W 2.pdf
(
112 KB
)
Pobierz
QPrint
Wykþad nr 2 z biofarmacji
Procesy pierwszego rzħdu: zaleŇnoĻę pþlogarytmiczna
Jest to proces zaleŇny od Co, a ubytek jest proporcjonalny do Co w okreĻlonym odstħpie
czasu. StħŇenie ubywajĢce w dowolnym czasie pomiaru przyjmuje siħ jako % stħŇenia
poczĢtkowego.
czas
stħŇenie
ubytek K [%]
ubytek [g]
pozostaþoĻę po
ubytku
To
100%
10%
10,0
90,0%
T1
90%
10%
9,0
81%
T2
81%
10%
8,1
71,9
T3
71,9%
10%
7,2
64,7
na wykresie liniowym:
na wykresie pþlogarytmicznym:
C
lnC
C
1
C
2
T
T
1
T
2
T
Na wykresie pþlogarytmicznym z kĢta nachylenia krzywej moŇna obliczyę staþĢ prħdkoĻci
reakcji (V) oraz T
1/2
.
C
K
−
ln
1
ln
C
2
t
t
2
1
po zamianie na logarytmy dziesiħtne i zakþadajĢc, Ňe T1-T2 =T widzimy, Ňe:
K
×
=
2
303
log
C
1
t
C
2
jeŇeli przyjmiemy, Ňe C
1
= C
0
; oraz Ňe C
2
=C
t
, to obliczajĢc T
1/2
mamy:
C
0
=100%, C
t
=50%, wiħc
K=
2
303
log
100
=
2
2
303
log
=
3010
2
303
×
0
t
50
t
t
50
%
50
%
50
%
T
50%
=
2
×
0
3010
=
0
693
k
k
Jest wiħc to czas, po ktrym 50% substratu ulega przemianie (wchþanianiu jak i wydalaniu,
jak i innych procesw I-go rzħdu).
4
−
=
303
Procesy zerowego rzħdu: zaleŇnoĻę liniowa
Na skali liniowej uzyskujemy prostĢ, tzn. jeŇeli proces przebiega z jednakowĢ szybkoĻciĢ, to
w jednakowych odstħpach czasu przereagujĢ zawsze te same iloĻci substratu. (Dla
porwnania: w procesach I-go rzħdu bħdĢ reagowaę coraz mniejsze iloĻci substratu).
C
C
t
−
C
K
0
=
0
t
Przykþady czasw T
1/2
dla wybranych lekw:
•
ampicylina 1-2h
•
lidokaina 1,5h
•
gentamycyna 2h
•
tetracyklina 8,5h
T
W przypadku lekw o niskim T
1/2
wystħpujĢ okresy, w ktrych ich stħŇenie jest niŇsze
od stħŇenia terapeutycznego. Jest to istotny problem w leczeniu antybiotykami, lekami
nasercowymi i przeciwblowymi. Tak wiħc korzystnie jest stosowaę leki o dþugim okresie
pþtrwania, gdyŇ stħŇenie wstħpujĢce kolejnej dawki pokrywa siħ ze stħŇeniem zstħpujĢcym
dawki poprzedzajĢcej.
C
STL
8
16
24
T
C
Wpþyw dawki na dþugoĻę dziaþania leku:
poprzez zwiħkszenie dawki leku moŇna
uzyskaę przedþuŇenie STL, ale rwnoczeĻnie
znacznie wzrasta jego C
max
co zwiħksza
natħŇenie dziaþaı niepoŇĢdanych i moŇliwoĻę
wzmoŇenia toksyfikacji, wiħc nie jest to
rozwiĢzanie idealne, ale jest to najprostsza
metoda tworzenia przedþuŇonego dziaþania
leku.
STL
T
5
Podzielenie dawki na mniejsze, ale czħĻciej podawane porcje daje bardziej wyrwnany
poziom leku we krwi. Widaę, Ňe czterokrotne podanie w tym przypadku jest
najskuteczniejsze.
C
Prof. poleca zajrzeę sobie,
jak wyglĢdaþoby to w
podaniu parenteralnym
T
C
Czħste podanie jest niewygodne
(dyskomfort pacjenta i jest ciħŇkie do
wykonania w przypadku chorb
przewlekþych. Przykþad: wlew ciĢgþy,
automat z dozownikiem na insulinħ.
Wygodniejsze w uŇyciu, a speþniajĢce
podobnĢ rolħ sĢ leki transdermalne:
nitraty, hormony.
