H. Harrison Opcja Turinga.pdf

Harry Harrison

Marvin Minsky

OPCJA TURINGA

(Przełożył: Zbigniew A. Królicki)

Dla Julie, Margaret i Henry'ego; Moirze i Toddowi -

historia waszego jutra

TEST TURINGA

W 1950 roku Alan M. Turing, jeden z pionierów informatyki, rozważał problem, czy

maszyna może myśleć. Ponieważ trudno zdefiniować czynność myślenia, zaproponował, by

zacząć od zwykłego komputera i postawić sobie pytanie, czy zwiększając jego pamięć i

szybkość, a także zapewniając odpowiednie oprogramowanie, możemy sprawić, że maszyna

odegra rolę człowieka? Oto jego odpowiedź:

”Pytanie: «Czy maszyny mogą myśleć?» uważam za zbyt banalne, aby zasługiwało na

dyskusję. Jednakże uważam, iż pod koniec tego wieku sens słów i ludzka świadomość

zmienią się tak bardzo, że będzie można mówić o myślących maszynach, nie budząc

sprzeciwu słuchaczy”.

Alan Turing, 1950

Ocotillo Wells, Kalifornia

8 lutego 2023 roku

J. J. Beckworth, prezes Megalobe Industries, był zaniepokojony, chociaż wieloletnia

wprawa w panowaniu nad sobą zapobiegała jakiemukolwiek uzewnętrznianiu tego

zmartwienia. Nie był przestraszony ani wzburzony - po prostu zaniepokojny. Obrócił się na

swoim fotelu, by spojrzeć na widowiskowy pustynny zachód słońca. Czerwone niebo za

granią San Ysidro na zachodzie rzucało rdzawy blask na wznoszące się na północy góry Santa

Rosa. Wieczorne cienie ocotillo i kaktusów kreśliły przed nim długie linie na szarym piasku

pustyni. Zazwyczaj ten piękny widok cieszył go i uspokajał. Nie dziś. Ciche brzęczenie

interkomu wyrwało go z zadumy.

- O co chodzi? - zapytał.

Aparat rozpoznał głos i się włączył. Odezwała się sekretarka:

- Jest tu doktor McCrory i chciałby z panem porozmawiać. J. J. Beckworth zastanowił

się, dobrze wiedząc, czego chce Bill McCrory, i mając ochotę kazać mu zaczekać. Nie, lepiej

zapoznać go z sytuacją.

- Wpuść go.

Drzwi zaskrzypiały i wszedł McCrory. Bezszelestnie przemaszerował przez gabinet,

gdyż gruby dywan z czystej wełny tłumił odgłos kroków. Był żylastym, kościstym

mężczyzną, chudym jak szczapa w porównaniu z przysadzistym prezesem. Nie nosił

marynarki, a krawat miał poluzowany. Na wyższych szczeblach Megalobe nie obowiązywały

takie formalności. Jednak miał na sobie kamizelkę z kieszeniami pełnymi długopisów i

ołówków, tak niezbędnych każdemu inżynierowi.

- Przepraszam, że niepokoję - rzekł, nerwowo wyłamując palce, nie chcąc ponaglać

prezesa firmy - ale jesteśmy gotowi do pokazu.

- Wiem, Bill. Przykro mi, że każę wam czekać. Jednak zaszło coś nieoczekiwanego i

na razie nie mogę się stąd wyrwać.

- Zwłoka spowoduje problemy z bezpieczeństwem.

- Doskonale zdaję sobie z tego sprawę.

J. J. Beckworth nie okazywał irytacji. Nigdy nie robił tego wobec tych, którzy stali

niżej od niego w hierarchii firmy. Może McCrory nie wiedział, że prezes osobiście

nadzorował projektowanie oraz instalację systemu zabezpieczeń. Przez chwilę gładził swój

jedwabny krawat, samym zimnym milczeniem udzielając reprymendy.

- Będziemy musieli poczekać. Na nowojorskiej giełdzie niespodziewanie zakupiono

duży pakiet akcji. Tuż przed zamknięciem.

- Naszych akcji, sir?

- Naszych. Tokijska jest nadal otwarta, działa teraz przez dwadzieścia cztery godziny,

i najwidoczniej dzieje się na niej to samo. Nie ma w tym żadnego sensu finansowego. Naszą

firmę założyło pięć największych i najpotężniejszych korporacji elektronicznych w tym kraju.

Całkowicie kontrolują Megalobe. Zgodnie z prawem pewna liczba akcji musi być w obiegu,

jednak nie ma mowy o tym, aby ktoś zdołał nas wykupić.

- A więc co się dzieje?

- Sam chciałbym wiedzieć. Wkrótce zaczną nadchodzić raporty od naszych maklerów.

Wtedy pójdziemy do twojego laboratorium. Co chcesz mi pokazać?

Bili McCrory uśmiechnął się nerwowo.

- Myślę, że lepiej wyjaśni to Brian. Twierdzi, że nastąpił przełom, na który od dawna

czekał. Obawiam się, że go nie rozumiem. Ta sztuczna inteligencja to dla mnie czarna magia.

Ja jestem od telekomunikacji.

J. J. Beckworth ze zrozumieniem pokiwał głową. W tym ośrodku badawczym działo

się teraz wiele rzeczy, jakich nie przewidywał początkowy plan. Megalobe zostało założone

w jednym celu: aby dogonić, a może nawet prześcignąć Japończyków w dziedzinie badań nad

HDTV. Telewizja wysokiej rozdzielczości, czyli szerszy ekran i dobrze ponad tysiąc linii.

Stany Zjednoczone o mało nie spóźniły się na ten pociąg. Poniewczasie, uświadomiwszy

sobie, że zagraniczne firmy zdominowały światowy rynek telewizorów, założycielskie

korporacje połączyły swoje wysiłki z Pentagonem - ale dopiero wtedy, gdy prokurator

generalny przymknął oko, a Kongres tak zmienił ustawę antymonopolową, by pozwoliła na

stworzenie tego nowego rodzaju konsorcjum. Już na początku lat osiemdziesiątych

Departament Obrony lub raczej Agencja Zaawansowanych Badań Obronnych, będąca jednym

z jego nielicznych, kompetentnych technicznie wydziałów, uznała HDTV nie tylko za ważny

instrument przyszłych działań wojennych, ale także istotny czynnik postępu

technologicznego. Tak więc nawet w okresie cięć budżetowych agencja zdołała wysupłać

fundusze potrzebne na badania.

Kiedy już podjęto niezbędne decyzje finansowe, w odludnym miejscu na

kalifornijskiej pustyni błyskawicznie zgromadzono wszelkie możliwe zdobycze współczesnej

technologii. Tam, gdzie przedtem były tylko jałowe piaski - oraz kilka małych farm z sadami

nawadnianymi z ujęć wody gruntowej - powstało ogromne i nowoczesne centrum naukowe. J.

Plik z chomika:

Inne pliki z tego folderu:

Inne foldery tego chomika: