32. Pojęcie instytucjonalizacji ruchu społecznego.
Instytucjonalizacja – proces przechodzenia od niesformalizowanych sposobów działania społecznego do uregulowanych, względnie stałych form aktywności podlegającym sankcjom społecznym. Jest to też nadanie charakteru instytucji mających formę działania, dzięki czemu stają się one obowiązujące. Instytucjonalizacja dotyczy tylko starych ruchów społecznych, które działają permanentnie i przekształciły się w partie polityczne, organizacje, zrzeszenia.
Zjawisko instytucjonalizacji jest procesem nieuchronnym. Cechy:
· Formalizacja działań
· Rozwój sieci informacyjnych; rozwój komunikacji zarówno w sektorach jak i na zewnątrz (wymiana informacji); zewnątrz à kontakty z otoczeniem, administracja publiczna i administracja samorządowa, kontakty z organizacjami społecznymi, mediami, uniwersytetami, z ruchami
· Profesjonalizacja działań ruchu
Instytucjonalizacji towarzysza inne procesy, które je charakteryzują (Sztompka)
1. Zmiany strukturalne polegają na rozroście struktury danego ruchu społecznego
2. Powstanie biurokracji
3. Formalizacja – przepisy regulujące relacje pomiędzy najwyżej postawionymi osobami a zwykłymi członkami
4. Etatyzacja – każdy element administracji zaczyna otrzymywać wynagrodzenie za pracę
5. Osłabienie więzi łączących szeregowych członków z aparatem biurokratycznym; zwątpienie w misję ruchu; wolontariusze, jeśli biorą pieniądze, to wtedy traci misję i tym samym więzi z członkami ruchu
6. Proces skostnienia struktur polega na ty, że kiedy ruch powołany do realizacji celu, ten cel osiągnął wtedy szukają nowych struktur, aby szukać uzasadnienia dla tych struktur
jacekmioduszewski25