TDL
T
Aby zapewnię terapeutyczny poziom leku we krwi przy zastosowaniu lekw o
przedþuŇonym dziaþaniu, podana postaę musi zawieraę dawkħ inicjujĢcĢ (Di), oraz dawkħ
podtrzymujĢcĢ (Dp). Zatem dawka caþkowita (totalna) jest sumĢ podtrzymujĢcej i
inicjujĢcej:
Dt=Di+Dp
Dawka (Di) ma na celu doprowadzenie leku do stħŇenia terapeutycznego, a (Dp)
utrzymanie tego stħŇenia przez okreĻlony czas, musi wiħc uwalniaę siħ z okreĻlonĢ
szybkoĻciĢ. W podaniu enteralnym:
D
leku
Kl
P.pok
X
1
Ka
osocze
X
2
K
el
lek wyeliminowany
X
3
W podaniu parenteralnym nie ma pierwszej fazy D-->Kl
X
1
,X
2
,X
3
Î stħŇenie leku w okreĻlonych przedziaþach, czyli kompartmentach
6
Systemy konstruowania lekw o przedþuŇonym dziaþaniu
1)Uwalnianie dawki podtrzymujĢcej rozpoczyna siħ w
Tmax
po podaniu dawki inicjujacej: naleŇy uprzednio
eksperymentalnie wyznaczyę Di. W tym celu mierzy siħ
poziom leku we krwi kolejnych, coraz wiħkszych dawek leku,
a dawkħ, ktra osiagnie TDL okreĻlam jako inicjujĢcĢ. Z
wykresu wynika, Ňe (Di) bħdzie druga dawka leku.
Dawkħ podtrzymujĢcĢ obliczam z nast. rwnania:
D
p
= K
l
( T
max
- T
p
+ T)
Kl- staþa szybkoĻci rozpuszczania/ uwalniania;
Tmax- czas po jakim lek osiĢgnie Cmax ;
Tp-czas opŅnienia dziaþania dawki podtrzymujĢcej
T- planowany czas dziaþania leku
Dla lekw doustnych T przyjmuje siħ jako 6-8 godzin, bo jest to czas, po jakim wystepuje
efektywne wchþanianie leku z przewodu pokarmowego. UpraszczajĢc Tp=Tmax wiħc
Dp=K
l
T
D
total
=Di+Dp= Di+K
l
T
C
TDL
T
K
l
=
0
693
D
0
t
1
/
2
D
total
=
D
i
+
0
693
t
0
T
t
1
/
2
Zmiany stħŇenia we krwi po podaniu
osobno Dp, Di oraz sumy tych dawek,
gdy Dp uwolni siħ w Tmax po podaniu
Di. Gdy Dp uwolni siħ pŅniej, to nie
osiĢgnie siħ oczekiwanego stħŇenia,
wynikajĢcego z sumy Di + Dp. Gdy zaĻ
Dp uwolni siħ wczeĻniej, poziom leku
moŇe przewyŇszyę przewidywany i
wzmc efekt toksyczny.
Di oddzielam od Dp otoczkĢ
nierozpuszczalnĢ w pH soku ŇoþĢdkowego, np. Eudragitem (patrz 4 rok) a rozpuszczalnĢ w
pH jelit i dwunastnicy. Czas przebywania pokarmu w ŇoþĢdku wynosi od 0,5-3 godzin, w
zaleŇnoĻci od rodzaju spoŇytego pokarmu.
Di+Dp
C
max
Dp
Di
Tmax
2) Uwalnianie Dp rozpoczyna siħ rwnolegle z
uwalnianiem Di, a uzyskane stħŇenie jest od
samego poczĢtku sumĢ obu dawek. Przekraczamy
wiħc spodziewany efekt, wiħc naleŇy pomniejszyę
Di o iloĻę leku uwalnianĢ przez Dp:
D
total
= D
0
Î (K
l
*T
max
)+K
l *
T
Dla uzyskania przewidywanego poziomu leku musi
C
Di+Dp
Dp
Di
byę speþniony warunek:
K
l
±K
e
oraz
K
±1
l
T
K
e
ObjaĻnienia do wykþadu:
K
el
Î zaleŇy tylko od w-Ļci leku, jest jego wartoĻciĢ charakterystycznĢ
K
a
Î j.w. Nie moŇna na niĢ w Ňaden sposb wpþynĢę; K
l
Î moŇna jĢ zmieniaę procesami technologicznymi
7
Plik z chomika:
chemik0123
Inne pliki z tego folderu:
W 19.pdf
(85 KB)
W 18.pdf
(102 KB)
W 17.pdf
(109 KB)
W 16.pdf
(85 KB)
W 15.pdf
(102 KB)
Inne foldery tego chomika:
Farmakopea Polska VIII
Farmakopea VI
Technologia Postaci leków
Zgłoś jeśli
naruszono regulamin