418.pdf

DIECEZJALNY OŚRODEK FORMACYJNY

Materiały formacyjne, 2

POMOCNIK

UDZIELANIA KOMUNII ŚWIĘTEJ

Materiały dla uczestników

kursu przygotowawczego

nadzwyczajnych szafarzy Komunii św.

Diecezji Gliwickiej i Opolskiej

Opracowanie

Międzydiecezjalnej Komisji Liturgicznej

dla Diecezji Gliwickiej i Opolskiej

Redakcja: ks. R. Pierskała, ks. H. J. Sobeczko

WYDAWNICTWO ŚW. KRZYŻA – OPOLE 1996

SPIS TREŚCI

I. Instrukcja Międzydiecezjalnej Komisji Liturgicznej dotycząca

nadzwyczajnych szafarzy Komunii świętej................................5

II. Liturgia i jej znaczenie w Kościele..........................................15

III. Rola świeckich w liturgii.........................................................17

IV. Sposoby obecności i działania Chrystusa w Kościele.............21

V. Struktura Mszy świętej ..........................................................24

VI. Posługa pomocników Komunii podczas Mszy św...................26

VII.Zanoszenie Komunii św. chorym ...........................................28

VIII..................................................................Słowo Boże w liturgii

IX. Posługa lektora......................................................................37

X. Szaty liturgiczne.....................................................................38

XI. Kult Eucharystii poza Mszą świętą.........................................42

XII.Świętowanie niedzieli.............................................................43

XIII. Pytania egzaminacyjne dla słuchaczy kursu

przygotowawczego pomocników Komunii świętej...................47

I. INSTRUKCJA MIĘDZYDIECEZJALNEJ KOMISJI

LITURGICZNEJ DOTYCZĄCA

NADZWYCZAJNYCH SZAFARZY KOMUNII ŚWIĘTEJ

6. Kandydaci muszą odznaczać się następującymi przymiotami:

a) wyróżniać się dojrzałością w wierze, a zwłaszcza odznaczać się

zdrową pobożnością eucharystyczną i intensywnym życiem

sakramentalnym;

b) odznaczać się wzorowym życiem moralnym i solidnością w życiu

zawodowym, małżeńskim, rodzinnym i sąsiedzkim;

c) posiadać odpowiednie kwalifikacje intelektualne i przynajmniej

ponadpodstawowe wykształcenie;

d) aktywnie uczestniczyć w życiu parafialnym i cieszyć się

poważaniem duchowienstwa i wiernych;

e) odznaczać się sprawnością psychiczną i fizyczną, a także innymi

pozytywnymi cechami charakteru, jak otwarta i służebna postawa

wobec drugich, serdeczność i łatwość nawiązywania kontaktów z

osobami chorymi i w podeszłym wieku;

f) mieć ukończony kurs przygotowawczy.

WPROWADZENIE

1. Na mocy sakramentu chrztu wszyscy wierni uczestniczą w

kapłańskiej, prorockiej i królewskiej misji Chrystusa, który nadal żyje i

działa mocą Ducha Świętego w Kościele. Dlatego też nowy Kodeks

Prawa Kanonicznego, osadzony w soborowej eklezjologii, widzi

nieodzowne miejsce świeckich w potrójnej posłudze Kościoła: w

nauczaniu, uświęcaniu i pasterzowaniu.

Posługę uświęcenia wypełnia Kościół przez Słowo Boże i

sakramenty, a przede wszystkim przez Eucharystię. W posłudze

uświęcenia, która dokonuje się w liturgii, wierni mają prawo i

obowiązek czynnego uczestnictwa (KL 14). Dotyczy to zwłaszcza

sprawowania Eucharystii (KPK kan. 224-231).

7. Liczba pomocników Komunii zależeć powinna od wielkości

parafii i ilości odprawianych Mszy świętych. Pomocnik powinien

usługiwać zasadniczo podczas jednej Mszy św. w ciągu dnia i mieć

możliwość zastępstwa w wypadku choroby lub wyjazdu poza parafię.

2. Oprócz pełnionych już w parafiach posług lektora, kantora,

organisty, scholi i ministrantów, " tam, gdzie to doradza konieczność

Kościoła, z braku szafarzy, także świeccy, chociażby nie byli

lektorami lub akolitami, mogą wykonywać pewne obowiązki (...), a

także rozdzielać Komunię świetą, zgodnie z przepisami prawa" (kan.

230 par.3 KPK).

8. W większych parafiach mogą być pomocnicy wyłącznie do

Komunii chorych. Obowiazują jednak wobec nich te same kryteria

doboru i te same warunki przygotowania.

9. Kandydaci powinni uzyskać pozytywną aprobatę wspólnoty

parafialnej, a zwłaszcza Parafialnej Rady Duszpasterskiej. Nie zaleca

się przeprowadzania czegoś w rodzaju wyborów.

3. Dokument Kongregacji Kultu Bożego, wprowadzający

posługę nadzwyczajnych szafarzy udzielania Komunii św., uzasadnia

to postanowienie " dobrem duchowym wiernych i prawdziwą

koniecznością" (Instr. " Immensae caritatis", 29 I 1973).

Nie ulega wątpliwości, iż zasadniczym dobrem duchowym

wiernych jest częsta Komunia święta, zwłaszcza zanoszona chorym

w domach prywatnych, w szpitalach i w innych zakładach. W sposób

zdecydowanie jasny i kategoryczny domaga się od duszpasterzy

zaspokojenia potrzeb chorych rzymska instrukcja " Eucharisticum

Mysterium" z 25 V 1967 roku: " Wypada , żeby ci, którzy doznają

przeszkody w swym udziale w obrzędzie eucharystycznym

wspólnoty, skwapliwie posilali się Eucharystią i w ten sposób czuli

się również zjednoczeni z tą wspólnotą i wsparci miłością braci.

Duszpasterze winni się starać, żeby często a nawet codziennie dać

KURS PRZYGOTOWAWCZY

10. Posługa pomocnika Komunii wymaga odpowiedniego

przygotowania, dlatego przed otrzymaniem biskupiego upoważnienia

kandydat zobowiązany jest do ukończenia kursu przygotowawczego.

11. Kurs przygotowawczy zasadniczo odbywać się będzie

centralnie pod kierunkiem Międzydiecezjalnej Komisji Liturgicznej i

Diecezjalnego Ośrodka Formacyjnego.

WPROWADZENIE UPOWAŻNIONEGO

DO POSŁUGI WE WSPÓLNOCIE

23. Posługa pomocnika Komunii dotyczy konkretnej wspólnoty

parafialnej, dlatego wprowadzenie tej posługi winno nastąpić w jedną

z najbliższych niedziel po upoważnieniu biskupa.

12. Czas trwania kursu zależeć będzie od częstotliwości

spotkań formacyjnych kandydatów. Opracowany przez Komisję

Episkopatu do Spraw Liturgii i Duszpasterstwa Liturgicznego projekt

programu formacyjnego wymaga przynajmniej 5-6 spotkań

trwających około pięć godzin lekcyjnych.

24. Wprowadzenie do służby liturgicznej pomocnika Komunii

powinno być proste, należy zatem unikać przesady i tworzenia

pozoru "święceń". Proboszcz lub rektor kościoła przedstawi wiernym

na każdej Mszy św. nowych pomocników, może odczytać dekret

upoważniający Biskupa, a w modlitwie powszechnej dołączyć

okolicznościowe wezwanie.

13. Spotkania formacyjne, obok wyznaczonej tematyki

teologiczno-liturgicznej i ćwiczeń praktycznych, powinny być również

dniami modlitwy i duchowego umocnienia. Każde spotkanie

formacyjne dobrze byłoby rozpocząć lub zakończyć Mszą świętą, a

możliwie pełnym udziałem służby liturgicznej, w tym również

pomocników Komunii.

25. Wprowadzenie do posługi powinno być okazją do

pouczenia wiernych o specyfice zgromadzenia liturgicznego i o

potrzebie różnorakich służb liturgicznych, w tym także pomocników

Komunii (teologia zgromadzenia liturgicznego i podział funkcji).

14. Kurs przygotowawczy kończy się egzaminem pisemnym z

teorii i ustnym z praktyki udzielania Komunii św. podczas Mszy św. i

zanoszenia jej chorym.

STRÓJ LITURGICZNY POMOCNIKÓW KOMUNII

15. Koszta związane z uczestnictwem w kursie

przygotowawczym i w innych spotkaniach modlitewno-formacyjnych

ponosi parafia.

26. Sprawę stroju liturgicznego wszystkich służb liturgicznych

reguluje " Wprowadzenie ogólne do mszału rzymskiego", które

wyraźnie stwierdza, iż szatą liturgiczną wszystkich stopni i posług jest

alba albo komża (n.298). " W Kościele, który jest Ciałem Chrystusa,

nie wszyscy członkowie spełniają jednakowe czynności. Ta różność

funkcji w sprawowaniu kultu ukazuje się zewnętrznie przez różność

szat liturgicznych. Dlatego te szaty powinny być znakiem funkcji

właściwej

każdemu z posługujących. Poza tym szaty liturgiczne powinny

podkreślać piękno czynności liturgicznych" (tamże, n. 297).

"Szatą liturgiczną wspólną dla duchownych posługujących

wszystkich stopni jest alba, przepasana w biodrach paskiem, jeżeli

nie jest uszyta w taki sposób, że przylega do ciała nawet bez paska.

Jeżeli alba nie osłania dokładnie zwykłego stroju koło szyi, przed

włożeniem alby należy nałożyć humerał. Albę można zastąpić komżą,

ale nie wtedy, gdy się wkłada ornat lub dalmatykę lub gdy zamiast

ornatu czy dalmatyki nakłada się samą stułę" (tamże, n. 298).

16. Alumni Wyższego Seminarium Duchownego odpowiednie

przygotowanie otrzymują w trakcie pierwszego roku studiów. Na

wniosek proboszcza parafii, poparty pozytywną opinią rektora

Seminarium Duchownego, upoważnienia udzieli Biskup Ordynariusz

po ukończeniu pierwszego roku studiów.

UPOWAŻNIENIE BISKUPA DO PEŁNIENIA

POSŁUGI POMOCNIKA KOMUNII ŚW.

17. Kościół z natury swej jest hierarchiczny, stąd jedynie Biskup

diecezjalny jest szczególnym szafarzem tajemnic Bożych, zwłaszcza

Eucharystii, on też jest stróżem całego życia liturgicznego

powierzonego sobie Kościoła lokalnego (KK 26, KL 45). W oparciu

więc o prawo kanoniczne tylko Biskup diecezjalny może upoważnić

(powołać) odpowiednio przygotowanego kandydata do posługi

pomocnika udzielania Komunii św. (por. kan. 910 i 230 KPK).

27. Powyższą zasadę należy zastosować również do

Plik z chomika:

Inne pliki z tego folderu:

Inne foldery tego chomika: