Reason 2 Live (beta).pdf

Reason 2 Live

by Razjelka

beta: jenny13

PROLOG

- DzieńdobryBello– wesołygłosJennifer,jakcoranoroznosiłsiępotym

znienawidzonym przeze mnie pokoju, oznajmiając koniec mojego snu A raczej

udawania, że śpię Poczułam na policzku nieśmiałe, styczniowe ciepło promieni

słonecznychichłodnypodmuchświeżegopowietrza,gdypielęgniarkaodsłoniłaciężkie,

szpitalnezasłonyiotworzyłaokno

Niechcęotwieraćoczu,niemamsiłyWystarczy,żeczujętensmródchoroby,

leków i śmierci słyszę aparaturę kliniczną i głosy, obwieszczające kolejnemu

pacjentowi,jegowyniki,czyprognozyNiemamochotyznowutegooglądaćNienawidzę

tegomiejsca,alebardziejprzerażamniemyśl,żejeopuszczamŻemuszęzacząćod

nowaiwkońcuzapomnieć,dlaczegosiętuznalazłam

– Wstawajśpiochu,dziśtwójwielkidzień

MójWielkiDzieńNocóżjabymgotaknieokreśliłaraczejNiechMnieKtoś

Dobije.

Radosny nastrój Jen, zawsze kontrastował z pogodą za oknem i moim

nastawieniemdożyciaChybawłaśniedlategobyłajedynąosobą,którąjeszczejakoś

tolerowałamJejniedałosięnielubićStarsza,siwiejącajuż,drobnakobieta,któramiała

wsobieoptymizmienergiędziecka,pomimowiekuiwykonywanegozajęcia,potrafiła

rozczulićkażdegoPoczterechmiesiącachopiekowaniasięmną,stałasiędlamnie

prawiejakmatka

Matkakolejnamyśl,którejniechcęwmojejgłowieJeszczenieteraz,anajlepiejnigdy

Jużsamaniewiemoczymmyśleć,bowszystkopowodujebólnaszczęścieniefizyczny,

amożenanieszczęścieChybawolałabymznowupoczućtozmasakrowaneciało,smak

krwiwustach,bólwpłucu,gdyprzebijałojezłamaneżebro,czygruchotanieczaszki

Mogłabymprzeżywaćtowszystkoodpoczątkudokońcażycia,bezprzerwy,bylejużnie

czućtegobóluwsercuiw duszyNiestety,toluksus,naktórymnieniestaćZabawne,że

najdłużejpamiętamyto,oczymchcielibyśmyzapomniećAlejaniechcezapomniećja

chcę,żebytonigdysięniestałoTonigdysięniestałoMożejakbędętopowtarzaćbez

przerwy, to w końcustaniesięprawdąAmożezaczynamwariowaćodtychleków,od

tegomiejsca,osamotnieniaitejemocjonalnejczarnejdziurywktórejsięznalazłam

Mamsiedemnaścielat,aczujęsięstarszaodJenniferCzujęsięstarszaodwszystkich

żyjącychludzi,bo martwaCzasamiżałuję,żewybudziłamsięztejśpiączki,żemnie

odratowali,poskładalidokupyizpowrotemwsadziliwtociało,któregopomimo

zagojonychran,ciąglesięwstydzę.

- Bello!Wstawajsłodziutka,noilemożnaspać?Spójrzjakipięknydzień, nie

zmuszaj mnie, żebym znowu wyciągała cię z łóżka śpiewając „Ayo technology” –

powiedziała tak roześmianym głosem, że w końcu zmusiłam się do oficjalnego

obudzeniaOtworzyłamoczyirozejrzałamsiępopokojuspodprzymrużonychpowiek

Malutkie, pomalowanenadelikatnybłękitpomieszczeniebyłomoimdomemtakdługo,

żeniemalbyłomismutno,żewidzęgoporazostatniTakjakiJen

- Będzie mi ciebie brakowało – powiedziałam, sama zdziwiona swoją

wylewnością

- Ochzłotkojasięnigdzieniewybieram,będętutajZawszebędzieszmogła

mnie odwiedzić A właśnie! Zapomniałabym z tego wszystkiego nawet będziesz

musiałasiętuzjawiać,borazwmiesiącumusiszsięstawiaćnakontrolę,noiudr

AndersonaChyba,żeprzeniesieszsiędoinnegoszpitala,gdzieśbliżejtegotwojego

Folks.

- Forks, ta wiocha to Forks – poprawiłamjąniechętnie,bowsumiemiałam

gdzieś,jakąnazwęnosimieścinadoktórejsięprzeprowadzam,żebyzamieszkaćz

ojcem... – Iniezamierzamsięprzenosićdoinnegoszpitala,tutajwszystkichjużznam,

wszyscyznająmnie,azForksdoPhoenixniejestznowuażtakstraszniedaleko

- Genialnie! Nawet nie wiesz, jak mnie to cieszy To bardzo ważne, żeby

prowadzilicięcisamilekarzedrAndersonbyłbyzałamanygdybyśodniegoodeszła,

bardzociępolubił- ZażartowałaJen,doskonalezdającsobiesprawęztegojakdoktora

denerwujemojemilczenieifakt,żeon,światowejsławypsycholog,jakośniepotrafido

mniedotrzeć

Niewiem,jaksobieporadzębeztejzwariowanejpigułyChociażnaszarelacja

ogranicza się do jej wesołego, nieustannego gderania i mojego wtrącania jakiegoś

ponurego zdania co jakiś czas, to nie miałam nikogo innego Ojciec rzadko mnie

odwiedzałPrzezpierwszedwatygodnie,gdybyłamwśpiączce,podobnocałyczascały

czasprzymoimłóżkuGdysięobudziłam,jegoradośćszybkozamieniłasięwsmutek,bo

zorientowałsię,żejegoBellsjeszczeniewróciłaichybaniewrócitakszybkoNie

potrafiliśmyzesobąrozmawiaćOnniemógłpatrzećnamojecierpienie,ajaniemogłam

znieśćjegowspółczuciaNocóżterazniebędziemymieliinnegowyboru

- Dobrzesłodziutka,totysiępakuj,japostaramsięotwójwypisnajszybciejjak

sięda,tak,żebyśzdążyłanasamolotMamnadzieję,żeCharlieodbierzecięzlotniska,

żebyśsamaniemusiałatłucsięprzezobcemiastoDobrze,żeterazsąferieZaległościz

poprzedniegosemestruzaliczyszwwakacjeimożeniebędzieszmusiałapowtarzać

całegorokuWiem,żepowrótdoszkołycieszycięniesamowicie– puściładomnieoko

taknieporadnie,żeprawiesięuśmiechnęłam - Dostanieszjeszczereceptęnaleki

przeciwbóloweitwojeulubioneantydepresyjnecukierki- Jenwyliczałaoczymmam

jeszczepamiętaćicozałatwić,alejamyślamibyłamjużgdzieindziej

ZoloftWkońcuprzestanębraćtoświństwoTerazniktmnieniezmusiMożew

końcubędęsobą,anietąotępiałą,ponurąlaską,którejnielubięChociażjedenplus

SzkołaMasakraNowaszkołaMegamasakraPoważnyminus

Rozdział 1

Jeszczetylkopięć minutbłagamModliłamsię,aletennagórzemachyba

ważniejszesprawynagłowie,niżmojeproblemyzporannymwstawaniemCzyz

czymkolwiek innym Naciągnęłam poduszkę na głowę zastanawiając się, ile czasu

zaoszczędzę,jakniezjemśniadaniaijadącdo szkołyprzekroczędozwolonąprędkość

SzkołaNotakBraksłów

Zawszelubiłamsięuczyć,teraznawetjeszczebardziejTojestjednazmoich

niezawodnych metod skupiania myśli na czymś innym, niż na rozpamiętywaniu

przeszłościJednakszkołatonietylkonaukaToteżinniuczniowie,niestety

- Bellspospieszsię!Spóźniszsiędoszkoły!– głosojcadobiegającyzdołuwyrwał

mniezzamyśleniaisprowadziłnaziemieNieważnejakgłębokomiałamwszystko,to

CharliegonielubiłammartwićiniechciałamsprawiaćmuproblemówTeraztylkoonmi

został,chociażniemogępowiedzieć,żebybyłmiszczególniebliskiWymienialiśmyze

sobąinformacje,byliśmydlasiebiemiliityleObojetrzymaliśmysięnadystans,byle

tylkoniewejśćsobiewdrogęiniezburzyćtejpozornejsielankiChociażzdawałam

sobiesprawę,dlaczegomiędzynamipanujetaatmosferanietykalnościOnniewiedział,

jaksiędomniezbliżyć,ajanocóżniechciałam,żebysięzbliżałByłomidobrzetak,

jakbyłoAprzynajmniejtakmisięwydawało

Wstałampospieszniezłóżka,uważając,żebynienadepnąćnanic,coleżałona

