Repetytorium.pdf
(
299 KB
)
Pobierz
50
RÓWNANIA
I
NIERÓWNOŚCI
REPETYTORIUM
Równania i nierówności kwadratowe
z jedną niewiadomą
3.1.
Teoria
ciekawostka
Równanie
wielomianowe
to równość dwóch wyrażeń algebraicz-
nych. Każda liczba, która po podstawieniu w miejscu niewiadomej
w równaniu o jednej niewiadomej daje równość prawdziwą, jest roz-
wiązaniem tego równania. W przypadku równań z jedną niewiadomą
możemy mówić o
równaniach stopnia pierwszego
, gdy niewiado-
ma występuje w pierwszej potędze, są to równania typu:
ax
+=
0
o niewiadomej
x
, a także o równaniach wyższych stopni. Równanie
pierwszego stopnia z jedną niewiadomą może mieć jedno rozwiąza-
nie, nieskończenie wiele rozwiązań –
równanie tożsamościowe
, lub
nie mieć żadnego rozwiązania –
równanie sprzeczne
. Rozwiązując
równania wykorzystuje się metodę
równań równoważnych
. Dwa
równania nazwiemy równoważnymi, jeśli mają takie same zbiory roz-
wiązań. Chcąc rozwiązać równanie możemy:
>
do obu stron równania dodać jednomian;
>
od obu stron równania odjąć jednomian;
>
obie strony równania pomnożyć przez liczbę różną od zera lub po-
dzielić przez liczbę różną od zera;
>
uprościć wyrażenia znajdujące się po każdej stronie równania –
opuszczając nawiasy, redukując wyrazy podobne.
Równanie kwadratowe z jedną niewiadomą
(równanie drugiego
stopnia) to równanie typu
ax
François Viète (1540–1603) z wykształ-
cenia był prawnikiem, ale najbardziej
znany jest ze swych osiągnięć mate-
matycznych (choć w tej dziedzinie był
tylko samoukiem). Jako pierwszy wpadł
na pomysł, by w równaniach oznaczyć
literami nie tylko niewiadome, ale także
współczynniki. Dzięki temu mógł odkryć
swoje słynne wzory (patrz rozdział 3.3).
2
++=
o niewiadomej
x
, gdzie
bx
c
0
0
. Niewiadoma w tym równaniu występuje w drugiej
potędze. Liczby
a
,
b
i
c
nazywamy współczynnikami równania.
abc
,,
∈≠
,
a
Przykład
Przykłady równań kwadratowych:
3270
x
2
−+=
x
,
(tu:
a b
= =− =
3
,
2 7
,
c
)
1
2
1
2
−−=
2
x
2
x
0
,
(tu:
a
=− =− =
2
,
b
,
c
0
)
4160
x
2
−=
,
(tu:
a
= = =−
4 0
,
b
,
c
16
)
RÓWNANIA
I
NIERÓWNOŚCI
51
REPETYTORIUM
Teoria
2
Wyrażenie
ax
nazywamy
trójmia-
nem kwadratowym
, a rozwiązania odpowiadającego mu równania
kwadratowego –
pierwiastkami trójmianu
. W celu rozwiązania
równania kwadratowego wystarczy najpierw wyznaczyć
wyróżnik
trójmianu – ozn.
++
bx
c
,
gdzie
a b c
, ,
∈ ≠
,
a
0
Δ
(delta). Stosujemy wówczas następujący wzór:
4
.
Od znaku wyróżnika równania kwadratowego (
2
Δ= −
b c
Δ
) zależna jest liczba
rozwiązań tego równania.
Δ>
0
, to równanie ma
dwa różne rozwiązania
, które może-
my znaleźć, stosując wzory:
>
Jeśli
b
b
=
−− Δ
=
−+ Δ
x
oraz
x
.
1
2
2
a
2
a
>
Jeśli
Δ=
0
, to równanie ma
jedno rozwiązanie
, które można
obliczyć, stosując wzór:
=
2
b
a
.
x
>
Jeśli
Δ<
0
, to równanie
nie ma rozwiązań
.
