Borderline.doc

(162 KB) Pobierz

                                             Borderline.                    

 

 

 

 

I.                     Główne cechy obrazu klinicznego:

 

  • Zaburzenia tożsamości

 

-kryzys tożsamości, wg.Kernberga uwidacznia się przede wszystkim w specyficznych cechach autoprezentacji pacjenta:

N          opisy własnej osoby są wieloznaczne, sprzeczne, niejasne i jednowymiarowe(albo dobry albo zły); choć zdradza on wiele na swój temat, relacje te są niespójne; ujawniane idee i uczucia są nie do pogodzenia

N          brak ciągłości i niezmienności w doświadczaniu i przedstawianiu siebie, nieprzewidywalność, zmiany niezależne od syt.zewn-bo nawet w podobnych okolicznościach pacjenci zachowują się odmiennie, każda prezentacja, choć autentyczna, przedstawia tylko jeden aspekt osoby, pacjent postrzega i doświadcza innych jako zmiennych, nawet jeśli zachowują stałość (nie zauważa, że to nie inni, lecz on wciąż się zmienia)

N          samoocena albo bardzo zawyżona albo zaniżona (możliwe jest tez oscylowanie między tymi stanami) trudność z zaakceptowaniem cech,myśli,uczuc sprzecznych z ich specyf.obrazem siebie, pacjenci blokują podniecenie wynikające z zamętu wywołanego zmiennym doświadczaniem self, poprzez kompulsywne działanie, seks, uzależnienia, inne formy autodestrukcyjnych zachowań

N          niektórzy pacjenci przejmują tożsamość osób z którymi przebywają, ich zainteresowania, hierarchia wartości, ubiór, manieryzmy zmieniają się wraz  z natura przywiązań

N          np.nieustanna zmiana planów-odzwierciedlenie zmiennych, sprzecznych i niezintegrowanych reprezentacji self

 

  • rozszczepienie i inne mechanizmy obronne

cechy przystosowawczego funkcjonowaniaàzdolność do rozpoznawania i tolerowania ambiwalentnych uczuć dot.siebie lub innych->łączy się to z wytworzeniem stałości self i obiektu, dzięki temu człowiek ma możliwość zachowania wewn.reprezentacji dobrego self i obiektu w obliczu negatywnych uczuć i przeżyć, frustracji, nieobecności obiektu; bardziej neurotyczne osobowości- pewne impulsy skojarzone z konfliktem obronnie usuwane ze świadomości; pacjenci z zaburz.z pogranicza ani nie tolerują, ani nie wypierają konfliktowych uczuć i impulsówàstosują  r o z s z c z e p i e n i e: polegające na rozdzieleniu dwóch świadomych, sprzecznych obrazów self lub  obiektu oraz inne „prymitywne” mech.obronne; jaka jest funkcja tych mech.obr? chronią przed lękiem związanym ze zniszczeniem „dobrego” self, zniszczeniem reprez.obiektu  przez „złe” self lub też też zniszczeniem obrazow obiektu

 

 

 

 

 

przejawy:

 

N          brak możliwości przeżywania jednocześnie sprzecznych stanów uczuciowychàwięc spostrzeganie siebie/innych w skrajny,jednowymiarowy sposób, często ich uczucia, spostrzeżenia ulegają diametralnej zmianie

N          wybrane cechy osobowości są łączone z „tym,co dobre” i z „tym,co złe” i poddawane rozszczepieniu,np.asertywność można traktować negatywnie, a uległość wobec innych pozytywnie, „złe” cechy nie są nieświadome, na ogół przejawiają się w zachowaniu, chociaż są odszczepione od samowiedzy osoby

N          brak przejmowania się rażącymi sprzecznościami w postrzeganiu siebieàpoddanie ich racjonalizacji lub zachowania obronne, gdy ktoś pokazuje im te sprzeczności

 

inne mech.obronne(pokrewne rozszczepieniu i do niego prowadzące):

 

«      zaprzeczenie - nieuznanie wybranych aspektów self, które pozostają w konflikcie z własnym obrazem self

 

«      idealizacja - tend.do postrzegania siebie/innych jako bezwzględnie dobrych , po to by oddalić negatywne/potencjalnie destrukcyjne impulsy

 

«      dewaluacja - postrzeganie innych/siebie jako bezwzgl.złych

 

«      identyfikacja projekcyjna - osoba doświadcza impulsu,zwykle złości,rzutowanego na inną osobę,której się boi,traktując ją jak wroga i próbując ją kontrolować

 

 

 

  • badanie rzeczywistości i cechy zbliżone do psychotycznych

osoby z borderline zachowują zdolność do badania rzeczywistości,chyba że przejawiają akurat regresję psychotyczną

 

przejawy:

 

N          zbliżone do psychotycznych przekonania, niekiedy jednak potrafią modyfikować dziwaczne/fałszywe sądy

N          z powodu mech.obronnych (rozszcz,ideat.projek,zaprzeczenie,itd..) pacjenci zniekształcają  do pewnego stopnia rzeczywistość,ale ich błędne spostrzeżenia rzadko bywają  dziwaczne,np.są bardzo podejrzliwi wobec znajomych, kiedy np.interpretuje się ich  prymitywne mech.obr.zwykle przyznają,że błędnie spostrzegają syt.

N          problemy z poczuciem rzeczywistości(depersonalizacja,derealizacja): częste poczucie wyjścia z ciała obserwowania siebie, świadomi,że te doświadczenia są nietypowe, zjawiska te są  wyizolowane i nie są przejawem poważniejszych zakłóceń w badaniu rzeczywistości

N          niekiedy wpadają w ostrą psychozę, na ogół krótkie, przemijające epizody

N          niekiedy,jeśli cierpią na chorobę afektywną z/bez objawów psychozy mogą korzystnie reagować na leki przeciwdepresyjne

 

 

  • problemy z kontrolą impulsów

przyczyniają się do częstych kryzysów i trudności w leczeniu,niektórzy pacjenci poza ostrymi okresowymi wybuchami, nadmiernie się kontrolują; wazne-zdiagnozować potencjał impulsywności i pomóc wypracować sposoby panowania nad nią, też wywiad z bliskimi(za zgodą pacjenta)

 

przejawy:

 

N          nadużywanie subst.psychoakt.

N          zaburzenia odżywiania

N          ryzyk.zachowania seksualne

N          groźby popeł.samobójstwa(często charakt.manipulac)

N          hazard

N          inne formy zach.autodestrukc.,przemoc fizyczna, akty agresji

 

  • problemy z tolerancją lęku

nasilenie stresu-dezorganizacja,przytłoczenie; czasami reakcje paniki; czasami autodestr,kompulsywne zachowàby radzić sobie z lękiem

  • problemy z regulacją afektu

 

przejawy:

 

N          szybka eskalacja stanów uczuciowych np.irytacja przechodzi we wściekłość; zbyt intens.negat/pozyt uczucia=przytłoczenie

N          labilność,zmienność nastrojów bez widocznego powodu, burzliwość życia emocjonalnego

N          silna i nieadekwatna złość + impulsywność=zachow.autodestr/przemoc fizyczna/agresja

 

 

  • negatywne afekty

wiele pacjentów skarży się na chroniczną depresję, ale zamiast smutku czują złość(dominujący afekt) ,urazę, brak satysfakcji, zazdrość; także poczucie pustki wewnętrznej-poczucie mechaniczności,braku więzi, wyobcowania, beznadziejności, niezdolności do obdarzania innych uczuciem, osamotnienie nie jest tęsknotą za ludźmi, lecz brakiem poczucia więzi, dlaczego samookaleczanie?-dopiero to daje im pewność,że są żywi i potrafią odczuwać

 

  • problemy z odzyskaniem spokoju

powodują brak kontroli impulsów,niską tolerancję lęku itp… niemiej.samouspokajania jest konsekwencją niezdolności do przywołania obrazu pomocnego, przynoszącego ukojenie opiekuna;brak zasobów wewn.z których można zaczerpnąć w chwili stresu

 

  • lęk przed porzuceniem

różne kategorie wyjaśnień:

(1)    problemy z samouspakajaniem w obliczu osamotnienia, lęku przed unicestwieniem

(2)    lęk,ze konsekw.niezależnego zachowania będzie utrata obiektu

(3)    lęk,ze agresja zniszczy miłość

 

przejawy:

 

N          próba stopienia z innymi by zaprzeczyć własnemu osamotnieniu, wymaga to nieustannej bliskości,zależnościàodczuwane przez innych jako zaborczość

N          dylemat między potrzebą a strachem, im silniejsza potrzebaàwiększe poczucie zagrożenia,dlatego mogą unikać upragnionych doświadczeń z innymi, cykl lgnięcie-dystansowanie

N          powierzchowne kontakty (nie za blisko,nie za dalekoàwtedy czują się bardziej bezpieczne)

N          znak równości między separacją-indywiduacją a utratą obiektu, każdego typu wydarzenia związ.z usamodzielnieniem,pewną separacją-budzą lęk przed odrzuceniem

N          separacja,odrzucenie,rozczarowanie=kryzys prowadzący do paniki,wściekłości, reakcji regresywnych; groźby samobójcze-manipulacja,karanie osoby, która opuściła,zraniła

 

  • problemy ze spójnością self

krucha,lecz w zróżnicowanym stopniu

 

  • problemy z regulacją poczucia wł.wartości

silne i długotrwałe wahania poziomu wartościowania, zależność od zewn.aprobaty, szacunku w podtrzymaniau pozyt.wartościownia siebie; brak realistyczn.poczucia wł.wartości(albo zbytnie wyolbrzymienie, albo gigantyczna dewaluacja..),duża  wrażliwość na krytykę, brak uznania, naruszenie pocz.wł.wartàprowdzi do prób samobójczych

 

  • defekty superego

nie uległo konsolidacji i nie zostało zintegrowane z całą strukturą osobowości

 

przejawy:

 

N          brak poczucia winy i empatii

N          żyją zgodnie z kodeksem moralnym,ale epizodycznie dokonują impulsywnych czynów sprzecznych z kodeksem, nie przejmując się tym

N          często oceniają swoje postęp.wg.surowych standardów i są prześladowani przez superego

 

  • intensywne i niestabilne związki interpersonalne

 

N          stapianie i dystansowanie

N          zmienność nastrojów, zaborczość, brak pocz.bezpiecz.

N          awantury i oskarżenia

N          impulsywność-często zerwania i powroty

N          rozstania-przyczyna depresji, manipulacyjne próby samobójcze

 

 

II.                   Wybrane teorie ujmujące genezę zaburzeń z pogranicza.

 

  • Kernberg

 

Pięć kolejnych etapów w internalizacji relacji z obiektem:

 

1.       „autyzm”

-niemowlę żyje bez świadomości obiektu, relacji, wyodrębnienia od matki, choć zaczyna tworzyć podstawy przyjemnych doświadczeń

 

2.  „symbioza”

       -niemowlę tworzy „dobry” obraz obiektu self (niemowlę-matka), który staje się jądrem

        ego w wyniku zaspok.przez matkę fizycznych potrzeb dziecka, tworzy również „zły” obraz

       obiektu self pod wpływ.frustracji, termin obiekt self-tzn.że wewn.reprezentacje self i

       matki są stopione,niezróżnicowane

 

3.       wyodrębnianie reprezentacji self od reprezentacji obiektu

-początek 6-8mies, koniec 18-36m.

-dziecko nabywa umiejętn.odróżniania reprezent.self od reprezent.obiektu

-w chwilach frustracji nie pamięta dobrych uczuć, a zaspokojone zapomina o negat.uczuciach

-dziecko rozdziela rep.self i rep.obiektu na „dobre” i „złe”-brak umiejętności integracyjnych,niedojrzałość poznawcza

-dziecko, które boi się,że jego złe per.self i obiektu zniszczą dobre zaczyna przeżywać konflikt,pojawia się rozszczepienie i inne prymitywne mech.obronne,których celem jest oddalić konflikt i lęk dokonując rozdzielenia dobrych i złych rep.self i obiektu

 

4.       integracja rep.self i obiektu

-3-5r.ż

-zdolnosć do integracji dobrych i złych obrazów self w spójny system Ja i dobrych i złych obrazów obiektu w całościową koncepcję innych

-dziecko potrafi żywić złe uczucia wobec Ja i innych, nie tracąc dobrych

-rozszczepienie i inne prymit.mech.obr.ustępują miejsca wyparciu, uczucia budzące lęk i poczucie winy stają się częścią nieświad. I nie podlegają odszczepieniu i projekcji

-superego staje się bardziej strukturalizowane poprzez przekształcenie skrajnie negat.reprez.obiektu self oraz wyjątk.pozytywnych lub prymitywnie wyideal.rep.obiektu self

 

5.       konsolidacja superego i integracja ego

 

 

Geneza patologii.

-struktura psychotyczna powstaje, gdy jednostka ulega fiksacji na etapie I lub II

-struktura neurotyczna-wynik skutecznego przejścia wszystkich etapów

-struktura pograniczna- etap III kluczowy dla jej patologicznego formowania

Nadmierna agresja odczuwana w tym okresie przez niektór dzieci,wzmacnia ich strach przed zniszczeniem dobrych rep.self i obiektuàmuszą posłużyć się mech.rozszczepienia,by zredukować lękànie mogąc przezwyciężyć rozszczep.jako głównego mech.obr. struktura intrapsych.i tożsamość ego nie ulegają konsolidacji, dziecko ulega fiksacji i wykształca organizację osobowości z zaburzen.z pogr.; agresja postrzegana przez Kernberga przez pryzmat konstytucjonalnych predyspozycji, jednak bardzo wczesne frustracje mogą powodować powstawanie agresji; matka, która zapewnia dziecku dostatecznie dobre otoczenie opiekuńcze, pozwala mu się przekonać ze agresywne skłonności i zachowania nie niszczą go, pomagając tym samym przezwyciężyć dziecku rozszczepienie.

 

W tym okresie powstają 3strukturalne cechy specyf.organizacji osobowości z zaburz.z pogranicza:

-dziecko zyskało w pewnym stopniu odrębność od innych, to pozwala mu wykroczyc poza strukturę psychotyczną i rozwinąć zdolność do badania rzeczywistości oraz wytworzyc wzg.stałe granice ego, nieraz jednak to wyodrębnienie jest chwiejne i czyni jednostkę podatną na krótkie regresje psychotyczne pod wpł.stresu

-dziecko nie tworzy nigdy realistycznego,trójwymiarowego obrazu innych i zintegrowanego poczucia Ja, tożsamość rozproszona, naruszone funkcje ego: umiejętność neutralizowania złości, kontrola impulsów, tolerancja na lęk i zdolność sublimacjiàrezultata:ogólna słabość ego

-nie dochodzi do przezwyciężenia fazy edypalnej, superego niezintegrowane z resztą str.intrapsychicznejàstąd naprzemienne wyjątkowo surowe i nadmiernie permisywne postawy wewn

-wszystko to staje się trwałą częścią osobowości i wpływa na to jak jednostka doświadcza siebie, postrzega innych itp…

 

 

  • Mahler

 

Etapy rozwojowe:

 

1.       Faza autystyczna

-okres preprzywiązaniowy

2.       Faza symbiotyczna

-matka nie jest jeszcze postrzegana jako odrębna od dziecka, lecz traktowana jako obiekt 

zaspokajający potrzeby

-matka jako pośrednik między dzieckiem a światem zewn.

-matka zaczyna reagować na indywid.cechy niemowlęcia/odzwierciedlać je,optymalna zdolność reagowania w tym okresie pomaga dziecku uzyskać pozyt.doświadczeie self i przyspiesza separację i przezwyciężenie symbiozy

3.       Podfaza różnicowania się

-większe zainteresowanie światem zewn., angażowanie w eksploracyjne zachowania

-obiekty przejściowe

-lęk przed obcymi

...

Zgłoś jeśli naruszono regulamin