Rozdzial13_22007.pdf

(92 KB) Pobierz
QPrint
ss
Po przeczytaniu tego rozdziaþu czytelnik
powinien:
o
o
oo
oo
oo
oo
o
pacjenta i osoby, ktrym pacjent udzieliþ takiego prawa.
Jedynym wyjĢtkiem od tej reguþy jest sytuacja, gdy
mamy do czynienia ze zdarzeniem kryminalnym i kiedy
nie poinformowanie odpowiednich wþadz moŇe
skutkowaę wystawieniem na niebezpieczeıstwo dobra
spoþecznego.
Wszystkie dziaþania medyczne muszĢ kierowaę siħ
dobrem pacjenta. Ta zasada oznacza, Ňe pacjentowi sĢ
zaoferowane wszystkie moŇliwe procedury
diagnostyczne i kaŇdy potencjalnie przynoszĢcy
korzyĻci sposb leczenia.
Wszyscy pacjenci muszĢ byę traktowani w rwny
sposb. Konieczne jest oferowanie opieki tej samej
jakoĻci dla wszystkich, bez dyskryminacji ze wzglħdu na
pþeę, rasħ, religiħ czy czynniki socjoekonomiczne, a
takŇe zagwarantowanie rwnych szans i racjonalnego
podziaþu Ļrodkw. Dodatkowo dziaþania medyczne
muszĢ byę zgodne z prawem cywilnym i karnym.
Etyka jest naukĢ, ktra zajmuje siħ prbĢ zrozumienia
dziaþaı czþowieka poprzez aspekt moralny. Etyka
medycyny, zajmuje siħ zasadami etycznymi, ktre
wpþywajĢ na zachowania pracownikw medycznych.
Zasady etyczne nie sĢ staþe, ale zmieniajĢ siħ w czasie i
rŇniĢ siħ w zaleŇnoĻci od spoþecznej i kulturowej
charakterystyki danej grupy ludzi.
Dziaþania personelu medycznego nie mogĢ przynosię
krzywdy. NaleŇy unikaę leczenia, ktre szkodzi. NaleŇy
dokþadnie ocenię potencjalne korzyĻci i szkody
proponowanego leczenia, a takŇe korzyĻci, jakie moŇe
ono przynieĻę pacjentowi. Powinno byę stosowane tylko
leczenie o udowodnionej skutecznoĻci.
W przeszþoĻci etyka praktyki medycznej byþa
wywodzona w myĻl zasady Hipokratesa áczyı dobro i
unikaj krzywdyÑ i nie dociekaþa w ogle opinii pacjenta.
Ostatnio uznano nadrzħdnĢ rolħ pacjenta (rodzicw lub
opiekunw w przypadku dzieci) w procesie
podejmowania decyzji. Obecnie etyka medycyny oparta
jest na czterech kluczowych zasadach.
