gracz a. k..pdf

(77 KB) Pobierz
36784988 UNPDF
ANNALES
UNIVERSITATISMARIAECURIE-SKŁODOWSKA
LUBLIN–POLONIA
VOL.XX/XXI
SECTIOFF
2002/2003
UMCS,Lublin
MARIAWOJTAK
Gracz AdamaKazimierzaCzartoryskiego
w±wietleanalizystylistycznej
Gracz d’AdamKazimierzCzartoryski`alalumi`eredel’analysestylistique
KomediiAdamaKazimierzaCzartoryskiegopt. Gracz wartopo±wi¦ci¢ana-
litycznestudium,gdy»,cho¢toprzeróbkazRegnarda,stanowiwa»nyskładnik
literackiejspu±ciznytwórcy,atak»eistotneogniwoci¡gugatunkowego.Autor
dziełabył,jakwiadomo,popularyzatorem„sztukirobieniakomedii” 1 dzi¦kiroz-
prawomteoretycznym,ustalaj¡cymregułypoetykigatunku 2 orazdzi¦kitwórczo-
±ciwłasnej. Gracz ,jakpiszeZ.Zahrajówna,to„sztukanajbardziejoklaskiwana
zewszystkichkomediiCzartoryskiego” 3 .W±ródwalorówtegoutworu,wystawia-
negobardzodługo,bowlatach1774–1790,badaczkawymienia:„»ywydialog,
lekkidowcip,[...]aktualno±¢iatrakcyjno±¢tematu” 4 .Istotnywpływnakształt
stylistycznytekstumatak»eto,»ereprezentujeontzw.sztukicharakterowe,awi¦c
utwory,wktórych„zdarzeniadocharakterówstosowno±¢maj¡”,a„intrygapryn-
cypalnemuwysługujesi¦charakterowi” 5 .
Ju»wst¦pnaanaliza Gracza uzmysławia,»epodstawowymrysemstylistycz-
nymutworujestpotoczno±¢,alewswychrejestrachwysokich,preferuj¡cych
elegancj¦,dowcip,celno±¢replik,sugestywno±¢iobrazowo±¢wysłowieniaoraz
1 Zob.D.Ratajczakowa, Komediao±wieconych1752–1795 ,Warszawa1993,s.100.
2 Ibid. ,s.100.
3 Z.Zahrajówna, Wst¦p do:A.K.Czartoryski, Komedie ,Warszawa1955,s.52.
4 Ibid. ,s.53.
5 Cytuj¦za:D.Ratajczakowa, op.cit. ,s.101.
36784988.003.png
2 MARIAWOJTAK
przewag¦ekspresjipozytywnej.Wnielicznychdialogachdlauprawdopodobnie-
niasytuacjipojawiaj¡si¦składnikiniskiegostylupotocznego,aleniesionaprzez
nieekspresjanegatywnanigdyniejestdosadna.Chc¡cuszczegółowi¢tespostrze-
»enia,postaramsi¦przedstawi¢najwa»niejszewyró»nikistylukomediiCzartory-
skiego,punktemwyj±ciaczyni¡ccharakterystycznedladramatutypywypowie-
dzi. 6 Nawi¡zuj¦przytymdorozró»nie«znanychiutrwalonychwteoriidzie-
ładramatycznegoipraktycepisarskiej,wyodr¦bniaj¡ctekstgłównyididaskalia
(pomijamkontrowersjenarosłewokółtegozagadnienia),ró»norodnetypymono-
logów:monologjakosamodzielnajednostkakonstrukcyjna,wypełniaj¡cascen¦,
monologjakodłu»szawypowied¹jednegopodmiotuwmontowanawstruktur¦
dialoguoraztzw.mowanastronie,któraprzyjmowa¢mo»eform¦monologuna
stronielubzwrotunastronie,iwreszcieform¦najwa»niejsz¡—dialog. 7
Zdotychczasowychustale«badaczywynika,»ewsztukachrealizuj¡cychry-
gorystycznieokre±lonekonwencjegatunkowe(naprzykładregułyklasycznejko-
medii)didaskalianies¡anirozbudowane,anioryginalne. 8 UtwórCzarto-
ryskiegopotwierdzat¦prawidłowo±¢.Pomieszczonywnimtekstpobocznyre-
prezentujetzw.didaskaliascenariuszowe,dookre±laj¡ce:a)ton,inat¦»eniegłosu
orazadresatawypowiedzi(wniektórychwypadkachliczbaparametrówulegare-
dukcji):„cichodoWalera”(146),„doPamfilapółgłosem,gło±nodoojca”(147),
„rzewniejszymtonem”(168) 9 ;b)innewyznacznikiekspresji:„płacze”(172);
c)ruchyigestypostaci:„zrozło»onymszlafrokiemchodzizanim”(138),„sia-
dawkrze±le”(139),„bior¡cgozabarki”(152),„całuj¡cEliz¦wr¦k¦”(170),
„kład¡cszybkopieni¡dzedokieszeni”(189).Takukształtowanymdidaskaliom
przypada¢mo»ejedyniefunkcjawspomagaj¡caikonkretyzuj¡cawybraneelemen-
tysytuacji. 10 Nieodznaczaj¡si¦onete»oryginalno±ci¡stylistyczn¡.Wyró»nia
jeraczejwysokistopie«standaryzacjigramatycznej,gdy»tongłosuokre±lasi¦
zapomoc¡kilkuprzysłówków,ruchyigestypostaciza±s¡przedstawianeprzy
u»yciuzda«prostychlubimiesłowowychrównowa»nikówzda«.Wjednejscenie
zaledwieCzartoryskiodchodziodtakukształtowanejkonwencji,nadaj¡czwi¦złe-
mutekstowipobocznemukształtwypowiedziautorskiejocharakterzeepickim:
„Walerywchodziroztargniony,jakczłek,cocał¡nocgrał”(137).
