Interferencja RNA
Nobel 2006 – Fire, Mello -> Zjaw. interferencji RNA (alias quelling, posttranskrypcyjne wyciszanie genów – dawne nazwy)
Polega ona na tym że wprowadzenie dwuniciowego mRNA do komórki blokuje obecne w komórce mRNA do niego komplementarne – regulacja transkrypcji m. in. u ssaków.
Sygnał startowy
- wirusy roślinne (gł. RNA-wirusy z 2 niciowego RNA)
- transpozony (w organizmach zwierzęcych interferencja je blokuje)
retrotranspozony -> odwr. transkryptaza -> RNA -> DNA -> i z DNA na RNA -> sygnał do interferencji
- nieprawidłowy RNA – aberracyjny RNA (abRNA) – niedojrzały RNA np. z czapeczką lub ogonem poliA
Etapy
- inicjacja
- etap efektorowy
- amplifikacja
- transmisja
Pojawiający się 2-niciowy RNA rozpoznawany przezenzym zw. Dicer („tasak”) – jest to poliRNA III, ma 2 domeny typu 3 (domena – odjednostka funkcjonalna), domenę wiążącą dsRNA, domenę helikazową, domenę PAZ (w jednych enzymach wiąże białka, w drugich RNA)
DICER tnie RNA na fragmenty długości 20-25 pz (zależnie od gatunku); powstaje siRNA (small interfering RNA) -> na każdym końcu 3’ ma on 2 niesparowane nukleotydy
A1. U ssaków, w tym człowieka – po zadziałaniu DICERa nie wszystkie siRNA wiążą się z RISC. Część zostaje rozpleciona, a RdRp dosyntetyzowuje do pojedynczych nici komplementarne łańcuchy -> i proces zaczyna się od nowa
siRNA łączy się z kompleksem białkowym RISC (RNA-induced silencing complex)
RISC – komponenty
- białko adaptorowe z rodziny argonautów
- helikaza
- nukleaza (rybonukleaza) -> „slicer”
- siRNA
Rodzina argonautów – białka filogenetycznie stare, odpowiadają za interferencję RNA; domeny PAZ (wiąże RNA) i PIWI (właściwości katalityczne)
Działanie kompleksu
- rozplecenie podwójnego łańcucha
- odcięcie łańcucha nonsensownego przez jego przyłączenie do RISC, dysocjację łańcucha sensownego
A2. U roślin do odciętego łańcucha sensownego dołącza się RNA-zależna polimeraza RNA (RdRp) i dosyntetyzowuje do niego drugą nić – powstaje dsRNA który idzie do DICERa i tak da capo al. fine.
Tak zmodyfikowany RISC (z łańcuchem nonsensownym) przeszukuje cytozol w poszukiwaniu komplementarnego mRNA. Jak go już dopadnie, wchodzi do akcji slicer – rozcina on mRNA dokładnie na pół przez co nie może się on związać z rybosomem.
Potem rybonukleazy tną taki mRNA na pojedyncze nukleotydy.
Amplifikacja -> patrz podpunkty A1 i A2
Transmisja
Prawdopodobnie fragmenty siRNA mogą być transportowane przez błony komórkowe do innych komórek, gdzie proces zaczyna się od początku.
- terapia genowa w przypadku chorób z nadmierną ekspresją genu
- infekcje wirusowe -> grypa, polio, HIV, wirusy hepatotropowe: HBV, HCV
- choroby neurodegeneracyjne: ch. Alzheimera, ch. Parkinsona, pląsawica Huntingtona (nieprawidłowe białko, huntingtonina)
- onkologia -> ciągle szuka się genu wspólnego dla wszystkich nowotworów
- choroby autoimmunizacyjne
wedruska