OsobĢ, ktra musi podjĢę ostatecznĢ decyzjħ dotyczĢcĢ
procedur i leczenia jest odpowiednio poinformowany,
kompetentny, majĢcy peþne prawa do ich podejmowania
pacjent. Ta zasada wymaga, aby caþy personel
medyczny wspieraþ aktywny udziaþ pacjenta w leczeniu i
podejmowaniu przez niego decyzji. W odniesieniu do
pacjentw pediatrycznych, podstawowĢ rzeczĢ jest
upewnienie siħ, Ňe rodzice/opiekunowie zostali
wþaĻciwie poinformowani i w peþni rozumiejĢ stan
kliniczny dziecka, plan leczenia i jego rŇne opcje zanim
podejmĢ stosowne decyzje. JeŇeli pacjent nie ma peþni
praw do podejmowania decyzji z powodu wieku lub
zaburzeı stanu psychicznego, rodzice/opiekunowie
muszĢ podjĢę takĢ decyzjħ w jego imieniu. Pacjent ma
prawo do poufnoĻci: lekarzowi wolno informowaę tylko
Zatrzymanie krĢŇenia i inne stany zagroŇenia Ňycia
mogĢ wystĢpię w sposb nieprzewidywalny. MoŇe nie
byę szansy przedyskutowanie sposobw leczenia z
dzieckiem lub jego rodzicami/opiekunami przed
zdarzeniem. W takich okolicznoĻciach trudno stosowaę
zasadħ autonomii dziecka i pracownik medyczny musi
podjĢę decyzjħ o resuscytacji. W takim przypadku,
zgoda na zabiegi ratujĢce Ňycie jest zgodĢ
domniemanĢ. W przypadku dzieci, informacje powinny
zostaę przekazane rodzicom/opiekunom, chyba, Ňe nie
pozwala na to charakter zdarzenia. JeŇeli
rodzice/opiekunowie sĢ obecni, mogĢ byę
poinformowani w czasie trwania resuscytacji, jeĻli
natomiast nie sĢ obecni, wszystkie wydarzenia muszĢ
byę szczegþowo opisane w dokumentacji medycznej
68591419.002.png
oEtyka w Resuscytacji
dziecka. W pewnych przypadkach, moŇe wystĢpię
konflikt interesw pomiħdzy rodzicami, lub mogĢ oni nie
wyrazię zgody na odpowiednie i skuteczne leczenie,
powoþujĢc siħ na przekonania religijne lub innej natury.
W takiej sytuacji lekarz musi podjĢę decyzjħ, ktra
bħdzie chronię najlepiej pojħty interes dziecka, bħdzie
przy tym wymagana interwencja prawna. Konieczna w
takim przypadku jest wnikliwa i szczegþowa
dokumentacja wþĢczajĢc w to powody podjħtej decyzji.
DorastajĢcy pacjenci mogĢ stanowię Ņrdþo
szczeglnych konfliktw i wĢtpliwoĻci odnoĻnie ich
peþnego prawa do decyzji, poufnoĻci czy wþaĻciwego
poinformowania.
SĢ inni poszkodowani, ktrzy majĢ potencjalnie
wiħksze szanse na przeŇycie i rwnoczeĻnie
wymagajĢ zabiegw resuscytacyjnych.
Ustalono deklaracjħ ánie podejmowania
resuscytacjiÑ.
Podstawowe i zaawansowane zabiegi
resuscytacyjne byþy kontynuowane, przez co
najmniej 20 minut, bez objaww powrotu
spontanicznego krĢŇenia. Jednak zabiegi
resuscytacyjne powinny byę kontynuowane u dzieci:
w hipotermii, w przypadku zatrucia, utrzymujĢcego
siħ migotania komr, w przypadku, kiedy do
zatrzymania krĢŇenia dojdzie u dzieci
monitorowanych inwazyjnie (kiedy moŇna w sposb
ciĢgþy oceniaę ciĻnienie przepþywu wieıcowego,
zapewniajĢc w ten sposb, Ňe podczas masaŇu
serca generowany jest rzut zapewniajĢcy
odpowiedniĢ perfuzjħ Ňyciowo waŇnych narzĢdw),
u ktrych zespþ resuscytacyjny rozwaŇy w oparciu
o specyficzne przesþanki, Ňe wysiþki resuscytacyjne
powinny byę kontynuowane.
ss
CzynnoĻci resuscytacyjne powinny byę podjħte w
nastħpujĢcych przypadkach:
Resuscytacja byþa skuteczna i przywrcono
spontaniczne krĢŇenie i oddech.
Nagþe i nieoczekiwane zatrzymanie krĢŇenia i
oddechu
U noworodkw wydano odpowiednie wytyczne
(patrz rwnieŇ Rozdz.13).
KrtkotrwajĢce zatrzymanie krĢŇenia. JeŇeli od
zatrzymania krĢŇenia do podjħcia resuscytacji
upþynħþo 30 minut lub wiħcej, lub sĢ pewne
biologiczne oznaki Ļmierci, resuscytacja nie
powinna byę podejmowana, za wyjĢtkiem utoniħcia
i/lub hipotermii.
ss
Miħdzynarodowe ustalenia sĢ zgodne, Ňe Ļmierę pnia
mzgu jest ekwiwalentem Ļmierci osoby. Kiedy doszþo
do Ļmierci pnia mzgu, jedynĢ przesþankĢ do
podtrzymywania funkcji Ňyciowych sĢ dalsze badania
lub czynnoĻci pozwalajĢce na przeszczep narzĢdw. W
takich okolicznoĻciach, jeĻli dojdzie do zatrzymania
czynnoĻci serca, podejmowanie resuscytacji jest
niewþaĻciwe.
Zatrzymanie krĢŇenia wywoþane potencjalnie
odwracalnĢ przyczynĢ.
Choroba nie terminalna. Resuscytacja nie jest
wskazana, jeŇeli zatrzymanie krĢŇenia jest
koıcowym i naturalnym zdarzeniem w procesie
umierania, kiedy wyczerpano wszystkie dostħpne
sposoby leczenia. Prawo do umierania w godnoĻci
powinno zostaę uszanowane.
Deklaracja DNAR wymaga pewnych rozwaŇaı:
JeŇeli nie istnieje deklaracja ánie podejmowania
resuscytacjiÑ (áDo not attempt resuscitationÑ -
DNAR)
Przewidywanie zatrzymania krĢŇenia. Deklaracja
musi byę wyraŇona przed zatrzymaniem krĢŇenia,
w porozumieniu z lekarzem leczĢcym, innymi
pracownikami ochrony zdrowia i rodzinĢ pacjenta.
Nie ma ryzyka dla ratownika
JeŇeli masz wĢtpliwoĻci, podejmij resuscytacjħ!
Prognozy i oczekiwania odnoĻnie jakoĻci Ňycia.
Uzyskanie Ļwiadomej zgody, biorĢc pod uwagħ
warunki i potrzeby etyczne.
ss
ss
Deklaracja DNAR musi mieę formħ pisemnĢ i byę
doþĢczona do dokumentacji medycznej dziecka.
Resuscytacja powinna byę zakoıczona, jeĻli:
Deklaracja DNAR moŇe byę w kaŇdej chwili
odwoþana.
SĢ pewne objawy Ļmierci biologicznej.
Deklaracja DNAR musi wspþistnieę z opiekĢ
paliatywnĢ.
Ratownik jest wyczerpany lub grozi mu
niebezpieczeıstwo.
Deklaracja DNAR musi byę regularnie rewidowana
ss
ss
68591419.003.png 68591419.004.png
s
Rodzice dzieci chorujĢcych przewlekle mogĢ byę
przyzwyczajeni do obecnoĻci podczas procedur
medycznych i czħsto sĢ rwnieŇ obecni w czasie
resuscytacji swoich dzieci.
ProĻba o zgodħ na dawstwo narzĢdw do celw
transplantacji powinna byę wyraŇona po stwierdzeniu
Ļmierci pnia mzgu dziecka, lub w celu transplantacji
zastawek serca w przypadku Ļmierci serca. Kontakty z
rodzinĢ potencjalnego dawcy organw powinna
cechowaę wraŇliwoĻę i szacunek. Czħsto proĻba o
dawstwo narzĢdw jest akceptowana, jeŇeli przedstawi
siħ jĢ jako pomoc innym dzieciom. Procedura dawstwa
narzĢdw nie moŇe zakþcaę procesu Ňaþoby, jaki
przechodzi rodzina dziecka.
Kiedy dziecko umiera, obowiĢzkiem osoby kierujĢcej
resuscytacjĢ jest poinformowanie o tym rodzicw
dziecka. Jest to zawsze trudne zadanie, szczeglnie,
jeŇeli rodzice nie byli obecni podczas resuscytacji.
Przeciwwskazaniami do pobrania narzĢdw sĢ:
PoniŇsze zasady mogĢ uþatwię proces informowania
rodzicw:
UzaleŇnienie od substancji podawanych doŇylnie
ZakaŇenie
Wybierz odpowiednie otoczenie (zapewniajĢce
prywatnoĻę) na czas rozmowy.
Choroby metaboliczne
Ustal z pewnoĻciĢ, kto jest kim w rodzinie i ich
zwiĢzek z dzieckiem.
Nowotwory z wyjĢtkiem niektrych nowotworw
mzgu, o ktrych wiadomo, Ňe nie dajĢ przerzutw
WyjaĻnij w sposb niebudzĢcy wĢtpliwoĻci, Ňe
dziecko nie Ňyje (uŇyj dokþadnie sþw ánie ŇyjeÑ).
WiadomoĻę powinna byę przekazywana z empatiĢ,
wspþczuciem i sympatiĢ. Szczegþy okolicznoĻci
towarzyszĢcych Ļmierci dziecka powinny byę
przekazane w sposb zrozumiaþy. UŇywaj imienia
dziecka.
WiħkszoĻę rodzicw chciaþaby byę obecna w czasie
resuscytacji ich dziecka. ObserwujĢc dziaþania
resuscytacyjne i widzĢc wszystkie wykonywane
czynnoĻci mogĢ zobaczyę, Ňe zrobiono wszystko, co
byþo moŇliwe.
Zachħcaj rodzicw do zobaczenia i zostania z
dzieckiem. Powinni byę zachħceni do dotkniħcia i
przytrzymania dziecka.
Wykazano, Ňe rodziny, ktre byþy obecne w czasie
Ļmierci dzieci, doĻwiadczajĢ mniejszego lħku i
przygnħbienia, lepiej przystosowujĢ siħ i þagodniej
przechodzĢ proces ubolewania po Ļmierci bliskiej
osoby, kiedy oceniano ten czas z perspektywy
kilkunastu miesiħcy.
W czasie rozmowy powinna byę zachowana
profesjonalna postawa medyczna, z prostym i
zrozumiaþym wytþumaczeniem faktw, a
jednoczeĻnie powinna byę wspþczujĢca, powinny
byę rozpoznane potrzeby emocjonalne rodzicw.
Szczeglnie w przypadku Ļmierci nagþej,
niewytþumaczalnej lub wywoþanej wypadkiem,
poinformuj rodzicw, Ňe w takich przypadkach
rutynowo informowana jest policja.
ObecnoĻę rodzicw w miejscu resuscytacji moŇe pomc
pracownikom medycznym zachowywaę siħ w sposb
jak najbardziej profesjonalny, poprzez przypominanie o
tym, Ňe pacjent, ktrego resuscytujĢ to istota ludzka i
czþonek rodziny.
Zgoda na badanie poĻmiertne powinna byę
uzyskana od rodzicw, tylko wtedy, gdy pozwala na
to ich stan emocjonalny.
Szansa obserwowania czynnoĻci resuscytacyjnych
dziecka powinna byę zaoferowana rodzicom, ktrzy
powinni wsplnie z zespoþem podjĢę takĢ decyzjħ.
JeŇeli zadecydujĢ, Ňe chcĢ zostaę, oddelegowany
czþonek zespoþu powinien przebywaę z nimi i tþumaczyę
czynnoĻci wykonywane podczas resuscytacji w sposb
peþen empatii. Jest on rwnieŇ odpowiedzialny za to,
Ňeby rodzice nie zakþcali procesu resuscytacji. JeŇeli
jest to stosowne, powinno siħ pozwolię rodzicom na
fizyczny kontakt z dzieckiem, a jeĻli jest to moŇliwe
powinno siħ pozwolię rodzicom na bycie z ich
umierajĢcym dzieckiem w ostatnich chwilach jego Ňycia.
Zapytaj o jakiekolwiek wymagania religijne.
Nie domniemaj rozpoznania, wyjaĻnij, Ňe patolodzy
sprbujĢ ustalię pewnĢ diagnozħ.
Ustal czas kolejnego spotkania w celu dyskusji i
przekazania dalszych informacji.
Nazwisko i adres rodzicw.
Osoba kierujĢca czynnoĻciami resuscytacyjnymi
decyduje, kiedy przerwaę zabiegi resuscytacyjne, a ta
decyzja powinna byę przekazana rodzicom w sposb
delikatny i ze zrozumieniem.
Datħ urodzenia zmarþego dziecka.
Czas przybycia do oddziaþu ratunkowego
Czas zgonu.
68591419.005.png
oEtyka w Resuscytacji
Pediatrħ lub lekarza rodzinnego, podajĢc adres
miejsca, do ktrego udajĢ siħ rodzice i dane do
kontaktu z nimi.
1. Beckman AW, Sloan BK, Moore GP, et al. Should parents be
present during emergency department procedures on children, and
who should make that decision? A survey of emergency physician
and nurse attitudes. Acad Emerg Med 2002;9:154-8.
Pracownika socjalnego.
Osoby, o ktrych poinformowanie proszĢ rodzice
dziecka.
2. Boie ET, Moore GP, Brummett C, Nelson DR. Do parents want
to be present during invasive procedures performed on their
children in the emergency department? A survey of 400 parents.
Zanotuj wszystkie te informacje w dokumentacji
dziecka i upewnij siħ, Ňe jest ona bezpiecznie
przechowywana.
Ann Emerg Med 1999;34:70-4.
3. Horisberger T, Fischer JE, Fanconi S. One year survival and
neurological outcome after pediatric cardiopulmonary
resuscitation. Int Care Med. 2002; 28: 365-368.
s
Etyka usiþuje zrozumieę ludzkie dziaþania w
aspekcie moralnym.
W obecnej etyce medycyny, cztery gþwne
zasady to: autonomia, dziaþanie na korzyĻę
pacjenta, sprawiedliwoĻę i nie czynienie
krzywdy.
Informacje muszĢ byę przekazywane dziecku i
jego rodzicom/opiekunom.
WiħkszoĻę rodzicw chciaþaby byę obecna
podczas resuscytacji ich dziecka.
JeĻli dziecko umiera, obecnoĻę podczas
resuscytacji pomaga rodzicom w przeŇywaniu
Ňaþoby.
4. Powers KS, Rubenstein JS. Family presence during invasive
procedures in the pediatric intensive care unit: a prospective study.
Archives of Pediatrics & Adolescent Medicine 1999;153:9558
5. Lung.1993; 22:46-546. Meyers TA, Eichhorn DJ, Guzzetta CE,
et al. Family presence during invasive procedures and
resuscitation. Am J Nurs 2000;100:32-42; quiz 3.
7. Sacchetti A, Lichenstein R, Carraccio CA, Harris RH. Family
member presence during pediatric emergency department
procedures. Pediatric Emergency Care 1996;12:268-71
8. Robinson SM, Mackenzie-Ross S, Campbell Hewson GL,
Egleston CV, Prevost AT. Psychological effect of witnessed
resuscitation on bereaved relatives.[comment]. Lancet
1998;352:614-7Sharp M.C., Strauss R.P., Lorch R.C.
Communicating medical bad news : parentsÓ experiences and
preferences. J Pediatr. 1992; 121 :539-46
9. Taylor N, Bonilla L, Silver P, Sagy M. Pediatric procedure: do
parents want to be present? Crit Care Med 1996;24:A131Tsai E.
Should family members be present during cardiopulmonary
resuscitation? N Engl J Med. 2002; 346:1019-1 021
10. Woolley H, Stein A, Forest GC, et al.. Imparting the diagnosis
of life threatening illness in children. BMJ.1989; 298:1623-6
11. Youngblut J.M., Shiao S.Y.P.. Child and family reactions during
and after pediatric ICU hospitalization: a pilot study. Heart
68591419.001.png
o
Zgłoś jeśli naruszono regulamin