Królowie Księgi I
19:1 - I mówił Saul do Jonathy syna swego, i do wszystkich sług swoich, aby zabili Dawida. Ale Jonathas syn Saulów miłował Dawida barzo.
19:2 - I oznajmił Jonathas Dawidowi, mówiąc: Szuka Saul ociec mój zabić cię: A przetoż strzeż się, proszę rano, a zataisz się i skryjesz.
19:3 - A ja wyszedszy stanę podle ojca mego na polu gdziekolwiek będziesz: i ja będę mówił o tobie do ojca mego: a cokolwiek pobaczę, to oznajmię tobie.
19:4 - A tak mówił Jonathas o Dawidzie dobrze do ojca swego Saula, i rzekł do niego: Nie grzesz Królu przeciwko słudze twemu Dawidowi, boć nic nie winien, a sprawy jego sąć barzo pożyteczne.
19:5 - I położył duszę swą w ręce swej, i zabił Philistyna, i uczynił Pan zbawienie wielkie wszemu Izraelowi: widziałeś i byłeś rad. Czemuż tedy grzeszysz przeciw krwi niewinnej, zabijając Dawida, który jest bez winy?
19:6 - Co gdy usłyszał Saul, ubłagany słowy Jonathy przysiągł: Żywie Pan, że nie będzie zabit.
19:7 - Wezwał tedy Jonathas Dawida, i oznajmił mu wszystkie te słowa: i przywiódł Jonathas Dawida do Saula, i był przed nim jako był wczora i dziś trzeci dzień.
19:8 - Ale wojna zasię się wszczęła: i wyciągnąwszy Dawid, walczył przeciw Philistynom: i poraził je porażką wielką, i uciekli przed obliczem jego.
19:9 - I popadł duch zły Pański Saula, a siedział w domu swym, i dzierżał oszczep: a Dawid grał na arfie ręką swą.
19:10 - I chciał Saul przebić Dawida oszczepem ku ścienie, ale się Dawid umknął przed obliczem Saula: a oszczep bez urazu utknął w ścienie, a Dawid uciekł, i zachował się nocy onej.
19:11 - Posłał tedy Saul drabanty swe do domu Dawidowego, aby go strzegli i był zabit rano. Co gdy Dawidowi powiedziała Michol żona jego, mówiąc: Jeśli się tej nocy nie schronisz, jutro umrzesz:
19:12 - Spuściła go oknem: a on uszedł i uciekł, i zachowan jest.
19:13 - I wzięła Michol podobieństwo człowiecze, i położyła ji na łożu, a skórę sierścistą kozią położyła u głowy jego, i przykryta ji szatami.
19:14 - A Saul posłał sługi, aby porwali Dawida: i odpowiedziano że choruje.
19:15 - I zasię posłał Saul posły, aby oglądali Dawida mówiąc: Przynieście go do mnie na łożu, aby był zabit.
19:16 - A gdy posłowie przyszli, naleziono podobieństwo na łożu, a skóra kozia u głowy jego.
19:17 - I rzekł Saul do Michol: Czemuś mię tak oszukała, i wypuściłaś nieprzyjaciela mego, aby uciekł? I odpowiedziała Michol Saulowi: Iż on mówił mi: Puść mię, inaczej zabiję cię.
19:18 - A Dawid uciekszy zachowan jest, i przyszedł do Samuela do Ramatha, i oznajmił mu wszystko co mu uczynił Saul: i poszli on i Samuel, i mieszkali w Naioth.
19:19 - I powiedziano Saulowi od mówiących: Oto Dawid w Naioth w Ramatha.
19:20 - I posłał Saul sługi, aby porwali Dawida: którzy gdy ujrzeli gromadę proroków prorokujących, i Samuela stojącego nad nimi, przyszedł też na nie duch Pański, i jęli też sami prorokować.
19:21 - Co gdy powiedziano Saulowi, posłał i drugie posłańce: i oni też prorokowali. I znowu posłał Saul trzecie posłance, którzy też sami prorokowali. I rozgniewany gniewem Saul,
19:22 - Poszedł też sam do Ramatha, i przyszedł aż do studnie wielkiej, która jest w Socho, i spytał się i rzekł: Na którem miejscu są Samuel i Dawid? I powiedziano mu: Oto są w Naioth w Ramatha.
19:23 - I szedł do Naioth w Ramatha, i przyszedł też nań Duch Pański, a szedł idąc i prorokował, aż przyszedł do Naioth w Ramatha.
19:24 - I zewlókł też i sam szaty swe, i prorokował z drugimi przed Samuelem, i padał nagi przez cały on dzień i noc, zkąd i wyszła przypowieść: Azaż i Saul między Proroki?
ugkulturoznawcy