8
FINANSE
1. W SENSIE PRAWNYM – zjawiska i procesy pieniężne, w których pieniądz występuje w postaci przepływających strumieni
Funkcje pieniądza:
· Środek wymiany – służy do wymiany dóbr
· Środek płatniczy – służy do zakupu dóbr
· Środek przechowywania wartości (tezauryzacji) – pieniądz pokazuje wartość majątku
· Miernik wartości (wyceny)
2. W SENSIE EKONOMICZNYM- gromadzenie i podział środków pieniężnych
PODZIAŁ FINANSÓW
Obejmują one:
· Budżet państwa
· Budżety jednostek państwa
· Budżety samorządów
2. FINANSE PRYWATNE – finanse osób fizycznych lub podmiotów gospodarczych
RÓŻNICE MIĘDZY FINANSAMI PUBLICZNYMI A PRYWATNYMI:
1. Finanse publiczne gromadzone są na zasadzie przymusu i służą zaspokajaniu potrzeb państwa oraz potrzeb zbiorowych ludności.
Finanse prywatne wykorzystywane są dla celów osobistych.
2. Zakres oddziaływania finansów publicznych jest większy od oddziaływania finansów prywatnych.
3. Finanse publiczne wpływają na stan równowagi gospodarki państwowej.
FUNKCJE FINANSÓW PUBLICZNYCH:
Sytuacje, w których zasadna jest ingerencja państwa:
· Gdy na rynku występuje monopol – ingerencja Urzędu Antymonopolowego
· Pojawienie się tzw. monopolu naturalnego – występuje w tych branżach, które są w stanie wygenerować niskie koszty np. energetyka
· Działalność czynników zewnętrznych, niezależnych od przedsiębiorcy np. klęski żywiołowe, sytuacja międzynarodowa
· Gdy istnieje potrzeba dotowania przedsiębiorstw, które działają na potrzeby zbiorowe np. poczta, służba zdrowia, oświata
Państwo dąży do:
· Zapewnienia możliwie pełnego zatrudnienia – przeciwdziałanie bezrobociu
· Ograniczenia inflacji
· Zapewnienia wzrostu gospodarczego.
Ustawa z dnia 26.11.1998 r. o finansach publicznych dzieli SEKTOR FINANSÓW PUBLICZNYCH na:
ZASADY GOSPODARKI FINANSÓW PUBLICZNYCH - wynikają one bezpośrednio z ustawy o finansach publicznych. Służą one usankcjonowaniu posługiwania się finansami publicznymi.
· jawność sejmowej debaty budżetowej,
· jawność debat nad budżetami samorządów,
· podawanie do wiadomości publicznej szeregu informacji o finansach publicznych np. długu publicznym, kwoty dotacji, subwencji.
· Wydatki publiczne powinny być dokonywane w sposób celowy i oszczędny
· Wydatki publiczne powinny zapewnić terminową realizację zadań
· Wydatki publiczne powinny wynikać ze wcześniejszych zobowiązań.
FORMY ORGANIZACYJNE JEDNOSTEK SEKTORA FINANSÓW PUBLICZNYCH - sektor finansów publicznych tworzą tylko podmioty wymienione w ustawie:
1. JEDNOSTKA BUDŻETOWA – podmiot, który wszystkie swoje dochody przekazuje dla państwa a wszystkie swoje wydatki pokrywa ze środków budżetu państwa. Rozliczenie brutto jednostki z państwem np. centralne organy państwowe, ministerstwa, sądy.
2. ZAKŁAD BUDŻETOWY – jednostka, która swoje wydatki pokrywa ze środków budżetowych. Natomiast swoje dochody przeznacza dla państwa, bądź na własne potrzeby. Rozliczanie netto z państwem – państwo przekazuje zakładowi nadwyżkę na cele zakładu np. oświata (szkolnictwo podstawowe, gimnazja, ponadpodstawowe), ochrona zdrowia.
3. GOSPODARSTWO POMOCNICZE - wyodrębniona pod względem organizacyjnym i finansowym część działalności jednostki budżetowej. Może ono swoje dochody przeznaczyć na własne cele, co było wykluczone przy zakładzie budżetowym. Może otrzymywać dotacje z budżetu np. ośrodki szkoleniowe, wypoczynkowe przy ministerstwach, zakłady produkcyjne przy więzieniach, aresztach.
4. ŚRODKI SPECJALNE - są to środki finansowe gromadzone przez jednostki budżetowe na ściśle wyodrębnionych rachunkach. Środki te gromadzone są na podstawie ustaw np. środki z podatku, ale dochodzone w drodze egzekucji.
5. FUNDUSZE CELOWE – jest to fundusz ustawowy powołany w drodze ustawy przed dniem wejścia w życie ustawy o finansach publicznych, czyli przed dniem 1.01.1999 r. Przychody funduszu celowego pochodzą z budżetu a wydatki są przeznaczone na ściśle określone cele.
Fundusze celowe mogły być powoływane do końca 1998 r., gdyż jest tą instytucją, która burzy przejrzystość budżetu państwa. Jest on funduszem pozabudżetowym, a swoje środki gromadzi z budżetu. Te fundusze, które istniały nadal istnieją za względu na swoją rolę np. Fundusz Ubezpieczeń Społecznych, Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych, Fundusz Emerytalno – Rentowy Rolników.
GOSPODARKA FINANSOWA – tworzenie, gromadzenie, dzielenie i wydatkowanie zasobów pieniężnych.
Może być realizowana przez państwo w sposób:
POLITYKA FINANSOWA - działalność polegająca na ustalaniu i realizacji określonych celów za pomocą środków finansowych. Znaczenie ma jej skuteczność, jest ona miernikiem jej oceny.
SYSTEM FINANSOWY – ogół zasad i instytucji finansowych stworzonych przez prawo finansowe.
PRAWO FINANSOWE – ogół norm prawnych regulujących działalność finansową.
SYSTEMATYKA PRAWA FINANSOWEGO :
ŹRÓDŁA PRAWA FINANSOWEGO (ART. 87 KONSTYTUCJI RP):
Przepisy odnoszące się bezpośrednio do finansów publicznych:
· Regulacje dotyczące specyfiki prawodawstwa finansowego; przepisy stanowiące normy ogólne, podstawowe zasady finansowe art. 84, 89, 118, 123, 168, 190, 216, 217, 221 – 225
· Przepisy dotyczące danin publicznych (podatki) art. 84, 123, 167, 168, 217
· Regulacje dotyczące budżetu państwa art. 146, 190, 204, 219 – 226
· Przepisy odnoszące się do centralnego banku państwa i polityki pieniężnej art. 204, 227
· Przepisy dotyczące zasad gospodarki finansowej jednostek sam. teryt. Art. 167, 168, 171
Regulacje pośrednio dotyczące finansów publicznych:
· Przepisy o charakterze ogólnym, ustrojowym, które mają zastosowanie do finansów publicznych, jak i innych dziedzin:
- Źródła prawa
- Tryb uchwalania ustaw
- Regulacje dotyczące sądów
· Wprowadzają określone struktury, procedury oraz wolności i prawa ekonomiczne np. gwarancja powszechnego dostępu do sądów
· Dotyczą podstawowych zasad prawa, które wpływają na kształt i wykładnię prawa finansowego np. lex retro non agit
NORMY PRAWA FINANSOWEGO – BUDOWA:
Podmiot normy – podmiot zobowiązany (bierny) i podmiot uprawniony (czynny). Norma ta charakter dwustronny. Cechą szczególną norm prawa finansowego jest to, że mają one charakter stymulacyjny. Nie określają one celu, ale stymulują do ich realizacji.
PODZIAŁ NORM PRAWNYCH:
· Normy ustawy o finansach publicznych
· Normy ustawy ordynacja podatkowa
· Ustawy powołujące podatki – prawo podatkowe materialne
· Ustawa ordynacja podatkowa
· Ustawa prawo bankowe
PODMIOTY PRAWA FINANSOWEGO - są to osoby bądź jednostki organizacyjne objęte uprawnieniami bądź obowiązkami finansowo – prawnymi:
1. PODMIOTY CZYNNE (UPRAWNIONE):
· Organy państwa (Skarb Państwa)
· Organy jednostek samorządu terytorialnego
· Osoby fizyczne
· Jednostki organizacyjne
STOSUNEK FINANSOWO – PRAWNY (CHARAKTERYSTYKA):
1. charakter majątkowy – wynika z tego, że finanse związane są z przepływem pieniędzy a pieniądz jest uosobieniem majątku
2. nierównorzędność prawna podmiotów finansowych – podmiot czynny, który decyduje i bierny, który musi się dostosować
3. nierównorzędność interesów finansowych – interes państwa nie jest pokryty z interesem osoby fizycznej lub jednostki organizacyjnej np. prawo podatkowe
4. przedmiotem stosunków finansowo – prawnych są uprawnienia i obowiązki finansowo – prawne. Konkretyzacja ich następuje przy postępowaniu finansowym
PRAWO BUDŻETOWE
BUDŻET:
· Budżet jest planem finansowym państwa.
· Dotyczy jednego roku tzw. roku budżetowego.
· Dotyczy przyszłych dochodów i wydatków, nie odzwierciedla stanu obecnego.
· Jest planem dyrektywnym tzn. zobowiązuje organy państwa do konkretnych zachowań. Zachowania te maja się odzwierciedlać w osiągnięciu dochodów i poniesieniu wydatków.
SYSTEM BUDŻETOWY - ogół norm prawnych regulujących organizację finansowych organów państwa objętych gospodarką budżetową a także określających zasady pobierania dochodów na rzecz budżetu oraz ich wydatkowania.
GOSPODARKA BUDŻETOWA:
ZASADY BUDŻETOWE – postulaty, które powinien spełniać budżet państwa:
· Obowiązuje prowizorium budżetowe – namiastka b...
JoanEm