Autor: Ignacy Krasicki Tytul: Pijatwo Opracowanie - [ mailto:dg288ino@poczta.onet.pl ] Damian Grol ﾄﾄﾄﾄﾄﾄﾄﾄﾄﾄﾄﾄﾄﾄﾄﾄﾄﾄﾄﾄﾄﾄﾄﾄﾄﾄﾄﾄﾄﾄﾄﾄﾄﾄﾄﾄﾄﾄﾄﾄﾄﾄﾄﾄﾄﾄﾄﾄﾄﾄﾄﾄﾄﾄﾄﾄﾄﾄﾄﾄﾄﾄﾄﾄﾄﾄﾄﾄﾄﾄﾄﾄﾄﾄﾄﾄﾄ "Skｹd idziesz?" "Ledwo chodz・. "Sｳaby・" "I jak jeszcze, wszak wiesz, ｿe ja si・nigdy zbytecznie nie pieszcz・ ale mi zbyt dokucza b gｳowy okrutny". "Pewnie・wczoraj byｳ wes, dlatego・dzi・smutny. Przejdzie b, powiedzｿe mi, prosz・ jak to byｳo? Po smacznym, miｹ, kｹsku i wod・pi・miｳo". "Oj, niemiｳo, m bracie! bogdaj z tym przysｳowiem przepadｳ, co go wymy徑iｳ; jak byｳo, opowiem. Upiｳem si・onegdaj dla imienin ｿony; nie ｿal mi tego byｳo. Dzie・ten obchodzony musiaｳ by・uroczy彡ie. Dobrego sｹsiada nie殕e czasem podpoi・ jejmo懈 byｳa rada, wina mieli徇y dosy・ a ｿe dobre byｳo, cieszyli徇y si・pi麑nie i nie殕e si・piｳo. Trwaｳa uczta do 忤itu. W poｳudnie si・budz・ ci・y gｳowa jak oｳ, krztusz・si・i nudz・ Jejmo懈 radzi herbat・ lecz to trunek mdlｹcy. Jako・koｳo apteczki przeszedｳem niechcｹcy, hanyｿek mnie zaleciaｳ, troch・nie zawadzi. Napiｳem si・wi鹹 troch・ aczej to poradzi: nudno przecie. Ja znowu, juｿ mi ra殤iej byｳo, wtem dwh z uczty wczorajszej kompan przybyｳo. Jakｿe nie pocz黌towa・ gdy kto w dom przychodzi? Jak cz黌towa・ a nie pi・ i to si・nie godzi; wi鹹 ja znowu do wki, wypiｳem niechcｹcy: Omne trinum perfectum, bo trunek gorｹcy dobry jest na ｿoｳｹdek. Jakoｿ w punkcie zdrowy, ustaｳy i nudno彡i, ustaｳ i b gｳowy. Zdr i wes wychodz・z moimi kompany, wtem obiad zastali徇y juｿ przygotowany. Siadamy. Chwali trze毆o懈 pan J鹽rzej, my za nim. Bogdaj to wstrzemi堯liwo懈, pijatyk・ganim, a tymczasem butelka nietykana stoi. Pan Wojciech, co si・bardzo niestrawno彡i boi, po szynce, co徇y jedli, troch・wina radzi: kieliszek jeden, drugi zdrowiu nie zawadzi, a zwｳaszcza kiedy wino wytrawione, czyste. Przystajem na takowe prawdy oczywiste. Idｹ zatem dyskursa tonem statystycznym o miｳo彡i ojczyzny, o dobru publicznym, o wspaniaｳych projektach, m・nym animuszu; kopiem gy dla srebra i zｳota w Olkuszu, odbieramy Inflanty i patwa multakie, liczemy owe sumy neapolitakie, reformujemy patwo, wojny nowe zwodzim, tych bijem wst麪nym bojem, z tamtymi si・godzim, a butelka nieznacznie jako・si・wysusza. Przyszｳa druga; a gdy nas ｿarliwo懈 porusza, peｳni pociech, ｿe wszyscy przeciwnicy legli, trzeciej, czwartej i piｹtej ani徇y postrzegli. Poszｳa szta i sima, za nimi dzisiｹta, naczas, gdy nas miｳo懈 ojczyzny zaprzｹta, pan J鹽rzej przypomniawszy ｿawikie kl黌ki, nuｿ w pｳacz nad krem Janem: ｮKrJan byｳ zwyci黌ki!ｯ< Krzyczy Wojciech: ｮNiea!ｯ A pan J鹽rzej pｳacze. Ja gdy ich chc・pogodzi・i rzeczy tｳumacz・ pan Wojciech mi przymiｳ: ｮSｳy, wa懈ｯ - mi rzecze. ｮJak to wa懈! Naucz・ci・rozumu, czｳowieczeｯ.< On do mnie, ja do niego, rwiemy si・zajadli, trzyma J鹽rzej, na wrzaski sｳuｿｹcy przypadli, nie wiem, jak tam skozyli zwad・naszｹ wielkｹ, ale to wiem i czuj・ ｿem wziｹｳ w ｳeb butelkｹ. Bogdaj w piekｳo przepadｳo obrzydｳe pijatwo! C w nim? Tylko niezdrowie, zwady, grubijatwo. Oto profit: nudno彡i i guzy, i plastry". "Dobrze misz, podｳej to zabawa haｳastry, brzydzi si・nim czｳek prawy, jako rzeczｹ sprosnｹ: z niego zwady, obmowy nieprzystojne rosnｹ, pami・ si・przez nie traci, rozumu uｿycie, zdrowie si・nadwer・a i ukraca ｿycie. Patrz na czｳeka, ktego uj・a moc trunku, czｳowiekiem jest z pozoru, lecz w zwierzｹt gatunku godzien si・mie彡i・ kiedy rozsｹdek zaleje i w kontr naturze posta・bydl鹹ｹ przywdzieje. Je徑i niebios zdarzenie wino ludziom daｳo na to, aby uｿyciem swoim orze毆iaｳo, uｿycie dar boｿych powinno by・w mierze. Zawstydza pijanice nierozumne zwierz・ pot麪iajｹ bydl黎a niewstrzymaｳo懈 naszｹ, trunkiem wedｳug potrzeby gdy pragnienie gaszｹ, nie biorｹ nad potrzeb・ czｳek, co nimi gardzi, gorzej od nich gdy dziaｳa, podlejszy tym bardziej. Mniejsza guzy i plastry, to zapｳata zbrodni, wi麑szej kary, obelgi takowi sｹ godni, co w dzikim za徑epieniu wyst麪ni i zdroｿni, rozum, kty czｳowieka od bydl鹹ia rni, 徇iｹ za lada przyczynｹ przyt麪ia・lub traci・ Jakiｿ zysk takｹ szkod・potrafi zapｳaci・ Jaka korzy懈 tak wielkｹ utrat・nadgrodzi? Zｳa to rado懈, m bracie, po ktej ｿal chodzi. Ci, co si・na takowe nie udajｹ zbytki, patrz, jakie swej trze毆o彡i odnoszｹ poｿytki: zdrowie czerstwe, my徑 u nich wesoｳa i wolna, moc i ra殤o懈 niezwykｳa i do pracy zdolna, maj黎no懈 w dobrym stanie, gospodarstwo rzｹdne, dostatek na wydatki potrzebnie rozsｹdne: te sｹ wstrzemi堯liwo彡i zaszczyty, pobudki te sｹ". "Bｹd・zdr!" "Gdzieｿ idziesz ?" "Napij・si・wki". ﾄﾄﾄﾄﾄﾄﾄﾄﾄﾄﾄﾄﾄﾄﾄﾄﾄﾄﾄﾄﾄﾄﾄﾄﾄﾄﾄﾄﾄﾄﾄﾄﾄﾄﾄﾄﾄﾄﾄﾄﾄﾄﾄﾄﾄﾄﾄﾄﾄﾄﾄﾄﾄﾄﾄﾄﾄﾄﾄﾄﾄﾄﾄﾄﾄﾄﾄﾄﾄﾄﾄﾄﾄﾄﾄﾄﾄ K O N I E C ﾄﾄﾄﾄﾄﾄﾄﾄﾄﾄﾄﾄﾄﾄﾄﾄﾄﾄﾄﾄﾄﾄﾄﾄﾄﾄﾄﾄﾄﾄﾄﾄﾄﾄﾄﾄﾄﾄﾄﾄﾄﾄﾄﾄﾄﾄﾄﾄﾄﾄﾄﾄﾄﾄﾄﾄﾄﾄﾄﾄﾄﾄﾄﾄﾄﾄﾄﾄﾄﾄﾄﾄﾄﾄﾄﾄﾄ
rutkowska-j