PSPICE.PDF

10/98

Projektowanie i symulacja

uk³adów elektronicznych za

pomoc¹ programu PSpice

Pakiet sk³ada siê z nastêpuj¹cych

programów:

Schematics – program do tworzenia

i edycji schematów;

Design Manager – program zarz¹dzaj¹cy

prac¹

pakietu

(automatycznie

uruchamia

Tym artyku³em zaczynamy trzyczêœciowy cykl artyku³ów

poœwiêconych opisowi przydatnego narzêdzia do symulacji

uk³adów elektronicznych. Wersja demonstracyjna, któr¹ tu

opisujemy jest dostêpna w Internecie pod adresem

http://www.microsim.com lub za poœrednictwem redakcji PE.

siê w tle);

Pspice A D – program symuluj¹cy badany

uk³ad;

Probe – program do wizualizacji wyników

symulacji;

PCBoards – program do projektowania

p³ytek drukowanych.

wiele takich programów. Do najwa¿niej-

szych mo¿na zaliczyæ: PSpice,

Wstêp

Cap,

OrCad. Prawdopodobnie najbardziej roz-

powszechnionym jest program PSpice,

o czym œwiadczy chocia¿by du¿a liczba

bibliotek udostêpnianych przez wielu

producentów uk³adów scalonych.

Postaram siê jak najbardziej przybli-

¿yæ najnowsz¹ wersje pakietu MicroSim

Design Center Eval 8.0. Jest to wersja

uproszczona (demonstracyjna). W do³¹-

czonej dokumentacji i w komentarzach

producenta zawarte s¹ informacje o ogra-

niczeniach pakietu. Najwa¿niejszym utru-

dnieniem jest to, ¿e mo¿emy zbudowaæ

uk³ad z³o¿ony z maksymalnie 64 wêz³ów,

25 elementów i 9 tranzystorów, co jed-

nak w wiêkszoœci przypadków pozwala na

zaprojektowanie i przeanalizowanie œre-

dnio skomplikowanego uk³adu.

Zapewne niejednokrotnie mieliœmy

problemy z uruchomieniem dopiero co

zbudowanego uk³adu elektronicznego na

podstawie uproszczonych obliczeñ. Zda-

rza siê tak¿e, ¿e w obliczeniach dok³ad-

nych, które zabieraj¹ sporo czasu, poja-

wiaj¹ siê b³êdy. Budowanie uk³adu w ta-

kich przypadkach powoduje niepotrzeb-

ne straty. Z pomoc¹ mog¹ nam przyjœæ

programy symuluj¹ce uk³ady elektronicz-

ne. Twórcy tego typu oprogramowania

stworzyli komputerowe modele elemen-

tów elektronicznych. Za pomoc¹ dyskret-

nych metod obliczeniowych mo¿na otrzy-

maæ wyniki odpowiadaj¹ce rzeczywistym

z dok³adnoœci¹ do b³êdów obliczeñ

i zgodnoœci tych modeli z realnymi ele-

mentami. W ostatnich latach pojawi³o siê

Oraz wielu innych programów, które dla

pocz¹tkuj¹cego u¿ytkownika maj¹

mniejsze znaczenie.

Aby zainstalowaæ oprogramowanie

nale¿y uruchomiæ plik setup.exe, nastêp-

nie program ten w sposób identyczny jak

w innych programach dla Windows prze-

prowadzi nas bez k³opotów przez ca³y

proces instalacji. Wymagania oprogramo-

wania s¹ niewielkie i z pewnoœci¹ kompu-

tery jakie posiadamy w pracy czy w do-

mu bêd¹ mog³y im sprostaæ.

Wszystkie programy s¹ anglojêzyczne

ale posiadaj¹ cechy programów

stworzonych dla systemu Windows, tzn.

je¿eli Czytelnik zna powszechnie stosowa-

ne oprogramowanie to z pomoc¹ tu za-

wartych wskazówek i odrobiny intuicji

Rys.1

Okno programu

Schematics.

ca³ego

10/98

bêdzie móg³ bez problemów poznaæ

g³ówne zasady pracy z pakietem.

sowaæ wybrany element (Delete) oraz za-

znaczyæ ca³y schemat (Select A ll). Mo¿emy

tak¿e zmieniaæ atrybuty elementów sche-

matu ( A ttributes) oraz dopisaæ etykietê

(Label). Za pomoc¹ polecenia Rotate

obracamy element o 90° w prawo, a za

pomoc¹ Flip robimy lustrzane odbicie.

W nastêpnej grupie menu Draw zamie-

szczone s¹ instrukcje do budowania sche-

matu. Za pomoc¹ Place Part wstawiamy

elementy na ekran (dok³adniejszy opis

u¿ycia tego i nastêpnego polecenia znaj-

duje siê w dalszej czêœci rozdzia³u), Wire -

tworzy po³¹czenie elementu (przewód),

a Bus tworzy magistralê, mo¿emy tak¿e

zdefiniowaæ blok graficzny (Block). W me-

nu znajduj¹ siê równie¿ instrukcje graficz-

ne, których odpowiedniki w postaci ikon

ze znakami graficznymi znajduj¹ siê na

pionowej belce po lewej stronie schema-

tu. W grupie Navigate mo¿emy pos³u¿yæ

siê poleceniami do pracy na kilku stro-

nach. Nasz schemat mo¿emy podzieliæ na

kilka czêœci (kilka stron) i powi¹zaæ ich

wejœcia i wyjœcia za pomoc¹ odpowie-

dnich ³¹czników. W grupie View znajdzie-

my wszystkie instrukcje odpowiedzialne

za to co widzimy na naszym ekranie. Mo-

¿emy powiêkszaæ (In) lub pomniejszaæ

(Out) nasz widok a tak¿e przerysowaæ (Re-

draw) schemat w przypadku niedoci¹-

gniêæ graficznych edytora. Nastêpna gru-

pa Options umo¿liwia nam dostosowanie

cech programu do naszych indywidual-

nych potrzeb. Wszystkie parametry s¹

ustawione przez producenta i na pocz¹t-

ku nie zachêcam do ich zmian. Grupê

A nalysis, Tools, Markers opiszê przy okazji

omawiania symulacji uk³adu. Przedostat-

nia grupa Windows dotyczy ustawieñ

okna, ostatnia zaœ Help zawiera polecenia

pomocy programu. Gor¹co polecam ko-

rzystanie z pierwszego polecenia z tej

grupy (Search For Help On...) w przypadku

nawet minimalnej znajomoœci angielskich

s³ówek technicznych. Mo¿na skorzystaæ

z podrêcznika lub indeksu pomocy.

Znaj¹c najwa¿niejsze polecenia me-

nu mo¿emy zabraæ siê do tworzenia na-

szego schematu. Na belce narzêdziowej

(rys. 1) znajduje siê ikona odpowiadaj¹ca

poleceniu Place Part (CTRL+G). Bêdzie to

jedna z najczêœciej u¿ywanych ikon

w programie Schematics. Po przyciœniêciu

jej otwiera siê okienko (rys. 2). Gdy

okienko znajduje siê w rozszerzonym try-

bie (zmiana - przycisk A dvanced>>, po-

wrót do trybu standardowego - Basic<<)

to ukazuje siê w nim symbol graficzny

i krótki opis wybranego elementu.

Mo¿emy teraz na kilka sposobów wybraæ

element, który chcemy wstawiæ do nasze-

go schematu. Znany nam symbol wpisu-

jemy do pola Part Name. Je¿eli jednak nie

znamy symbolu elementu, to mo¿emy

wybraæ go z posortowanej alfabetycznie

listy znajduj¹cej siê w tym samym oknie

lub wpisywaæ pocz¹tkowe znaki w pole

Part Name, co spowoduje automatyczne

wyszukiwanie tego lub podobnie nazy-

waj¹cego siê elementu na liœcie. Mo¿emy

tak¿e przegl¹daæ krótsze listy elementów

porozmieszczanych w tematycznych bi-

bliotekach. Do tego pos³u¿y nam przycisk

Libraries.... Po wybraniu symbolu naciska-

my przycisk Place lub Place & Close, który

umieszcza element na schemacie we

wskazanej przez nas pozycji po naciœniê-

ciu lewego klawisza myszki. Aby zrezy-

gnowaæ ze wstawiania wybranego ele-

mentu, naciskamy prawy klawisz myszki.

Zaczynamy. Na pocz¹tek wpisujemy

w górne pole (Part Name) dla przyk³adu

R i pojawia nam siê rezystor. Umieszcza-

my go w odpowiednim miejscu i u³o¿eniu

(obrót - CTRL+R) na schemacie. Mo¿emy

teraz zmieniæ jego parametry. Klikamy na

ju¿ postawiony element dwa razy i w no-

wym otwartym okienku (rys. 3) zmienia-

my np. nazwê, rezystancjê lub inne war-

toœci. Aby skasowaæ niepotrzebny ele-

ment ze schematu trzeba go zaznaczyæ

Tworzenie schematów

Dla celów prezentacyjnych i eduka-

cyjnych stworzy³em prosty tranzystorowy

wzmacniacz jednostopniowy w uk³adzie

WE (rys.1). Uk³ad wczeœniej by³ obliczony

metod¹ uproszczon¹, a potem zbudowa-

ny w programie. Celowo posiada on

mniejsze napiêcie na emiterze, sprawdzi-

my jaki bêdzie mia³o to wp³yw na pracê

wzmacniacza.

Aby zbudowaæ uk³ad nale¿y urucho-

miæ program Schematics z grupy Design-

Lab Eval 8 . Pojawi siê nowe puste okno

wraz z otaczaj¹cym je paskiem menu i

ikonami, które teraz omówiê (rys.1).

Wiêkszoœæ najwa¿niejszych poleceñ menu

posiada odpowiedniki w postaci ikon.

Umieszczone s¹ one na belce narzêdzio-

wej i korzystanie z nich znacznie u³atwia

pracê. Pierwsz¹ grup¹ w menu jest File -

plik, gdzie mo¿emy otworzyæ nowy (New)

lub istniej¹cy (Open) schemat, zapisaæ go

(Save), wydrukowaæ (Print) lub zamkn¹æ

(Close). W nastêpnej grupie Edit mo¿emy

cofn¹æ ostatni¹ operacjê (Undo) lub j¹

ponowiæ (Redo). Wyci¹æ (Cut), skopiowaæ

(Copy) lub wkleiæ zaznaczone myszk¹ ele-

menty schematu (Past). Mo¿na tak¿e ska-

Rys. 2 Okienko Part Browser w trybie A dvanced.

10/98

Rys 3. Okienko zmiany parametrów elementu

J - tranzystor JFET, M - tranzystor

MOS, D - diody, R- rezystory, C -

kondensatory, L - cewki, K - cew

ki sprzê¿one, T - linie d³ugie,

E,F,G,H - Ÿród³a sterowane).

Breakout – elementy z tolerancj¹.

Connect – elementy ³¹cz¹ce (z³¹czki).

Eval – elementy pó³przewodnikowe (tran

zystory, diody, uk³ady scalone

analogowe i cyfrowe serii 74).

Port – symbole masy, napiêæ +5V i -5V,

porty.

Source – wszelkiego rodzaju Ÿród³a (auto-

nomiczne i sterowane).

Sourcstm – analogowe i cyfrowe Ÿród³a

konfigurowane (stimulus).

Special – elementy specjalne.

pojedynczym klikniêciem myszki a na-

stêpnie przycisn¹æ klawisz Delete.

Przy ustalaniu wartoœci parametrów

nale¿y pamiêtaæ, ¿e w amerykañskiej no-

tacji liczbowej znakiem separatora dzie-

siêtnego jest kropka, a nie jak w notacji

polskiej przecinek. Mo¿emy u¿ywaæ tak¿e

mno¿ników jednostek: k-kilo, meg-mega,

m-mili, u-mikro, p-piko, n-nano itp. Np.:

33 uF, 2,2 k, 10 mV. Wszystkie opisy ele-

mentu s¹ ruchome i w przypadku gdy na-

chodz¹ na siebie mo¿na je dowolnie

przesuwaæ myszk¹. W uk³adzie koniecznie

musi byæ w³¹czony element masy

GND_ANALOG. Zacznijmy jednak od

tranzystora. Wybieramy z listy tranzystor

o oznaczeniu Q2N2222. Jest to popular-

ny, ma³osygna³owy tranzystor prze³¹cza-

j¹cy. Wstawiamy go w centrum widoku.

Pobieramy nastêpnie z okienka Part Brow-

ser rezystor tak jak opisywa³em powy¿ej

i stawiamy w nieznacznej odleg³oœci od

emitera lub kolektora. Powtórzê, ¿e ele-

ment mo¿na obróciæ poleceniem z me-

nu Rotate lub skrótem klawiszowym

CTRL+R. Zmieniamy wartoœci rezystora

tak jak poprzednio przez klikniêcie na

elemencie lub na wartoœci rezystancji. £¹-

czymy teraz koñcówki elementów za po-

moc¹ polecenia linii Wire lub skrótu

CTRL+W. Mo¿emy prowadziæ liniê do-

wolnie nie krzy¿uj¹c jej z innymi. Dopro-

wadzenie koñca linii do œrodka innej po-

woduje automatyczne utworzenie wêz³a.

Gdy elementy s¹ po³¹czone wstawiamy

nastêpne rezystory i kondensatory (ozna-

czone symbolem - C). Do wejœcia do³¹-

czamy Ÿród³o napiêciowe sinusoidalne

oznaczone symbolem VSIN. Wszystkie

Ÿród³a napiêciowe maj¹ pierwsz¹ literê V

np. VDC, V A C, pr¹dowe zaœ I np. I A C, IDC,

ISIN. Musimy teraz ustawiæ potrzebne

nam parametry Ÿród³a takie jak FREQ -

czêstotliwoœæ, V A MPL (I A MPL) - amplitu-

da napiêcia (pr¹du) sinusoidalnego, VOFF

(IOFF) - sk³adowa sta³a napiêcia (pr¹du).

W naszym przyk³adzie niech VOFF =0,

FREQ =5 kHz, VA MPL =0.5 V. Napiêcie

zasilania Ecc jest Ÿród³em napiêcia sta³ego

oznaczonego symbolem VDC i jego para-

metr DC ustawiamy na 9 V.

Teraz pozostaje ustawiæ w odpowie-

dnie miejsca markery - sondy naszej ana-

lizy. Bêd¹ one wskazywa³y miejsce „po-

miaru” pr¹du, napiêcia lub innego para-

metru uk³adu. Z grupy menu Markers wy-

bieramy polecenie Marker Current into Pin

i wybrany marker pr¹dowy który usta-

wiamy na koñcówce elementu, np.: rezy-

stora Rg oraz RL (Rys. 1).

Program posiada nastêpuj¹ce markery:

Mark Voltage/Level – napiêcie potencja³u

wzglêdem masy;

Mark Voltage Differential – ró¿nica

potencja³ów (dwa markery + i - );

Marker Current into Pin – pr¹d na

koñcówce elementu;

Mark A dvanced – lista wielu innych

przydatnych markerów (czêœæ

rzeczywista i urojona,

wzmocnienie, faza itp.).

Przycisk Libraries w okienku Part

Browser (rys. 2) umo¿liwia otworzenie

okienka wyboru odpowiedniej biblioteki

grupuj¹cej poszczególne elementy. U³a-

twia to nam poszukiwanie. Mo¿emy do-

k³adaæ do programu biblioteki zgodne z

formatem bibliotek PSpice (rozszerze-nie

slb i plb ). Wielu producentów do³¹cza ta-

kie pliki do swoich katalogów na p³ytach

CD i stronach WWW. Standardowo pakiet

jest wyposa¿ony w nastêpuj¹ce

biblioteki:

A bm – elementy s³u¿¹ce do matematycz-

nego obrabiania sygna³u.

A nalog – elementy bierne (Q- tranzystory,

Aby dodaæ now¹ bibliotekê do pro-

gramu nale¿y w menu Options wybraæ

polecenie Editor Configuration....,

w otwartym okienku widzimy listê do³¹-

czonych plików. Naciskamy na przycisk

Library Settings, gdzie mo¿emy dodaæ no-

w¹ bibliotekê. W tym celu nale¿y wpisaæ

w pole Library Name nazwê z œcie¿k¹ do-

stêpu np. C:\program files\Msim_8\lib\marker

i nacisn¹æ przycisk A dd. Je¿eli nie znamy

po³o¿enia pliku (œcie¿ki dostêpu) to wci-

skamy przycisk Browse... , mo¿emy teraz

poszukaæ potrzebnej nam biblioteki znaj-

duj¹cej siê gdzieœ na dysku lub p³ycie CD-

ROM. Najlepiej wczeœniej skopiowaæ pliki

o rozszerzeniu slb i plb do katalogu

Msim_8\userlib. Tam biblioteki bêd¹ po-

szukiwane w pierwszej kolejnoœci. Teraz

mo¿emy ju¿ do³¹czaæ elementy z dodat-

kowych plików do naszych schematów.

Po wstawieniu wszystkich elementów

uk³adu (rys.1) i starannym dobraniu od-

powiednich parametrów mo¿emy przy-

st¹piæ do analizy i projektowania p³ytki

drukowanej. Procesy te zaprezentujê

Wam w nastêpnych numerach Praktycz-

nego Elektronika.

Dla osób bardziej dociekliwych pole-

cam czytanie plików pomocy lub bardzo

dobrej ksi¹¿ki opisuj¹cej wczeœniejsze we-

rsje pakietu:

KRZYSZTOF BARANOWSKI, ARTUR WELO, "Sy-

mulacja uk³adów elektornicznych PSPICE Pa-

kiet Design Center" pod redakcj¹ MARIANA

MATUSZYKA. Wydawnictwo EDU-MIKOM,

1996r.

Mo¿liwe jest zamawianie w redakcji

p³yty CD z plikami instalacyjnymi pakietu

omawianej w tym artykule wersji

Evaluation. (Cena 30 z³ + koszty wysy³ki).

Grzegorz Cejko

11/98

Symulacja uk³adu i przedsta-

wienie wyników analizy

w programie PSpice.

W poprzednim numerze zapoznaliœmy siê z tym jak zbudowaæ

schemat projektowanego uk³adu. Mo¿emy teraz zbadaæ jak uk³ad

bêdzie reagowa³ na zmiany napiêcia zasilania i na sinusoidalne

pobudzenie

Wybór rodzaju analizy.

biegi pr¹dów i napiêæ w ustalonym cza-

sie. Nale¿y nacisn¹æ przycisk Transient

w oknie Setup (rys. 1) i ustawiæ w polach

edycyjnych okienka (rys. 2) nastêpuj¹ce

parametry: Print Step : 10 ns (krok wykre-

œlenia charakterystyki), Final Time : 1 ms

(koñcowy czas charakterystyki), No-Print

Delay : 10 ns, (pocz¹tkowy czas charakte-

rystyki – opóŸnienie).

Zatwierdzamy wszystko przyciskiem

OK, zamykamy okno Setup i uruchamia-

my symulacjê poleceniem Simulate z gru-

py menu A nalysis lub odpowiedni¹ ikon¹

albo przez naciœniêcie F11. Je¿eli markery

ustawiliœmy tak jak na naszym schemacie

to otrzymamy wykres sinusoidalny pr¹du

Ÿród³a generatora I(Rg) i pr¹du na rezy-

storze obci¹¿enia I(RL) (rys. 3).

W oknie pojawi³a siê charakterystyka

czasowa. Nad wykresem widzimy rz¹d

ikonek, które pomog¹ nam w obróbce

wykresów. Surowa charakterystyka nie

zawsze wyjaœnia nam wszystko o uk³a-

dzie. Musimy czasem znaleŸæ np.: punkty

maximum lub minimum funkcji, czêstotli-

woœæ œrodkow¹, itp. Omówiê teraz wszy-

stkie ikony, które standardowo s¹ wyœwie-

tlone w oknie.

Od lewej pierwsza Open otwiera

plik z rozszerzeniem *.dat i nazw¹ ta-

k¹ jak nazwa naszego projektu. W zbio-

rze tym znajduj¹ siê wykresy sporz¹-

dzone przy ostatniej analizie. Mo¿e-

Aby zacz¹æ analizê uk³adu nale¿y

ustawiæ zwi¹zane z ni¹ parametry. Musi-

my wybraæ rodzaj analizy. Wyboru doko-

nujemy w oknie Setup (rys. 1) uruchamia-

nym z grupy menu Analysis lub za pomo-

c¹ ikony. Mamy do wyboru analizê:

A CSweep – zmiennopr¹dow¹ i analizê

szumow¹;

DCSweep – sta³opr¹dow¹;

MC\WC – analiza Monte Carlo (losowa)

i najgorszego przypadku Worst Case

(skrajna);

Parametric – parametryczn¹;

Sensitivity – wra¿liwoœci;

Temperature – temperaturow¹;

Transient – stanów nieustalonych i analiza

Fouriera.

Standardowo w³¹czona jest opcja

obliczania punktów pracy uk³adu – Bias

Point Detail . Wartoœci pr¹dów i napiêæ

tych punktów mo¿na obserwowaæ na

schemacie w wêz³ach i ga³êziach uk³adu.

Zaznaczamy kursorem myszki

wybrany przez nas rodzaj analizy.

Otwieraj¹ siê okna dialogowe. Mo¿emy

ustawiaæ parametry, wg których analiza

bêdzie wykonana.

Przydatn¹ analiz¹ dla naszego uk³adu

(schemat w poprzednim numerze) jest

analiza stanów nieustalonych. Pokazuje

nam ona jak wygl¹daj¹ przejœciowe prze-

Rys. 2 Okienko ustawieñ parametrów analizy

stanów nieustalonych

my otworzyæ dowolny plik i porównaæ

z go z innym.

Aby na³o¿yæ na siebie dwie charakte-

rystyki z ró¿nych analiz nale¿y skorzystaæ

z drugiej ikony A ppend Fill , za pomoc¹

której dodajemy nowy plik do wyœwietlo-

nego. Nale¿y pamiêtaæ, ¿e mo¿emy ³¹-

czyæ tylko ten sam typ analizy tzn. je¿eli

przeprowadziliœmy w³aœnie analizê

zmiennopr¹dow¹ AC to plik do³¹czony

musi zawieraæ te¿ wyniki analizy zmien-

nopr¹dowej AC. W przeciwnym razie pro-

gram wyœle nam komunikat o braku

zgodnoœci analiz.

Trzeci¹ ikon¹ w kolejnoœci jest przy-

cisk drukowania. Przed wydrukowaniem

naszych charakterystyk mo¿emy zrobiæ

podgl¹d wydruku, który uruchomimy

w grupie menu File poleceniem Print Pre-

view . Zobaczymy faktyczny obraz jaki wy-

drukuje nam drukarka. Mo¿emy ingero-

waæ w postaæ strony i jej zawartoœci pole-

ceniami Page Setup i Printer Setup umie-

szczonymi te¿ w grupie File .

Nastêpna odseparowana grupka

trzech ikonek s³u¿y do edycji. Jest tam

ikona wycinania: Cut , kopiowania: Copy

i wklejania: Past . Przydaj¹ siê one w przy-

padku gdy robimy opisy ( label ) do na-

szych charakterystyk.

Nastêpna grupka s³u¿y do zmiany

powiêkszenia. Mo¿emy obserwowaæ

szczegó³y naszej charakterystyki. Pierwsza

ikona View In umo¿liwia powiêkszenie

obrazu. Nale¿y klikn¹æ na t¹ ikonê a na-

stêpnie wskazaæ kursorem myszki miejsce

do powiêkszenia i klikn¹æ myszk¹. Na-

stêpn¹ ikon¹ View Out pomniejszamy

obraz w sposób identyczny jak powiêk-

szamy. Granic¹ pomniejszania jest obraz

Rys. 1 Okienko wyboru ustawieñ parametrów analizy - Setup.

11/98

Rys. 3 Charakterystyka uzyskana po przeprowadzeniu analizy stanów nieustalonych

œciow¹ (np.:RL), w dolnym polu edycyj-

nym pojawi siê w zale¿noœci od naszego

wyboru np.: Max (I(RL)) albo Center-

Freq (I(RL),3dB). Wynik tzn. wartoœæ funk-

cji celu otrzymamy w komunikacie pro-

gramu. Przy pomocy trzeciej ikony tej

grupy mo¿emy nasze wykresy opatrzyæ

opisem ( label ). Czwarta ikona w³¹cza kur-

sory, które mo¿emy obs³ugiwaæ za pomo-

c¹ ostatniej grupki ikon.

Pierwsza i druga ikona ze wspomnia-

nej grupy odnajduje przejœcie przez oœ X

( Trough ) i szczyt ( Peak ) funkcji. Trzecia

ikona Slope wyznacza zbocze przebiegu

(przejœcie charakterystyki z wklês³ej na

wypuk³¹). Kursory Min i Max wskazuj¹

globalne ekstremum funkcji. Przesun¹æ

kursor na nastêpny punkt z danych mo¿e-

my za pomoc¹ ikony Cursor Point .

Aby przeprowadziæ analizê zmienno-

pr¹dow¹ (A CSweep ) nale¿y zamieniæ

Ÿród³o zasilania naszego uk³adu z VSIN na

V A C (oba znajduj¹ siê w bibliotece Sour-

ce. Ustawiæ sk³adow¹ sta³¹ napiêcia

DC=0 V i zmienn¹ A CM A G =0,5 V. Doko-

nujemy tego otwieraj¹c okno z parame-

trami klikaj¹c podwójnie na Ÿród³o V A C

wstawione do naszego schematu.

Poprzez naciœniêcie klawisza A CSwe-

ep w oknie Setup otwarte zostanie

okienko (rys. 4), gdzie ustawiamy:

A C Sweep Type Decade (Typ uk³adu

wspó³rzêdnych dekadowy), Start Freq: 1

Hz (pocz¹tek charakterystyki), End Freq :

100 MegHz (koniec charaktery-

styki), Pts/Decade : 100 (iloœæ punktów na

dekadê).

w momencie ca³kowitego wype³nienia

wykresem funkcji. Mo¿emy powiêkszyæ

wybrany obszar naszego ekranu klikaj¹c

na trzeci¹ ikonê w grupie View A rea . Uzy-

skamy powiêkszony i przeskalowany

obraz charakterystyki. Ostatnia ikona

w grupie View Fit umo¿liwia powrót do

pozycji wyjœciowej tzn. do wype³nienia

strony wykresem.

Na zwiêkszon¹ uwagê zas³uguje

nastêpna czwarta grupa ikon oraz

grupa menu Plot . Pierwsza ikona Log X

A xis i czwarta Log Y A xis zmieniaj¹

nasze skale X i Y z liniowych na loga-

rytmiczne (charakterystyka amplitudo-

wa). Druga ikona oznaczona przez

FFT jest to transformata Fouriera.

Mo¿emy wyznaczyæ poszczególne harmo-

niczne naszej charakterystyki czêstotli-

woœciowej. Ikona trzecia Performance

A nalysis przedstawia nam wykres zmian

wartoœci podczas wielokrotnego powta-

rzania prób.

Pi¹ta ju¿ grupa ikon pozwala u¿yt-

kownikowi na budowanie nowych funkcji

na podstawie przeprowadzonych analiz.

Przycisk A dd Trace dodaje kolejny prze-

bieg, który wybieramy z listy w pojawia-

j¹cym siê okienku. Mo¿emy te¿ w mo-

mencie wyboru charakterystyki obrobiæ

dane przez zastosowanie liniowych ope-

ratorów lub funkcji matematycznych. Za

pomoc¹ drugiej ikony mo¿emy, mówi¹c

dos³ownie, oceniæ funkcjê celu: Evaluate

Goal Function . Klikamy w ikonê myszk¹,

nastêpnie wybieramy z lewej listy rodzaj

funkcji celu, a z prawej listy zmienn¹ wyj-

Rys. 4 Okienko ustawiania parametrów

analizy zmiennopr¹dowej

Rys. 5 Charakterystyka amplitudowa wzmacniacza

Plik z chomika:

Inne pliki z tego folderu:

Inne foldery tego chomika: