Chociaż minęło już wiele lat od cudownego przeżycia, wspomnienia, którymi chciałbym podzielić się z innymi, "stoją" mi przed oczyma, jakby to było dziś. Poznałem go latem w Zakładach Kąpielowych łaźni parowej w Lublinie przy ul. Buczka. Dziś już nie istnieją. Największy ruch był w sobotę, więc nie mogło mnie tam zabraknąć. Pewnego razu znajomemu na specjalnej pryczy na leżąco myłem plecy i robiłem masaż całego ciała. W tym czasie obok nas przechadzał się tam i z powrotem, uroczy, niski, niebieskooki blondynek, "Pulpecik". Gdy znajomemu powiedziałem, aby przewrócił się i położył na plecy, on usiadł na sąsiedniej pryczy. Z zaciekawieniem spozierał na nas. Ja mydliłem i masowałem znajomemu całe ciało, poklepując, nacierając każdy zakątek. W trakcie masażu przesuwałem mu małego to w lewo, to w prawo. Mały drgnął i wyprężony leżał na brzuchu przy pępku. Rozejrzałem się wokoło, czy ktoś nas nie obserwuje, gdyż większość przychodzących tam była heteroseksualna. Wszyscy prawie byli w pomieszczeniu parowym, kilku na uboczu pod natryskami. Wtedy wziąłem znajomemu jego fujarę do ręki i namydliłem, zarazem wokół masując. Spojrzałem na swego "Pulpecika". Trzymając pałę kolegi w ręku, lekko ją ruszałem. Zobaczyłem, że chłopak wstał, a jego szczodryniec nie wytrzymał, dał kozła, fiknął w prawo, lewo i stanął dęba. Młodzieniec zaczerwienił się i pobiegł pod natrysk. Ja znajomemu zrobiłem kilka ruchów namydloną ręką, a on lunął po brzuchu na mydliny. Na koniec wziąłem gumowego węża i, pod ciśnieniem płucząc z przodu i z tyłu, dałem bicze wodne.
Poszedłem do pomieszczenia parowego i usiadłem na jednym ze specjalnych stopni, gdzie siedziało wielu mężczyzn, ocierając wypociny. "Pulpecik" przybiegł za mną i usiadł tuż obok mnie. Widząc, że brak mu odwagi na rozmowę, zapytałem: "Pójdziesz ze mną na piwo po wyjściu z łaźni?". Przytaknął kiwnięciem głowy. Zwinęliśmy "majdan". Chciałem iść gdzieś blisko, ale Janek (tak się przedstawił) zaciągnął mnie na osiedle Węglin, do kafejki Zacisze. Tam pracował. Wtedy było to prawdziwe wiejskie zacisze. Wzięliśmy coś do picia. Był rozpromieniony i taki wylewny w rozmowie. Jego niebieskie świetliki pożądliwie mnie przeszywały. Miał 18 lat, a ja 25. Nie mogliśmy się nagadać, był szczery i dziewiczy. W ogóle nie poruszaliśmy tematu seksu między mężczyznami. Mieszkał kilkaset metrów od tegoż lokalu. Po wyjściu zebrało nam się na sikanie. Było ciemno; ciepły, letni wieczór. Zrobiliśmy kilka kroków w bok z oświetlonej ulicy, tuż przy krzakach w mroku wyjęliśmy fujary i sikaliśmy z westchnieniem ulgi. Otrzepując ostatnie krople, zwlekaliśmy z chowaniem. Ja pierwszy chwyciłem za jego już napęczniały wałek. On był nowicjuszem. Łapczywie rzucił się na mojego, chwila opamiętania, aby nas ktoś nie zobaczył, ruszyliśmy więc parę kroków. Była łąka, wysoka trawa. Położyliśmy się na trawie, tak że nas w ciemności nie było widać. Ściągnęliśmy spodnie, aby ich nie zazielenić, ciemne koszulki posłużyły nam za posłanie.
Rzuciliśmy się w wir pożądania. Objęliśmy się ocierając ciałem, krzesząc w sobie ogień. Janek natychmiast jedną ręką chwycił mojego stójkowego i miętosił, ruszał, pieścił nieprzerwanie. Drugą przyciskał mnie do siebie. Ja obydwiema rękoma dotykałem wszystkich kształtów jego ciała figIarnie wyrzeźbionego przez naturę. Miał jedwabistą skórę, przyjemną w dotyku. Po chwili jedną ręką pieściłem mu głowę, szyję, uszy, buzię, a drugą przeniosłem na krocze. Chwyciłem za napęczniały, długi, gruby i mięsisty wał, zakończony żołędzią grubości trzonu. Tak, że ręka bez przeszkód prawie sama latała w tę i z powrotem, ściągając i naciągając skórkę z łepka. Poniekąd przypominał mi mortadelę. Jaja miał średniej wielkości, podciągnięte do góry. Od czasu do czasu gmerałem mu w worku mosznowym i chwytałem za dzidę, strojąc do strzału. Jego interes przekraczał moje parametry. Przycisnąłem jego głowę do swojej, całując policzki, czoło, oczy, nosek i wpiłem się w jego namiętne, wydatne i soczyste usta. Janek nie protestował, sam łapczywie chwytał za moje wargi, pożerał i ssał je. Ja językiem drażniłem jego język i wciągałem do siebie. Byliśmy zatraceni w sobie. W czasie gorącego pocałunku i nieustannego ruszania "stójkowych" nasze armaty strzeliły jednocześnie. Byliśmy złączeni i zlani jak dwie krople wody w jedną. Tak leżeliśmy przez chwilę. Nasze gieroje stały na straży cały czas. Po krótkim odpoczynku ułożyliśmy się w pozycji 69 i wzięliśmy sobie nawzajem fujary do buzi. Janek nie miał doświadczenia. Jak ma to robić? Słuchał mnie i uczył się szybko.
Czułem, że napęcznienie przybrało postać gnata. Wpiłem się rękoma w pośladki Janka, dając głową długie i szybkie sztosy. On naśladował profesora. Szybko trysnęliśmy obydwaj, w ostatniej chwili wypuszczając swoje kutasy z ust. Chwilę odsapnęliśmy i całusem zakończyliśmy pieszczoty. Od tej pory szaleliśmy za sobą.
W tamtych czasach noszono luźne spodnie z kieszeniami na boku, toteż, abyśmy mieli więcej rozkoszy ze spotkań i kontaktów ze swoimi amorami, poprzerywaliśmy kieszenie w spodniach. Wtedy prawie o każdej porze w czasie spotkania mieliśmy je w zasięgu ręki. W autobusie lub kinie siadaliśmy na końcu, rzucaliśmy coś z ubrania na krocze i dla zasłony i przez wejście boczne droczyliśmy smyki przebierając palcami, bardzo często doprowadzając do finału. Znaliśmy lokal, gdzie były wysokie stoły i ławy. Często tam zaglądaliśmy, siadaliśmy w kącie, gdzie nie było widać, co wyprawiamy. Korzyść była podwójna, lokal miał konsumentów, a my przyjemność. Ale najwięcej słodyczy doznawaliśmy w plenerze.
Uwielbialiśmy przyrodę: las, zboża, łąki, pola, pagórki i doliny oraz zapach wiatru i ciszę. Niemal codziennie łączyliśmy się z naturą. Mój chłopak był bardzo zazdrosny o mnie, gdy miałem wyjechać do Warszawy na spotkanie ze świeżo poznanym aktorem. Rozpłakał się wtedy.
Prosił usilnie, abym nie robił tego, pomimo że wszystko było zapięte na ostatni guzik. Widząc szloch swego Jasinka i skomlenie, sam się rozpłakałem po raz pierwszy w życiu. Wtedy zrozumiałem, że to jest miłość. Nie mogłem zostawić swego pieszczoszka - przylepy. Było cudownie około roku. Mieliśmy swoje ścieżki, miejsca w zagajnikach i lokalach. Doznałem spełnienia marzeń. Janek zawsze wracał do domu na noc. Pewnego razu zanocował u mnie, wywołało to niepokój wśród rodzeństwa i starszego brata. Na drugi dzień na prośbę mego Jasinka zjawiłem się w ich domu i oświadczyłem, że Janek po wypiciu alkoholu źle się poczuł i nocował u mnie.
Rodzice mieli uzasadnione obawy, gdyż Janek chorował na serce i nigdy nie nocował poza domem, chociaż był pełnoletni. Janek w domu często mówił o mnie, więc dociekliwość wzięła górę.
Starsza siostra, mężatka, zapytała kiedyś - co to za kolega, jest starszy od ciebie i tak często o nim mówisz... Cała rodzina zwróciła uwagę na Janka, że się zmienił - taki radosny, gadatliwy, uczynny, a wieczorem nigdy nie ma go w domu. Zaczęli bacznie go obserwować. Starszy brat przyparł Janka do muru "zamiast z dziewczyną, to ty z chłopem się rypiesz..."
Sprawa wyszła na jaw. Janek załamał się przez szykany rodziny. Zabraniali mu kontaktu ze mną. Śledzili go. Ukradkiem zjawił się u mnie i ryczał jak bóbr, był załamany. Chciał popełnić samobójstwo. Prosił, abym przyszedł na jego pogrzeb z dużym bukietem czerwonych róż. Uwielbiał róże. Wyperswadowałem mu tę głupotę. Życie jest piękne i jest młody, świat przed nim i tak się poddać...
Ustaliliśmy, że będziemy rzadziej się spotykać, gdyż starszy jego brat pilnował go, aby dopaść mnie i narobić świństw albo coś gorszego. Spotkania nasze stały się przypadkowymi i nie zawsze w pełni satysfakcjonującymi. Bolało to nas obu. Jasinek miał ciężko chorego ojca i gospodarkę, był bardzo przywiązany do rodziny, która nie pozwalała mu oderwać się od tego wszystkiego. Nasze kontakty zmalały. Z biegiem czasu urwało się całkowicie.
Wyjechałem do Wrocławia. Wiele razy przyjeżdżałem do Lublina i pytałem znajomych o Janka. Widziałem jego dom, który został zburzony i powstało tam nowe osiedle. Mówiono mi, w którym lokalu bywa, wysiadywałem tam godzinami, aby go spotkać. Chciałem chociaż pogadać, jak ułożył sobie życie, ale daremny mój trud.
Z relacji znajomych dowiedziałem się: piętno pozostało – został gejem.
Podobno zamieszkał z przyjacielem. Pomimo upływu tylu lat kropelka miłości tkwi w moim sercu do dziś
der77