Typemwypowiedzicharakterystycznymzwłaszczadlakomediijestmowa
6 Omo»liwo±ciwprowadzeniainnychperspektywanalizpor.:M.Wojtak, Badanianad
j¦zykiemistylempolskiegodramatu (cz.I), StylistykaIV ,Opole1995oraz ead.,Stylistyczne
ukształtowaniedramatu—zało»eniaanaliz (wdruku).
7 Szczegółymo»naznale¹¢wksi¡»ceA.Stoa, Formywypowiedzidramatycznej ,Toru«
1985. 8 Ibid. ,s.284.
9 Wszystkiecytatypochodz¡zwydania:A.K.Czartoryski, Komedie ,Warszawa1955.Cyfra
wnawiasieoznaczastron¦.
10 Ofunkcjachdidaskaliówzob.A.Sto, op.cit. ,s.285–286.
36784988.004.png
 
GRACZ ADAMAKAZIMIERZACZARTORYSKIEGO... 3
nastronie. 11 W Graczu pojawiasi¦jedenrodzajtakiejmowy—zwrot
nastronie,sygnowanywtek±ciezapomoc¡formuły„aparte”.Najcz¦±ciej
funkcjonuj¡wtejrolikrótkiewypowiedzisłu»¡cych—PamfilaiReginki,
którzycelnieidowcipniekomentuj¡zachowaniainnychpostaci.ReplikiPamfila,
realizuj¡cewnajwi¦kszymstopniukonwencj¦gatunkow¡,przybieraj¡kształt
m¡drychiznacz¡cychstwierdze«,kontrastuj¡cychzarównozrozmiarami,jak
itonacj¡emocjonaln¡replikjegopana,przytłoczonegoci¦»aremnieszcz¦±cia,
jakimjestdlaniegokolejnaprzegranawkarty:
Walery: [...]Ach±licznaElizo,twojeszczególnewzgl¦dysłodzi¢mog¡goryczsytuacjimojej;
donichsi¦udam,ciebiejedyniekocha¢przyrzekam.[...]Najbole±niejszeodnosz¡crazy,gdysobie
wspominammiło±¢,któranasł¡czy,mniejjeczuj¦.
Pamfilaparte: Worekpró»ny,miło±¢gór¦bierze,[212–213]
SztukaCzartoryskiegozawierate»zwrotynastroniewspomagaj¡cenajwa»-
niejsz¡intencj¦sceny,awi¦cnaprzykładuwydatniaj¡cejejfarsowycharakter.
Przykłademmo»eby¢rozmowaszuleraOszustowiczazeStaruszkiewiczem,któ-
regoów„nauczycielgrywkarty”bierzezajegosynaWaleregoiwobszernym
samochwalczymmonologuoferujesweusługi,zapewniaj¡coichwysokiejjako-
±ci:
Wolt¦zrobi¢,kart¦zdmuchn¡¢,lisauło»y¢,wymaglowa¢niktlepiejodemnieniepotrafi.Te
doskonało±ciwszystkiepanuofiaruj¦[...];[150].
Staruszkiewiczreagujenast¦puj¡c¡replik¡:
( aparte )Kartowyprofesor!Rozumie,»ezmoimsynemsprawa.( gło±no )Wszystkiewa¢pan
tedoskonało±ciposiadaszigotowe±udziela¢,achciej»emnieinformowa¢,jakimsi¦todzieje
sposobem,»ewnadgrod¦tychtalentówurz¡dmarszałkowskiniezaprosiłwa¢panajeszcze
zkolegamijegodoskrobaniabłotapoulicachwarszawskich.
Oszustowiczaparte: Jaki»todzikiczłowiek![150].
Pozostałekrótkiewypowiedzi,którezwoliautoramaj¡statuszwrotówna
stronie,odsłaniaj¡emocjebohaterówijednocze±nieichdemaskuj¡,cowida¢
wscenierozmowyOberszt-lejtnantazWalerym,gdziekontrastmi¦dzyreplikami
pierwszegozwymienionychbohaterów—tymizdialoguitymizmowynastro-
nie—pozwalawnimwidzie¢samochwał¦tchórzempodszytego.Porównajmy:
Oberszt-lejtnant: Wieszwa±¢,ktojajestem?
Walery: Niemamtegoszcz¦±cia.
Oberst-lejtnantaparte: No,oberszt-lejtnancie,»ywo»eteraz,jegomo±¢podobnotchórzy.
( gło±no )Jednakwszyscymnieznaj¡ije»eliwa±¢tegoniewiesz,nauczsi¦wa±¢,»ewmie±cie
idworuzabratjestemzewszystkimi,wsz¦dziesi¦podobam—bomgrzeczny,wszyscymniesi¦
boj¡—bomwaleczny.Panowiezowi¡mnieprzyjacielem,akobietkipółkownisiem[194].
11 Ibid. ,s.248–261.
36784988.005.png
 
4 MARIAWOJTAK
Ogólniemo»napowiedzie¢,»eautor Gracza nienadu»ywamowynastronie.
Posługujesi¦t¡form¡wypowiedzizgodniezkonwencjamigatunku,dbaj¡c
ostosownefunkcjonalnewyposa»eniereplik,któreznaturys¡sztuczne,gdy»
naruszaj¡tokiporz¡dekdialogu.
Jedn¡zkonwencjonalnychformwypowiedzikomediowejjestmonolog
traktowanyjakowypowied¹postaci,którazostajesamanascenie.Wutworze
Czartoryskiegotegotypuwypowiedzifunkcjonuj¡przedewszystkimwroli
tekstówprzedstawiaj¡cychstanemocjonalnybohatera.Porównajmydlaprzykładu
wypowied¹Walerego(scena10,aktII):
Jest»ena±wiecieczłowiekszcz¦±liwszy?Wracamiserce,któremichciałaodbiera¢,dopełnia
miar¦»yczeniamego,łaskizlewanamnie[171].
Wzgodziezkonwencj¡pozostaj¡tak»etewypowiedzimonologowe,które
słu»¡ujawnianiuzamiarówbohaterawył¡cznieprzedodbiorcamisztuki,czego
wyrazistymprzykłademjestwypowied¹Staruszkiewicza:
Podobnosi¦memubratuniebardzoposzcz¦±ciwrozpocz¦tychmiło±ciach;zechc¦wznieci¢
przeszkody,chocia»bynato,»ebymusi¦sprzeciwia¢.Dwojak¡sobiewtymzakładamrozkosz:
isynao»eni¢,ibratupsot¦wyrz¡dzi¢[149].
Wkonwencjikomediicharakterowejmieszcz¡si¦te»monologi,któresłu»¡
bezpo±redniemucharakteryzowaniupostaci,wyprzedzaj¡cteskładnikiintrygi,
któreilustruj¡wskazanewprostcechybohatera.Porównajmydlaprzykładu
nast¦puj¡cesłowaPamfila,dotycz¡cejegopana:„[...]botenWaleryjakwór
dziurawy,nicsi¦wnimnieutrzyma”(137).
Monologiwypełniaj¡cescen¦s¡wo±wieceniowychkomediachnaogół
wielofunkcyjneisłu»¡przedewszystkimspajaniuw¡tkówintrygi,ułatwiaj¡c
odbiór. 12
Mówi¡comonologachniemo»napomin¡¢dłu»szychreplikpowoduj¡cych
monologizacj¦(okre±lenieStoa)dialogu,asłu»¡cychwkomediidotego,by
wprostsformułowa¢dydaktyczneprzesłaniesztuki.Rol¦tak¡pełnimonologowa
wypowied¹Reginki,wygłoszonawobecno±ciPamfila,boprzecie»niedoniego
zasadniczoadresowana,wktórejsłu»¡caElizyostrooceniapost¦powaniemłodych
szlachcianek,dozwalaj¡cych,byoichwzgl¦dystaralisi¦kawalerowienieznaj¡cy
galanterii,awi¦ctacy,którzy„nicinnegonieumiej¡,jakprzyj±¢,porwa¢dam¦
zar¦k¦,rozwali¢si¦nakrze±le,zagłuszy¢j¡roz±miawszysi¦jejwuchoztłustej
historyjki,któr¡samipowiedzieli[...]”.Omo»liwo±cizmianytejsytuacji
Reginkawypowiadasi¦wnast¦puj¡cysposób:
12 Szerzejnatentemat:M.Wojtak, Dialogwkomediipolskiejnaprzykładziewybranych
utworówzXVIIiXVIIIwieku ,Lublin1993.
36784988.001.png
 
GRACZ ADAMAKAZIMIERZACZARTORYSKIEGO... 5
Alete»itoprawda,»esobietroch¦winnekobiety.Wi¦cejbyichszanowano,gdybysi¦same
bardziejszanowały,gdybyichwzgl¦dybyłynagrod¡grzeczno±ci,przymiotów,uczciwo±ciiodwagi,
mniejgburów,tchórzówiszalbierzówbyłobywPolszcze.[...]lubotoniemodaterazchwali¢ani
Polaka,aninicpolskiego,lubotowieludamnaszychpowie±¢,»eanikocha¢,anibawi¢Polaknie
umie,Polaksi¦jednakdowszystkiegourodził,bylebygoktozach¦ci¢umiał(134).
MonologReginkizyskujewi¦ksz¡mocperswazyjn¡izarazemstajesi¦
narz¦dziemosobliwejgryzodbiorc¡sztukidzi¦kinast¦puj¡cemukomentarzowi
Pamfila:„Twojekazanie,kochanko,iostre,idługie”(135).
Ko«cz¡ct¦cz¦±¢rozwa»a«trzebadoda¢,»ewkomediicharakterowejnie
mo»ezabrakn¡¢monologów,wktórychpostaciprzedstawiaj¡si¦jakoosoby
wielkoduszne,szlachetneidobre(por.monologDorantazesceny1.aktuIII,
wktórymwyra»aonzrozumieniedlapost¦powaniaElizyodrzucaj¡cejjego
o±wiadczynyideklaruj¡cejmiło±¢doWalerego)lubjakoczarnecharaktery(por.
monologOszustowiczazesceny10.aktuI.
Najwa»niejsz¡form¡wypowiedzidramatycznejs¡jednakdialogi.Kome-
diastworzyławłasnekonwencjedialogowepreferuj¡crozmowyprzypominaj¡ce
kształtemdialogipotoczne,dostosowanedostatususpołecznegobohaterów.Dia-
logiwsztuceCzartoryskiegonieodbiegaj¡odtegomodelu.Wst¦pnaanalizapo-
zwalamówi¢owieloaspektowychpowi¡zaniachzwzorcemrozmowypotocznej.
Jakwinnycho±wieceniowychutworachkomediowychobserwujesi¦w Graczu
nawi¡zywaniedostrukturydialoguzuwzgl¦dnieniemjegopodstawowychcz¦-
±ci,awi¦cotwarcia,orientacji,przedmioturozmowy,konkluzjiizamkni¦cia. 13
Segmentyowepodlegaj¡te»analogicznymprzekształceniom.Otwarciebyłopo-
mijanelubrealizowanewmimetycznysposób,zapomoc¡formułpowitalnych.
W Graczu zostałyuwzgl¦dnionedwietakieformuły:„Nogi±ciskamwa¢panudo-
brodziejowi”(149),„Kłaniam,mojapani,jak»emisi¦miewasz?”(172).Rzadko
te»pojawiasi¦standardowepo»egnaniewfunkcjizamkni¦ciadialogu:„Adieu!”
(137)—ReginkadoPamfila;„Całuj¦r¡czkipanówmoich”(172)—Wygodnic-
kadokilkuosób.Znaczniecz¦±ciejdialog(czasemmonolog)zawieraformuł¦
zapowiadaj¡c¡nadej±cienowejpostaci.Brakjednakjeszczew Graczu skostnia-
łychrealizacjiwrodzaju:„Ale(oto)Xidzie”,„AleotoX”;„Otó»Xidzie”.
Wymienioneschematys¡uzupełnianeododatkoweinformacje,wa»nedlabudo-
waniawizerunkupostacilubkreowaniaintrygi:„Mo±cipanie,dalej»ewnogi!
Tatulonaszidzie.”(144),„Otó»isamidzie,oczymusi¦,widz¦,±miej¡.”(185),
„Siodlarzawidz¦naszego,musiałzw¡cha¢pieni¡dze”(188).
Redukcjamogłaobejmowa¢tak»efaz¦orientacjilubprzeciwnietenwła±nie
segmentdialogubyłnadmiernierozbudowanyiemancypowałsi¦przybieraj¡c
13 Pisz¦natentematbardziejobszerniewrozprawach: Komediiprzeobra»enia,modyfika-
cje,transformacje(zarysproblematyki) i Komedioweobrazypotoczno±ci—zarysproblematyki
(wdruku).
36784988.002.png
 
Zgłoś jeśli naruszono regulamin