Rozwiązania równania kwadratowego
ax
++=
są miejscami
zerowymi funkcji kwadratowej
y x xc
2
bx
c
0
=++
2
. Wynika to z defi nicji
miejsca zerowego funkcji.
Przykład
Rozwiąż równania:
x
2
−−=
.
450
x
Korzystając ze wzoru na wyróżnik trójmianu kwadratowego, otrzymujemy:
Δ=
()
−⋅⋅
()
=+=
2
.
Ponieważ
Δ>
0
, to równanie ma dwa rozwiązania. Podstawiając
otrzymaną wartość do podanych wzorów, mamy:
441
516 0 6
=
−
(
−
=
−
(
+
4
6
4
36
x
oraz
x
,
1
2
2
2
46
2
−
46
2
+
x
=
oraz
x
=
,
1
2
x
=−
1
oraz
x
=
5
.
1
2
52
RÓWNANIA
I
NIERÓWNOŚCI
REPETYTORIUM
zobacz s.15
4230
x
2
++=
.
x
Korzystając ze wzoru na wyróżnik trójmianu kwadratowego, otrzymujemy:
Δ= −⋅⋅=− =−
.
Ponieważ
Δ<
0
, to równanie nie ma rozwiązania.
2
2
443
4
48
44
−+−=
x
2
690
.
x
Korzystając ze wzoru na wyróżnik trójmianu kwadratowego, otrzymujemy:
Δ= − ⋅
(
⋅
()
=−=
2
.
Ponieważ
Δ=
0
, to równanie ma jedno rozwiązanie, które obliczymy
ze wzoru:
6
4
1
9
36
36
0
=
−
6
2
x
−
=
3
.
(
)
+
(
)
=−
(
)
−
x
−
3
x
2
2
x x
2
2
x
Chcąc rozwiązać to równanie, należy najpierw zapisać je w postaci:
ax
2
++=
bx
c
0
,
gdzie
a b c
, , ,
∈ ≠
,
a
0
.
Przekształcając je otrzymujemy:
x
2
2
2362 42
+−−= −−
xx
x
x
x
x
x
2
2
62
−−= −
−+ −=
x x
6
2
560
Możemy teraz wyznaczyć wyróżnik trójmianu:
Δ= − ⋅
(
⋅
()
=−=
x
x
2
.
Równanie ma zatem dwa rozwiązania, które są równe:
5
4
1
6
25
24
1
=
−−
−
51
2
=
−+
−
51
2
x
oraz
x
,
1
2
=
−
−
6
2
=
−
−
4
2
x
oraz
x
,
1
2
x
=
3
oraz
x
=
2
.
1
2
Teoria
Spotykamy także równania kwadratowe, w których jeden ze współczynni-
ków:
b
bądź
c
jest równy 0. Są to
równania kwadratowe niezupełne
.
Jeżeli
b
=
00
,
c
, to równanie kwadratowe przyjmuje postać:
2
. Równanie to może mieć dwa rozwiązania albo może nie
mieć ich w ogóle. Wyznaczając niewiadomą z powyższego równania,
otrzymujemy:
ax
+=
c
0
c
a
.
2
x
=−
RÓWNANIA
I
NIERÓWNOŚCI
53
REPETYTORIUM
c
a
Jeśli
−<
0
, to równanie nie ma rozwiązania.
c
a
c
a
Jeśli
−>
0
, to równanie ma dwa rozwiązania:
x
=± −
.
Jeżeli
c
=
00
,
b
,
to równanie kwadratowe przyjmuje postać:
2
+=
.
Równanie to ma dwa rozwiązania. Możemy je wyzna-
czyć, korzystając z równoważności:
ax
bx
0
⎛
⎜
b
a
⎞
⎠
b
a
⎟
=⇔=∨ −
ax x
+
0
x
0
x
.
Przykład
ciekawostka
Rozwiąż równania:
2
.
−+=
250
x
x
Nie zawsze w celu rozwiązania równania
kwadratowego musimy wyznaczać
wyróżnik tego równania i stosować
przedstawione wzory. Niektóre równania
jesteśmy w stanie zapisać tak, aby ich
rozwiązania były od razu możliwe do
odczytania. Pomocna może okazać się
wówczas znajomość wzorów skróconego
mnożenia.
Przykładem takiego równania może być:
41290
⎛
⎝
⎞
⎠
5
2
5
2
⎟
=⇔=∨=
⎜
.
−+=⇔−−
250
x
2
x
2
x x
0
x
0
x
5
2
Zatem
x
=
0
o
raz
x
=
.
1
2
2
−=
.
940
x
Dane równanie jest równoważne równaniu
94
2
x
=
.
Korzystając ze wzoru na kwadrat różnicy,
równanie to możemy zapisać:
23 0
x
2
−+=
x
4
9
x
2
.
=
2
( )
=
.
Równanie to jest równoważne następu-
jącemu:
230
x
4
9
Stąd
x
=±
2
3
2
3
x
= −
,
x
.
Rozwiązując je otrzymujemy:
23
x
−=
1
2
x
=
3
2
2
−−=
230
x
.
.
x
=
Dane równanie jest równoważne równaniu
−
23
Rozpatrywane równanie kwadratowe ma
zatem jedno podwójne rozwiązanie:
x
=
x
2
3
2
.
3
2
x
2
=−
Nie istnieje liczba spełniająca uzyskane, a więc i dane równanie, po-
nieważ kwadrat liczby rzeczywistej jest zawsze liczbą nieujemną.
54
RÓWNANIA
I
NIERÓWNOŚCI
REPETYTORIUM
Teoria
Posiadając wiedzę i umiejętności pozwalające rozwiązywać równania
kwadratowe, możemy także rozwiązać niektóre równania wyższych
stopni. Przykładem mogą być pewne równania czwartego stopnia, któ-
re dzięki wprowadzeniu nowej zmiennej dają się sprowadzić do równań
kwadratowych. Są to tak zwane
równania dwukwadratowe
.
Przykład
4
2
Przykładem takiego równania jest:
x
−+=
13
x
36
0
.
()
−+=
W celu rozwiązania tego równania wystarczy wprowadzić nową zmien-
ną wykonując podstawienie:
tx
2
2
2
Możemy je zapisać w następujący sposób:
x
13
x
36
0
2
.
Otrzymujemy wówczas równanie kwadratowe z niewiadomą
t
:
t
=
−+=
.
Rozwiązując to równanie otrzymujemy:
Δ= − ⋅ = − = =
2
13
t
36
0
13
2
4 36
169
144
25
5
2
.
Równanie:
t
2
−+=
ma zatem dwa rozwiązania:
13
t
36
0
13
−
=
5
13
+
5
.
t
=
4
oraz
t
=
=
9
1
2
2
2
Otrzymaliśmy w ten sposób rozwiązanie równania z niewiadomą
t
.
Podając rozwiązania początkowego równania, wystarczy zauważyć, że:
Jeżeli
t
2
=
4
to
x
=
4
,
więc
x
=
2
oraz
x
=−
2
.
1
2
2
Jeżeli
t
=
9
to
x
=
9
,
więc
x
=
3
oraz
x
=−
3
.
3
4
Równanie:
x
4
2
ma zatem cztery różne rozwiązania:
−+=
13
x
36
0
−−
3223
,
,
,
.
Teoria
Nierówności kwadratowe z jedną niewiadomą
to nierówności
powstałe z równań kwadratowych z jedną niewiadomą poprzez zastą-
pienie znaku równości jednym ze znaków:
<>≤≥
,
,
,
.
Przykład
Przykłady nierówności kwadratowych:
2
2530
x
−+<
x
,
−+−>
25
,
x
2
15
,
x
05
,
0
,
Plik z chomika:
agat1
Inne pliki z tego folderu:
106 zr 2 klasa.jpg
(61 KB)
107 zr 2 klasa.jpg
(72 KB)
91 zr 2 klasa.jpg
(66 KB)
129 zr 2 klasa.jpg
(54 KB)
114 zr 2 klasa.jpg
(74 KB)
Inne foldery tego chomika:
Pliki dostępne do 01.06.2025
Pliki dostępne do 08.07.2024
Pliki dostępne do 19.01.2025
Pliki dostępne do 21.01.2024
Pliki dostępne do 27.02.2021
Zgłoś jeśli
naruszono regulamin