SharpVision XV-Z10000.pdf

KINO DOMOWE − Projektor za 40 000 zł

SharpVision XV−Z10000

Sharp kojarzony jest w naszym kraju przede wszystkim z tanim sprzętem audio−wideo, który zresztą nie

występuje zbyt obficie na sklepowych półkach. Niezależna marka SharpVision, w oczywisty sposób związana z

firmą−matką, oferuje jednak drogie i zaawansowane urządzenia − jak nazwa wskazuje, są to produkty wizyjne.

Jeszcze dwa lata temu Sharp był potentatem w dziedzinie wysokokontrastowych i dysponujących dużą siłą światła

projektorów, które budowano używając matryc LCD. I nie były to urządzenia przypadkiem zaadaptowane do

kinowych ról, ale typowe projektory HT. Kilka generacji później Sharp jawi się jako nawrócony na DLP,

XV−Z10000 jest kolejnym na to dowodem.

dziewanie imponujące, choć

masa już nie − obowiązuje za−

sada plastikowej obudowy, co

w dobie podwieszania urządzeń wizyj−

nych pod sufitem jest w pełni akcepto−

walne.

Zestaw wejściowy jest komplety, ale

bez szaleństw. Dwa komplety RGBHV

(pracujące jako komponent lub RGB), S−

Video, kompozyt i oczywiście, jak przy−

stało na wizyjną nowinkę, cyfrowo−ana−

logowe złącze DVI z HDCP. Do sterowa−

nia z komputera służy RS−232. 12−volto−

wy wyzwalacz przyda się do wysunięcia

ekranu. Szkoda jednak, że nie zastoso−

wano również triggera wejściowego, tak

by projektor można było odpalić np. włą−

czając amplituner AV. Osobnym tema−

tem jest zdalne sterowanie. Pilot ma dwa

silne nadajniki, a XV−Z10000 dwa od−

biorniki, z przodu i z tyłu. Poza tym syg−

nał z pilota może biec do urządzenia

przewodem, pilot ma wyjście mini jack, a

projektor wejście. Wejścia urządzenia i

dochodzące doń kable można przykryć

plastikowym panelem. Nad wejściami

jest niewielka klapka kryjąca kluczowe

funkcje projektora.

Zdalne sterowanie ma niewiele przy−

cisków, ale wszystkie są podświetlane

(na żądanie) i czytelnie oznaczone. Pod

względem możliwości obsługi XV−Z10000

jest zorganizowany znakomicie. Do tego

dochodzi jeszcze program na peceta po−

zwalający na sterowanie urządzeniem

i precyzyjną zmianę większości jego pa−

rametrów. Domyślam się, że każdy kto

odpali ten program w swoim kompute−

rze, nie będzie już chciał patrzeć na tra−

dycyjne metody obsługi.

Ogromną lufę z optyką otaczają dwa

pierścienie, zoom i focus. Układ optycz−

ny działa fantastycznie. Sharp należy do

starej szkoły “szerokość ekranu dwa ra−

zy mniejsza niż odległość” − 2,52−1,82 −

wyłowienie tego parametru wymagało

wyliczeń, bo producent go nie podaje,

zamiast tego są szczegółowe tabele od−

ległości. Maksymalna wynosi 16,5m, a

minimalna 1,6m. Zoom działa w zakresie

1−1,35, a działo z soczewkami zmienia

swoją pozycję. Sercem urządzenia jest

0,8” panel DMD HD2. Rozdzielczość

tego chipu wynosi 921 600 pikseli, czyli

1280x720 lusterek (16:9). XV−Z10000

można przełączać pomiędzy pracą z wy−

sokim kontrastem i z wysoką jasnością.

W tym drugim trybie siła światła będzie

mniejsza, ale poziom czerni powinien się

zwiększyć. Manewr jest znakomity, bo

“high contrast” jest znakomite do wie−

czornego oglądania filmów podczas gdy

“high brightness” znacznie zwiększa czy−

telność obrazu wyświetlanego w dzień.

Tylko wentylator nie działa jak należy − w

trybie “high contrast” powinien pracować

ciszej – zmiany jednak nie słychać. Mak−

symalny kontrast sięga 2600:1 (!) − w

ustawieniu “high contrast”. Z kolei jas−

ność nie jest zbyt duża, tylko 800 lume−

nów ANSI i to w trybie “high brightness”.

