuretyk pętlowy.
E - żaden lek moczopędny już nie wykazuje działania moczopędnego.
32-letnia kobieta od 5 lat choruje na nadciśnienie tętnicze. Nadciśnienie jest
dobrze kontrolowane dwoma lekami: inhibitorem konwertazy (enalaprilem) i diuretykiem (hydrochlorotiazydem). Obecnie planuje zajść w ciążę. U tej pacjentki zalecisz::
A - utrzymam dotychczasowe leczenie.
B - gdy pacjentka zajdzie w ciążę, to zamienię enalapril na bloker kanałów wapniowych.
C - zamienię enalapril na bloker kanałów wapniowych lub dopegyt, zanim pacjentka zaszła w ciążę i jeśli to będzie możliwe, odstawię lek moczopędny lub zamienię go na inny (np. dihydralazynę lub dopegyt).
D - zamienię enalapril na bloker receptora AT1 (np. losartan), utrzymam lek moczopędny.
E - do dotychczasowego leczenia dołączę dopegyt, ponieważ w ciąży na pewno wzrośnie ciśnienie tętnicze.
Najczęstszą przyczyną schyłkowej niewydolności nerek, wymagającej leczenia nerkozastępczego (dializowania lub przeszczepienia nerki), jest::
A - przewlekłe kłębuszkowe zapalenie nerek.
B - zakażenie dróg moczowych.
C - nefropatia cukrzycowa.
D - nadciśnienie tętnicze.
E - ostra niewydolność nerek.
57-letni pacjent z wieloletnim wywiadem nadciśnienia tętniczego zgłosił się do lekarza z powodu utrzymujących się ostatnio wysokich wartości ciśnienia tętniczego (160/110, 150/100 mmHg). Pacjent obecnie przyjmuje następujące leki: enalapril 2 x 20 mg, amlodypina 1 x 10 mg. Wykonano podstawowe badania laboratoryjne:
kreatynina 0,89 mg/dl, Na 139 mEq/l, K 5,45 mEq/l, glikemia na czczo 89 mg%. U tego pacjenta w celu lepszej kontroli nadciśnienia zastosujesz::
A - zwiększę dawkę enalaprilu do 2x 30 mg.
B - dołączę do leczenia sartan (np. losartan).
C - dołączę do leczenia beta bloker (np. metoprolol).
D - dołączę do leczenia antagonistę aldosteronu (np. spironolakton).
E - dołączę do leczenia diuretyk (np. hydrochlotiazyd).
Odpowiedź: E
30-letni mężczyzna, aktywny seksualnie, zgłasza ból podczas oddawania moczu zlokalizowany w cewce moczowej, swędzenie zewnętrznego ujścia cewki moczowej. Zauważył ropny wyciek z cewki moczowej. Prawdopodobnie pacjent ten cierpi na::
A - ostre zapalenie pęcherza moczowego.
B - zapalenie gruczołu krokowego.
C - łagodny przerost gruczołu krokowego.
D - zapalenie cewki moczowej.
E - kamicę dróg moczowych.
Chory, u którego rozpoznano astmę oskrzelową, otrzymał wziewny budesonid w dawce 2 razy 200 µg i salbutamol jako lek ratunkowy. Po 4 tygodniach zgłosił się na kolejną wizytę. Obecnie zgłasza poprawę samopoczucia, wybudzenia nocne z powodu kaszlu co najmniej 1 x w tygodniu, utrzymuje się gorsza tolerancja wysiłku, zużycie salbutamolu 1-2 razy dziennie. Właściwym postępowaniem jest::
A - pozostawienie dotychczasowych leków w takich samych dawkach, ponieważ uzyskano poprawę.
B - zalecenie przyjmowania salbutamolu w stałych dawkach np. 2 wdechy co 6 godzin.
C - dołączenie teofiliny.
D - dołączenie kromonów.
E - dołączenie długodziałającego beta-mimetyku lub zastąpienie wziewnego steroidu lekiem złożonym, zawierającym obydwa leki. Należy rozważyć zwiększenie dawki wziewnego steroidu.
Pacjent z ostrym napadem astmy powinien otrzymać w pierwszej kolejności::
A - szybko działające leki rozszerzające oskrzela wziewnie.
B - beta-mimetyki drogą doustną lub dożylnie.
C - steroidy wziewne.
D - teofilinę i steroidy dożylnie.
E - adrenalinę podskórnie.
Właściwym postępowaniem w łagodnej skąpoobjawowej postaci POChP jest::
A - obserwacja tempa progresji obturacji oskrzeli, bez innych zaleceń.
B - terapia antynikotynowa i rehabilitacja oddechowa.
C - duże dawki wziewnych steroidów, długodziałające beta-mimetyki, krótkodziałające beta-mimetyki doraźnie – leczenie powinno być włączone jak najwcześniej, aby zahamować progresję choroby.
D - steroidy doustne lub depot.
E - tlenoterapia i rehabilitacja oddechowa.
Które stwierdzenie najdokładniej opisuje wartość diagnostyczną D-dimerów w zatorowości płucnej?:
A - podwyższone stężenie D-dimerów jest specyficzne dla zatorowości płucnej.
B - niskie stężenie D-dimerów pozwala na wykluczenie zatorowości płucnej z dużym prawdopodobieństwem.
C - stężenie D-dimerów pozwala na różnicowanie pomiędzy procesami zakrzepowozatorowymi a chorobami o charakterze zapalnym lub nowotworowym.
D - wysokie stężenia stwierdza się zwłaszcza u chorych, u których doszło do zawału płuca.
E - wysokie stężenia stwierdza się u chorych ze współistniejącym zawałem prawej komory.
Najczęstszą przyczyną środowiskowego zapalenia płuc jest/są::
A - Legionella pneumophila.
B - wirusy.
C - Klebsiella pneumoniae.
D - Streptococcus pneumoniae.
E - Pneumocystis carini.
Dla której z niżej wymienionych chorób reumatycznych charakterystyczne jest symetryczne zapalenie błony maziowej stawów nadgarstkowych oraz drobnych stawów rąk i stóp?:
A - zesztywniające zapalenie stawów kręgosłupa.
B - dna moczanowa.
C - reumatoidalne zapalenie stawów.
D - zespół Reitera.
E - toczeń rumieniowaty układowy.
55-letni otyły mężczyzna w godzinach nocnych doświadczył silnego bólu i obrzęku stawu śródstopno-paliczkowego pierwszego stopy lewej z towarzyszącym zaczerwienieniem i ociepleniem skóry tej okolicy. Po kilku dniach objawy ustąpiły, ale wkrótce (po obfitej kolacji i alkoholu) pojawił się równie bolesny obrzęk i wysięk w stawie kolanowym prawym. W płynie stawowym pobranym w celach diagnostycznych najprawdopodobniej należy się spodziewać::
A - komórek Reitera.
B - czynnika reumatoidalnego.
C - wewnątrzkomórkowych dwoinek rzeżączki.
D - kryształów w kształcie igieł wykazujących silnie ujemną dwójłomność w świetle spolaryzowanym.
E - kryształów w kształcie romboidów wykazujących słabo dodatnią dwójłomność w świetle spolaryzowanym.
32-letnia kobieta wkrótce po porodzie zaczęła się uskarżać na osłabienie, stany podgorączkowe, „wędrujące” bóle i obrzęki stawów, wypadanie włosów, niebolesne nadżerki w jamie ustnej. Po ekspozycji na światło słoneczne zaczęły się pojawiać rumieniowe zmiany skórne na policzkach i grzbiecie nosa. W kontrolnym RTG klatki piersiowej stwierdzono spłycenie obu kątów żebrowo-przeponowych. W badaniach laboratoryjnych odnotowano: Hgb - 10,5 g/dl, L - 2,0 G/l, Plt - 120 G/l.
Najbardziej prawdopodobnym rozpoznaniem jest:
A - chłoniak.
B - międzybłoniak.
C - toczeń krążkowy.
D - toczeń rumieniowaty układowy.
E - zespół Sjögrena.
Do martwiczych zapaleń naczyń należą wszystkie niżej wymienione,
z wyjątkiem::
A - ziarniniakowatości Wegenera.
B - guzkowego zapalenia tętnic.
C - choroby Takayasu.
D - twardziny układowej.
E - olbrzymiokomórkowego zapalenia tętnicy skroniowej.
W którym z niżej wymienionych przypadków nie stosuje się bisfosfonianów oraz suplementacji wapnia i witaminy D3?:
A - osteoporoza starcza.
B - osteoporoza pomenopauzalna.
C - osteoporoza posteroidowa.
D - osteoporoza okołostawowa.
E - osteoporoza wtórna w chorobach endokrynologicznych.
Dla której spośród wymienionych niżej chorób reumatycznych cechą charakterystyczną jest nieobecność czynnika reumatoidalnego?:
A - reumatoidalne zapalenie stawów.
B - zesztywniające zapalenie stawów kręgosłupa.
C - zespół Sjögrena.
E - czynnik reumatoidalny może występować w każdej z ww. chorób.
Celem chemioprofilaktyki gruźlicy jest::
A - zapobieganie przejściu zakażenia w zachorowanie.
B - wyleczenie czynnego zakażenia.
C - zapobieganie przeniesieniu zakażenia.
D - ochrona przed ekspozycją na prątki.
E - zapobieganie wznowie gruźlicy.
Lekami pierwszego rzutu w terapii sarkoidozy są::
A - antybiotyki.
B - glikokortykosteroidy wziewne.
C - glikokortykosteroidy ogólnoustrojowe.
D - długodziałające leki ß-adrenergiczne.
E - leki cytostatyczne.
Niepowikłane grypowe zapalenie płuc wymaga::
A - leczenia szpitalnego.
B - leczenia objawowego.
C - leczenia przeciwwirusowego.
D - antybiotykoterapii doustnej.
E - antybiotykoterapii dożylnej.
Do niepomyślnych czynników rokowniczych szpitalnego zapalenia płuc nie należy::
A - niewydolność oddechowa.
B - przedłużona wentylacja mechaniczna.
C - wiek < 60 r.ż.
D - zapalenie obejmujące obydwa płuca.
E - przewlekła choroba płuc.
Odstęp QT w elektrokardiograficznym zapisie czynności serca, mierzy się::
A - od początku zespołu QRS do początku załamka T.
B - od początku zespołu QRS do końca załamka T.
C - od końca zespołu QRS do początku załamka T.
D - od końca zespołu QRS do końca załamka T.
E - od najwyższego wychylenia dodatniego zespołu QRS do początku załamka T.
Który(e) z poniższych leków stosuje się w celu zapobiegania najczęstszym objawom niepożądanym terapii skojarzonej niesteroidowymi lekami przeciwzapalnymi (NLPZ) i glikokortykosteroidami?:
A - inhibitory receptora H2.
B - inhibitory pompy protonowej.
C - kwas foliowy.
D - witaminę D3.
E - ACE-inhibitory.
Do objawów podmiotowych nadciśnienia płucnego nie należy::
A - chrypka.
B - obrzęki kończyn dolnych.
C - ból dławicowy.
D - brak apetytu.
E - odpluwanie dużych ilości plwociny.
Które z wymienionych leków zmniejszają ryzyko incydentów sercowo-naczyniowych i zgonu u chorych na chorobę wieńcową?:
A - azotany.
B - statyny.
C - blokery kanału wapniowego.
D - prawdziwe są odpowiedzi A,B.
E - żadne z wymienionych.
...
mateo_31