Szkoła alternatywna
Cechą konstytutywną szkoły alternatywnej wobec tej, którą nazywany konwencjonalną lub tradycyjną, jest otwarcie na to, co ją otacza, co postępowe i twórcze, co pobudza uczniów do samodzielnej działalności poznawczej, co kształtuje i rozwija ich zainteresowania, zaspokaja różnorakie potrzeby intelektualne i emocjonalne, wdraża do samokształcenia, stymuluje grupowe formy pracy.
W szkole alternatywnej istnieje model o następującej strukturze:
· Uczeń,
· realny świat,
· wiedza,
· nauczyciel
Odmiana szkoły duńskiej
Ośrodek składa się z kilku placówek:
z uniwersytetu otwartego, seminarium nauczycielskiego, szkoły średniej z internatem, szkoły ćwiczeń dla seminarzystów przygotowujących się do zawodu nauczycielskiego, przedszkola szkoły małej, której głównym zadaniem jest nauczanie języka duńskiego.
W ośrodku przeważają twórcze rozwiązania:
myśleć samodzielnie i perspektywicznie
Korzystać ze zdobywanej wiedzy w praktyce,
Uczyć się, ucząc innych.
Koncepcja Steinera
Wszechstronny rozwój
wychowanie intelektualne,
społeczno-moralne,
fizyczne
estetyczne;
Treść kształcenia – większe jednostki metodyczne zwane metodą projektu.
Wspólne założenia dla szkół alternatywnych:
elastyczność programowa i metodyczna;
wyjście z realizacją niektórych zagadnień programowych poza mury szkoły;
łączenie nauki z pracą dostosowaną do sił i możliwości uczniów;
samorządność i choćby tylko częściowa samowystarczalność finansowa;
odrzucenie wszelkich awersyj-nych form kontroli i oceny postępów uczniów w nauce; słowem — przekształcenie szkoły z placówki przygotowującej do życia w placówkę autentycznego życia
Niekonwencjonalne formy oddziaływań edukacyjnych
Metoda Montessori
W klasach uczą się zróżnicowane wiekiem grupy dzieci, kładzie się nacisk na:
obserwację dziecka w celu poznania jego rozwoju,
określanie aktualnych umiejętności, preferencji, zainteresowań, uzdolnień oraz w celu dostrzeżenia i wykorzystania – dla stymulacji rozwoju – okresów szczególnej wrażliwości na poszczególne rodzaje oddziaływań.
W metodzie pamiętamy o:
Troskliwości nauczyciela w stosunku do dziecka,
Używaniu pomocy dydaktycznych,
Dostarczaniu dziecku ćwiczeń praktycznych,
Stwarzaniu dziecku warunków do podejmowania samodzielnych decyzji.
Jest to proces w którym następuje organizacja dostarczanych do naszego organizmu wrażeń, tak by mogły być wykorzystane w celowym, zakończonym sukcesem działaniu. Metoda przeznaczona jest dla:
dzieci z trudnościami w uczeniu się (trudności
wynikające z dysleksji, dysortografii itp.), dzieci autystycznych, z mózgowym porażeniem
dziecięcym, zespołem Downa, nadpobudliwych psychoruchowo, niesłyszących, niewidomych.
Przykładowe ćwiczenia:
·
· łowienie w grochu, kaszy czy piasku, wyszukiwanie drobnych przedmiotów w wypełnionych nimi pojemnikach
· ścieranie gąbką, pędzlem, dłonią pianki naniesionej na różne części ciała
· wyszukiwanie i odklejanie nalepek i plastrów przyklejonych na ciele
· chodzenie po podłożu o zmiennej fakturze
· kąpiele w tzw. Suchym basenie wypełnionym piłeczkami, a także wyciąganie przez dziecko takich piłeczek włożonych pod koszulę
· malowanie palcami z użyciem różnorodnych substancji - farb, kremów, mogą być mieszane z piaskiem
· mycie a następnie wycieranie poszczególnych części ciała materiałami o różnej fakturze
· podskoki: obónóż, na jednej nodze, przeskakiwanie z nogi na nogę, skakanie wokół
· własnej osi,
· ruchy wahadłowe głowy
· obroty wokół własnej osi odpychając się nogami
i jej zadania
Wyróżniamy następujące funkcje rodziny:
A. Funkcje biopsychiczne:
1. funkcja prokreacyjna,
2. . funkcja seksualna.
