System operacyjny to program kontrolujący pracę komputera. Dzięki s. o. możliwe jest uruchamianie innych programów użytkownika. S. o. nadzoruje wykonywanie tych programów, udostępnia im
zasoby komputera, np. Pamięć, czas procesora, drukarki itp. To dzięki s. o. możliwe jest zapisywanie danych na dyskach, komunikacja z innymi komputerami w sieci.
Bit (b), najmniejsza możliwa jednostka informacji. Może posiadać wartość 0lub1. Fizycznie wartość 0oznacza brak sygnału,1oznacza sygnał. Na nbitach można zapisać 2do potęgi nróżnych wartości.
Bajt (B), jednostka informacji
złożona z ośmiu bitów. Bajt może być samodzielnie adresowanym elementem pamięci komputera.
Binarny kod, sposób zapisu informacji za pomocą dwu symboli: 0 i 1, oparty na dwójkowym systemie liczbowym
System Dwójkowy Liczba
zapisywana jest ciągiem liczb: 1 lub 0.
System ósemkowy Liczba zapisywana jest ciągiem liczb: od 0 do 7 i następ. zamieniana na układ dwójkowy, który po zestawieniu jest przekształcany
System szesnastkowy Liczba zapisywana jest ciągiem liczb: od 0 do 15 (0 do E).
SYSTEM DWÓJKOWY
•stosowanym w technice cyfrowej, system liczbowy o podstawie 2.
•w zapisie liczb używasz dwóch cyfr: 0 i 1.
•Kolejne cyfry w liczbie są mnożone przez kolejne potęgi liczby 2.
S.ÓSEMKOWY Liczby zapisywane są w pozycyjnym systemie ósemkowym za pomocą ośmiu cyfr: 0,1,2,3,4,5,6,7. Podstawą sytemu ósemkowego jest 8, czyli 23. Dzięki temu zapis liczby binarnej skracany jest trzykrotnie.
SYSTEM SZESNASTKOWY
W tym systemie mamy szesnaście cyfr: 0, 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9,A,B,C,D,E,F. Podstawą systemu sz. jest 16, czyli 24,co pozwala skrócić zapis binarny czterokrotnie.
Plik jest to jednostka
zapisu i przechowywania
danych w komputerze. P.
jest ciągiem bitów danych,
opatrzony nazwą i atrybutami. Dane są zapisane w postaci kodu binarnego. S. O. składa
się z pewnej liczby plików.
Wszystkie składniki syst a także rejestry i ustawienia przechowywane są w plikach na dysku pamięci masowej.
Zadania real. S.O.
Komunikacja użytkownika z komputerem
Tę rolę spełnia zewnętrzna warstwa systemu, nazywana powłoką (ang.shell), która umożliwia użytkownikowi uruchomienie aplikacji.
Systemy operacyjne z uwagi na komunikację z użytkownikiem możemy podzielić na:
a) Systemy tekstowe
b) Systemy graficzne
Dane w S.0. przechowywane są w postaci plików w pamięci masowej: dyski twarde, dyski elastyczne, karty pamięci. S.0. umożliwia użytkownikowi zarządzanie plikami dając mu możliwość ich tworzenia, kopiowania, przenoszenia i usuwania. Plik opisany jest za pomocą następujących informacji: nazwa oraz rozszerzenie charakterystyczne dla typu pliku, rozmiar podany w bajtach (B), kilobajtach (kB), megabajtach (MB), gigabajtach (GB) data oraz godzina utworzenia pliku atrybuty, np. „tylko do odczytu”, „ukryty”.
Komunikacja z innymi maszynami
S. O. •Obsługa wew i zew elementów komputera takich jak: procesor, płyta główna, pamięć lub drukarka, skaner
•Badanie stanu urządzeń
oraz poprawności komunikacj.
•Udostępnianie urządzeń
aplikacjom, użytkownikowi
•Chwilowe i trwałe
odłączanie urządzeń
od komputera.
S.0. nie zawiera programów użytkowych.. Każda z aplikacji jest dołączana
do systemu operacyjnego
poprzez instalację. Aplikacje
są przez S.0. przechowywane
w pamięci masowej. S. 0. umożliwia ich uruchomienie na żądanie użytkownika. S.0. dzielimy na:
•Systemy jednozadaniowe. System może jednocześnie wykonywać tylko jedno zadanie, (np. MS-DOS).
•Systemy wielozadaniowe. System może wykonywać w tym samym czasie kilka zadań, np. nadzorować proces drukowania w czasie edycji tekstu w programie.
Warstwy S.0.
W każdym systemie operacyjnym występują mniej lub bardziej wyodrębnione warstwy składające się na architekturę systemu. W ogólnym modelu S.0. można wyszczególnić warstwy przypisując im zadania:
powłokę, stanowiącą interfejs użytkownika
jądro systemu realizujące jego funkcje
warstwę odpowiedzialna za współpracę ze sprzętem (zarządzanie zasobami maszyny, komunikacja z innymi maszynami).
GUI -Graficzny interfejs użytkownika. W GUI wyposażone są nowoczesne S.O. Typowymi elementami GUI są okna, rozwijane menu, przyciski, paski przewijania, ikony i zakładki.
Budowa systemu DOS
DOS– Dyskowy System Operacyjny firmy Microsoft. System działa w trybie tekstowym. Wszystkie polecenia wydaje się za pomocą klawiatury. DOS jest systemem jednozadaniowym, to znaczy w dowolnej chwili tylko jeden program może pracować pod jego kontrolą.
Microsoft Windows XP jest zbudowany na udoskonalonym mechanizmie Windows 2000, charakteryzuje się zmienionym wyglądem i rozszerza możliwości związane z zastosowaniami komputerów osobistych, głównie poprzez rozbudowę elementów obsługi nowych urządzeń.
Windows XP jest systemem Microsoft, którzy może pracować w trybie 64-bitowym API -Zbiór poleceń, za pomocą, których programista wykorzystuje różne funkcje S.O. lub uzyskuje od niego informacje.
Budowa systemu UNIX
Charakterystyczną cechą systemu Unix jest warstwowa architektura. Istotą budowy systemu jest jądro, które otaczają warstwy zewnętrzne.
Jak większość elementów systemu UNIX, rodzaj i wygląd interfejsu nie jest ustalony, zależy on modułów jakie zostaną włączone w skład systemu. UNIX to system w pełni wielozadaniowy system operacyjny
Linux to typowy przedstawiciel systemów klasy UNIX. Linux jest systemem w pełni 32-bitowym (jeśli działa na 32-bitowych maszynach) lub 64-bitowym (jeśli działa na procesorze 64-bitowym).
Systemy do domu. To takie systemy, na których będą działać gry i najbardziej podstawowe narzędzia -przeglądarki internetowe, procesory tekstu, oprogramowanie do korespondencji lub internetowych pogawędek itp. Systemy tej klasy powinny umożliwiać wyświetlanie trójwymiarowej i szybkiej grafiki, obsługiwać dźwięk, być łatwe w użytkowaniu i instalacji.
Systemy do pracy. Wykorzystywane w biurze, zarówno w małych, jak i dużych firmach. W środowisku biurowym taki S.O. musi zapewnić odpowiedni poziom bezpieczeństwa i stabilności. Powinien też być łatwy w administracji i zarządzaniu.
Systemy serwerowe. Są to systemy dedykowane dla komputerów pełniących funkcję serwerów sieciowych. Główne cechy to wysoka stabilność ciągłej pracy oraz duża wydajność.
Rodzaje oprogramowania:
Akcesoria, Bezpieczeństwo,
Biuro, Dom, Edukacja i Nauka, Firma, Grafika,
Internet i Komunikacja,
Multimedia, Narzędzia,
Programowanie.
Edytor tekstu, program służący do wszechstronnego przetwarzania dokumentów tekstowych. Pod względem realizacji edytory tekstu można podzielić na:
programowane(edytor interpretuje ciąg poleceń edycji w trybie wsadowym)
ekranowe(użytkownik wydaje polecenia na bieżąco, obserwując ich skutki na ekranie monitora)
tekstowe(edytor interpretuje pliki jako zawierające teksty w kodzie ASCII lub podobnym)
edytory tekstu działające w trybie graficznym pozwalające łączyć teksty z rysunkami, diagramami, wykresami, tablicami.
Arkusz kalkulacyjny, program, który w swojej graficznej formie, pojawiającej się na ekranie komputera, przedstawia podzielony na wiersze i kolumny arkusz papieru. Komórki połączone są z innymi w sposób logiczny, za pomocą określonych operacji matematycznych. A.K. dokonują obliczeń oraz tworzą wykresy. Podst. przeznaczeniem A.K jest najczęściej opracowanie danych liczbowych i prezentowanie ich formie graficznej. Ale formuła A.K. jest na tyle elastyczna, że jego wykorzystanie ograniczone jest tylko wyobraźnią użytkownika: może równie dobrze służyć jako baza danych, formularz zeznań podatkowych, program obliczeniowy
Baza Danych uporządkowany zbiór danych, system bazy danych-bazę danych wraz z wyspecjalizowanym oprogramowaniem umożliwiającym operowanie na niej.
Jeden-do-wielu–typ relacji, w której jeden rekord w tabeli ma wiele odpowiadających mu rekordów w innej tabeli.
Wiele-do-wielu, oznacza, że jeden rekord w tabeli może być powiązany z wieloma rekordami z drugiej tabeli i odwrotnie. Ten tym relacji można osiągnąć przy zastosowaniu trzeciej tabeli tzw. tabeli krzyżowej
Freeware licencja oprogramowania umożliwiająca darmowe rozpowszechnianie aplikacji bez ujawnienia kodu źródłowego.
Shareware bez opłat, Czasami po okresie próbnym za taki program trzeba płacić lub zrezygnować z korzystania z niego (wersja trial).
Adware jest bezpłatne, ale wyskakują reklamy.
VB jest językiem progr. wyższego rzędu, co oznacza, że wykonanie pojedynczego polecenia VB powoduje wykonanie wielu podpoleceń. V określa sposób tworzenia aplikacji. Projektowanie wyglądu aplikacji wykonuje się jak tworzenie rysunków w programach graficznych. W Vb "rysuje" się okna, przyciski, etykiety, okna tekstowe, listy rozwijane, paski przewijania i wiele innych elementów, które tworzą cały wygląd aplikacji. Drugą częścią tworzenia aplikacji jest dopisanie kodu programu do tych "narysowanych" elementów. Programy tworzone w języku Vb są programami zdarzeniowymi, co oznacza, że zdarzenia decydują, kiedy i która procedura zostanie wywołana. Działanie programu zależy od tego, co robi użytkownik i kiedy.
Microsoft Visual Basic jest pełnym środowiskiem programistycznym, które umożliwia szybkie i łatwe tworzenie aplikacji systemu Windows. Zawiera wszystkie elementy niezbędne do tworzenia, rozwijania, modyfikowania, testowania, kontrolowania, poprawiania i kompilowania tworzonych aplikacji. W skład środowiska wchodzą m.in.:
•edytor pozwalający na tworzenie kodu programu
•elementy sterujące służące do tworzenia interfejsu użytkownika
•system wyszukiwania błędów
•system kontroli stanu wykonywanej aplikacji
•zestaw kreatorów ułatwiających tworzenie aplikacji
•zestaw dodatkowych narzędzi pomocnych przy programowaniu
•kompilator, tworzący pełnoprawne aplikacje ...
grypsss