Słowa kluczowe to słowa które mają zastrzeżoną nazwę oraz specjalne znaczenie w danym języku programowania.Wykaz słów kluczowych języka c++ wraz z krótkim opisem:
SŁOWO
OPIS
asm
Wstawianie kodu w asemblerze
auto
Klasa zmiennej lokalnej
bool
Typ zmiennej
break
Przerywa wykonywanie pętli (for, while) oraz instr. switch
case
Wskazuje na warunek insturkcji switch
catch
Wyłapuje wyjątek
char
class
Deklaracje klas
const
Klasa zmiennych, deklaracja stałych funkcji
continue
Wykonanie kolejnej iteracji pętli
default
Wskazuje na dowolny warunek insturkcji switch
delete
Zwalnianie pamięci przydzielonej dynamicznie
do
Tworzenie pętli do-while
double
else
Alternatywa dla instr. if, gdy warunek nie jest spełniony
enum
extern
Klasa zmiennej
float
for
Pętla
friend
Wskazuje zaprzyjaźnioną klasę lub funkcję
goto
Skok bezwarunkowy
if
Instrukcja warunkowa
inline
Wstawia kod funkcji w miejscu jej wywołania
int
long
Kwalifikator zmiennej
namespace
Przestrzeń nazw
new
Przydziela pamięć dynamicznie
operator
Przeciążanie operatorów
private
Stopień ochrony danych w klasie
protected
public
register
return
Zwracanie wartości przez funkcje
short
signed
sizeof
Zwraca rozmiar obiektu (typu) w bajtach
static
Klasa zmiennej, funkcje statyczne
struct
Deklaracja struktur
switch
Rodzaj instrukcji warunkowej
template
Tworzenie wzorców
this
Wskaźnik dla klas
throw
Rzucanie wyjątkiem
try
Przechwytywanie wyjątków
typedef
Tworzenia nowego typu danych
union
Deklaracja do definiowania unii
unsigned
using
Wybór przestrzeni nazw
virtual
Deklarowanie metod wirtualnych klasy
void
volatile
wchar_t
while
Rodzaj pętli
C++ jest językiem wysokiego poziomu pozwalającym na programowanie proceduralne, obiektowo-zorientowane oraz generyczne. Opracował go Bjarne Stroustrup na bazię języka C.Kody źródłowe w c++ wymagają kompilacji przeprowadzanej przez specjalne programy (kompilatory), które tworzą na ich bazie odpowiedni kod maszynowy.Zatem na początku musimy zaopatrzyć się w jeden z kompilatorów c++. Osobiście polecam g++ pod linuksa oraz Dev-C++ i djgpp pod windows/dos. Są to programy całkowicie darmowe do których odnośniki zamieszczone są w dziale linki.
Na początku chciałbym przedstawić bardzo prosty program, na przykładzie którego omówię budowę programu w c++.
12345678
#include <iostream> /* plik nagłówkowy */using namespace std;int main() //główny program{cout << "Hello world!"; //wypisanie na standardowe wyjściereturn 0; //koniec programu - zwracam 0}
Przeanalizujmy zatem kod programu. Pierwsza linia
1
#include <iostream> /* plik nagłówkowy */
rozpoczyna się od dyrektywy preprocesora. Są to polecenia dla preprocesora, które wykonywane są przed kompilacją kodu programu. Dyrektywa #include nakazuje preprocesorowi dołączenie w tym miejscu kodu pliku podanego po dyrektywie. W tym przypadku dołączony zostanie plik nagłówkowy "iostream" ponieważ będziemy używać strumieni do wypisania tekstu.
Komentarze to tekst w kodzie źródłowym, który nie podlega kompilacji a jedynie pozwala programiście komentować kod. Komentarze znacznie ułatwiają późniejsze utrzymywanie kodu, pomagają także zrozumieć działanie programu innym.W c++ istnieją 2 sposoby wstawiania komentarzy:
.../*pierwszy sposób komentowania kodukolejna linia komentarzaa to już ostatnia */...//to jest drugi sposób wstawiana komentarza...
Jak widać pierwszy sposób polega na wstawieniu komentarza pomiędzy /*(otwarcie komentarza) i */ (zamknięcie komentarza). Wszystko, co jest zawarte pomiędzy tymi znakami jest traktowane jako komentarz.Drugi rodzaj komentarza pozwala na podanie komentarza, który rozpoczyna się od sekwencji znaków //, a kończy się wraz ze znakiem nowej linii.UWAGA: Nie powinno się zagnieżdżać komentarzy pierwszego rodzaju!Należy pamiętać, że komentarz zaczyna się od sekwencji znaków /* i kończy po wystąpieniu pierwszej sekwencji znaków kończących komentarz */, a więc poniższe zagnieżdżenie komentarzy jest nieprawidłowe:
.../* początek komentarza 1komentarz 1/* początek komentarza 2komentarz 2koniec komentarza 2 */komentarz 1koniec komentarza 1*/...
Wróćmy do analizowania kodu naszego programu:
2
using namespace std;
Na razie przyjmijmy, że gdy dołączamy plik nagłówkowy "iostream" to ta linia jest zalecana (a nawet wymagana) ale to wyjaśnię nieco później.Teraz najważniejsza linia naszego programu, definicja głównej funkcji programu:
1234
int main(){ //ciało funkcji...}
Funkcje zostały dokładniej opisane w oddzielnej części kursu, jednak po krótce wyjaśnię budowę funkcji "main". Otóż słowo kluczowe int określa typ zwracanej wartości przez daną funkcję. Dla funkcji "main" będzie to zawsze int.Następnie podawana jest nazwa funkcji (w tym przypadku jest to "main", czyli główna funkcja programu). Nazwa ta jest zastrzeżona i nie można jej zmienić. Funkcja "main" jest wywoływana przez powłokę, która przekazuje jej także argumenty.Nawiasy "()" oznaczają, że mamy do czynienia z funkcją.Następnie następuje otwarcie bloku (znaki "{" - otwarcie, "}" - zamknięcie bloku).Blok kodu to jedyne miejsce gdzie można umieszczać instrukcje programu.
6
cout << "Hello world!";
Funkcja "cout" pozwala nam na wypisanie tekstu poprzez strumienie na standardowe wyjście - najczęściej jest to konsola.Dzięki tej funkcji możemy wypisywać nie tylko tekst ale także wartości zmiennych, co można będzie zobaczyć w kolejnych częściach kursu.
78
return 0; /* zwrócenie wartości 0 - (zazwyczajoznacza poprawne wykonanie programu) */
Jak każda funkcja, (prawie każda ;), funkcja "main" musi zwracać wartość odpowiedniego dla niej typu, czyli w tym przypadku jest to liczba całkowita typu int.Na koniec mała ale bardzo istotna uwaga:WSZYSTKIE instrukcje w c++ oraz deklaracje zmiennych muszą kończyć się znakiem ";"!W ten sposób poznaliśmy ogólną budowę programu w c++. Myśle, że nie jest ona skomplikowana.
Zmienne pozwalają nam na przechowywanie danych w programie. Jest kilka podstawowych typów zmiennych, które umożliwiają przechowywanie różnego rodzaju informacji.
bobw1