Akademia Górniczo-Hutnicza im. Stanisława Staszica w Krakowie
ODKSZTAŁCENIE PLASTYCZNE I REKRYSTALIZACJA TWORZYW METALICZNYCH
Kierunek: Inżynieria materiałowa (1 rok, niestacjonarne)
Prowadzący: Dr Inż. Janusz Ryś
Student: Mateusz Matura
1. Cel ćwiczenia.
Celem wykonanego ćwiczenia jest ustalenie wpływu wielkości odkształcenia na wielkość ziarna po rekrystalizacji.
2. Przebieg.
Do ćwiczenia wykorzystano sześć próbek wykonanych z płytek aluminiowych. Na każdej z nich zaznaczono długość początkową l0=50mm. Pojedynczym próbkom oznaczonym od 1 do 6 nadano wydłużenia 2, 4, 7, 10, 15 i 20%. Tak przygotowane próbki umieszczono w piecu o temp. 500℃ na okres 30 min. Po wyjęciu i ostudzeniu w powietrzu próbki wytrawiono odczynnikiem o składzie: 9 cz HCL, 3 cz HNO3, 2 cz HF, 5 cz H2O w celu ukazania ich makrostruktury. Następnie sprawdzono ilość ziaren występujących na 1cm2 oraz obliczono średnią powierzchnię ziarna dla każdej z próbek.
3. Zestawienie uzyskanych wyników:
a) Tabelaryczne
Nr
l0
lk
ε=∆l0l0
lzcm2
a=cm2lz
1
50
51
2
1,5
0,66
52
4
7,25
0,14
3
53,5
7
40,25
0,024
55
10
144
0,01
5
57,5
15
400
0,007
6
60
20
961
0,0001
l0 -długość początkowa
lk-długość końcowa
ε –odkształcenie
lz -liczba ziaren
a -liczba ziaren
Rys 1.
Wykres przedstawia zmniejszanie się wielkości ziaren wraz ze wzrostem odkształcenia próbki.
4. Wnioski:
Analizując wykres oraz tabele możemy ocenić wpływ odkształcenia na wielkość ziarna. W kolejnych próbkach można zauważyć prostą zależność iż odkształcenie próbki jest proporcjonalne do ilości ziaren na kolejnych paskach aluminiowych. Pierwsza próbka ma największe ziarna kolejne próbki mają coraz więcej ziaren o coraz mniejszych rozmiarach, w dwóch ostatnich próbkach ciężko gołym okiem wyliczyć liczbę ziaren. Jak widać w tabelce i w wykresie stopień odkształcenia wyraźnie wpływa na wielkość ziaren. Ćwiczenie pokazuje dokladnie w jakich miejscach tworzą się zarodki. Napodstawie wyników doświadczenia można dokładnie określić wielkość odkształcenia krytycznego dla danego materiału.
mateuszmatura18