Lab1.pdf

Programowanie obiektowe

Laboratorium 1. Wstęp do programowania w języku Java.

Narzędzia

1. Aby móc tworzyć programy w języku Java, potrzebny jest zestaw narzędzi Java Development Kit,

który można ściągnąć ze strony java.sun.com . JDK zawiera między innymi:

- kompilator javac

- interpreter java

- przeglądarkę apletów appletviewer

- generator dokumentacji javadoc

- debuger jdb

- narzędzie do tworzenia archiwów jar

Wraz z Java Development Kit zainstalowane zostanie środowisko uruchomieniowe Java Runtime

Environment (które można ściągnąć jako osobny pakiet JRE, jeżeli nie chcemy tworzyć, a jedynie

uruchamiać programy napisane w języku Java), którego podstawowym elementem jest maszyna

wirtualna Javy.

Aby móc uruchamiać w/w narzędzia z linii poleceń bez konieczności każdorazowego podawania ich

pełnej ścieżki , należy zaktualizować zmienną środowiskową Path w następujący sposób:

set Path=%Path%;<pełna Ļ cie Ň ka do katalogu jdk\bin >

2.Nieodzownym narzędziem, jakim posługuje się programista Java jest dokumentacja języka. Można

ściągnąć wersję offline, bądź też otwierać dokumentację pod adresem:

http://java.sun.com/javase/6/docs/api/

3. Programy pisać można nawet w notatniku. Dobrym edytorem przeznaczonym dla programistów (w

szczególności tych, którzy piszą w języku Java) jest jedit, który można ściągnąć TUTAJ .

Pierwszy program w języku Java

Aby aplikacja została uruchomiona, główna klasa musi zawierać metodę main(). Maszyna wirtualna

Javy jest wywoływana za pomocą polecenia Java, z argumentami: nazwa pliku o rozszerzeniu „class”

zawierającego metodę main() oraz argumenty wywołania tej metody, np.:

java nazwa_pliku arg1 arg2

Plik z rozszerzeniem *.java musi mieć taką samą nazwę jak główna klasa w nim opisana.

Podstawowa struktura programu:

class aplikacja001 {

public static void main (String args[]) {

System.out.println("Hello World");

}

Po załadowaniu klasy przez JVM sterowanie zostaje przekazane do metody main() i tu zaczyna sie

właściwe działanie programu: tworzenie obiektów, odwołania do innych klas aplikacji.

ë Stwórz program, który wyświetli wszystkie argumenty podane wraz z jego uruchomieniem.

Posłuż się pętlą for.

Pierwszy aplet w języku Java

Aplety w odróżnieniu od aplikacji nie posiadają metody main(). Główna klasa każdego apletu (np.

MyApps ) musi być klasa publiczna, dziedziczyć z predefiniowanej klasy Applet z pakietu java.applet,

albo JApplet z pakietu javax.swing.

Do uruchomienia apletu trzeba utworzyć plik HTML, zawierający znacznik wywołania tej klasy, np.:

<applet code = ”MyApps.class”

width = ”300” height = ”300”>

</applet>

Po napotkaniu tego znacznika przeglądarka ładuje plik MyApps.class, następnie wywoływany jest

konstruktor tej klasy oraz metoda inicjalizacyjna, itd.

Podstawowa struktura apletu:

import java.awt.*;

import java.applet.Applet;

public class aplet001 extends Applet {

public void paint (Graphics g) {

g.drawString("To jest pierwszy aplet", 20, 20);

}

ë Spróbuj skompilować aplet bez załączania pakietów (import)

Aplet uruchamiany jako aplikacja

Spróbuj uruchomić aplet jako aplikację – jaki będzie rezultat?

Istnieje możliwość napisania apletu, który będzie mógł pracować zarówno jako aplet, jak i aplikacja.

Wystarczy dodać do niego metodę main(), która utworzy okno (obiekt klasy Frame), a w nim

egzemplarz apletu.

Przykład:

import java.awt.*;

import java.applet.Applet;

public class aplet002 extends Applet {

public void paint (Graphics g) {

g.drawString("To jest pierwszy aplet", 20, 20);

}

public static void main (String args[]) {

Frame frame = new Frame ("Drugi aplet");

//utworz obiekt klasy aplet002

aplet002 hello = new aplet002 ();

frame.setSize(300, 300);

frame.add(hello);

frame.show();

hello.init();

}

Wczytywanie i wyświetlanie danych

Pakiet graficzny swing zawiera szereg klas, które ułatwiają obsługę operacji wejścia / wyjścia za

pomocą typowych „okienek”.

Klasa JOptionPane posiada m.in. dwie przeznaczone do tego metody:

showInputDialog(tekst zach ħ ty); - pobieranie tekstu

showMessageDialog(null, wy Ļ wietlany tekst); - wyświetlanie tekstu

ë Napisz program, który stworzy obiekt klasy JOptionPane, wczyta tekst, a następnie wyświetli

go na ekran.

Rozbuduj program, aby możliwe było podanie kilku danych wejściowych, a następnie

wyświetlenie ich razem w jednym oknie.

Parsowanie tekstu

Możliwe jest dokonanie konwersji danych tekstowych wprowadzanych przez użytkownika do

odpowiedniego typu danych. Należy w tym celu wykorzystać odpowiednie metody z interesujących

nas klas:

Integer.parseInt(String tekst) – zamiana tekstu na liczbę całkowitą

Float.parseFloat(String tekst) – zamiana tekstu na liczbę rzeczywistą

Zmienna_tekstowa.charAt(n) – pobranie n-tego znaku tekstu jako zmienna typu char.

Podejście obiektowe

W języku Java wszystko traktujemy jako obiekt, niezależnie od stopnia złożoności danych czy metod

na nich wywoływanych. Identyfikator obiektu który modyfikujemy jest referencją do obiektu.

Przykładowo:

String tekst; // tworzymy referencję typu String

String tekst = ”jaki Ļ tekst”; // tworzymy i inicjalizujemy referencję typu String,

Powyższy zapis jest jednak uproszczony dla typu String. Pełen mechanizm tworzenia obiektu danej

klasy wygląda tak (posługujemy się operatorem new):

String tekst;

tekst = new String (”jaki Ļ tekst)”;

Typy podstawowe

Istnieje grupa typów, które nie wymagają użycia operatora new, a co za tym idzie, nie są tworzone

obiekty, a jedynie zmienne automatyczne, nie będące referencją – jest to uzasadnione względami

pamięciowymi. Typy te wymienione są poniżej, wraz z odpowiadającymi im nazwami klas, o ile

istnieje potrzeba stworzenia obiektu danej klasy (z reguły można obejść się bez tego):

boolean Boolean

char Character

byte Byte

short Short

int Integer

long Long

float Float

double Double

void Void

Przykładowo, stworzyć możemy obiekt typu podstawowego char:

char c = ‘x’;

lub też stworzyć obiekt klasy Character:

char c = new Character (‘x’);

Plik z chomika:

Inne pliki z tego folderu:

Inne foldery tego chomika: