15.doc

(17 KB) Pobierz

Idea zmienności świata – od XVIII wieku, od epoki oświecenia (klasycy – A. Comte, H. Spencer):

poszukiwanie czynników i mechanizmów zmian społecznych, prawidłowości przebiegu zmian, studiów rozwoju procesu dziejowego, zależności między zmianą a ciągłością, kontynuacją i trwaniem zjawisk społecznych.

 

Reformatorskie (A. Comte) i rewolucyjne teorie rozwoju (K. Marks)

 

Klasyfikacje  teorii rozwoju społecznego:

-                    teorie linearne, zakładające rozwój liniowy, w którym kolejne stadia są wyższe od poprzednich

-                    teorie cykliczne, mówiące o zataczaniu kręgów przez społeczeństwa w trakcie owego rozwoju

-                    teorie dychotomiczne – przekształceń społeczeństw z grup małych, opartych o więzi nieformalne w struktury sformalizowane, działające na podstawie więzi umownych

-                    teorie funkcjonalistyczne, postrzegające społeczeństwo jako stabilny system dążący do równowagi między zmianami a kontynuacją

 

Koncepcja trzech fal wielkich przemian A, i H. Tofflerów w „Szoku przyszłości”

-                    pojawienie się rolnictwa

-                    nadejście rewolucji przemysłowej

-                    kryzys rewolucji przemysłowej

 

 

 

RUCHLIWOŚĆ SPOŁECZNA

 

-                    ruchliwość pionowa (wertykalna) – zmiana pozycji w układzie hierarchicznym; w górę układu – awans, w dół – degradacja

-                    ruchliwość pozioma (horyzontalna) – ruch w przestrzeni społecznej, który nie przynosi zmian w społecznym usytuowaniu jednostek

-                    ruchliwość wewnątrz generacyjna – awans lub degradacja jednostek w trakcie ich życia

-                    ruchliwość międzygeneracyjna – zmiana pozycji społecznej dzieci w stosunku do pozycji ich rodziców

-                    ruchliwość strukturalna – zmiana pozycji jednostek dokonująca się na skutek różnic w proporcjach kategorii społeczno - zawodowych w dwóch pokoleniach

-                    ruchliwość wymienna – zmiana pozycji jednostek polegająca na zastępowaniu się osób w wyniku zwalniania miejsc w poszczególnych kategoriach społeczno - zawodowych

 

Przyczyny ruchliwości społecznej:

obiektywne:

-                    zmiany polityczno ustrojowe

-                    rozwój gospodarczy i techniczny

-                    restrukturyzacje

-                    przypadki losowe

subiektywne:

-                    dążność do zdobycia ciekawej pracy, wyższych dochodów, lepszych możliwości / rozczarowanie ich brakiem

-                    współzawodnictwo i ambicje osobiste

-                    chęć zapewnienia lepszej przyszłości dzieciom

 

Ruchliwość strukturalna jest wykładnikiem zdolności adaptacyjnych struktur do zmian technologicznych i demograficznych.

 

Ruchliwość wymienna traktowana jest jako wykładnik stopnia równości szans. Obok satysfakcji z awansu społecznego ma ona jednak poczucie krzywdy osób degradowanych.

 

Głównym kanałem ruchliwości społecznej – system oświaty. Patologicznym kanałem – nepotyzm.

 

 

 

...
Zgłoś jeśli naruszono regulamin