WIECZNY PŁOMIEŃ (DE MONO)
sł. M. Kościkiewicz
muz. R. Chojnacki
To, co w nas płonie, to, co na zawsze miało dla nas trwać,
Ten ciągły płomień, niewypalony naszych uczuć ża-a-ar, ooh!
/instr./
To, co nas niesie, to, co unosi nas do gwiazd,
Pełna uniesień, warta wyrzeczeń i tak bliska nam.
I czuję wciąż, jak moje ciało w twoim jest.
Całować chcę, dotykać ciebie i budzić cię.
Ja przecież kochałem, kochałem ciebie tak, jak nikt.
I zawsze tak chciałem, marzyłem wciąż, wierzyłem tak,
Lecz zawsze się bałem tej ciszy,
Która końcem będzie, końcem nas!
Dlaczego, powiedz, nadejdzie koniec i zaskoczy nas?
I zgaśnie płomień, ten, który miał na zawsze dla nas trwać.
mm ...
wrzosik50