Akceptowalność sygnałów obejmuje: 480i,

480p, 576i, 576p, 720p i 1080i.

NAWRÓCONY

NA DLP

3/2004

KINO DOMOWE

W ymiary projektora są nadspo−

3/2004

Korekta trapezu jest zaskakująca. Po

pierwsze nie ma regulacji poziomej, pro−

jektor musi więc stać na wprost ekranu.

Po drugie standardowe zmiany w pionie

są tak ogromne, że rysuje się wyraźne

pomniejszenie obrazu. Warto przed in−

stalacją wziąć ten parametr pod uwagę.

Sharp musiał wyposażyć swój projektor w

tak dużą korekcję trapezu choćby z racji

możliwości manipulowania optyką.

Podstawowe zmiany parametrów

(kontrast, kolor, odcień, jasność i ost−

rość) przebiegają standardowo. O ile

jeszcze korekcję trapezu będzie potrafił

ustawić przeciętny użytkownik, to reszta

regulacji nie należy do najłatwiejszych.

Weźmy krzywe gamma. Otrzymujemy

trzy niezależne ustawienia fabryczne

oraz dwa przeznaczone dla użytkowni−

ka. W każdej z nich regulujemy nieza−

leżnie trzy podstawowe barwy. Zaawan−

sowany jest także zestaw do zmiany pa−

rametrów kolorów, który nazwano groź−

nie CMS (Color Management System).

Za jego pomocą regulujemy jasność, od−

cień i chrominancję, niezależnie dla

sześciu barw: czerwonej, zielonej, nie−

bieskiej, cjanu, żółtego i magenty. W naj−

lepszym przypadku należy przeznaczyć

na te operacje kilka godzin, a później wy−

próbować kilkanaście dobrze zrealizo−

wanych filmów. Do zmian gamma i CMS

chyba najlepiej użyć programu kompute−

rowego dostarczanego wraz z urządze−

niem. Ale to jeszcze nie wszystko. W

zaskakująco dużym zakresie zmieniana

jest temperatura barw, możemy również

kontrolować intensywność bieli (!). Czte−

ry ustawienia filtra cyfrowego i końcową

synchronizację najlepiej wykonać pod

koniec regulacji. Z pewnością przyda się

kontrola komputerowa tych ustawień, bo

dla każdego z wejść możemy zapamię−

tać inny zestaw. Na deser pozostaje za−

bawa z progresywnym skanowaniem,

które obejmuje tryby: 2D (akcja), 3D

(wolne zmiany) i Film (rekomendowany

do dobrze nagranych filmów). Aspekty

wizyjne projektora są następujące: dwa

sposoby rozciągania (zwyczajny strech i

wersja inteligentna zostawiająca w spo−

koju środkowe pole), side bar (z czarny−

mi paskami po bokach obrazu 4:3), cine−

ma zoom (wyświetlanie w 16:9 powięk−

szonej, środkowej części wziętej z 4:3) i

bezpośrednie odwzorowanie przebiegu

wejściowego 16:9 (dot by dot).

Zoom i focus regulowane są ręcznie. Również manualnie puszcza się lub

podnosi działo, co daje dobre możliwości instalacyjne. Korekcja trapezu jest

duża, ale działa tylko w pionie.

Kolory są żywe, zauważy to

każdy, zwłaszcza przed wyko−

naniem regulacji. Czerwień jest

bardzo głęboka i jednocześnie jaskra−

wa, w większości akcji trafia we właści−

wy ton, ale zdarzają się zarówno bu−

raczkowe, jak i pomarańczowe odjaz−

dy. Niebieski jest także intensywny, tu−

taj trudno już cokolwiek wychwycić,

może tylko błękitne niebo wydaje się

zbyt masywne. Zielony natomiast ab−

solutnie nie podlega krytyce − odpo−

wiedniej ostrości towarzyszy niespoty−

kana głębia i umiejętność naturalnego

przechodzenia między odcieniami. Ob−

razy zawierające połączenie dużej iloś−

ci podstawowych barw są soczyste

i pełne, ale bez ogólnej tendencji do

przejaskrawiania. Z tym wiąże się tak−

że kapitalna ostrość, niemalże przekra−

czająca jakość docierającą do źródła.

Kontury nie dają się we znaki zbyt

grubą kreską, ale odcinanie plam kolo−

rów jest referencyjne. Tak dobrą ost−

rość widzimy już w filmach animowa−

nych, na tej podstawie łatwo stwier−

dzić, że “Epoka Lodowcowa” nie do−

rasta do pięt “Shrek’owi” i “Potworom

i spółce”. Również sceny efektowe,

głównie batalistyczne (polecam “Heli−

kopter w ogniu”) wiele zyskują. Praw−

dziwa maestria objawia się również

przy wyświetlaniu zwyczajnych scene−

rii − zwłaszcza te miejskie przytłaczają

realizmem. Z przyjemnością obejrza−

łem na XV−Z10000 kilka bardzo dob−

rych filmów dołączanych do gazetek

dla pań. Bardzo ważną okolicznością

jest fakt posiadania przez projektor we−

jścia DVI. Użycie tego złącza praktycz−

nie eliminuje kłopoty z przesadną jask−

rawością kolorów. Obraz staje się per−

fekcyjnie zrównoważony i naturalny,

trochę spokojniejszy niż po perype−

tiach z przetwornikami CA i AC.

Czerń i biel to osobny temat. Stosu−

jąc normalny ekran (gain w okolicach 1)

otrzymamy głębię naprawdę zbliżoną

to tego, co potrafią przeciętne projekto−

ry CRT. Poza tym odcienie szarości są

bardzo zróżnicowane, nie dają się pik−

selizować nawet w dużych płaszczyz−

nach. Jedyną metodą by zobaczyć

mrożenie, jest duża szara powierzch−

nia ze źródła o małej rozdzielczości

(np. VHS), z resztą projektor radzi so−

bie koncertowo. Nie należy także zapo−

minać, że wysoki kontrast (w ustawie−

niu “high contrast) budowany jest także

przez regulowaną biel. Również w

tym wypadku stosując DVI wejdziemy

oczko wyżej z poziomem czerni popra−

wiając całkowity kontrast.

Szczerze mówiąc wątpię, by ko−

rzystając z HD2, udało się doścignąć

na tym poziomie cenowym XV−Z10000.

XV−Z10000

Cena [zł]

40 000,−

Dystrybutor:

SHARP POLSKA

WYKONANIE i KOMPONENTY: HD2 w znakomitym

towarzystwie optyczno−elektronicznym. Dobre

wykonanie.

FUNKCJONALANOŚĆ: Regulacje obrazu bardzo

drobiazgowe i efektywne, szczególnie przy

użyciu oprogramowania. Korekcja trapezu w

jednej płaszczyźnie. Świetny pilot, wszystkie

potrzebne wejścia, z DVI włącznie.

PARAMETRY TECHNICZNE:

OBRAZ: Naturalny, o wypełnionych i naturalnych

kolorach, dynamiczny i kontrastowy.

Szczególnie dobre efekty daje użycie DVI.

Technologia DMD HD2

Rozdzielczość 1280x720 (16:9)

Kontrast 2600:1 (tryb “high contrast”)

Jasność 800 ANSI Lumenów

(tryb “high brightness”)

Aspekty wizyjne side bar, stretch, smart stretch,

cinema zoom, dot by dot

Rozmiar obrazu [cale]

40−300 (przekątna),

35−26(podstawa)

Cyfrowo−analogowe DVI−HDCD jest jakościowym strzałem w dziesiątkę, ale

wymaga bezpośredniego podłączenia ze źródła. Dla tradycjonalistów

pozostają dwa komplety komponent/RGB.

Dystans projekcyjny [m]

1,6 m − 16,5

Soczewki projekcyjne [mm]

32,5−44

Dystans/szerokość obrazu

1,82:1 – 2,47:1

Korekcja trapezu

wertykalna +/−30 stopni

Standardy wizyjne

NTSC, PAL, SECAM,

Standardy graficzne

do SXGA

Lampa:

moc [W] 270 (SHP)

trwałość [godz.] 2000

Poziom szumu [dB] b.d.

Pobór mocy [W] 365

Podłączenia kompozyt, S−Video, 2xkomponent/

RGBHV, DVI (HDCD), RS−232, wyjście +12V,

wejście IR

Wymiary (SxWxG) [cm]

17,8x 45,7x 40,6 (bez osłony na kable)

17,8x 45,7x 49,6 (z osłoną na kable)

Masa [kg]

9,5

3/2004

Plik z chomika:

Inne pliki z tego folderu:

Inne foldery tego chomika: