Nawożenie trawnikow.pdf
(
215 KB
)
Pobierz
420364028 UNPDF
Nawożenie trawników
Szymon Kołodziejczyk, itopatolog, AGATA Hydroseeding Poland
Prawidłowy dobór pierwiastków i składników mineralnych
Życie i funkcjonowanie organizmów żywych opiera się na obecności w przyrodzie związków
chemicznych, których elementami są pierwiastki. Ten sam schemat można zaobserwować zarówno w
świecie roślin, jak i zwierząt. Nie ulega zatem wątpliwości, że jeśli chcemy, aby to nasz trawnik wyróżniał
się szczególnie pięknym wyglądem i nienaganną zdrowotnością, musimy zwrócić uwagę na dobranie
optymalnych ilości składników pokarmowych, które najlepiej dostarczyć roślinom w postaci nawozów
mineralnych.
Szczególnie ważne są takie pierwiastki, jak azot (N), fosfor (P) i potas (K). Optymalny wzrost roślin
jest odpowiedzią na prawidłowe nawożenie azotowe. Azot jest nie tylko stymulatorem wzrostu, wpływa na
lepsze krzewienie się traw, a także nadaje roślinom soczystą zieloną barwę, co w przypadku trawników jest
szczególnie istotne. Brak wystarczającej ilości azotu w podłożu powoduje żółknięcie i karłowacenie roślin.
Najlepsze efekty daje podzielenie nawożenia azotowego na kilka dawek w ciągu jednego okresu wegetacji,
przy czym najobitsze dawkowanie powinno przypadać na okres najintensywniejszego wzrostu traw, tj. maj
i czerwiec. Szczególnie dobrze działa azot na glebach zasobnych w fosfor i potas, przy optymalnej ilości
opadów. Oczywiście należy szczególnie uważać, aby nie przeazotować trawnika, dlatego też dawka nawozu
powinna być dobrana odpowiednio do rodzaju gleby i jej zasobności w fosfor i potas.
Fosfor jest pierwiastkiem mającym wpływ na wykorzystanie innych składników pokarmowych,
a szczególnie azotu. Odpowiednia zawartość fosforu w glebie pobudza do rozwoju mikrolorę glebową,
tym samym zwiększając jej żyzność. Fosfor to pierwiastek poprawiający strukturę glebową. Wiele gleb
wykazuje małą zawartość fosforu w postaci związków przyswajalnych. Z reguły jednak, w przypadku
trawników, wystarczające jest jednorazowe uzupełnienie fosforem w niewielkiej dawce.
Potas to kolejny makroskładnik niezbędny do prawidłowego rozwoju traw. Polskie gleby wykazują
dość duży niedobór tego pierwiastka. Z badań wynika, że posiadamy około 63% gleb o małej zasobności
w związki potasu przyswajalne dla roślin. Potas ma istotny wpływ na przebieg fotosyntezy, przyczynia
się także do zwiększenia odporności traw na mróz oraz choroby i szkodniki. Niedobór tego pierwiastka
objawia się poparzeniami w górnej części liścia, które z czasem postępują ku dołowi. Ważnym czynnikiem
pozwalającym na właściwe dobranie dawki potasu jest użytkowanie trawnika. Należy uważać na
przenawożenie potasem, ponieważ zbyt duża dawka tego makroelementu może uniemożliwić pobieranie
przez rośliny magnezu.
Pozostałe pierwiastki: magnez (Mg), wapń (Ca), żelazo (Fe) nie mają tak kluczowego znaczenia ja
azot, fosfor i potas, aczkolwiek wywierają bardzo istotny wpływ na prawidłowy rozwój i funkcjonowanie
traw. Magnez, podobnie jak fosfor, jest pierwiastkiem występującym w niewielkich ilościach w postaci
związków przyswajalnych, znajdujących się w glebie. Nawóz magnezowy dostarczamy w postaci tlenku
magnezu (MgO), ponieważ rośliny pobierają go w postaci jonu Mg
2+
. Przyswajaniu tego pierwiastka przez
rośliny przeszkadzać może zbyt intensywne wapnowanie i duże dawki nawozów potasowych i azotowych.
Kolejny element, jakim jest żelazo, niezbędny jest przy tworzeniu się chloroilu. Żelazo zwiększa odporność
traw na szkodniki i choroby, a także pomaga roślinom w przezimowaniu. Trawa zasilona odpowiednią formą
żelaza nabiera pięknego żywego koloru, a liść nie przerasta.
Wapnowanie stosujemy głównie w celu wyregulowania pH gleby w przypadku, gdy mamy do czynienia
z glebą charakteryzującą się dużym zakwaszeniem. Stosujemy je zazwyczaj raz na kilka lat, najczęściej
jesienią. Dostateczna ilość Ca umożliwia właściwy przebieg wszystkich procesów życiowych rośliny, gdyż
wpływa on na lepszą przyswajalność innych składników odżywczych i utrzymuje biokoloidy roślinne w
dobrym stanie izycznym. W podłożu, oprócz makroelementów, powinna znajdować się także odpowiednia
ilość mikroelementów, dzięki którym zwiększa się zdrowotność roślin. Brak takich pierwiastków jak: bor,
cynk, miedź, mangan czy molibden zarówno w glebie, jak i w roślinach, może powodować zakłócenia
wielu procesów biochemicznych. Niska zawartość tych pierwiastków w formach przyswajalnych dla roślin
przyczyniła się do umieszczania ich jako dodatkowe składniki nawozów wieloskładnikowych.
Jak można stwierdzić na podstawie powyższych informacji, bardzo ważne jest dostosowanie
odpowiednich dawek każdego ze składników pokarmowych. Nadmiar jednego pierwiastka w glebie, może
niekorzystnie wpłynąć na przyswajalność innego i odwrotnie. Mówią nam o tym dwa prawa. Pierwszym
z nich jest prawo minimum (Lebiega), z którego wynika, że niedobór któregokolwiek ze składników
pokarmowych ogranicza działanie pozostałych. Prawo maksimum natomiast informuje nas o tym, że
nadmiar jednego składnika ogranicza skuteczność działania innych. Istnieją wartości graniczne dla ilości
składników dostarczanych w postaci nawozów, których nie możemy przekroczyć. Konkretna dawka zależna
jest między innymi od zasobności gleby w składniki pokarmowe. Im gleba bardziej jałowa tym większe
dawki stosujemy.
Praktyka i doświadczenie nauczyły nas, że nie ma idealnego zestawienia N:P:K, które przynosi
doskonałe rezultaty w każdych warunkach, ponieważ różne rodzaje gleby charakteryzują się inną
żyznością i przepuszczalnością. Przyjęty jest uniwersalny stosunek tych składników — 4:1:2 — gdzie dawka
nawozu fosforowego oscyluje w przedziale 50–80 kg/ha. Jednak zupełnie inaczej mogą kształtować się
dawki nawozów w przypadku gleb bardzo ubogich. Jak do tej pory jest to temat nie do końca zbadany.
Wiadomo natomiast, że ilość zastosowanych nawozów w przypadku gleb jałowych może wzrosnąć nawet
dziesięciokrotnie. Biorąc pod uwagę wymagania i potrzeby klientów, przemysł nawozowy opracował
nawozy zawierające wiele składników pokarmowych w jednym zestawie. Noszą one nazwę nawozów
wieloskładnikowych. Od lat irmy prześcigają się w opracowaniach najnowocześniejszych i najbardziej
skutecznych formuł, odpowiednio dobranych pod kątem uprawianych roślin. Ze względu na właściwości
gleby i inne specyiczne wymagania, powstają różne formy nawozów, począwszy od nawozów płynnych,
przez sypkie, krystaliczne, granulaty czy nawet nawozy otoczkowane, które stały się hitem ostatnich lat.
Istnieje szeroka gama nawozów odpowiednio dobranych do pielęgnacji trawników. Każdy może
wybrać coś dla siebie pod kątem indywidualnych potrzeb oraz wymagań nawozowych gatunków traw
zastosowanych w ogrodzie. Nawozy stosujemy na trawnikach do 5 razy w sezonie. Przyjęta jest metoda
stosowania nawożenia 4 do 1, czyli 4 cięcia jedno nawożenie, przy czym ostatni zabieg wykonujemy nie
później niż do połowy sierpnia. Pierwsze nawożenie zalecane jest po pierwszym koszeniu trawnika. Ważne
jest, aby nawóz nie był zastosowany na mokry trawnik, gdyż może to spowodować poparzenie roślin.
Bardzo istotne jest natomiast, podlanie trawnika zaraz po wykonaniu zabiegu nawożenia, tak by stał się
on bezpieczny dla roślin i łatwiej dostępny. W przypadku nawozów otoczkowanych — długo działających
— wystarczające jest jednorazowe zasilenie trawnika nawozem.
Także w przypadku metody hydrosiewu, w mieszance nasion traw, mulczu celulozowego agacell®HS i
innych składników wspomagających, stosowane są innowacyjne hydronawozy. Ich celem jest pobudzenie
nasion traw do kiełkowania, a młode siewki do szybkiego wzrostu i zrównoważonego rozwoju. Zawartość
hydronawozów stosowanych w mieszance używanej w hydrosiewie jest genialnym rozwiązaniem, które
zaspokaja rośliny w początkowych fazach wzrostu. W późniejszym okresie wegetacji traw, zalecane jest
stosowanie dodatkowych nawożeń.
Na zdjęciach poniżej przedstawiamy porównanie jakości trawy w przypadku, której stosowane było
nawożenie mineralne tego samego gatunku rosnącego w identycznych warunkach glebowych i klimatycznych
bez zasilania jej nawozami. Wyraźnie widać różnicę.
Fragment trawnika nawożonego charakteryzuje się większą zdrowotnością, ładniejszym wybarwieniem
oraz przyspieszonym wzrostem i zadarnianiem, w przeciwieństwie do fragmentu trawnika, na którym
nawóz nie był stosowany.
Reasumując, należy pamiętać, że nieodpowiednie nawożenie może wywołać więcej szkody niż pożytku,
a przy tym przyczynić się do zachwiania równowagi ekologicznej. W tej pesymistycznej scenerii człowiek
staje się oiarą swojej własnej działalności. Jeśli natomiast dostarczymy roślinom wystarczającej ilości
składników pokarmowych w odpowiednich proporcjach, będziemy mogli cieszyć się pięknym i zadbanym
trawnikiem.
Szymon Kołodziejczyk, itopatolog,
AGATA Hydroseeding Poland
tel. 048 320-22-69,
info@hydrosiew.pl
Plik z chomika:
chomik-unikat
Inne pliki z tego folderu:
Mieszkanie dostepne dla osób z dysfunkcją narządu ruchu.pdf
(3912 KB)
Mieszkanie dostepne dla osób z dysfunkcjami wzroku.pdf
(2731 KB)
Dostosowanie budynków użyteczności publicznej - teoria i narzędzia.pdf
(3007 KB)
Ożarowski A. Jaroniewski W. - Rośliny lecznicze i ich praktyczne zastosowanie.pdf
(3386 KB)
Katalog nawierzchni bezpiecznej euroflex.pdf
(1241 KB)
Inne foldery tego chomika:
Garden Design
Garden Making
Journal of Landscape Architecture
LAM - Landscape Architecture Magazine
Landscape
Zgłoś jeśli
naruszono regulamin