Spis Treści 1
Rozdział 1.Podstawy 3
Czym jest JavaScript? 3
JavaScript a Java 3
Co nam będzie potrzebne? 4
Rozdział 2.Pierwsze skrypty 5
Znacznik <SCRIPT> 5
Instrukcja document.write 5
Komentarze 7
Komentarz HTML 7
Komentarz typu // 8
Komentarz blokowy 8
Znacznik <NOSCRIPT> 8
Formatowanie tekstu 9
Okno dialogowe 11
Rozdział 3.Elementy języka JavaScript 13
Typy danych JavaScript 13
Typ liczbowy 13
Wartości logiczne 14
Łańcuchy znaków 14
Wartość NULL 14
Zmienne 14
Wprowadzanie danych 16
Instrukcje warunkowe 17
Operacje na zmiennych 19
Operacje arytmetyczne 19
Operacje na bitach 21
Operacje przypisania 21
Operacje logiczne i porównania 21
Operacje na łańcuchach znaków 22
Instrukcja przetwarzania warunkowego 23
Pętle 27
Pętla for 27
Pętla while 30
Rozdział 4.Obiekty i funkcje 31
Funkcje 31
Rekurencja 32
Obiekty 35
Łańcuchy znaków (obiekt string) 37
Obiekt Math 40
Obiekt Date 42
Obiekt document 44
Obiekt window 47
Rozdział 5. Zdarzenia i formularze 50
Zdarzenia onLoad i onUnload 50
Zdarzenia związane z myszą 52
Formularze 54
Elementy formularzy 59
Element button 59
Element checkbox 60
Element hidden 61
Element radio 62
Element reset 63
Element select 64
Element text 65
Element textarea 67
Wykorzystanie formularzy i zdarzeń 68
Rozdział 6.Okna, ramki i ciasteczka 73
Okna 73
Ramki 77
Ciasteczka, czyli cookies 79
JavaScript tak naprawdę narodził się w firmie Netscape jako LiveScript, język skryptowy rozszerzający standardowy HTML m.in. o możliwość interakcji z użytkownikiem przeglądającym stronę. Nieco później doszło do porozumienia między firmami Netscape i Sun Microsystems, w wyniku którego pod koniec 1995 roku światło dzienne ujrzał JavaScript. Język ten umożliwia tworzenie zagnieżdżonych bezpośrednio w kodzie HTML krótkich programów, które potrafią rozpoznać i odpowiednio zareagować na zdarzenia powodowane przez użytkownika. Zdarzenia te to np. kliknięcie myszą, wypełnianie formularza, czy nawigowanie między stronami. Przykładowo, można stworzyć skrypt, który będzie sprawdzał poprawność danych wprowadzonych przez użytkownika do formularza (np. czy wprowadzając jakąś datę, nie przekroczyliśmy dopuszczalnej liczby dni w danym miesiącu) i który będzie informował o ewentualnym błędzie. Sprawdzenie takie odbywać się będzie na komputerze przeglądającego stronę, nie nastąpi więc konieczność dodatkowej transmisji danych w sieci. Sprawdzaniem danych nie będzie musiał też zajmować się serwer.
JavaScript, jak sama nazwa wskazuje, ma sporo wspólnego z językiem programowania Java, opracowanym w firmie Sun Microsystems. Niemniej nie należy tych dwóch języków mylić. Przede wszystkim zostały one stworzone do zupełnie różnych celów. Java to wywodzący się m.in. z C++ w pełni obiektowy język programowania, za pomocą którego można tworzyć skomplikowane aplikacje niezależne od platformy sprzętowej. JavaScript jest interpretowanym językiem skryptowym, służącym do tworzenia niewielkich programów rozszerzających możliwości HTML-u w zakresie opisu stron WWW. Krótkie zestawienie najważniejszych cech Javy i JavaScript znajduje się w tabeli 1.1.
Tabela 1.1. Podstawowe różnice pomiędzy językami Java a JavaScript
JavaScript
Java
Język interpretowany na komputerze klienta
Język kompilowany do tzw. b-kodu, wykonywanego następnie za pomocą wirtualnej maszyny Javy na komputerze klienta
Język oparty na predefiniowanych obiektach, niepozwalający jednak na stosowanie mechanizmów programowania obiektowego jak np. dziedziczenie
Język zorientowany obiektowo z obsługą wszystkich mechanizmów obiektowości
Kod programu jest zagnieżdżony w kodzie HTML
Kod programu jest niezależny od kodu HTML i znajduje się w oddzielnych plikach
Zmienne i ich typ nie muszą być deklarowane przed użyciem
Zmienne i ich typ muszą być zadeklarowane przed ich użyciem w programie
Odwołania do obiektów i funkcji są wykonywane podczas uruchamiania programu
Wszystkie odwołania do obiektów i funkcji są sprawdzane na etapie kompilacji
Ze względów bezpieczeństwa nie ma możliwości zapisu na dysk twardy
Ze względów bezpieczeństwa aplety, (w przeciwieństwie do aplikacji) nie mają możliwości zapisu na dysk twardy
Co nam będzie potrzebne?
Przede wszystkim dobre chęci. Oprócz tego żadne specjalne narzędzia nie będą przydatne. Musimy oczywiście mieć zainstalowaną przeglądarkę WWW. Najlepiej Microsoft Internet Explorer lub Netscape Navigator. Nie muszą to być najnowsze wersje, niemniej jednak nie niższe niż 3.0.
Do pisania samego kodu potrzebny będzie dowolny, najprostszy edytor tekstowy np. systemowy Notatnik. Będzie to nasz warsztat pracy.
Potrzebna będzie też przynajmniej podstawowa znajomość HTML-u, nie jest natomiast konieczna znajomość innych języków programowania.
Na początku zajmijmy się klasycznym przykładem, od którego zaczyna się większość kursów programowania. Postarajmy się wyświetlić na ekranie dowolny napis np. Jaki miły mamy dzień!. Aby tego dokonać, wpierw musimy dowiedzieć się, w jaki sposób umieszczać skrypty JavaScript w kodzie HTML oraz jaka instrukcja JavaScript pozwala pisać na ekranie.
Znacznik <SCRIPT>
Kod JavaScript musi być umieszczony pomiędzy znacznikami HTML <SCRIPT> i </SCRIPT>. Znaczniki te można umieszczać w dowolnym miejscu dokumentu, jednak przyjmuje się, że jeżeli jest to tylko możliwe, należy umieścić je na początku pliku HTML przed znacznikiem <BODY>.
Znacznik ten powinien zawierać parametr LANGUAGE, który może przyjmować dwie wartości: LiveScript lub JavaScript. Wartość LiveScript jest pozostałością po wczesnych wersjach języka i służy zachowaniu kompatybilności. Powinniśmy użyć wartości JavaScript.
Ćwiczenie 2.1.
Umieść w standardowym kodzie HTML znacznik <SCRIPT>.
<HTML>
<HEAD>
</HEAD>
<SCRIPT language = "JavaScript">
</SCRIPT>
<BODY>
</BODY>
</HTML>
Na listingu znajduje się poprawny kod HTML z zawartym znacznikiem <SCRIPT>. Jednak po wczytaniu tego pliku do przeglądarki otrzymamy pustą stronę. Brakuje nam instrukcji pozwalającej wyświetlać tekst.
Instrukcja document.write() pozwala na wyprowadzenie tekstu na ekran przeglądarki. Tekst, który chcemy wyświetlić, należy ująć w nawiasy i cudzysłowy i podać zaraz za document.write() np.
document.write ("Jaki miły mamy dzień!")
Ćwiczenie 2.2.
Napisz skrypt wyświetlający tekst „Jaki miły mamy dzień!” na ekranie przeglądarki.
<META http-equiv="Content-Type" content="text/html; charset=iso-8859-2">
Tak przygotowany kod spowoduje, że na ekranie pojawi się pożądany napis (rysunek 2.1). Warto zwrócić uwagę, że w celu poprawnej interpretacji polskich liter przez przeglądarkę dodaliśmy w sekcji HEAD znacznik <META http-equiv="Content-Type" content="text/ html; charset=iso-8859-2">
Rysunek 2.1.
Efekt działania instrukcji document.write()
Przeanalizujmy nieco dokładniej fragment kodu odpowiedzialny za wyświetlanie tekstu na ekranie. Wszystkim, którzy mieli już wcześniej do czynienia z językiem C bądź C++, składnia wydaje się z pewnością znajoma:
document.write ("Jaki miły mamy dzień")
document to obiekt, który reprezentuje aktualną stronę. write to tzw. metoda, czyli pewna funkcja działająca na obiekcie document i, w tym przypadku, wyświetlająca na ekranie tekst. Tekst ten podajemy jako argument w nawiasach. Ogólnie można zapisać:
obiekt.metoda (argumenty metody)
Taki ciąg jest instrukcją i powinien zostać zakończony średnikiem. W JavaScript nie jest to jednak obligatoryjne, chyba że chcemy zapisać kilka instrukcji w jednej linii np.:
document.writeln (”Witamy”);document.write (”na naszej stronie”);
Wymieniona tutaj, nowa funkcja writeln() działa tak samo jak write(), z tym że na końcu wyświetlanego ciągu znaków dodaje znak przejścia do nowego wiersza. Niestety, nie zobaczymy tego efektu, jeżeli całość nie znajdzie się w bloku tekstu preformatowanego, tzn. pomiędzy znacznikami <PRE> i </PRE>.
Ćwiczenie 2.3.
Użyj funkcji write() i writeln() do wyświetlenia tekstu w dwóch wierszach.
<PRE>
<SCRIPT>
document.writeln ("Witamy");document.write ("na naszej stronie");
</PRE>
Jak widać na rysunku 2.2, zadanie udało nam się wykonać znakomicie.
Rysunek 2.2.
...
godlark