B. Funkcje ekonomiczne:
1. funkcja materialno-ekonomiczna,
2. . funkcja opiekuńczo-zabezpieczająca.
C. Funkcje socjopsychologiczne:
1. funkcja soc-jalizacyjno-wychowawcza,
2. . funkcja kulturalna,
3. . funkcja religijna (dotyczy rodzin ludzi wierzących),
4. funkcja rekreacyjno-towarzyska,
5. . funkcja emoc-jonalno-ekspresyjna.
Pojęcia typologiczne:
1. Małżeństwa monogamiczne, małżeństwo poligamiczne, oraz małżeństwo grupowe
2. rodzina wielodzietna, niepełna, z jednym dzieckiem lub osadniczym np. wiejska czy społeczno-zawodowa
3. . rodzina dwupokoleniowa i trójpokoleniowa,
rodzina zrekonstruowana - rodzina utworzona z powtórnego związku małżeńskiego,
rodzina przysposobiona (małżeństwo prawnie przysposabia, adoptuje na stałe obcedziecko, które staje się ich dzieckiem,
rodzina zastępcza pojęciem tym oznacza się rodzinę, w której wychowuje się dzieckonie będące jej własnym dzieckiem Koszty utrzymania takiego dziecka pokrywa państwolub agendy samorządowe,
rodzina kontraktowa, podejmująca czasowo pieczę nad dzieckiem odpłatnie, głównie z inicjatywy terenowych ośrodków pomocy społecznej,
rodzina niepełna
rozumieć będziemy taką strukturę, gdyrodzic opiekuje się dziećmi swoimi lub współmałżonka zamieszkującymi wspólnie z nim.W ramach struktury niepełnej wyróżniamy:
a) rodzinę sierocą (brak rodziców na skutek ich śmierci, dzieci pozostają pod opiekąkrewnych, dziadków lub osób obcych, ale nie przebywają w domu dziecka);
b) rodzinę półsierocą (brak jednego z rodziców na skutek śmierci, dzieci pozostająw rodzinie pod opiekąjednego z rodziców);
c) rodzinę rozbitą (brak jednego z małżonków na skutek rozwodu lub porzucenia ro-dziny, ze względu na separację, niepowroty z zagranicy; dzieci są pod opiekąjednegoz rodziców, chociaż możliwe są dorywcze kontakty z drugim z rodziców lub stała pomocmaterialna);
d) rodzinę samotnych osób zwłaszcza niezamężnych matek z dziećmi (są tu możliweprzypadki losowe lub decyzje podjęte świadomie co do zachowania stanu wolnego).
Opiekuńczo-wychowawcze funkcje szkoły:
Funkcje są to skutki wywoływane przez działania czy zachowania się członków grupy, występujące w szerszej zbiorowości bez względu na to, czy były one zamierzone czy pożądane.
Do zadań szkoły w zakresie opieki wychowawczej zaliczamy:
1. Tworzenie w szkole i w środowisku optymalnych warunków rozwoju uczniów.
2. Zaspokajanie potrzeb biologicznych, psychicznych i społecznych.
3. Wzbogacanie potrzeb przez rozwijanie zainteresowań i zamiłowań.
4. Zapewnienie uczniom możliwości indywidualnego rozwoju według posiadanych możliwości.
5. Prowadzenie działalności korekcyjnej i wyrównawczej.
6. Pomoc uczniom w wyborze określonego systemu wartości oraz w kreowaniu siebie i odnajdywaniu wśród rzeczywistych warunków życia własnej drogi do ideału pełnego człowieka.
7. Wychowanie do czasu wolnego — organizowanie różnych form racjonalnego korzystania z czasu wolnego.
Funkcje opiekuńczo-wychowawcze szkoła spełnia względem uczniów w następujących formach:
· diagnozowanie sytuacji dziecka w rodzinie i środowisku,
· ratownictwo indywidualne,
· kompensacja,
· profilaktyka,
· stymulowanie rozwoju,
· poradnictwo,
· integracja i koordynacja działalności opiekuńczo-wychowa-wczej.
notatki2007.2008