WYTŁACZANIE – jest procesem ciągłego formowania mieszanek gumowych. Polega na uplastycznianiu mieszanki w układzie uplastyczniającym wytłaczarki a następnie przepychaniu go – pod wpływem wytworzonego w tym układzie ciśnienia – przez głowicę formującą wyrób.
Uplastycznienie następuje w wyniku nagrzewania mieszanki przez układ nagrzewający cylindra wytłaczarki oraz w wyniku rozproszenia energii wewnątrz cylindra.
Proces technologiczny formowania półproduktów lub gotowych wyrobów polegający na wciskaniu uplastycznionego tworzywa przez dyszę wytłaczarki, która nadaje gotowy kształt formowanemu przekrojowi. Dysza znajduje się w głowicy wytłaczarki, do której ślimak podaje uplastycznione tworzywo.
WYTŁACZARKA – maszyna w której przebiega proces wytłaczania. Jej zadanie polega na dostarczeniu do głowicy odpowiednio ujednorodnionego tworzywa – przy określonym natężeniu przepływu (wydajności procesu), ciśnieniu i temperaturze. Wytłaczarki można ogólnie podzielić na: jednoślimakowe, dwuślimakowe i specjalnej konstrukcji.
STREFA ZASILANIA – jedna ze stref układu plastyfikującego w wytłaczarkach . W strefie tej tworzywo jest pobierane z leja zasypowego, wstępnie ogrzewane, zagęszczane i transportowane dalej w kierunku głowicy. Strefę zasilania stanowi odcinek cylindra wytłaczarki liczony od zasypu do miejsca, w którym zaczynają się pojawiać uplastycznione cząstki tworzywa.
STREFA SPRĘŻANIA – jedna ze stref układu plastyfikującego w wytłaczarkach. W strefie tej tworzywo przechodzi ze stanu stałego w uplastyczniony. Teoretycznie uplastycznienie tworzywa powinno być zakończone w tej strefie. Tworzywo opuszczając strefę sprężania powinno być odgazowane. Długości strefy sprężania mogą być różne w zależności od przerabianego surowca.
STREFA DOZOWANIA – jedna ze stref układu plastyfikującego w wytłaczarkach. W strefie tej zachodzi ujednorodnienie mechaniczne i termiczne przetwarzanego tworzywa oraz podwyższenie ciśnienia do poziomu potrzebnego do pokonania oporów przepływu przez głowicę. W celu uzyskania możliwie dużego ciśnienia głębokość kanału ślimaka w tej strefie jest na ogół mała.
EFEKT BARUSA – stanowi cechę cieczy lepkosprężystych, polegającą na zjawisku rozszerzania się strumienia tworzywa wypływającego z dyszy.
CYLINDER I JEGO ZADANIA:
· Odpowiednie ukształtowanie i struktura geometryczna powierzchni wewnętrznej i zewnętrznej komory roboczej; cylinder wykonany zwykle jako przelotowy walec, o dużej klasie dokładności wykonania i średnicy normalnej równej średnicy ślimaka.
· Przenoszenie obciążeń wywołanych przez ciśnienie przetłaczanej mieszanki i masę układu uplastyczniającego.
· Odkształcenie w przedziale umożliwiającym współpracę ze ślimakiem.
· Przenoszenie ciepła do i od mieszanki gumowej.
ŚLIMAK I JEGO ZADANIA:
· Wymuszenie przemieszczania mieszanki do strefy zasilania, poprzez strefę uplastyczniania i dozowania do głowicy wytaczarskiej
· Uplastycznianie i sprężania mieszanki; przekazywanie ciepła od i do mieszanki; współpraca z komorą wytłaczarki.
· Celem ćwiczenia jest zapoznanie się z działaniem i obsługą wytaczarki firmy Brabender, zjawiskami towarzyszącymi procesowi wytłaczania oraz metodami oceny wytłaczania i jakości wytłoczonego profilu mieszanki gumowej.
WYTŁACZARKA SKŁADA SIĘ Z UKŁADÓW:
Ø Uplastyczniającego:
- Cylinder wytłaczarki
- Ślimak
- Głowicę wytłaczarską
- Formownik
Ø Napędowego:
- Silnik
Ø Urządzeń pomocniczych:
- Urządzenia sterujące i kontrolne
- Urządzenia zasilania mieszanka i odbioru wytłoczyny
Skład mieszanki gumowej użytej w ćwiczeniu:
Składniki mieszanki
Ilości składników [ cz. Wag.]
Kauczuk Naturalny (NR)
100
Kreda
30
Barwnik Niebieski
Wartości temperatur:
- głowica - 80°
- formownik - 90°C
10obr/min
Lp.
l15
m
l3
Vw
Sl
Wp
-
cm
g
cm/min
%
1
3,5
3,3
2,2
14,00
0,59
4,43
2
3,2
2,8
2,0
12,80
0,60
3,21
3
2,9
13,20
0,65
3,50
4
3,8
15,20
0,73
4,72
5
4,1
3,4
2,5
16,40
0,64
5,55
6
4,2
2,6
16,80
0,62
5,91
7
4,4
17,60
0,69
6,24
30obr/min
issirit