Wzdłużenie zastępcze(1).pdf

(53 KB) Pobierz
(anonymous)
Wzdłużenie zastępcze
1
Wzdłużenie zastępcze
Wzdłużenie zastępcze proces fonetyczny, w wyniku którego samogłoska staje się długa, aby zachować energię
potrzebną na wypowiedzenie wyrazu, kiedy następna samogłoska zanikła. Zaszło np. w łacinie , języku fińskim i w
języku polskim ( przy zaniku jerów) . Podobnie jak wokalizacja jerów jest wynikiem wyrównań kompensacyjnych.
Przy wzdłużeniu zastępczym zanikający jer oddaje swój iloczas samogłosce pełnej powodując jej wzdłużenie.
Język fiński
Występuje w skostniałych formach prolatiwu ( przypadek) - ohitse meni (przeszedł obok) - m wymawia się
podwójnie, z powodu zaniku spółgłoski k w wyrazie ohitse (stara forma ohitsek .) Spotyka się go również w formie
drugiej osoby trybu rozkazującego - mene tänne (idź tam) - podwojeniu ulega t wskutek zaniku k w wyrazie mene
(stara forma menek ).
427120312.002.png 427120312.003.png
 
Źródła i autorzy artykułu
2
Źródła i autorzy artykułu
Wzdłużenie zastępcze   Źródło : http://pl.wikipedia.org/w/index.php?oldid=24685408   Autorzy : BartekChom, Kicior99, Magalia, Magioladitis, Swayze3, 3 anonimowych edycji
Licencja
Creative Commons Attribution-Share Alike 3.0 Unported
http:/ / creativecommons. org/ licenses/ by-sa/ 3. 0/
427120312.004.png 427120312.001.png
 
Zgłoś jeśli naruszono regulamin