P120.pdf

CZĘŚĆ IV

ŻYCIE I NAUKI JEZUSA

Ta grupa przekazów przygotowana została pod nadzorem komisji,

złożonej z dwunastu pośrednich z Urantii, działających

pod nadzorem Melchizedeka, szefa objawienia.

Podstawy narracji dostarczył pośredni wtórny,

który swego czasu był przydzielony do

nadludzkiej opieki

Apostoła Andrzeja.

PRZEKAZ 120

OBDARZENIE URANTII PRZEZ MICHAŁA

J estem Melchizedekiem, szefem komisji objawieniowej. Zostałem wyznaczony przez

Gabriela do sprawowania nadzoru nad ponownym przedstawieniem życia Michała, tak

jak przebywał on na Urantii w formie ciała materialnego. Upoważniony zostałem do

przedstawienia pewnych zdarzeń, które bezpośrednio poprzedziły przybycie Syna

Stwórcy na Urantię, gdzie zaczął on ostatnie stadium swego, wszechświatowego

obdarzania. Życie takim życiem, jakie Syn Stwórcy narzuca inteligentnym istotom

przez siebie stworzonym, zatem obdarzanie sobą w formie różnorodnych klas istot

stworzonych, jest częścią ceny, jaką każdy Syn Stwórcy musi zapłacić za pełną i

najwyższą władzę nad stworzonym przez siebie wszechświatem rzeczy i istot.

Niedługo przed tymi zdarzeniami, które właśnie zaczynam opisywać, Michał z

Nebadonu obdarzał sobą sześć razy, w formie sześciu różnorodnych klas istot

inteligentnych przez niego stworzonych. Potem przygotowywał się do zstąpienia na

Urantię, w formie ciała śmiertelnego, w najniższej klasie swoich, obdarzonych wolą

istot inteligentnych, żeby jako człowiek domeny materialnej odegrać końcowy akt

spektaklu zdobywania najwyższej władzy we wszechświecie, zgodnie z boskimi

zaleceniami Rajskich Władców wszechświata wszechświatów.

W trakcie każdego z poprzednich obdarzeń, Michał nie tylko zdobywał skończone

doświadczenie jednej grupy stworzonych przez siebie istot, ale nabywał także

doświadczenie niezbędne do współpracy z Rajem, które samo w sobie mogło

przyczynić się później do ustanowienia go władcą stworzonego przezeń wszechświata.

Michał mógł zapewnić sobie osobistą, najwyższą władzę jako Syn Stwórcy, w każdej

chwili całej przeszłości wszechświata lokalnego i jako Syn Stwórcy mógł rządzić swym

wszechświatem w sposób przez siebie obrany. W takim wypadku Emanuel i

towarzyszący mu Rajscy Synowie opuściliby wszechświat. Jednak Michał nie chciał

rządzić Nebadonem tylko według swego własnego, niezależnego prawa Syna Stwórcy.

Chciał awansować dzięki rzeczywistemu doświadczeniu – we współpracy z Rajską

Trójcą i dzięki podporządkowaniu się niej – na tę wysoką pozycję w statusie

wszechświata, gdzie mógłby być kompetentny w rządzeniu swoim wszechświatem i w

kierowaniu jego sprawami, z taką perfekcją wnikliwości i mądrością w wykonywaniu

zadania, jaka będzie swego czasu charakterystyczna dla podniosłych rządów Istoty

Najwyższej. Nie dążył do doskonałości władzy jako Syn Stwórcy, ale do najwyższości w

administracji, jako uosobienie wszechświatowej mądrości i boskiego doświadczenia

Istoty Najwyższej.

Michał, obdarzając siedmiokrotnie różne klasy swych wszechświatowych istot, miał

zatem podwójny cel. Po pierwsze, zgromadził doświadczenie niezbędne do

zrozumienia istot stworzonych, jakiego wymaga się od wszystkich Synów Stwórcy

zanim zdobędą pełną, najwyższą władzę. W dowolnym czasie Syn Stwórcy może

rządzić swoim wszechświatem według swych własnych zasad, ale jako najwyższe

przedstawicielstwo Rajskiej Trójcy może rządzić jedynie po dokonaniu siedmiu

obdarzeń na rzecz istot wszechświatowych. Po drugie, Syn Stwórcy dążył do zdobycia

przywileju reprezentowania najwyższej możliwej władzy Rajskiej Trójcy, jaka może

być sprawowana w bezpośredniej i osobistej administracji wszechświata lokalnego.

Dlatego też Michał, w trakcie każdego ze swoich wszechświatowych obdarzeń,

podporządkowywał się dobrowolnie, pomyślnie i zadowalająco różnorodnie

ustanowionej woli, pochodzącej od rozmaitych związków osób Rajskiej Trójcy. Znaczy

to, że w pierwszym obdarzeniu podlegał wspólnej woli Ojca, Syna i Ducha; w drugim

obdarzeniu, woli Ojca i Syna; w trzecim obdarzeniu, woli Ojca i Ducha; w czwartym

obdarzeniu, woli Syna i Ducha; w piątym obdarzeniu, woli Nieskończonego Ducha; w

szóstym obdarzeniu, woli Wiecznego Syna; a podczas siódmego i ostatniego

obdarzenia na Urantii, woli Ojca Uniwersalnego.

Z tego właśnie powodu, Michał, w swej osobistej najwyższej władzy, łączy boską

wolę siedmiorakich stadiów wszechświatowych Stwórców z rozumnym

doświadczeniem istot z jego wszechświata lokalnego. Tak więc jego administracja

zaczęła reprezentować najwyższą możliwą moc i władzę, chociaż pozbawioną

wszelkich założeń arbitralnych. Władza jego jest nieograniczona, ponieważ wywodzi

się z pełnego doświadczeń związku z Rajskimi Bóstwami; jego autorytet jest

niekwestionowany, skoro został nabyty w trakcie rzeczywistego doświadczenia,

zdobytego w formie wszechświatowych istot stworzonych; jego władza jest najwyższa,

skoro równocześnie uosabia siedmioraki punkt widzenia Rajskiego Bóstwa oraz punkt

widzenia istot czasu i przestrzeni.

Ustaliwszy czas swego końcowego obdarzenia i wybrawszy planetę, na której to

niezwykłe zdarzenie ma nastąpić, Michał odbył zwykłą, przedobdarzeniową naradę z

Gabrielem a potem się zjawił przed swoim starszym bratem i rajskim doradcą

Emanuelem. Wszystkie uprawnienia administracji wszechświatowej, które nie zostały

uprzednio przekazane Gabrielowi, Michał powierzył teraz opiece Emanuela. I zanim

Michał odleciał na Urantię, na wcielenie, Emanue, przejmując opiekę nad

wszechświatem w czasie tego obdarzenia, zaczął udzielać rad, które mogłyby służyć za

wytyczne podczas wcielenia Michała, kiedy będzie niebawem dorastał na Urantii jako

śmiertelnik tej domeny.

W związku z tym należy pamiętać, że Michał chciał przeprowadzić to obdarzenie w

formie ciała śmiertelnego, podporządkowując się woli Rajskiego Ojca. Syn Stwórcy nie

potrzebuje od nikogo wskazówek, aby dokonać wcielenia wyłącznie w celu osiągnięcia

najwyższej, wszechświatowej władzy, ale Michał zaczął realizować plan objawiania

Najwyższego a to pociąga za sobą współdziałanie z różnorodną wolą Rajskich Bóstw.

Tym samym jego władza, kiedy została ostatecznie osobiście zdobyta, rzeczywiście

może łącznie obejmować siedmioraką wolę Bóstwa, tak jak się ona dopełnia w

Najwyższym. Zatem Syn Stwórcy instruowany był uprzednio sześć razy, przez

osobistych reprezentantów różnych Rajskich Bóstw oraz ich związków, a teraz został

poinstruowany przez Jednoczącego Czasu, ambasadora Rajskiej Trójcy w lokalnym

wszechświecie Nebadon, działającego w imieniu Ojca Uniwersalnego.

Natychmiastowe korzyści i wiele pożytku wynikło z tej gotowości wielkiego Syna

Stwórcy, żeby raz jeszcze, dobrowolnie, podporządkować się woli Rajskich Bóstw, tym

razem woli Ojca Uniwersalnego. Dzięki swojej decyzji, aby podporządkować się takiej

partnerskiej zależności, Michał mógł w tym wcieleniu doświadczyć nie tylko natury

śmiertelnego człowieka, ale także woli Rajskiego Ojca wszystkich. Poza tym mógł on

zacząć to wyjątkowe obdarzenie z całkowitą pewnością, że nie tylko Emanuel będzie

sprawował pełnię władzy Rajskiego Ojca, kierując wszechświatem w czasie jego

nieobecności, w czasie obdarzenia Urantii, ale także uspokajała go świadomość, że

Pradawni Czasu z superwszechświata zarządzili o bezpieczeństwie jego domeny przez

cały czas trwania obdarzenia.

I w takich to właśnie okolicznościach odbyła się podniosła uroczystość, kiedy

Emanuel prezentował swe zalecenia dla siódmego obdarzenia. I z tych nauk, których

Emanuel udzielił przed obdarzeniem władcy wszechświata, który następnie stał się

Jezusem z Nazaretu (Chrystusem Michałem) na Urantii, upoważniony jestem

przedstawić następujące fragmenty:

1. ZALECENIA DLA SIÓDMEGO OBDARZENIA

„Mój bracie Stwórco, niedługo będę świadkiem twojego siódmego i końcowego,

wszechświatowego obdarzenia. Sześć poprzednich misji przeprowadziłeś najwierniej i

najdoskonalej, nie żywię więc żadnej innej myśli niż ta, że tak samo będziesz

tryumfował w tym, twoim ostatnim obdarzeniu, dokonanym w celu zdobycia

najwyższej władzy. Zjawiałeś się dotychczas na obdarzanych przez ciebie sferach jako

w pełni rozwinięta istota, wybranej przez ciebie klasy. Otóż, pojawisz się wkrótce na

Urantii, na wybranej przez ciebie bezładnej i niespokojnej planecie, nie jako dorosły

śmiertelnik, ale jako bezradne niemowlę. To będzie, mój towarzyszu, nowe i nie

poznane jeszcze przez ciebie doświadczenie. Wkrótce zapłacisz pełną cenę obdarzenia

i doświadczysz pełnego oświecenia w wyniku wcielenia Stwórcy w formę stworzonego.

Podczas każdego z twoich poprzednich obdarzeń postanowiłeś dobrowolnie

podporządkować się woli trzech Rajskich Bóstw oraz ich Boskim związkom

wzajemnym. W swoich uprzednich obdarzeniach podlegałeś wszystkim siedmiu

stadiom woli Najwyższego, za wyjątkiem osobistej woli twego Rajskiego Ojca. Otóż,

dlatego, że podczas siódmego obdarzenia zechciałeś poddać się całkowicie woli

twojego Ojca, ja, jako osobisty reprezentant naszego Ojca, przejmuję nieograniczoną

jurysdykcję nad twoim wszechświatem w czasie twego wcielenia.

Zaczynając to obdarzenie na Urantii, pozbyłeś się dobrowolnie całego

pozaplanetarnego wsparcia oraz specjalnej pomocy, jaka może przysługiwać każdej

istocie przez ciebie stworzonej. Tak jak stworzeni przez ciebie synowie Nebadonu w

pełni na tobie polegają, prowadząc pewnie swe wszechświatowe misje, tak i ty teraz

musisz w pełni i bez zastrzeżeń polegać na swym Rajskim Ojcu, aby pewnie przejść

zmienne koleje losu twojej, zaczynającej się teraz misji w formie śmiertelnika. I kiedy

skończysz to doświadczenie obdarzenia, będziesz znał całą prawdę, pełne znaczenie i

głęboką doniosłość tej wiary-zaufania, której tak nieodmiennie wymagasz od

stworzonych przez ciebie istot, aby ją doskonaliły, jako część bliskiego z tobą

powinowactwa, jako ze Stwórcą i Ojcem wszechświata lokalnego.

W czasie twojego obdarzenia Urantii powinieneś koncentrować się na jednej tylko

sprawie – nieprzerwanej komunii pomiędzy tobą a twoim Rajskim Ojcem; i dzięki

doskonałości takiego powinowactwa świat, który obdarzasz, nawet cały wszechświat

przez ciebie stworzony, ujrzy nowe i łatwiejsze do zrozumienia objawienie twojego i

mojego Ojca, Uniwersalnego Ojca wszystkich. Zatem masz się koncentrować tylko na

swoim osobistym życiu na Urantii. Ja będę odpowiedzialny, w pełni i efektywnie, za

bezpieczeństwo i ciągłość administracji twojego wszechświata, od czasu, gdy

dobrowolnie zrzekniesz się władzy, aż nie wrócisz do nas jako Władca Wszechświata,

zatwierdzony przez Raj. I otrzymasz znowu z rąk moich już nie władzę namiestnika,

którą mi teraz oddajesz, lecz zamiast tego najwyższe panowanie i jurysdykcję nad

twoim wszechświatem.

I żebyś mógł być zupełnie pewien, że mam upoważnienie zrobić wszystko to, co

teraz obiecuję (dobrze wiedząc, że jestem gwarancją całego Raju za wierne

dotrzymanie tego, co powiedziałem) ogłaszam ci, że właśnie mi zakomunikowano o

rozporządzeniu Pradawnych Czasu z Uversy, które będzie zabezpieczać wszelkie

sprawy duchowe w Nebadonie w czasie twego dobrowolnego obdarzenia. Od

momentu, gdy stracisz świadomość, kiedy się wcielisz w śmiertelnika, aż do twego

powrotu do nas jako najwyższy i absolutny władca tego wszechświata, który sam

stworzyłeś i zorganizowałeś, nic szczególnie ważnego nie może się zdarzyć w całym

Nebadonie. W tym, chwilowym okresie twojego wcielenia, ja dzierżę instrukcje

Pradawnych Czasu, z kategorycznym nakazem natychmiastowej i automatycznej

likwidacji każdej istoty, dopuszczającej się buntu czy ośmielającej się inspirować

powstanie we wszechświecie Nebadon, gdy ty prowadzisz swe obdarzenie, będąc tutaj

nieobecny. Mój bracie, z punktu widzenia rajskiej władzy, nieodłącznej mojej tu

obecności i wspomaganej sędziowskim rozporządzeniem Uversy, wszechświat twój i

wszystkie jego lojalne istoty będą bezpieczne podczas twego obdarzenia. Możesz

zacząć swą misję koncentrując się tylko na jednym – na poszerzeniu objawienia

naszego Ojca inteligentnym istotom z twojego wszechświata.

Pragnę ci przypomnieć, tak jak podczas każdego z twoich poprzednich obdarzeń, że

przejmuję jurysdykcję twego wszechświata jako brat-powiernik. Sprawuję całą władzę i

dzierżę całą moc w twoim imieniu. Działam tak, jakby działał nasz Rajski Ojciec oraz

stosownie do twego wyraźnego żądania, abym pełnił tę funkcję zamiast ciebie. Faktem

jest, że całą tę, powierzoną mi teraz władzę, możesz sprawować znowu jako swoją, gdy

tylko uznasz za stosowne zażądać jej zwrotu. Twoje obdarzenie jest całkowicie i

zupełnie dobrowolne. Jako śmiertelnik, wcielony w danej domenie, pozbawiony jesteś

niebiańskich mocy, ale możesz znowu mieć całą tę moc, z której zrezygnowałeś, jeśli

kiedykolwiek zapragniesz wrócić do władania wszechświatem. Gdybyś znowu zechciał

przejąć moc i władzę, pamiętaj, że stanie się to z przyczyn wyłącznie osobistych ,

ponieważ ja jestem żywą i najwyższą rękojmią, której obecność i słowo gwarantuje

bezpieczną administrację twojego wszechświata, zgodnie z wolą twego Ojca. Taki bunt,

jaki trzy razy zdarzył się w Nebadonie, nie może się zdarzyć w tym czasie, gdy ciebie

nie będzie na Salvingtonie w związku z tym obdarzeniem. Pradawni Czasu zarządzili,

że w czasie obdarzenia Urantii, bunt w Nebadonie będzie automatycznie zawierał w

sobie ziarno własnego unicestwienia.

Plik z chomika:

Inne pliki z tego folderu:

Inne foldery tego chomika: