zarys zagadnień poruszanych na wykładzie
1. Powtórzenie treści poprzedniego wykładu, estetyka Fryderyka Schillera
a) człowiek jako istota zmysłowo-duchowa
b) przeciwstawienie kultury fizycznej i kultury moralnej
c) pojęcie wzniosłości (przyrody) i patetyczności (sztucznie wywołanej wzniosłości) , wdzięku i godności człowieka
2. Arystotelesa teoria sztuki
a) od Platona do Arystotelesa,
b) pojęcie mimesis, samoistność dzieła sztuki,
c) składniki tragedii: mythos (układ, organizacja, przedstawienie zdarzeń), dianoia (myślenie, postawa intelektualna bohaterów), ethos (charakter moralny postaci), leksis (wysłowienie, szata słowna); zasadnicza rola układu zdarzeń prowadzącego do zbłądzenia bohatera.
3. Tragedia antyczna: agony, sposób przedstawienia tragedii (maski, koturny, stroje)
4. Zjawisko tragizmu
a) warunki pojawienia się tragizmu: konflikt dwóch wysokich pozytywnych wartości (przykład – Antygona Sofoklesa),
b) pojęcie węzła tragicznego (przykład – Król Edyp Sofoklesa),
c) smutek tragiczny,
d) katharsis – rodowód pojęcia, znaczenie katharsis dla tragizmu (przykład – Homo faber Maxa Frischa,
e) tragizm – pomiędzy światem „jaki jest” a światem „jaki być powinien”,
f) tragizm a inne wartości estetyczne, tragizm i wzniosłość.
Pojęcia:
F. Schiller: kultura fizyczna i kultura moralna, wdzięk, wzniosłość, patetyczność, godność,
Arystoteles: mimesis, katharsis
tragizm: konflikt tragiczny, węzeł tragiczny, katharsis
Literatura:
wprowadzająca:
Kaśkiewicz Kinga, Piękno i wzniosłość w filozofii Fryderyka Schillera, Toruń 2004.
Marek J. Siemek, Fryderyk Schiller, Warszawa 1970 (tu również wybór tekstów źródłowych).
źródłowa:
Max Scheler, O zjawisku tragiczności, W: Arystoteles, Hume, Scheler, O tragedii i tragiczności.
Arystoteles, Poetyka, wyd. dowolne.
indigo_blue