skalpel.doc

Uniwersytet Technologiczno – Przyrodniczy

Wydział Inżynierii Mechanicznej

Temat:  Skalpel

       Wykonał:

Jarosław Tybuszewski

USM MiBM

Sem. II dzienne gr. B

Bydgoszcz 2010

1.Wstęp

Skalpel - mały, bardzo ostry nożyk, pierwotnie chirurgiczny, o jednostronnym ostrzu. Często wykonany z węgliku tytanu (TiC) (ze względu na jego twardość). Używany w chirurgii do cięcia tkanek miękkich, ale i wszędzie tam, gdzie jego cechy mogą być szczególnie przydatne, np. w modelarstwie, poligrafii.

     Większość obecnie używanych skalpeli posiada wymienne, jednorazowe ostrza, osadzane w metalowej rękojeści lub są to jednorazowe narzędzia z metalowym ostrzem osadzonym w plastikowej rączce

Stal chirurgiczna – rodzaj stali stosowanej w medycynie oraz piercingu.

Wyróżnia się cztery kategorie w klasyfikacji ogólnej:

·         Seria stali 200 zawierająca chrom, nikiel i mangan,

·         Seria stali 300 zawierająca chrom i nikiel

·         Seria stali 400 zawierająca chrom

·         Seria stali 500 zawierająca niski poziom chromu

Najbardziej odporne na korozję jest seria 300 dzięki temu znalazła zastosowanie w medycynie (gatunek 316l - śruby podtrzymujące złamane kości, sztyfty i płytki kostne, kompletne zestawy protetyczne, druty do protetyki stomatologicznej, medyczne instrumenty obrotowe, słupki i rdzenie ortopedyczne, szwy i klamry, mikronaczynka, międzyczaszkowe dreny, elektrody rozruszników serca) oraz do produkcji biżuterii. Mimo że zawiera ona nikiel, nie wydziela jego związków do organizmu i u większości ludzi nie powoduje uczuleń. Np. ilość niklu przedostająca się do organizmu z kolczyków ze stali chirurgicznej 316l to 0,01 μg/cm²/tydzień. Kolczyki ze stali chirurgicznej zakłada się na gojące miejsce przekłucia.

2.Krótki przegląd narzędzi używanych jako skalpel

Skalpel tradycyjny szpiczasty długość ostrza 2cm

Nóż sekcyjny

Skalpel chirurgiczny

brzuszasty i spiczasty

•         Sterylne ostrza jednorazowe - ze stali węglowej o numerach 10, 10A, 11, 12, 14, 15, 15C i 16 przystosowane do standardowego trzonka nr 3 oraz o numerach 18, 20, 21, 22, 23, 24, 25 i 26 przystosowane do standardowego trzonka

Laser jest wzmacniaczem promieniowania świetlnego działającym na zasadzie wymuszonej emisji, a jego nazwa pochodzi od skrótu nazwy angielskiej - Light Amplification by Stimulated Emission of Radiation.
Światło, które wpada do cylindrycznego wnętrza lasera, zostaje przechwycone przez dwa zwierciadła. Odbijając się od nich, przekazuje swoją energię wypełniającej cylinder substancji (gazu lub kryształu). Atomy kryształu lub gazu zostają wzbudzone poprzez absorpcję fotonów światła. Kiedy wzbudzone atomy zderzają się z kolejnymi fotonami, emitują energię w postaci światła

Typy laserów stosowanych w medycynie

Pierwsze lasery zastosowano w chirurgii gałki ocznej, z biegiem lat zaczęto używać coraz nowszych typów laserów w różnych dziedzinach medycyny. Niektóre schorzenia można obecnie leczyć tylko laserem.
Ze względu na materiał aktywny wyróżnia się:
1.lasery gazowe,
2.cieczowe, na ciele stałym
3.półprzewodnikowe

 Lasera z dwutlenkiem węgla jest używany do operacji. Gorący promień lasera tnie ludzka tkanki i zamyka otwarte naczynia krwionośne powodując operacje bez drwi. Możliwość wykorzystania lasera w medycynie było dużym zaskoczeniem. Aktualnie laser jest używany w stomatologii, dermatologii, różnych operacjach oraz w innych działach medycyny.

     Laser jest używany do usuwania blokad w arteriach. Dwa włókna optyczne są umieszczone w ciele i ustawione na miejscu blokady. Jedno włókno jest podłączone do monitora, drugie włókno przekazuje promień laserowy, który odblokowuje arterie. Resztki są wysysane z ciała przez otwór w jednym z włókien.

     Dermatolodzy mogą wysłać pacjentów na kosmetyczna operacje w celu usuwania blizn, piegów, i innych niedoskonałości skory.

     W stomatologii laser używa się do likwidacji ubytków w zębach. Dzięki temu ze wydrążenie jest miększe niż emalia, dentyści mogą używać lasera do usuwania wydrążenia.

Kapsulotomia w zmętnieniu torebki soczewki, irydotomia i trabekuloplastyka w jaskrze, fotokoagulacja w retinopatii cukrzycowej i innych chorobach siatkówki