Sprawozdanie – nawigacja.
Ćwiczenie 2
Temat: Badanie magnetyzmu okrętowego stałego.
Temat: Magnetyzm stały – obliczanie dewiacji półokrężnej B1, C1 i B2.
1. Przygotowanie do pomiarów
Dewiaskop ustawiono w linii południka magnetycznego. Zamocowano dwa magnesy ze stali twardej symulujące magnetyzm okrętowy stały – dewiację typu B1 oraz C1.
Wykonano cyrkulację w prawo. Wyniki pomiarów podano w tabeli:
Cyrkulacja W PRAWO
KM
KK
d1
0
32
-32
15
54
-39
30
68
-38
45
80
-35
60
92
75
102
-27
90
112
-22
105
121
-16
120
131
-11
135
139
-4
150
149
1
165
158
7
180
167
13
195
176
19
210
185
25
225
240
205
35
255
216
39
270
229
41
285
244
300
264
36
315
297
18
330
338
-8
345
016
-31
360
039
Można więc empirycznie wyznaczyć kurs budowy statku: KM = 148 stopni.
Wykreślono krzywą dewiacji:
Wyznaczono współczynniki dewiacji:
B1 = (dev E - dev W)/2 = + 9,5 stopni
C1 = (dev N - dev S)/2 = - 9,5 stopni
Obliczono wartość siły ustawiającej igłę kompasową w kierunku północy magnetycznej:
Hm = l^ * H = 0,95 * 17,6 = 16,72
Obliczono wartość wzdłużnej i poprzecznej składowej magnetyzmu okrętowego P1 i Q1:
P1 = (B1*Hm)/57,3 = 2,772077
Q1 = (C1*Hm)/57,3 = 2,772077
Wyznaczono analitycznie kurs budowy statku:
Kb = arc tg (/Q1///P1/) = 045 stopni
Obliczono wartość składowej poziomej stałego magnetyzmu okrętowego:
M1 = (P12 + Q12)1/2 = 3,92039
Obliczono wartości sił ustawiających:
Hk1 =[P1*sin(KK + dps(B1))]/[sin(dps(B1))]
HK2 = [Q1*cos(KK + dps(C1))]/[sin(dps(C1))]
Hk = [M1*sin(KK + dps + a)]/[sin(dps)]
Gdzie:
Hk1 - wartość średniej siły ustawiającej igłę kompasową (wypadkowa z Hm i P1)
Hk2 - wartość średniej siły ustawiającej igłę kompasową (wypadkowa z Hm i Q1)
Hk - wartość średniej siły ustawiającej igłę kompasową (wypadkowa z Hm i M1)
Wyniki pomiarów i obliczeń zebrano w tabeli:
P1
Q1
M1
a
dpsB1
dpsC1
dps
Hk1
Psychologia_