Mgła.pdf

MGŁA

Gra fabularna o Odkrywcach, Nieznanym i Na Wpół Inteligentnych Wiewiórkach

Witek „Squid” Krawczyk

Gra napisana na Nibykonkurs XII

Wybrane hasła: akademicki, Konkwista.

MGŁA

Wraz ze wzrostem potęgi królestw Starego

Kontynentu ich mieszkańcy zaczęli wyruszać, by

zbadać nowe lądy. Odkrywcy, chciwi bogactw,

przygód i wiedzy, opłacani przez monarchów,

wyruszyli na podbój Nieznanego. Z wielu wypraw

jedna w sposób szczególny zapisała się w ludzkiej

pamięci: ekspedycja Joaquima Serry, który w roku

1492, skuszony starożytnymi legendami

mieszkańców skutej lodem Ursji, wypłynął na zachód

poza obszary znane człowiekowi. Kiedy po roku

powrócił na Stary Kontynent, z jego trzech statków

pozostał jeden, sam Serra zaś był bliski obłędu.

Marynarze z jego załogi, którzy przeżyli podróż,

opowiadali o zupełnie nowych lądach pokrytych

wieczną mgłą, zamieszkanych przez nieznane nauce

stworzenia i dzikie plemiona, opowiadające legendy

o złotych miastach starożytnych bogów. Obietnica

bogactw zachęciła monarchów do organizowania

kolejnych ekspedycji, które miały zbrojnie zapuścić

się wgłąb lądu i powrócić z wydartymi obcej ziemi

bogactwami. Do dzisiaj, do roku 1515, na Ziemie

Mgliste wyruszyło wielu konkwistadorów. Nikt z nich

nie powrócił.

zdołali założyć małą osadę na wyspie San Gerardo,

leżącej na skraju Ziem Mglistych i pozostającej poza

obszarem mgły, pokrywającej zachodni ląd.

Na wyspie panuje specyficzna atmosfera: w

otoczonym polami miasteczku znaczą część

mieszkańców stanowią uczeni z Akademii mniej lub

bardziej zaabsorbowani studiami. W centrum miasta

wznosi się gmach Katedry Mgieł Akademii, w którym

kolekcjonowane są zbiory przynoszone przez

wyprawy, tworzone są mapy nowych terenów.

Gmach służy również jako baza noclegowa dla

badaczy. Innymi miejscami na San Gerardo wartymi

wspomnienia są liczne sklepy co odważniejszych

kupców z Kontynentu, którzy sprzedają niezbędne

wyposażenie ekspedycjom i duży szpital, w którym

obok leczenia rannych i chorych lekarze badają

zmiany zaszłe w ludziach wracających z Mgły.

Ziemie Mgliste

Kraina odkryta przez Serrę jest obca

wschodniemu rozumieniu świata. Napotykane w niej

osobliwości często przeczą racjonalnej wiedzy

zdobywanej przez uczonych ze Starego Kontynentu i

to one powinny być najważniejszym elementem gry.

To od MG powinno zależeć wymyślenie dziwnych

zjawisk, jakie napotkają Odkrywcy, nie powinno

dochodzić do sytuacji z Zewu Cthulhu, kiedy MG

opisuje niewysłowione okropieństwo, a gracze mówią

"o, byakhee! Z naszymi skillami pokonamy to od

razu!". Podane tutaj informacje o Ziemiach Mglistych

MG powinien traktować wyłącznie jako inspirację do

tworzenia własnych spotkań, stworzeń i zjawisk.

***

"Mgła" jest grą fabularną o odkrywcach,

spotykających się z Nieznanym na Ziemiach

Mglistych. Gracze tworzą postacie Odkrywców,

wysłanych przez słynny kontynentalny uniwersytet,

Akademię Wszech Sztuk, w celu poznania tajemnic

niezbadanego lądu. Przyjdzie im się mierzyć z

trudnymi warunkami, rdzennymi mieszkańcami i

zjawiskami obcymi ludzkiemu poznaniu.

Gra rozgrywana jest w tradycyjny sposób, z

podziałem na Mistrza Gry i graczy, jednak jej

mechanika pozwala graczom na dodawanie

własnych elementów do poznawanego świata.

Geografia

Do dziś nie udało się ustalić, czy Ziemie

Mgliste to jeden kontynent czy archipelag wysp.

Masy lądu przybierają kształty inne od tych

pospolitych na wschodzi i w naszym świecie – często

linia brzegowa jest powykręcana i poprzedzielana

głęboko wcinającymi się w ląd zatoczkami. W

naszym świecie do Ziem pod względem kształtu.

najbardziej podobne jest północne wybrzeże Ameryki

Północnej.

Jak można się spodziewać, ziemie na południu są

gorętsze. Tubylcy i nieliczni Odkrywcy opowiadają o

bezkresnych solnych pustyniach ozdobionych

potężnymi formacjami skalnymi. Centralna część

ziem w większości pokryta jest przez lasy mieszane i

mokradła, na północy zaś rozciągają się arktyczne

pustkowia, wśród których wznoszą się całe lasy

tajemniczych lodowych rzeźb nieznanego

Akademia Wszech Sztuk

Uniwersytet, założony przed stoma laty w

nadbrzeżnym mieście Estremera, stał się

współcześnie głównym ośrodkiem kulturalnym całej

Iberii. Po klęsce wypraw konkwistadorów właśnie do

uczonych z Akademii zwrócił się król Augustyn VI,

rządzący królestwem Iberii. Następne wyprawy na

Ziemie Mgliste, hojnie finansowane, miały być

wysyłane przez Akademię z udziałem jej

największych myślicieli i miały mieć na celu poznanie

specyfiki nowego lądu i zbadanie występujących na

nim zjawisk. Pierwsze statki Akademii wypłynęły w

1505 roku, a płynący niemi osadnicy i naukowcy

MGŁA

pochodzenia, przypominających ogromne kryształy

górskie.

Pierwsze sto kilometrów od wybrzeża wygląda

podobnie do terenów Starego Kontynentu, unosząca

się nad nimi mgła ogranicza jednak widoczność do

najwyżej 300 m. Dalej od brzegu jest tylko gorzej –

mgła gęstnieje (czasem nawet ograniczając

widoczność do kilku metrów), liście drzew nabierają

brązowej barwy, a liczne wąwozy, strumienie i

mokradła mogą znacznie utrudnić wędrówkę. Nawet

tubylcy rzadko się tam zapuszczają.

-wiewiórki. Zwierzęta małe i pospolite, często

całymi stadami przemykają w koronach drzew.

Jasnoszare ubarwienie pozwala im świetnie ukrywać

się we mgle. Ich futro jest cenione przez tubylców –

płaszcze z wiewiórek często noszą wodzowie

plemion i znachorzy. Są płochliwe i – co raczej

wyjątkowe wśród zwierząt z Mgieł – nie atakują ludzi.

Krążą legendy o wiewiórkach przejawiających

większą od zwierząt inteligencję i organizujących się

w plemiona...

Statystyki: sprawność (wspinaczka i bieganie) +2,

czujność +1, koordynacja +1. Zadają rany na -2, zaś

same otrzymują rany z modyfikatorem +4. Tak jak

mewy, trudniej je trafić z broni strzeleckiej – szansa

na spudłowanie wynosi 70%.

Fauna

Tylko nieliczne zwierzęta z Ziem Mglistych

zostały opisane przez uczonych. Opisane zostały

jedynie te najbardziej rozpowszechnione w centralnej

części kontynentu. Jeżeli w opisie statystyk

pominięto którąś z cech, to znaczy, że albo jest ona

nieistotna, albo wynosi 0. Cecha Walka oznacza

sumę modyfikatorów do walki wręcz – nie modyfikuje

jej sprawność stworzenia.

-dzikie świnie. Z wyglądu najbardziej

przypominają afrykańskie guźce. Mają bladą sierść i

kły, którymi mogą nacierać na przeciwników. Wydają

charakterystyczne dźwięki, doświadczeni myśliwi są

w stanie zdać sobie sprawę z obecności stada będąc

nawet daleko od niego. Dzikie świnie są zazwyczaj

płochliwe i nie atakują ludzi. Stanowią główną

zwierzynę łowną na większości obszarów Ziem

Mglistych.

Statystyki: sprawność +1, wytrzymałość +1.Walka -1

(niektóre szczególnie potężne osobniki mogą mieć

większą), rany – jak człowiek.

-wilki mgliste. Podobne do wilków z

Kontynentu, ale o pasiastym ubarwieniu. Jeden wilk

zwykle nie jest groźny, ale wataha – bardzo. Tubylcy

dla ochrony przed nimi często budują swoje osady

nad ziemią, wspierając szałasy na palach i konarach

drzew.

Statystyki: sprawność +2, czujność +2, koordynacja

(czyli skradanie) +2. Walka +1. Rany – jak człowiek.

-mewy. Prawdopodobnie te mewy, które żyją

na Ziemiach Mglistych to potomkowie osobników

przybyłych dawniej ze Starego Kontynentu. Wielu

Odkrywców nie przejmowało się ich obecnością,

kiedy badali wybrzeża – nierozważnie... Niejeden

dzielny podróżnik zginął zadziobany przez te

plugawe potwory zaciekle broniące swoich gniazd i

rzucające się całymi chmarami na wędrowców. MG

może nawet pokusić się o poprowadzenie przygody

inspirowanej "Ptakami" Hitchcocka z kolonią mew

zjawiającą się na San Gerardo.

Statystyki: sprawność (latanie)+3, czujność +1.

Walka -1; zadają rany z modyfikatorem -2. Raniący je

przeciwnicy dodają +2 do rzutu. Stanowią mały i

ruchliwy cel – bazowa szansa na spudłowanie przy

strzelaniu do niech to 60%.

Mieszkańcy

Plemiona żyjące w pobliżu wybrzeża jako

jedyne nawiązały kontakt z Katedrą Mgieł na San

Gerardo. Między nimi a przybyszami kwitnie handel

wymienny i dzięki nim udało poznać się podstawy

języka, używanego w dużej części Ziem Mglistych

(przyjmujemy, że Odkrywcy od początku potrafią się

z nimi porozumieć). Cywilizacja tubylców jest raczej

prymitywna – żyją w szałasach, ich główną bronią są

oszczepy, a głównym źródłem pożywienia łowiectwo i

zbieractwo. Z fizjonomii przypominają Indian

południowoamerykańskich. Ich osady są oddalone

od siebie, a poszczególne plemiona rzadko się ze

sobą komunikują.

Niezwykle istotną wartością dla tubylców jest

dochowywanie tajemnic. To dlatego uczonym z

Akademii nie udało się jeszcze poznać szczegółów

dotyczących ich kultury czy religii.

W bardziej oddalonych na zachód, północ czy

południe obszarach kontynentu mogą istnieć

zupełnie inne kultury – niekoniecznie ludzkie.

Wymyślenie ich zależy od MG, tutaj opisane zostaje

tylko kilka pomysłów:

-potomkowie dawnych osadników Erika

Leifssona z Ursji, wciąż wierzący w Thora, pływający

drakkarami i posiadający w swoich szeregach

berserków.

-niestrudzeni łowcy-małpoludy z północnych

pustkowi, wyłącznie mięsożerni i z etosem wojownika

podobnym do tego posiadanego przez Predatora z

filmów i komiksów.

-błędne ogniki, świecące istoty zbudowane z

gazu, tworzące budynki zbudowane ze zgęstniałej

mgły.

Anomalie i wpływ Mgły

Głęboko we mgle Odkrywcy mogą ujrzeć

zjawiska jeszcze bardziej obce ich pojmowaniu

świata od tubylców, nieustającej mgły czy

MGŁA

inteligentnych wiewiórek. Na odkrycie czekają lustra,

zamiast odbicia pokazujące kosmiczną pustkę,

obszary, na których inaczej płynie czas, konstrukcje

przeczące zasadom geometrii czy wreszcie

nieśmiertelne stworzenia o mocy wielokrotnie

przewyższającej możliwości zwykłych śmiertelników.

Człowiek Starego Kontynentu nie może

funkcjonować w otoczeniu takich zjawisk – widzący

zbyt wiele Odkrywcy zmieniają się, stają się powoli

częścią Ziem Mglistych. Żeby to odzwierciedlić,

postaciom graczy przydzielane są Punkty Mgły –

każde obce zjawisko może oznaczać otrzymanie od

1 do 5 PM. Wraz ze wzrostem PM w Odkrywcach

zachodzą następujące zmiany:

0-5 PM – nic. Odkrywca wciąż czuje się obco

na nowej ziemi.

6-10 PM – drobne zmiany w organizmie lub

postrzeganiu świata. MG wybiera, jak zmiana zaszła

w Odkrywcy; powinien wybrać tak, aby zmiana

wspomagała najczęściej wykonywane przez niego

czynności. Żołnierz może uzyskać niezwykłą celność

w strzelaniu z broni palnej (+10% na trafienie),

wartownik – zdolność do przebijania się wzrokiem

przez mgłę tak, jak przy użyciu latarni

przeciwmgielnej. Odkrywcy może wzrosnąć o 1 jakaś

cecha, może też nabyć instynktowną znajomość

kultury lub jakiegoś dialektu tubylców.

11-15 PM – Odkrywca zaczyna czuć się

nieswojo w towarzystwie cywilizowanych ludzi.

Zaczyna posługiwać się dialektem jakichś stworzeń z

Ziem Mglistych innych od ludzi, wywiązuje się w nim

więź empatyczna z konkretnym gatunkiem

zwierzęcia, jego rany leczą się w nadludzkim tempie,

otrzymuje zdolność zagęszczania i rozrzedzania

Mgły siłą woli, lub śnią mu się prorocze sny.

16-20 PM – Odkrywca jest już bardziej

częścią Ziem Mglistych niż jakiegokolwiek innego

miejsca. Otrzymuje jedną z nadludzkich zdolności:

chodzi bez śladów, zawsze dookoła siebie roztacza

obszar mgły, potrafi w ograniczonym stopniu czytać

w myślach, roztacza dookoła siebie strach, potrafi

raz na jakiś czas natychmiastowo wyleczyć swoją

ranę lub potrafi tak zagęścić mgłę w pobliżu siebie,

że ogranicza widoczność praktycznie do zera. Od

tego momentu Odkrywcy nie szkodzą trucizny i

choroby.

21-24 PM – Odkrywca powoli zapomina

ojczystego języka i zaczyna się zachowywać w

sposób dziwny dla mieszkańców Kontynentu.

Przyjmuje kulturę tubylców jak swoją własną. Jego

zdolności jeszcze bardziej się rozwijają, MG może

mu pozwolić na jedną z poniższych: perfekcyjne

czytanie w myślach, tworzenie obrazów i iluzji z Mgły,

przywoływanie na życzenie pobliskich zwierząt, które

staną w jego obronie, przenikanie przez ściany.

25 PM – wraz z obejrzeniem tak wielu

zjawisk nadnaturalnych Odkrywca staje się częścią

Ziem Mglistych. W ciągu jednego – dwóch tygodni

jego zdolności rozwiną się do poziomu niemalże

boskiego, jednak coraz silniej będzie wzywać go

Mgła. Po upływie tego czasu odejdzie we Mgłę, w

obce ludziom strony, by nigdy nie powrócić. Nie ma

ucieczki od takiego losu.

Mechanika

Po pierwsze: wszystko, co się da, załatwiamy

odgrywaniem postaci i deklaracją działań, nie ma

potrzeby rzucać na dyplomację (można odegrać),

rozbrajanie pułapek ("wsadzam kij pomiędzy te koła

zębate"), przeszukiwanie ("patrzę, czy rzeźba nie ma

ruchomych elementów"). Jeżeli jednak w jakimś

wypadku nie da się rozstrzygnąć, czy Odkrywcy

powiedzie się działanie (trudno z opisów gracza

wywnioskować, czy postać będzie dobrze się

wspinała/skradała/walczyła), wykonywany jest test.

MG ustala prawdopodobieństwo porażki (domyślnie

50%), a gracz rzuca kością k100 (lub lepiej k10 –

trzeba wtedy tylko ustalić prawdopodobieństwo w

zakresie dziesiątek procentów) i dodaje do rzutu 10

punktów procentowych za każdy poziom dodatni

cechy pasującej do sytuacji. Jeżeli przewyższy ze

swoim wynikiem wartość prawdopodobieństwo

porażki, odnosi sukces.

Przykład: Pedro Gonzales i Arturo Garza

Montoya, dwaj Odkrywcy na swojej pierwszej

wyprawie, przeszukują starożytną świątynię. Nie byli

jednak dość ostrożni, żeby sprawdzać grunt przed

sobą... Teraz zapadnia, na której stoją obaj, otwiera

się. MG ustala prawdopodobieństwo porażki 30%

(zapadnia jest stara i działa dość powoli, żeby z niej

uciec). Ponieważ chodzi o szybką reakcję, to

najważniejszą cechą będzie Czujność. Pedro jest

bystry – jego Czujność to +1. Gracz, który gra

Pedrem rzuca k10, na kostce wypada nu 3. Po

dodaniu cechy wychodzi 4 (czyli 40%) – udało mu

się! Niestety Arturo nie ma takiego szczęścia, od

dziecka też nie miał najlepszego refleksu – jego

Czujność to -1. Wynik gracza prowadzącego Pedra

to 4. Odejmuje od niego 1 – uzyskał tylko 3 (czyli

30%). Wynik taki sam jak prawdopodobieństwo

porażki – co za pech!. MG opisuje, jak Arturo znika w

zapadni na oczach przerażonego kolegi...

Jeśli Odkrywca współzawodniczy z BN-em, to

prawdopodobieństwo porażki wynosi 50% i wzrasta

lub maleje o 10% za każdy jeden punkt cechy BN-a.

Przykład: Po śmierci kolegi Pedro próbuje

uciec przed ścigającymi go tubylcami. Wojownicy

tubylców ulegli jednak zgubnemu wpływowi

przebywania przez całe życie w obszarze gęstej

Mgły i ich sprawność to -1. Szanse, że dopadną

Pedra, to 50% -10% za sprawność = 40%. Albo,

prościej, wyrzucenie 1-4 na k10.

Wiedza

MGŁA

Odkrywcy, o których opowiada gra, to nie

barbarzyńscy konkwistadorzy sprzed kilku lat, lecz

osoby dysponujące chociażby minimalnym

zapleczem naukowym. Wiedzę o nowej ziemi czerpią

z bibliotek Katedry Mgły na san Gerardo, jak również

od tubylców. Żeby to odzwierciedlić, za każdym

razem, kiedy drużyna odnajdzie jakieś starożytne

zapiski, pozna plemienną legendę, odszyfruje

inskrypcję na tajemnym monumencie lub w inny

sposób dowie się czegoś o specyfice nowego lądu,

dostaje Punkt Wiedzy. MG nie musi dokładnie

opisywać, co zawierały zapiski – wystarczy ogólne

omówienie tematyki. Punkty Wiedzy służą graczom

do dodania własnych elementów do świata gry.

Gracze muszą odegrać scenę rozłożenia notatek

przez postacie i wydać dowolną liczbę drużynowych

punktów wiedzy. Następnie rzucają k10 za każdy

wydany punkt. Wyniki z kostek są sumowane, im

większa suma, tym bardziej istotny element do gry

mogą dodać gracze.

Wyrzucenie 5 i więcej pozwala stwierdzić

obecność w pobliżu lasu, równiny, mokradeł, jeziora

czy wzgórza. Można w ten sposób odnaleźć miejsce,

na którym rosną pospolite zioła lub żyją zwierzęta

łowne.

przeciwniku świadomym ataku i znajdującym się w

efektywnym zasięgu broni) to 60%. Do rzutu postacie

z dodatnią wartością koordynacji dodają 10%

(niezależnie, czy mają koordynację +1, +2 czy

wyższą), postacie z wartością ujemną odejmują 10%,

a postacie o profesji żołnierza również dodają 10%.

-Po trafieniu przeciwnika rzuć k10, żeby

określić srogość zadanej mu rany:

1-2: zadraśnięcie, bez efektu dla rannego, ale

wymagające opatrzenia.

3-7: lekka rana. Ranny dostaje modyfikator -10

punktów procentowych do wszystkich rzutów do

wyleczenia, które zwykle trwa około k10 dni. Ponadto

ranny krwawi i jego stan może się pogorszyć, jeżeli w

krótkim czasie rana nie zostanie opatrzona.

8-9: ciężka rana. Ranny pada na ziemię i nie może

nic robić do otrzymania pomocy, jeśli jej nie otrzyma,

umrze po paru godzinach. Po mniej więcej ośmiu

godzinach odpoczynku ranny będzie w stanie

chodzić, ale do wszystkich rzutów będzie miał

modyfikator -20 punktów procentowych. Całkowite

wyleczenie ciężkiej rany trwa 2k10 dni.

10 i więcej: rana śmiertelna. Postać pożyje jeszcze

kilka minut (możliwości śmiertelnie rannej postaci i

karne modyfikatory wyznacza MG), po czym umrze.

Można założyć, że strzelając z arkebuza

dodajesz +2 do wyniku rzutu na rany. Wybuch

standardowej beczki prochu (tej, którą gracze mogą

wziąć w ekwipunku podstawowym) powoduje rany

zwiększone o 4.

Jeżeli Odkrywca posiada dodatnią wytrzymałość, to

za każdy jej punkt rany goją się o 2 dni krócej. Jeżeli

jego cecha wytrzymałość jest ujemna, to czas

gojenia się ran rośnie o dwa dni.

Wyrzucenie 10 i więcej pozwala na dodanie

małej wioski zamieszkanej przez przeciętny szczep

tubylców, jakichś opuszczonych ruin czy monolitu. W

ten sposób można też odnaleźć pomniejsze skarby –

trochę złota, broń, mniej cenne kosztowności.

Wyrzucenie 15 i więcej oznacza możliwość

umieszczenia na mapie miasta tubylców, większej i

bogatszej świątyni czy społeczności niespotkanych

wcześniej istot.

Za pomocą wiedzy nie można zdobywać

broni masowej zagłady, statków kosmicznych,

mechów, smoków, butów latania podobnych

przedmiotów, które zburzyłyby klimat rozgrywki.

Element świata powinien mieścić się w konwencji gry

i mieć jakieś uzasadnienie, dlaczego istnieje. Jeśli w

okolicy nie rosną rośliny nadmiernie pobierające

wodę z otoczenia, to umieszczenie pustyni w środku

lasu nie powinno mieć miejsca. MG może

zaprotestować przeciwko pomysłowi graczy, ale dużo

lepiej wpleść go w świat w taki sposób, żeby miał

sens i nie zepsuł równowagi gry.

Walka wręcz

Walka wręcz polega zazwyczaj na serii

testów, w których gracz współzawodniczy z

przeciwnikiem. MG powinien przyznać ewentualne

dodatnie modyfikatory stronie, która jest lepiej

przygotowana do walki (na przykład znajduje się na

wyższej pozycji czy korzysta z odpowiedniej w danej

sytuacji broni – użycie sztyletu w ciasnym korytarzu

będzie tutaj dobrym przykładem). Zwycięzca w teście

zadaje rany przeciwnikowi. Jeżeli Odkrywca walczy z

kilkoma przeciwnikami, to kierujący nim gracz

wybiera, który z wrogów będzie celem ataku jego

postaci. Przed pozostałymi Odkrywca będzie tylko

się bronił. Gracz rzuca na walkę z każdym

przeciwnikiem osobno (ewentualnie z karnymi

modyfikatorami za bycie otoczonym – ustalenie ich

pozostaje w gestii MG), ale, jeśli test mu się

powiedzie, może zranić tylko wroga, który był celem

ataku. Ponadto każdy przegrany test oznacza

odniesienie ran tak, jak w walce 1:1.

Rany wylicza się tak jak przy strzelaniu.

Strzelanie

W walce chyba najczęściej zdarzają się

zgony postać, więc warto by było mieć ustalone do

niej bardziej szczegółowe zasady. W rozstrzyganiu

szybkich potyczek na broń dystansową proponuję

stosować się do wskazówek:

-Jeżeli obie strony chcą strzelić jak

najszybciej, pierwsza strzela ta z większą

Czujnością.

-Podstawowa szansa na pudło (przy

Plik z chomika:

Inne pliki z tego folderu:

Inne foldery tego chomika: