Przesunięcie o [h,k]

Skalowanie:

Obrót o a:

Histogram: Rozciąganie

Histogram: Wyrównanie

Na początku należy obliczyć dystrybuantę rozkładu prawdopodobieństwa. Jest ona określona wzorem:

D(n) = (h0 + h1 + ... + hn) / s

, dla każdego n = 0 .. maksymalna wartość składowej, gdzie s oznacza liczbę wszystkich punktów w obrazie. Zatem wartość dystrybuanty w punkcie i określa liczbę punktów w obrazie o wartości składowej mniejszej lub równej i podzieloną przez liczbę wszystkich punktów w obrazie.
Na podstawie dystrybuanty otrzymujemy tablice LUT, która wyraza się wzorem:

LUT(i) = ((D(i) - D0) / (1 - D0)) * (k - 1)

, gdzie: i - wartosc składowej obrazu oryginalnego, D0 - pierwsza niezerowa wartosc dystrybuanty obrazu oryginalnego, k - liczba mozliwych wartosci składowych obrazu.

filtry Gaussa. [1,2,1;2,4,2;1,2,1]

mean removal: [-1,-1,-1;-1,9,-1;-1,-1,-1]

HP1: [0,-1,0;-1,5,-1;0,-1,0]

HP2: [1,-2,1;-2,5,-2;1,-2,1]

Filtry Robertsa.

Do realizacji tego filtru wystarczy jedynie skorzystać ze wzoru:

lub :

gdzie: Ow – obraz wynikowy, O – obraz źródłowy

[0,0,0;-1,1,0;0,0,0]

filtry Kirscha

i należy do <0;7>, a indeksy zmieniają się modulo 8.

Gradient: [-1,-1,-1;1-2,1;1,1,1]

Kirsch: [-5,-5,-5;3,0,3;3,3,3]

Filtry Laplace'a

Lap1: [1,1,1;1,-8,1;1,1,1] (można *(-1) )

Dowolne modyfikacje: wykrywanych krawedzi.

filtry Sobel'a i Prewitt'a.

Sobel: ^obliczanie^ Praktyka: [1,2,1;0,0,0;-1,-2,-1]

Prewitt: [1,1,1;0,0,0;1,1,1]

Erozja → Ç, Dylatacja → È

B-sąsiedzi (Bezpośredni sąsiedzi) danego punktu to punkty które mają wspólne „boki” z danym punktem (czyli należą do jego obszaru 4-spójnego z wyłączeniem środka).

N-sąsiedzi (Niebezpośredni sąsiedzi) danego punktu to punkty które mają wspólne narożniki z danym punktem (czyli należą do jego obszaru 8-spójnego z wyłączeniem jego obszaru 4-spójnego).

B-kontur jest to zbiór punktów obiektu, mających co najmniej jednego dowolnego sąsiada nie należącego do obiektu.

N-kontur jest zbiorem punktów obiektu, mających co najmniej jednego B-sąsiada nie należącego do obiektu.

Wyznaczanie konturu: zliczanie px, środki (sqrt 2), pkt skrajne – najbardziej dokładne.

Odszumianie: e’=((Ç)Úe)Ù( È)

Transformacja Fourier’a

Aproksymacja:

(a,b) – iloczyn skalarny – czyli suma poszczególnych iloczynów składowych a i b leżących na odpowiadających sobie nawzajem pozycjach.