praca przej.pdf

(284 KB) Pobierz
(Microsoft Word - praca przej\234ciowa)
Wydział Mechaniczny Technologiczny
POLITECHNIKA ŚLĄSKA W GLIWICACH
PRACA PRZEJŚCIOWA I
„Przekþadnie obiegowe”
Szymon KRAUT
Kierunek studiów: Automatyka i Robotyka
Specjalizacja: Mechatronika Robotw i Maszyn
PROMOTOR
Dr inŜ. Władysław Kaliński
GLIWICE2008
Wstęp
Przekładnie obiegowe w odróŜnieniu od przekładni zwykłych cechują się tym, Ŝe środki
niektórych kół zwanych dalej satelitami poruszają się po torach kołowych wokół osi
geometrycznej przekładni z tym, Ŝe środki tych torów leŜą w geometrycznej osi przekładni.
Koła przekładni, których środki leŜą w osi przekładni nazywane są kołami centralnymi
natomiast człon, na którym osadzone są satelity nazywa się jarzmem. Moment obrotowy
w postaci sił obwodowych działających w zazębieniach na określonym promieniu zębnika,
jest rozdzielany z koła słonecznego (zębnika połączonego z wałem wejściowym) na
poszczególne koła obiegowe.
Kół obiegowych na danym stopniu przekładni jest zazwyczaj trzy. Większa ich liczba,
ze względu na skończoną dokładności wykonania geometrii kół i zębów, wprowadza
zwiększoną nierównomierność przenoszenia obciąŜenia przez poszczególne zazębienia.
Najczęściej spotykanym przykładem przekładni obiegowej jest mechanizm róŜnicowy
umieszczony w dyferencjale pojazdów silnikowych (np. w samochodzie).
Kompaktowa konstrukcja przekładni i zintegrowanego z nią zębnika pozwala na ograniczenie
wagi i wymaganej powierzchni. NajwyŜszej jakości przekładnie planetarne są bardzo
wydajne, ciche, wysoce precyzyjne oraz zachowują wyjątkową sztywność skrętną.
Rys.1 Schemat jednorzędowej
przekładni obiegowej
5059096.005.png
Rys.2 Schemat
konstrukcyjny ruchomych
i nieruchomych członów
przekładni obiegowej
Obliczenia średnic podziałowych i liczby zębów
Średnica podziałowa koła 3 wyznaczona na podstawie warunku
współosiowości:
d ⋅
=
d
1
+
2 d
2
liczba zębów koła 3:
z ⋅
=
z
+
2 z
2
Analiza kinematyczna przekładni obiegowych
Przekładnie obiegowe mają w ogólnym przypadku dwa stopnie swobody: w = 2, jak pokazano
na Rys.3. JeŜeli jednak unieruchomimy względem podstawy jeden z członów np. koło
centralne lub jarzmo, to wówczas przekładnia będzie posiadać jeden stopień swobody: w = 1.
Przy tym naleŜy zauwaŜyć, Ŝe przekładnia z unieruchomionym jarzmem nie jest juŜ
przekładnią obiegową. Przekładnię obiegową o jednym stopniu swobody z unieruchomionym
kołem centralnym 3 przedstawia Rys.4.
3
3
1
5059096.006.png 5059096.007.png
Rys.3 Przekładnia obiegowa o 2ch stopniach swobody
n
=
4
p
4
=
2
p
5
=
4
w
=
3
⋅
n
−
p
4
−
2
⋅
p
5
=
12
−
2
−
8
=
2
Rys.4 Przekładnia obiegowa o jednym stopniu swobody
n
=
3
p
4
=
2
p
5
=
3
w
=
3
⋅
n
−
p
4
−
2
⋅
p
5
=
9
−
2
−
6
=
1
Obliczenie przełoŜenia korzystając z wzoru Willisa
Dane:
ω z
1
,
z
1
,
3
,
ω
=
0
Szukane przełoŜenie przekładni:
i
1 =
ω 1
j
ω
j
Jak zauwaŜymy nie podano liczby zębów koła 2, gdyŜ wynika ona z tzw. warunku
współosiowości przekładni. Warunek ten określa związek geometryczny pomiędzy średnicami
kół zębatych przekładni, które leŜą w rozwaŜanym przypadku w jednej płaszczyźnie, mają
wspólny moduł a ponadto dwa z nich mają wspólną oś obrotu.
3
3
5059096.008.png 5059096.001.png 5059096.002.png
PrzełoŜenie przekładni
i
1 = wyznaczymy korzystając ze wzoru Willisa przyjmując
ω 1
j
ω
j
ω
0
i
j
=
ω
1
−
ω
j
=
ω
1
−
ω
j
=
1
−
ω
1
=
1
−
3
1
13
ω
−
ω
0
−
ω
ω
j
3
j
j
j
Po przekształceniu otrzymamy:
i 13
j i
=
j
PrzełoŜenie
i 13 przekładni z myślowo unieruchomionym jarzmem wyznaczymy z prostych
j
związków obowiązujących dla przekładni szeregowej o osiach nieruchomych.
i j
=
ω
1
⋅
ω
2
=
−
z
2
⋅
+
z
3
=
−
z
3
13
ω
⋅
ω
z
z
z
2
3
1
2
1
Ostatecznie przełoŜenie przekładni obiegowej wyniesie:
i
3
1
=
1
−
i
j
=
1
−
−
z
3
=
z
1
+
z
j
13
z
z
1
1
PrzełoŜenie
i oznacza, Ŝe przekładnia jest reduktorem, natomiast
1
0
i oznacza, Ŝe
1
j
taka przekładnia jest multiplikatorem.
3
3 =
i
3
1 1−
3
3
1 >
3
< j
1 <
5059096.003.png 5059096.004.png

Plik z chomika:

Inne pliki z tego folderu:

Inne foldery tego chomika:

Zgłoś jeśli naruszono regulamin