podłodze,atrochętegobyłoPorazkolejnyobiecałamsobie,żedzisiajtojużnaprawdę

posprzątamtewszystkieksiążki,płyty,ciuchyiogarnęwkońcutensyfitu,iwżyciu

RozejrzałamsiępopokojuiwestchnęłamzrezygnowanaWyglądałjakbyktośwrzuciłtu

granatispierdoliłJakimścudemudałomisiędojśćdołazienkiniepołamawszyprzy

tymnóg, więcodetchnęłamzulgąAleniestetyspojrzałamwlustro Co prawda

wyglądałamlepiejniżtrzymiesiącetemu,kiedywychodziłamzeszpitala,aledalejnie

wróciłamdodawnejwagiNiemamapetytu,zatoszarąceręimatowewłosy,któremam

strasznąochotęobciąćIobetnęZawszelubiłammojedługie,brązowepukle,aletobyło

kiedyśTerazjesteminna

Umyłamsiętakszybkonailetobyłomożliwe,nierobiącsobieprzytymkrzywdy,

wpadłamdopokoju,potykającsięokartonzksiążkami,któryleżałtakodczasumojej

przeprowadzkiiprzeklęłampodnosemChwyciłamwręcejakieśspodnieibluzę,

wszystkojednoktóre,bylebyłyczarneTenkolordawałmipoczuciebezpieczeństwai

niewidzialnościNiechciałam,żebyktokolwiekzwróciłnamnieuwagęNiechwszyscy

mnieignorują,takjakdotejpory,niechsięnieodzywająiniechnawetnamnienie

patrząNiechsięzachowujątak,jakjazachowujęsięwobecnichDalejudawajmy,żenie

istniejemy.

Wpakowałamdoplecakapodręcznikiinotatki,wprzelocieżyczyłamojcumiłego

dniaijużpochwilibyłamwmoimsamochodzieDoodtwarzaczawcisnęłamukochaną

płytę Lostprophets w nadziei, że odegna moje ponure myśli Niestety, kiedy

przekręciłamkluczykwstacyjce,przedoczamistanąłmiscenariuszkolejnegodnia,

takiegosamegojakwszystkiepoprzednieZnowuodechciałomi sięwszystkiegoCojaw

sumierobię?Pocotowszystko?Próbowałamżyćnormalnieodtrzechmiesięcyudaję,

żeżyjęijużzaczynałambyćzmęczonatym nieżyciem Całyczasmamwrażenie,żetonie

jestemja,żetojakiśżartPrzecieżniemożnabyćażtak pustym

PoczułamszczypaniepodpowiekamiObiecałamsobiejużtylerazy,żeniebędę

płakać,żebędęsilna,aterazjużnawetniepamiętamdlaczegoWkońcukogoobchodzą

mojełzy?

Charlie’go

PorzuciłampomysłskręceniawstronęurwiskanaplażywLa Pushipojechałam

doszkoły

***

- EeeeeeediojEdikiedytysięchłopieweźmieszwkońcuzatęlaskę?Co?Ilewy

jużchodziciezesobą?Dwatygodnie?NoNajwyższapora– Emmett roześmiałsięna

całegardło,posyłającEdwardowikuksańcawbrzuch– JesteśidiotąTanyakleisiędo

ciebiejakkociekłakidomokrychrąk,atysięwykręcaszWeźjejwkońcuściągnijte

gacie,toodrazuprzestaniesięczepiaćoinnelaskiJakpoczuje,żezależycinaniej,tojuż

niebędziezazdrosna

Edwardspojrzałna przyjacielazesporądawkąpowątpiewaniawto,coprzed

chwiląusłyszałPokręciłgłowąipociągnąłgowstronębudynkuszkoły

- Em, pozwól, że będę stosował się do rad w sprawach damsko-męskich

wyłącznie tych osób, które kiedykolwiek były w jakimś związku. OK.? – Edward

przyspieszyłkroku,zostawiajączasobąnieźlewkurzonegotowarzysza

- Tyfiucie!!Dobrzewiesz,żechodziłemzRosie,coprawdakrótko,alezawsze-

Minęli samochody zaparkowane na parkingu i zatrzymali się u podnóża schodów,

prowadzącychdogłównegowejściaszkoły

- Sorrystary,zapomniałem,żeprzedszkoleteżsięliczynieczekaj,zwracam

honor,tobyłapierwszaklasaTakdługozasypywałeśjącukierkami,ażwkońcu

przywaliłaciprostowzębyplastikowympojemnikiemnaśniadanie Dobrze,żeto

mleczakibyły,bopoświęcaćstałeuzębieniewimiętychkilku Och Emmett nic ci nie jest?

Plik z chomika:

Inne pliki z tego folderu:

Inne foldery tego chomika: