praktyki_teoria.doc

Uniwersytet Warmińsko-Mazurski                                                                                 Olsztyn, 25.06.2009 r.

Wydział Geodezji i Gospodarki Przestrzennej

Zakład Fotogrametrii i Teledetekcji

SPRAWOZDANIE

Temat: Uczytelnienie fotogrametryczne zdjęcia

lotniczego:

obiekt: miasto Olsztyn; szereg: 7; zdjęcie nr 2909

Wykonali:

Magda Chmielewska

Anna Ptaszyńska
Szymon Grabowski

1. PRZEDMIOT OPRACOWANIA

Do uczytelnienia wybrano zdjęcia, które pochodzą z nalotu fotogrametrycznego wykonanego w 2005 roku. Opracowywane zdjęcie pochodzi z szeregu 7 i ma numer 2909. Zdjęcia zostały wykonane w skali 1:8000. Zdjęcia wykonano za pomocą kamery lotniczej o stałej kamery Ck=305 mm. Zdjęcia te przeskanowano za pomocą skanera PhotoScan 2001, dla którego wielkość pixela wynosiła 21 mm i zapisano w formacie *geotif RGB. Zdjęcie to zajmowało ok.  578 MB na dysku.

Aby uzyskać mniejszej wielkości obrazy cyfrowe zdjęcia przetworzono z *geofit RGB na *BMP RGB . Dzięki tej „operacji” zdjęcie „ważyło” już 300 MB. Następnie dokonano transformacji na zdjęcia w formacie * JPEG co pozwoliło na zmniejszenie rozmiaru obrazu do 6MB. Poprzez redukcję wymiarów zdjęcia z 11k x 11k do 6k x 6k otrzymano *JPEG o pojemności około 1,5 MB.

Uczytelnienia zdjęcia dokonano w programie CorelDraw 9.

2. ZASADY OPRACOWANIA

Uczytelnienie zostało przeprowadzone zgodnie z wytycznymi technicznymi G - 4.2  „Uczytelnianie fotogrametrycznych zdjęć lotniczych i pomiary uzupełniające dla mapy zasadniczej”.  Na podstawie wytycznych zdefiniowano następujące zasady uczytelniania:

1.      Odczytanie zdjęć jest terenowym lub kameralnym identyfikowaniem na powiększeniach zdjęć lotniczych elementów sytuacji i rzeźby terenu, stanowiącej treść mapy zasadniczej.

2.      Interpretacja zdjęć jest to odczytanie obiektów i zjawisk obfotografowanych według pośrednich i bezpośrednich cech interpretacyjnych.

3.      Uczytelnianie zdjęć jest to przedstawienie na powiększeniach zdjęć lotniczych wyników odczytania znakami umownymi z uzupełnieniem szczegółów niewidocznych na zdjęciu i zgeneralizowaniem treści zdjęcia.

4.      Fotogrametryczna identyfikacja punktu jest to stwierdzenia wzajemnej jednoznacznej odpowiedniości między punktem w terenie, a punktem obfotografowanym.

5.      Fotogrametryczna lokalizacja jest to określenie na powiększeniu zdjęcia lotniczego położenia obrazu szczegółu sytuacyjnego.

6.      Mapę zasadniczą opracowaną metodą fotogrametryczną należy sporządzić w oparciu o uczytelnione w terenie powiększenie zdjęć lotniczych.

7.      Uczytelniający zdjęcie jest redaktorem mapy i powinien posiadać doświadczenie z zakresu prac fotogrametrycznych i terenowych.

8.      Granicę opracowania wykreśla się linią ciągłą o grubości około 0,5 mm –kolorem zielonym.

9.      Granicę obszaru aktualizacji wykreśla się linią ciągłą o grubości około 0,5 mm – kolorem brązowym.

10.  Granicę obszaru pomiaru bezpośredniego wykreśla się linią ciągłą o grubości ok. 0,5 mm – kolorem niebieskim.

11.  Terenowe uczytelnienie przeprowadza się na przygotowanych powiększeniach zdjęć lotniczych.

12.  Uczytelnienie należy wykonać kierując się zasadą postępowania od ogółu do szczegółu uczytelniając powierzchnie roboczą powiększenia zdjęcia z jednoczesną interpretacją i generalizacją sytuacji.

Uczytelnieniu podlegają:

§         Punkty osnowy

§         Granice

§         Ogrodzenia trwałe

§         Budowle i budynki

§         Urządzenia inżynieryjno-techniczne (naziemne i podziemne)

§         Drogi i urządzenia towarzyszące

§         Wody i urządzenia towarzyszące

§         Rzeźbę terenu i sztucznie usytuowane formy terenu

§         Rodzaje użytków gruntowych i pokrycie szatą roślinną

§         Tereny rekreacji, sportu i zabaw

§         Pomniki, cmentarze, figury, krzyże przydrożne

§         Inne szczegóły terenowe ustalone w instrukcjach resortowych lub w warunkach technicznych robót wykonywanych dla celów apelacyjnych.

13.  Odczytane przedmioty terenowe wykreśla się według następujących zasad:

§         Sytuacja odfotografowana stanowiąca elementy treści opracowywanej mapy linią o grubości 0,2 mm kolorem czarnym

§         Sytuacja niewidoczna, nieodfotografowana lub powstała po wykonaniu zdjęcia, a stanowiąca treść mapy linią o grubości 0,2 mm kolorem czerwonym

§         Osnowę geodezyjną, fotogrametryczną i K-punkty kółkami o średnicy 5mm kolorem niebieskim.

14.  Tuszem czarnym określa się obrazy przedmiotów terenowych obfotografowanych na zdjęciu, które nie powinny być wykazane na mapie. Nie dotyczy to obrazów przedmiotów, które nie wchodzą  w treść mapy.

15.  Zasady generalizacji konturów szczegółów terenowych podczas uczytelniania podano w instrukcji G-4.

16.  Przy identyfikacji wyraźnie odfotografowanych szczegółów należy kierować się następującymi zasadami:

§         Szczegóły sytuacyjne leżące w płaszczyźnie terenu, jak drogi, ulice, granice działek i użytków gruntowych należy uczytelniać według obrazu na powiększeniu zdjęcia.

§         Budynki i inne przedmioty przestrzenne należy uczytelniać zgodnie z faktycznym położeniem.

§         Niewidoczne, niezidentyfikowane lub powstałe po wykonaniu zdjęć lotniczych elementy sytuacyjne stanowiące treść mapy należy zlokalizować na powiększeniu uwzględniając ich położenie względem innych widocznych szczegółów sytuacyjnych i wykreślić kolorem czerwonym.

17. Jeżeli uczytelnienie jest wykonane równolegle z ustaleniem granic władania to uczytelnienie granic należy wykonać zgodnie z zasadami ustalonymi w instrukcji G-5.

              Wszystkie działania związane z uczytelnieniem zdjęcia fotogrametrycznego zostały wykonane w formie cyfrowej w programie CorelDraw 9. Przy pracy kierowaliśmy się zasadami podanymi instrukcji G - 4.2, jednak ponieważ dotyczy ona uczytelniania zdjęć w formie analogowej do oznaczania poszczególnych obiektów przyjęliśmy poniższe oznaczenia:

              - obiekty odfotografowane będące przedmiotem treści mapy – kolor czarny, linia ciągła grubości  0,2 mm

              - obiekty stanowiące treść mapy, których kształtu nie można jednoznacznie określić ze względu na przysłaniające obiekt korony drzew, chmury, itp. – kolor niebieski, linia ciągła grubości 0,5 mm, oznaczony obszar opisano ‘Pomiar bezpośredni’ , napis kolorem niebieskim,

              - obiekty wyłączone z pomiarów – kolor czerwony, linia ciągła grubości 0,5 mm;

              - obszary, na których zaszły zmiany po wykonaniu zdjęcia fotogrametrycznego – kolor brązowy, linia przerywana grubości 0,5 mm,

              - oznaczenie K – punktów – kółko średnicy 5 mm, kolor niebieski opisany numerem:

K – 2909/x, gdzie x stanowi numer kolejnego K- punktu (1, 2, 3, …), kolor niebieski.

              Uczytelnieniu poddaliśmy główne drogi utwardzone, budynki (opisane ze względu na przeznaczenie: m – mieszkalny, g – gospodarczy, i – inny), granice jezior i wód stojących, granice użytków rolnych. Budynki uczytelniane zostały po obrysach dachów, ze względu na niewidoczność przyziemi. K – punkty staraliśmy się rozmieścić w okolicach położenia punktów Grubera, jednak dla zachowania zasady utrzymania wizury między sąsiednimi K – punktami rozmieszczenie nie jest zbyt regularne.

3. SZKICE K - PUNKTÓW

K-punkt  2909/1                                                                                    K – punkt 2909/2

Prawy górny narożnik dachu budynku                                          Lewy górny narożnik             

K – punkt 2909/3                                                                                    K-punkt 2909/4

Lewy górny narożnik dachu                                                                      Środek białej plamy

K – punkt 2909/5                                                                                    K – punkt 2909/6

Środek obiektu                                                                                    Prawy górny narożnik