YAMAHA RX-V640RDS.pdf

bardzo podobnie. Poza doda−

niem pokrętła wyboru źródła

(w RX−V630 służyły do tego

dwa przyciski), zmieniono kształty nie−

których przycisków i przeniesiono dwa z

nich na drugą stronę panelu. Z poprzed−

niej wersji zachowano ten sam wyświet−

lacz matrycowy w charakterystycznym

dla Yamahy kolorze bursztynowym, ale

wprowadzono czerwone podkreślenie

aktualnie wybranego źródła. Wysokość

płyty czołowej zwiększono o 1cm, z po−

zoru niewiele, jednak RX−V640 wygląda

dzięki temu poważniej. Panel wykonany

jest z aluminium i dostępny w kolorze

czarnym lub tytanowym. Pokrętło głoś−

ności, choć bardziej okazałe, niestety jest

w dalszym ciągu wykonane z plastiku.

Na tylnej ściance wprowadzono nie−

wiele zmian, ograniczonych jedynie do

innego położenia niektórych gniazd. I

bardzo dobrze − Yamaha RX−V630 by−

ła jednym z najlepiej wyposażonych am−

plitunerów w swojej klasie i jej następca

może spokojnie kontynuować tę trady−

cję. Do dyspozycji mamy tu aż pięć

wejść cyfrowych, w tym cztery optyczne

i jedno koaksjalne, jedno cyfrowe wyj−

ście optyczne, po pięć wejść S−video

i kompozyt, z których jedna para znajdu−

je się na przedniej ściance razem z pod−

ręcznym wejściem cyfrowym i liniowym,

po trzy wyjścia S−video i kompozyt, a

także rzadko spotykane w tej klasie ce−

nowej wejścia i wyjścia komponent. Po

stronie analogowej mamy do dyspozycji

cztery wejścia liniowe, trzy pętle, które

możemy wykorzystać do podłączenia

magnetofonu, magnetowidu lub innego

rekordera oraz wejście 6.1. Nie zabrakło

Yamaha RX−V640RDS

RX−V640 to pierwszy z nowej linii amplitunerów przygotowanych na sezon

2003/04, oznaczonych końcówką “40”. Do naszego kwietniowego testu

amplitunerów z przedziału 2500−3000zł trafił jeszcze poprzednik,

RX−V630 , który został udostępniony również teraz, aby tym łatwiej

odnaleźć różnice pomiędzy obydwoma modelami.

także wyjść na zewnętrzne końcówki

mocy oraz terminali dla drugiej pary ko−

lumn przednich.

Jeżeli chodzi o zastosowane dekode−

ry, to poprzedni model wyznaczył na tyle

wyśrubowany poziom w swojej klasie ce−

nowej, że ciężko tu coś poprawić. Mamy

więc do dyspozycji Dolby Pro Logic II,

Dolby Digital−EX, DTS−ES Matrix i Disc−

rete, DTS Neo:6 oraz kilkanaście dodat−

kowych własnych trybów.

Obsługa Yamahy jest bardzo prosta i

średnio doświadczony użytkownik bę−

dzie bez problemu w stanie dokonać

wszystkich ustawień bez zaglądania do

instrukcji obsługi. Mieliśmy zresztą okaz−

ję to sprawdzić w praktyce − testowany

egzemplarz trafił do nas bez instrukcji

(była w tym czasie dopiero tłumaczona

na język polski), a mimo to wszystkie

ustawienia zajęły nam nie więcej niż pięć

minut. Jest to tym bardziej godne pod−

kreślenia, że najróżniejszych opcji i usta−

wień jest tu naprawdę dużo − do tego

stopnia, że w nowym modelu Yamaha

zdecydowała się podzielić je na podgru−

py nazwane odpowiednio Sound, Input

oraz Option. Dla najbardziej “opornych”

użytkowników wprowadzono jednocześ−

nie podmenu Basic, które pozwala na

dokonanie wszystkich podstawowych

ustawień w trybie graficznym.

Najistotniejsza zmiana, jaką wprowa−

dzono w modelu RX−V640, to nowy spo−

sób kalibracji głośników. Przy okazji tes−

tu poprzedniego modelu krytykowałem

konieczność podawania przez użytkow−

nika czasu opóźnień w milisekundach,

podczas gdy większość konkurencji

przeszła już na bardziej wygodny system

podawania odległości do poszczegól−

nych głośników w metrach. W najnow−

szym modelu rozwiązano już ten prob−

lem, a biorąc pod uwagę dokładność, z

jaką można wprowadzać odległości do

poszczególnych głośników (10cm) oraz

regulować ich głośność (0,5dB), Yama−

ha oferuje obecnie jeden z najbardziej

zaawansowanych systemów kalibracji w

tej klasie cenowej.

RX−V640

Cena [zł]

2950,−

Pod względem brzmienia

640 prezentuje krok naprzód w

porównaniu do swojego utytuło−

wanego przecież poprzednika. 630

przy wszystkich swoich zaletach była

czasami krytykowana za zbyt szczupłą

i jasną prezentację średnicy. RX−V640

gra wyraźnie cieplej, bardziej “audio−

filsko”. Średnica jest pełniejsza i bar−

dziej naturalna. Zyskuje na tym najbar−

dziej zwykłe stereo, o ile bowiem pod−

czas oglądania filmów delikatne rozjaś−

nienie nie przeszkadza, o tyle przy mu−

zyce może stanowić już powód do na−

rzekań. Dzięki temu drobnemu “retu−

szowi” Yamaha gra teraz równie przy−

jemnie w kinie, jak i w stereo.

Efekty przestrzenne, podobnie jak u

poprzednika, stoją na bardzo wysokim

poziomie. Tworzone pole dźwiękowe

jest bardzo homogeniczne, dźwięki do−

biegają z konkretnych miejsc w prze−

strzeni, a nie tylko z poszczególnych

głośników. Doskonale wypadły dzięki

temu filmy z dużą ilością informacji w

kanałach efektowych, jak na przykład

“Szeregowiec Ryan” czy “Helikopter w

ogniu”. Także w tradycyjnym stereo

Yamaha nie ma się czego wstydzić −

scena ma odpowiednio ukształtowane

rozmiary, a lokalizacja pozornych źró−

deł dźwięku jest bardzo precyzyjna.

Nie zawodzi także rozdzielczość −

Yamaha jest w stanie oddać zaskaku−

jącą ilość najdrobniejszych szczegó−

łów, czyniąc to w bardzo elegancki,

swobodny i niewymuszony sposób.

Tymczasem na rynku amplitunerów

widzimy dwóch wyraźnych liderów tej

klasy cenowej − Denona 1803 i Yama−

hę 640. Obydwa zasłużyły na komplet

piątek. Ale to dopiero początek sezo−

nu.

Dystrybutor:

AUDIO KLAN

WYKONANIE, KOMPONENTY : Zaawansowane

firmowe dekodery, solidna obudowa.

OCENA: b. dobra

FUNKCJONALNOŚĆ i NOWOCZESNOŚĆ: Komplet

dekoderów, bogactwo wszelkiego rodzaju wejść

i wyjść, wyjścia na zewnętrzne końcówki mocy,

uniwersalny pilot, niezwykle prosta i intuicyjna

obsługa.

OCENA: b. dobra

BRZMIENIE : Wyważone i naturalne. A przy tym

doskonała rozdzielczość i efekty przestrzenne.

OCENA: (KINO/STEREO)

b. dobra / b. dobra

OCENA KOŃCOWA:

BARDZO DOBRA

6/2003

N a pierwszy rzut oka wyglądają

Plik z chomika:

Inne pliki z tego folderu:

Inne foldery tego chomika: